Lord Kveldulv
Legacy Member
Ik heb hier alles niet gelezen maar bon.
Ik ben niet tegen vooruitgang, integendeel. Veel gadgets en nieuwe snufjes heb ik lang, soms jaren, voor de doorsnee belg er nog maar van gehoord heeft. Maar of facebook nu vooruitgang is of niet, who knows. Het zal wel een tijd stand houden maar op den duur gaat men dat ook weer ontgroeien of er komt iets geheel nieuws. Voor mij hoeft het in ieder geval allemaal niet. Midden jaren 90 heb ik mij laten overhalen om ICQ te gebruiken. Maar dat was dan in feite enkel maar om huiswerk door te geven (dat toen nog gefaxt werd via modemkes
). Pas veel later in het hoger heb ik bijna verplicht een msn account genomen om bestanden in de les door te sturen, iedereen had het. Zoveel jaar later heb ik nog altijd een kleine lijst met alleen mensen die ik irl ken en in feite nooit meer mee chat. Ik heb er op andere manieren contact mee en de meesten gebruiken het zelfs niet meer.
GSM hetzelfde, ik was één van de laatsten in mijn vriendenkring en dan nog onder druk van een ex. Tot vorig jaar kwam ik toe met 20 euro belwaarde per jaar (en toen kwam de huidige misses). Ik geef niemand mijn nr als het niet moet. En ik haat sms'en.
Waarom dan met facebook beginnen? Wens ik mijn privé leven ook echt privé te houden. Je gaat mijn echte naam ook nergens op het internet vinden. Je gaat ook geen enkele foto van mij vinden. Die het moeten weten die weten het toch allemaal en niemand anders heeft daar zaken mee. Driekwart van m'n vriendenkring staat er op. Dertigers of bijna dertigers. Dus ik schat het wel wat hoger in dan een jongerenhype. M'n vriendin zit er tot mijn grote spijt sinds een paar weken ook op. En in haar naïeviteit heeft ze er wat te veel info over haarzelf opgezet. Ze zou beter moeten weten. Ze heeft afgelopen zomer nog een stalker gehad waartegen ze klacht heeft moeten indienen. Die wist ook alles van haar via internet en toen had ze nog geen facebook. Tijdje terug krijg ik op het werk van werknemers van een klant van ons een gewoon casual mailtje. Ze wisten dat m'n vriendin en ik aan het uitkijken waren voor een huis. Waar. Wanneer en hoeveel kinderen we willen. Dat m'n lief wel een knap gezichtje heeft. Dat ze ne toffe job doet. Medeleven voor familiale problemen. Ect ect. Ze waren dus op de facebook van m'n misses gestoten. Toeval zal het zeker niet geweest zijn hen kennende. Punt is, ik kan die mensen niet eens uit staan. Die horen van mij niks persoonlijks te weten. Dat zijn puur zakelijke contacten en dat wens ik zo te houden. Wie weet wie er nog allemaal op zit te kijken. Ondertussen heeft ze alles er wel weer afgehaald.
Je kiest natuurlijk zelf welke info je er allemaal op zet. Maar sommige mensen zijn ronduit naief of weten gewoon niet beter. Die info zal vroeg of laat tegen hen gebruikt worden. Er was pas nog die reportage op een of canvas, whatever, en ja mijn baas zit ook op facebook. Het bedrijf staat zelfs op facebook. Bij stagiairs en sollicitanten wordt er uiteraard ook een beetje research gedaan. Maar wij zijn gelukkig nog jonge mensen die daar niemand op gaan beoordelen. Ik ben ooit op een sollicitatie gesprek aangekomen in kostuum maar zonder jaske. Het was verdorie 35° en had da in de auto laten liggen. Begint die kerel mij daar bijna uit te kafferen omdat ik da jaske nie aan had. Onaanvaardbaar naar klanten toe blablabla. Khad natuurlijk de job niet. Als zo ne stijve hark ietwa bezwarende dingen ziet op uwe facebook of eender wat, don't even bother.
Mijn privacy is heilig en die wordt niet te grabbel gegooid zelfs niet het kleinste detail. En het contact met m'n vrienden onderhoud ik wel op andere manieren. Ik heb liever 5 echte vrienden dan 100 facebook 'vrienden'. Ik ben er mij van bewust dat dit voor een stuk in mijn persoonlijkheid zit maar voor een groot stuk ook omdat ik als job al bezig geweest ben met bepaalde info te harvesten. Dan denk ik bij mezelf, laat ze maar doen de kippetjes. Maar mij niet gezien.
Ik ben niet tegen vooruitgang, integendeel. Veel gadgets en nieuwe snufjes heb ik lang, soms jaren, voor de doorsnee belg er nog maar van gehoord heeft. Maar of facebook nu vooruitgang is of niet, who knows. Het zal wel een tijd stand houden maar op den duur gaat men dat ook weer ontgroeien of er komt iets geheel nieuws. Voor mij hoeft het in ieder geval allemaal niet. Midden jaren 90 heb ik mij laten overhalen om ICQ te gebruiken. Maar dat was dan in feite enkel maar om huiswerk door te geven (dat toen nog gefaxt werd via modemkes
). Pas veel later in het hoger heb ik bijna verplicht een msn account genomen om bestanden in de les door te sturen, iedereen had het. Zoveel jaar later heb ik nog altijd een kleine lijst met alleen mensen die ik irl ken en in feite nooit meer mee chat. Ik heb er op andere manieren contact mee en de meesten gebruiken het zelfs niet meer.GSM hetzelfde, ik was één van de laatsten in mijn vriendenkring en dan nog onder druk van een ex. Tot vorig jaar kwam ik toe met 20 euro belwaarde per jaar (en toen kwam de huidige misses
). Ik geef niemand mijn nr als het niet moet. En ik haat sms'en.Waarom dan met facebook beginnen? Wens ik mijn privé leven ook echt privé te houden. Je gaat mijn echte naam ook nergens op het internet vinden. Je gaat ook geen enkele foto van mij vinden. Die het moeten weten die weten het toch allemaal en niemand anders heeft daar zaken mee. Driekwart van m'n vriendenkring staat er op. Dertigers of bijna dertigers. Dus ik schat het wel wat hoger in dan een jongerenhype. M'n vriendin zit er tot mijn grote spijt sinds een paar weken ook op. En in haar naïeviteit heeft ze er wat te veel info over haarzelf opgezet. Ze zou beter moeten weten. Ze heeft afgelopen zomer nog een stalker gehad waartegen ze klacht heeft moeten indienen. Die wist ook alles van haar via internet en toen had ze nog geen facebook. Tijdje terug krijg ik op het werk van werknemers van een klant van ons een gewoon casual mailtje. Ze wisten dat m'n vriendin en ik aan het uitkijken waren voor een huis. Waar. Wanneer en hoeveel kinderen we willen. Dat m'n lief wel een knap gezichtje heeft. Dat ze ne toffe job doet. Medeleven voor familiale problemen. Ect ect. Ze waren dus op de facebook van m'n misses gestoten. Toeval zal het zeker niet geweest zijn hen kennende. Punt is, ik kan die mensen niet eens uit staan. Die horen van mij niks persoonlijks te weten. Dat zijn puur zakelijke contacten en dat wens ik zo te houden. Wie weet wie er nog allemaal op zit te kijken. Ondertussen heeft ze alles er wel weer afgehaald.
Je kiest natuurlijk zelf welke info je er allemaal op zet. Maar sommige mensen zijn ronduit naief of weten gewoon niet beter. Die info zal vroeg of laat tegen hen gebruikt worden. Er was pas nog die reportage op een of canvas, whatever, en ja mijn baas zit ook op facebook. Het bedrijf staat zelfs op facebook. Bij stagiairs en sollicitanten wordt er uiteraard ook een beetje research gedaan. Maar wij zijn gelukkig nog jonge mensen die daar niemand op gaan beoordelen. Ik ben ooit op een sollicitatie gesprek aangekomen in kostuum maar zonder jaske. Het was verdorie 35° en had da in de auto laten liggen. Begint die kerel mij daar bijna uit te kafferen omdat ik da jaske nie aan had. Onaanvaardbaar naar klanten toe blablabla. Khad natuurlijk de job niet. Als zo ne stijve hark ietwa bezwarende dingen ziet op uwe facebook of eender wat, don't even bother.
Mijn privacy is heilig en die wordt niet te grabbel gegooid zelfs niet het kleinste detail. En het contact met m'n vrienden onderhoud ik wel op andere manieren. Ik heb liever 5 echte vrienden dan 100 facebook 'vrienden'. Ik ben er mij van bewust dat dit voor een stuk in mijn persoonlijkheid zit maar voor een groot stuk ook omdat ik als job al bezig geweest ben met bepaalde info te harvesten. Dan denk ik bij mezelf, laat ze maar doen de kippetjes. Maar mij niet gezien.
Ikzelf voeg dan ook alleen maar mensen toe (meestal dat zelfs niet - anderen voegen mij toe) die ik effectief ken, waar ik tegen praat als ik ze (nog eens zou) tegenkom(en) irl.