Archief - Geen vrienden - eenzaamheid

Prodigy zei:

Herkenbaar. In mijn facebook zitten er zo een aantal die tijdens elk uitgaansmoment foto's nemen van zichzelf en de ganse groep, inchecken op foursquare en in die incheckstatus nog eens iedereen gaan taggen die mee is. Alsof ze constant willen bewijzen dat ze populair zijn. Ik ga ook graag uit, maar om dat nu constant te gaan verkondigen aan honderden mensen...

Klik om te vergroten...

en dan ziet ge zo'n volk constant met de smartfoon bezig zijn tijdens het uitgaan.
Zo'n mensen vermijd ik als de pest

SarahBaptie zei:

Goh das ook nie echt waar e. Kan net zo goed zeggen: op je dertigste je komt thuis en je moet voor uw gezin zorgen. Alleez, nogal veralgemeend e

Klik om te vergroten...

kennis van mij is 30 en single. Heeft geld, veel vrienden en geen verantwoordelijkheden zoals bv een gezin, zalig leven om gewoon te doen waar je goesting in hebt. Af en toe beslist die het weekend zelf nog om even op citytrip te gaan etc.
mjah het is een keuze die je maakt in uw leven, zo geen kinderen willen maken

En dan kom je met je zalig leven op je 40ste bij een psychiater terecht die vervolgens over jou in de Knack schrijft omdat je met een leeg gevoel komt te zitten omdat er geen geliefde is waar je alles mee kan delen. Er hangt een keerzijde aan alles. Een gewoon gezin mag dan wel saai klinken, voor anderen is dat dan weer het zalig leven.

Karre zei:

En dan kom je met je zalig leven op je 40ste bij een psychiater terecht die vervolgens over jou in de Knack schrijft omdat je met een leeg gevoel komt te zitten omdat er geen geliefde is waar je alles mee kan delen. Er hangt een keerzijde aan alles. Een gewoon gezin mag dan wel saai klinken, voor anderen is dat dan weer het zalig leven.

Klik om te vergroten...

Een gezin kan ook uit 2 personen bestaan, zonder kinderen he

WarCry-dude zei:

In België is er inderdaad wel een voelbaar stigma van moeten sociaal zijn en moeten extravert zijn.

Klik om te vergroten...

Netwerken opzetten heeft alleen maar voordelen, daarvoor moet je nooit 1 voet in een café zetten.

WarCry-dude zei:

Ik denk eigenlijk dat hogeschool/universiteit daar weinig mee te maken heeft. Vrienden komen en gaan voor iedereen en de blijvers kunt ge overal tegenkomen.

Klik om te vergroten...

QFT. Wa maakt het uit waar ge iemand ontmoet? Als die persoon u ligt (en da is wederzijds), dan zal die relatie zichzelf wel onderhouden. Heb bvb een kameraad die ik de voorbije 3 jaar ni gezien heb, maar is eigl mijn 'beste kameraad' (klikt echt ongelooflijk, zitten op bijna elk (belangrijk) gebied op dezelfde golflengte, heel veel lachen, zelfde interesses, ...)... Na die 3 jaar gewoon via fb afgesproken om shortski te doen de dag er op, en sindsdien wekelijks badmintonnen.

Wat nog aan te vullen: blijvers kunt ge overal tegenkomen, maar ge moet ze natuurlijk ook wel tegenkomen. Als ge vrienden zoekt, wil da eigl ook zeggen dat ge wel sociaal wilt zijn (denk ik?) en dat ge u dus moet openstellen om nieuwe mensen te ontmoeten. Zoals ge hier leest: vereniging, sporten, ... Doe iets wa anderen ook doen, en u interesseert (gaat ook met gamen bvb)

ivm met intro of extravert zijn is er één ding dat wel de moeite waard is om te weten. Iedereen heeft allebei en ze zitte op één dezelfde schaal ook is de moeite om op te zoeken wat ambivert is, mischien ben je ambivert

Ik ben soms gewoon ambi ..tant

Bart Religion zei:

't leven begint pas op je 30e volgens dertigers die ik ken. Meer geld als op je 20e, thuiskomen en 't werk zit erop ipv nog te moeten studeren, en lang niet alle café's zijn "jongerencafés".

Meestal is de muziek ook veel beter in cafés waar mensen tussen de 25-40 rondhangen dan in die waar 16-24 rondhangen. Al is dat smaak.

Klik om te vergroten...

Ik werk ongeveer anderhalf jaar, maar ik ben toch blij als ik weer een avondles wijsbegeerte kan volgen. De arbeidsmarkt heeft nog geen interessante vruchten opgeleverd en in feite hunker ik terug naar dagen gevuld met studeren, onderzoeken en existentiële vraagstellingen. Al moet ik toegeven dat ik mijn plaats in de arbeidsmarkt nog helemaal niet gevonden heb. In mijn concrete (!) situatie is werken tijdsverspilling, gecompenseerd met een aardige loonbrief. Niet dat ik met tegenzin naar het werk vertrek, maar ik mis de dagelijkse verwondering die ik destijds als student had. Ik geloof wel dat dit gaat veranderen, omdat ik niet stil blijf staan en aan de zijlijn genoeg dingen doe om mezelf een interessant leven aan te bieden.

lantaarnpaal zei:

en dan ziet ge zo'n volk constant met de smartfoon bezig zijn tijdens het uitgaan.
Zo'n mensen vermijd ik als de pest

Klik om te vergroten...

Groot gelijk hebt ge ook. Niks zo ellendig als dat smartphonegedoe tijdens het stappen

Avondland zei:

Ik werk ongeveer anderhalf jaar, maar ik ben toch blij als ik weer een avondles wijsbegeerte kan volgen. De arbeidsmarkt heeft nog geen interessante vruchten opgeleverd en in feite hunker ik terug naar dagen gevuld met studeren, onderzoeken en existentiële vraagstellingen. Al moet ik toegeven dat ik mijn plaats in de arbeidsmarkt nog helemaal niet gevonden heb. In mijn concrete (!) situatie is werken tijdsverspilling, gecompenseerd met een aardige loonbrief. Niet dat ik met tegenzin naar het werk vertrek, maar ik mis de dagelijkse verwondering die ik destijds als student had. Ik geloof wel dat dit gaat veranderen, omdat ik niet stil blijf staan en aan de zijlijn genoeg dingen doe om mezelf een interessant leven aan te bieden.

Klik om te vergroten...

Ja, maar nu is studeren geen kwestie van "moeten" meer voor je? Ik denk dat de druk toch minder is en het vooral zelfontplooiing te doen is nu?

Avondland zei:

Ik werk ongeveer anderhalf jaar, maar ik ben toch blij als ik weer een avondles wijsbegeerte kan volgen. De arbeidsmarkt heeft nog geen interessante vruchten opgeleverd en in feite hunker ik terug naar dagen gevuld met studeren, onderzoeken en existentiële vraagstellingen. Al moet ik toegeven dat ik mijn plaats in de arbeidsmarkt nog helemaal niet gevonden heb. In mijn concrete (!) situatie is werken tijdsverspilling, gecompenseerd met een aardige loonbrief. Niet dat ik met tegenzin naar het werk vertrek, maar ik mis de dagelijkse verwondering die ik destijds als student had. Ik geloof wel dat dit gaat veranderen, omdat ik niet stil blijf staan en aan de zijlijn genoeg dingen doe om mezelf een interessant leven aan te bieden.

Klik om te vergroten...

Ja, maar nu is studeren geen kwestie van "moeten" meer voor je? Ik denk dat de druk toch minder is en het vooral zelfontplooiing te doen is nu?

dat hangt van persoon tot persoon af.
ik ken mensen die niet alleen kunnen zijn en ik ben al heel mijn leven "alleen" en perfect gelukkig. (heb veel vrienden en familie dus alleen ben ik eigenlijk niet)
ben er nu ook al 35 en zou mijn single leven niet willen wisselen voor een gezin.

kinderen zeggen me persoonlijk niets en heb ook geen zin om mij te binden aan iemand.

ik heb nu ook wel de change van veel single maten te hebben dus is er altijd wel iets te beleven in het weekend.
Elk jaar gaan we ook samen met een groep op reis, we doen nog altijd veel festivals samen...

Ik ben nu al zodanig gewend van enkel met mezelf te moeten rekening houden dat het heel moeilijk zou zijn om met iemand samen te gaan wonen/trouwen.
Tijdens de week als ik thuiskom moet ik zelf niemand zien of horen, ben dan graag op mijn gemak alleen.

Trouwens, de meeste van mijn getrouwde vrienden van mijn leeftijd zijn gescheiden met kinderen.
Die zien er alleszins niet wreed gelukkig uit voor het moment.

Ik zie het hier allemaal van op een afstand te bekijken : een 10-tal jaar geleden was er de grote trouwgolf, al mijn maten trouwden.
Dan een vijftal jaar geleden kregen ze allemaal kinderen.
En nu zijn we bezig aan de grote scheidingsgolf=> huis moeten verkopen, drama met de kinderen, niet meer met elkaar praten, advocaten,...

Nu ja, ik zeg het , tis elk zijn eigen meug.
Ik ken er ook die perfect gelukkig zijn met hun gezin en het voor geen geld zouden willen ruilen met mij.
Ik heb ook een maat die alleen is maar die gaat daaraan kapot.
Die heeft echt nood aan een vriendin en een gezin maar vind niemand en dat vreet serieus aan hem.

Mijn maten trouwen en maken tegenwoordig kinderen bij bosjes. En met zo een mensen blijven omgaan is ook niet echt tof, mijn zus was onlangs gaan eten met enkele vriendinnen die allemaal al kinderen hebben en de hele avond gingen die gesprekken over babyvoeding en pampers, leuk is anders.

lantaarnpaal zei:

Een gezin kan ook uit 2 personen bestaan, zonder kinderen he

Klik om te vergroten...

zoals bij mij.

30 en 33 geen kinders. huisje. en veel plezier.

Zolang ik een vriendin heb, kan ik wel goed leven zonder echte vrienden. Alé zo nekeer af en toe smsen (1x/maand). Zonder vriendin zou ik er veel meer nood aan hebben.
Maarja de meeste mensen dak ken, doen hun eigen ding met hun vriendin en zo is de vriendschap ook wat verwaterd. De ene is vb ook gaan werken ed

gumball4000 zei:

Zolang ik een vriendin heb, kan ik wel goed leven zonder echte vrienden. Alé zo nekeer af en toe smsen (1x/maand). Zonder vriendin zou ik er veel meer nood aan hebben.
Maarja de meeste mensen dak ken, doen hun eigen ding met hun vriendin en zo is de vriendschap ook wat verwaterd. De ene is vb ook gaan werken ed

Klik om te vergroten...

Wow, door te gaan werken heb je ineens geen vrienden meer nodig?

Ik snap mensen die hun vriendin boven hun vrienden zetten, en de vrienden daardoor quasi nooit meer zien echt niet hoor

lantaarnpaal zei:

Wow, door te gaan werken heb je ineens geen vrienden meer nodig?

Ik snap mensen die hun vriendin boven hun vrienden zetten, en de vrienden daardoor quasi nooit meer zien echt niet hoor

Klik om te vergroten...

Het lijkt me logisch dat -van het moment dat het serieus is- je de persoon met wie je echt wil samenleven als eerste plaatst. Dat is nog iets anders dan niet meer met anderen om gaan uiteraard.

lantaarnpaal zei:

Wow, door te gaan werken heb je ineens geen vrienden meer nodig?

Ik snap mensen die hun vriendin boven hun vrienden zetten, en de vrienden daardoor quasi nooit meer zien echt niet hoor

Klik om te vergroten...

Neenee, maar sinds die kerel is gaan werken, hebben we ook veel minder contact samen.

Oh snap ik opzicht wel goed dat de vriendin voor vrienden gaat. Uiteindelijk wil je later met je vriendin samen leven en niet met je vrienden (ja tuurlijk, liefst beiden, maar als je echt moest kiezen..)

gumball4000 zei:

Zolang ik een vriendin heb, kan ik wel goed leven zonder echte vrienden. Alé zo nekeer af en toe smsen (1x/maand). Zonder vriendin zou ik er veel meer nood aan hebben.
Maarja de meeste mensen dak ken, doen hun eigen ding met hun vriendin en zo is de vriendschap ook wat verwaterd. De ene is vb ook gaan werken ed

Klik om te vergroten...

zot... voor je het weet ben je vriendloos...

ik verkeer nu al 13 jaar maar mijn maten laat ik toch niet vallen hoor.

lantaarnpaal zei:

Wow, door te gaan werken heb je ineens geen vrienden meer nodig?

Klik om te vergroten...

Sommige vrienden kunnen wel een rem zijn op je ontwikkeling.

Ik had bijvoorbeeld het liefst gehad dat ik bepaalde vrienden nooit gekend had, ze hebben me enkel maar op een verkeerd pad gebracht.

Daar kiest ge toch zelf voor? Ge hebt er zelf van gemaakt wat het is, hoeft daar de schuld bij niemand anders voor te leggen.