binnenkant
Legacy Member
Na dit met bepaalde mensen te bespreken kwamen we niet tot de gewenste antwoorden.
Precies alsof mensen niet kunnen omvatten wat het is wat ik doorsta op dit gebied en
hoe vreselijk naar de ervaring is. Dus, als iemand het wil begrijpen en zeggen hoe ik het moet
aanpakken dan ben ik bereid om te luisteren. Dit is één van de laatste pogingen in die richting
die ik zal ondernemen.
Eerder dit jaar bekeerde ik me tot Christendom, tijdens een spirituele zoektocht die me doorheen 2000 jaar Westerse filosofie
en spiritualiteit heeft gebracht in mijn reizen door natuur en boeken.
Ook romantiek is iets dat me altijd al bezig heeft gehouden, dat idee zo van dat er iets als de ware is.
Één iemand waarvoor je op deze wereld bent. Een vrouw en vice versa ook het geval.
Dit heb ik lange tijd in mijn hart zo aangevoeld dat er één iemand zou zijn die al je littekens kan helen
en je de liefde geven waarvan je voelt dat het je compleet kan maken vanbinnen.
Een paar jaar nu aan een stuk door heb ik niets dan rotervaringen gehad met vrouwen en tijdens moeilijke
momenten in het leven in zeer donkere periodes, in de steek erdoor achtergelaten zou je kunnen zeggen.
En dat terwijl die personen op de hoogte waren van dat ik niet meer kon functioneren om het zo te zeggen.
En dat deed veel pijn en doet je nadenken over de menselijke aard en dat deze onmogelijk van nature goed kan zijn.
En ik ben afgewezen geweest ook, maar één keer maar het voelde alsof de wereld ging vergaan.
Het is meer dan 2 jaar geleden maar het zit nog steeds diep. Die laatste twee jaar heb ik er zoveel over zitten nadenken,
bijna iedere dag, zelfs de straten willen vermijden omdat we er samen ooit doorheen gingen. Gewoon om die herinneringen
niet terug op te roepen.
Ik krijg regelmatig aandacht van vrouwen die positief is maar ik kijk ervan weg. Ik ga geen nader contact aan tenzij het onmogelijk is
op dat moment. Gewoon omdat ik het risico niet wil nemen opnieuw in een delicate positie te komen waar je de kans hebt om gekwetst
te worden. Relaties vorm ik dus niet met als gevolg dat de omgeving vragen gaat stellen.
Ik weet dat je als man met vrouwen het heft zelf wat in handen moet nemen, maar zoveel vrouwen die ik zie tegenwoordig tussen
mijn leeftijdsgenoten die gewoon niet deugen. Of ze hebben terloopse seks in het weekend en snappen zelf niet meer wat het verschil tussen
een hoer en een dame is.
Als ik kijk naar het aanbod tegenwoordig is dat voldoende om een lichte migraine te bezorgen.
Ofwel gaan die deftige types zelf ook weinig uit. Mogelijk.
Verder ben ik zoals ik zei katholiek en dat is mijn verwachting toe naar de andere partij.
Dat ze gelovig is al hoeft ze niet orthodox te zijn op dit gebied zolang ze er maar voor openstaat en ook geleefd heeft
en het belang van maagdelijkheid snapte naar de man toe.
Dat is wat ik altijd al wou en ik weet dat door de technologisering en de moderniteit dat meer jongere mensen zich hebben laten
verleiden tot het wereldse en niet verder kunnen zien dan het materiële maar het eeuwige is daar niet onderhevig aan.
Een meisje die dat snapt is in België niet alomtegenwoordig meer, narcisme en status-geobsedeerd denken is meer en meer de regel
en wat de populaire cultuur voorschotelt via televisie, radio en massamedia.
Terloopse seks hebben met veel mensen heeft me nooit kunnen in vervoering brengen maar getuigt juist van de hedonistische leegte
die daarachter schuilgaat. Het is smerig en degoutant, niet natuurlijk zoals sommigen zichzelf graag wijsmaken met hun populaire evolutiepsychologiemagazines
van tegenwoordig die alles willen voorstellen als gegrond in materie. Dat is het aanwenden van liberale drogargumentaties die meer losbandigheid
en seksueel nihilisme bejubelen. (Psychologies.be als slechts een enkel voorbeeld)
Dit is een agenda die je meer en meer gepropageerd ziet worden en gretig gebruikt door feministen om hun valse denken te laten aarden in hun vrouwenmagazines.
Ik ga me niet verder uitlaten daarover alleen weet ik zeker dat ik niet alleen ben in het opzicht van dat er zeker nog mannen zijn misschien hier ook,
die bewust vrouwen vermijden omdat ze meer een blok aan het been zijn dan een meerwaarde.
Het is makkelijk om ze enkel voor het seksuele te gebruiken maar het gaat tegen mijn principes dat te doen. Je moet jezelf koel maken daarvoor
en ik ben daar tot op heden nog niet in geslaagd. Voor mij moet er iets in geïnvesteerd worden dat aan uw binnenkant aanwezig is op voorhand.
Of dat uit te schakelen is, misschien dat iemand kan zeggen hoe? Ik schonk hier al enige overpeinzing aan.
Of misschien wil ik mezelf helemaal niet veranderen daarin. Maar een hoerenloper worden zoals ik sommigen zie, dat druist in tegen wie ik essentieel ben.
Wat zou je het beste kunnen doen om tot een gezond evenwicht te komen waar pijn juist een kracht wordt zoals Nietzsche het omschreef.
Wat u niet doodt maakt u sterker. Tot op heden heeft het me niet meer kracht gegeven. Dus hoe zet je pijn om naar kracht.
Dat is één van de grotere vragen waar ik nu antwoord op zoek.
Precies alsof mensen niet kunnen omvatten wat het is wat ik doorsta op dit gebied en
hoe vreselijk naar de ervaring is. Dus, als iemand het wil begrijpen en zeggen hoe ik het moet
aanpakken dan ben ik bereid om te luisteren. Dit is één van de laatste pogingen in die richting
die ik zal ondernemen.
Eerder dit jaar bekeerde ik me tot Christendom, tijdens een spirituele zoektocht die me doorheen 2000 jaar Westerse filosofie
en spiritualiteit heeft gebracht in mijn reizen door natuur en boeken.
Ook romantiek is iets dat me altijd al bezig heeft gehouden, dat idee zo van dat er iets als de ware is.
Één iemand waarvoor je op deze wereld bent. Een vrouw en vice versa ook het geval.
Dit heb ik lange tijd in mijn hart zo aangevoeld dat er één iemand zou zijn die al je littekens kan helen
en je de liefde geven waarvan je voelt dat het je compleet kan maken vanbinnen.
Een paar jaar nu aan een stuk door heb ik niets dan rotervaringen gehad met vrouwen en tijdens moeilijke
momenten in het leven in zeer donkere periodes, in de steek erdoor achtergelaten zou je kunnen zeggen.
En dat terwijl die personen op de hoogte waren van dat ik niet meer kon functioneren om het zo te zeggen.
En dat deed veel pijn en doet je nadenken over de menselijke aard en dat deze onmogelijk van nature goed kan zijn.
En ik ben afgewezen geweest ook, maar één keer maar het voelde alsof de wereld ging vergaan.
Het is meer dan 2 jaar geleden maar het zit nog steeds diep. Die laatste twee jaar heb ik er zoveel over zitten nadenken,
bijna iedere dag, zelfs de straten willen vermijden omdat we er samen ooit doorheen gingen. Gewoon om die herinneringen
niet terug op te roepen.
Ik krijg regelmatig aandacht van vrouwen die positief is maar ik kijk ervan weg. Ik ga geen nader contact aan tenzij het onmogelijk is
op dat moment. Gewoon omdat ik het risico niet wil nemen opnieuw in een delicate positie te komen waar je de kans hebt om gekwetst
te worden. Relaties vorm ik dus niet met als gevolg dat de omgeving vragen gaat stellen.
Ik weet dat je als man met vrouwen het heft zelf wat in handen moet nemen, maar zoveel vrouwen die ik zie tegenwoordig tussen
mijn leeftijdsgenoten die gewoon niet deugen. Of ze hebben terloopse seks in het weekend en snappen zelf niet meer wat het verschil tussen
een hoer en een dame is.
Als ik kijk naar het aanbod tegenwoordig is dat voldoende om een lichte migraine te bezorgen.
Ofwel gaan die deftige types zelf ook weinig uit. Mogelijk.
Verder ben ik zoals ik zei katholiek en dat is mijn verwachting toe naar de andere partij.
Dat ze gelovig is al hoeft ze niet orthodox te zijn op dit gebied zolang ze er maar voor openstaat en ook geleefd heeft
en het belang van maagdelijkheid snapte naar de man toe.
Dat is wat ik altijd al wou en ik weet dat door de technologisering en de moderniteit dat meer jongere mensen zich hebben laten
verleiden tot het wereldse en niet verder kunnen zien dan het materiële maar het eeuwige is daar niet onderhevig aan.
Een meisje die dat snapt is in België niet alomtegenwoordig meer, narcisme en status-geobsedeerd denken is meer en meer de regel
en wat de populaire cultuur voorschotelt via televisie, radio en massamedia.
Terloopse seks hebben met veel mensen heeft me nooit kunnen in vervoering brengen maar getuigt juist van de hedonistische leegte
die daarachter schuilgaat. Het is smerig en degoutant, niet natuurlijk zoals sommigen zichzelf graag wijsmaken met hun populaire evolutiepsychologiemagazines
van tegenwoordig die alles willen voorstellen als gegrond in materie. Dat is het aanwenden van liberale drogargumentaties die meer losbandigheid
en seksueel nihilisme bejubelen. (Psychologies.be als slechts een enkel voorbeeld)
Dit is een agenda die je meer en meer gepropageerd ziet worden en gretig gebruikt door feministen om hun valse denken te laten aarden in hun vrouwenmagazines.
Ik ga me niet verder uitlaten daarover alleen weet ik zeker dat ik niet alleen ben in het opzicht van dat er zeker nog mannen zijn misschien hier ook,
die bewust vrouwen vermijden omdat ze meer een blok aan het been zijn dan een meerwaarde.
Het is makkelijk om ze enkel voor het seksuele te gebruiken maar het gaat tegen mijn principes dat te doen. Je moet jezelf koel maken daarvoor
en ik ben daar tot op heden nog niet in geslaagd. Voor mij moet er iets in geïnvesteerd worden dat aan uw binnenkant aanwezig is op voorhand.
Of dat uit te schakelen is, misschien dat iemand kan zeggen hoe? Ik schonk hier al enige overpeinzing aan.
Of misschien wil ik mezelf helemaal niet veranderen daarin. Maar een hoerenloper worden zoals ik sommigen zie, dat druist in tegen wie ik essentieel ben.
Wat zou je het beste kunnen doen om tot een gezond evenwicht te komen waar pijn juist een kracht wordt zoals Nietzsche het omschreef.
Wat u niet doodt maakt u sterker. Tot op heden heeft het me niet meer kracht gegeven. Dus hoe zet je pijn om naar kracht.
Dat is één van de grotere vragen waar ik nu antwoord op zoek.
