Archief - Grenzen in een relatie

ferroflux · 26 dec 2015

Hallo,

Het leek me interessant om een discussie te starten over de grenzen binnen een relatie. Waar leg jij de grenzen in je relatie?
Mag jij de Facebook van je geliefde in kijken zonder dat daar moeilijk over gedaan wordt? Kan jij het verdragen als je vriend/vriendin dagelijks met hetzelfde/dezelfde meisje/jongen praat/omgaat? (al dan niet via sociale media) Geloof jij in platonische vriendschap tussen een man en een vrouw?
Hoe definieer jij "vreemd gaan"?

Persoonlijk geloof ik zelf niet in de platonische vriendschap tussen man en vrouw enkel in een paar uitzonderlijke omstandigheden. Zoals bijvoorbeeld, jongens/meisjes waarmee je al bevriend bent sinds de lagere school. Mijn vriendin beweert dan het tegengestelde en gelooft dan weer wel in de vriendschap tussen man en vrouw, dit terwijl ik snel door heb wat die "vriendelijke jongens" eigenlijk echt willen bereiken:ironic:

Hopelijk heb ik op deze manier de discussie wat opgang kunnen trekken!

groeten,

ferroflux

mazonemayu · 26 dec 2015

Vreemdgaan = meegaan met iemand anders en/of erop kruipen, vr de rest zie ik geen probleem en mijn lief ook ni. Wij trekken ons niks aan van wat den andere in zijn/haar vrije tijd met wij of wat van welk geslacht dan ook uitsteekt, wij gaan ook dikwijls alleen weg wegens verschillende muzieksmaak, etc...t is niet omdat andere gasten interesse hebben in mijn lief dat zij er daarom op moet of gaat ingaan hé, dat heet vertrouwen

ferroflux · 26 dec 2015

mazonemayu zei:
Vreemdgaan = meegaan met iemand anders en/of erop kruipen, vr de rest zie ik geen probleem en mijn lief ook ni. Wij trekken ons niks aan van wat den andere in zijn/haar vrije tijd met wij of wat van welk geslacht dan ook uitsteekt, wij gaan ook dikwijls alleen weg wegens verschillende muzieksmaak, etc...t is niet omdat andere gasten interesse hebben in mijn lief dat zij er daarom op moet of gaat ingaan hé, dat heet vertrouwen

Klopt inderdaad. Maar waar stel jij dan de grens ?
Bijvoorbeeld: Je vriendin werkt ergens waar ook een jongen werkt. Je merkt dat die jongen nogal een losbandig type is en veel mensen uit je omgeving zijn ook van mening dat het nogal een "player" is om het zo uit te drukken. Stel die jongen benadert je vriendin via Facebook, probeert een gesprek aan te gaan, vraagt hoe het met haar gaat etc. Na verloop van tijd herhaalt zich dit dagelijks. Ondertussen is hij ook al in contact met haar via ander sociale media (snapchat,...) Je merkt duidelijk dat die jongen meer probeert, je vriendin ontkent dit en zegt dat het gewoon "een vriend" is.

Waar trek jij dan de grens? Gaat je vriendin er dan niet op in omdat ze tussen de lijntjes blijft? Of is voor jou er niet op ingaan, gewoon beleefd antwoorden en verder er geen aandacht aan schenken?
Dit bedoel ik ergens met, waar trek jij de grens?

mazonemayu · 26 dec 2015

Mijn vriendin is zéér assertief en verbaal redelijk agressief als men haar lastig valt, dat gekoppeld aan t feit dat zij ook nog taalwetenschapper is en dus n pak meer moeilijke woorden kent dan de doorsnee mens geeft altijd situaties waarbij ik kapot ga van t lachen. Kortom: dat gaat gewoon die gast zijn beste dag niet zijn, k heb die vroeger al zelfs eens een werkgever met n proces voor ongewenste intimiteiten weten bedreigen omdat die maar belachelijk bleef doen, ze is kort daarop dan uiteraard wel ontslagen, but she don't care, principes boven alles, voor dezelfde reden zal zij ook nooit zo n dingen ontkennen want ze heeft een hekel aan leugens.
Dus eerlijk gezegd lig ik daar niet wakker van

ferroflux · 26 dec 2015

mazonemayu zei:
Mijn vriendin is zéér assertief en verbaal redelijk agressief als men haar lastig valt, dat gekoppeld aan t feit dat zij ook nog taalwetenschapper is en dus n pak meer moeilijke woorden kent dan de doorsnee mens geeft altijd situaties waarbij ik kapot ga van t lachen. Kortom: dat gaat gewoon die gast zijn beste dag niet zijn, k heb die vroeger al zelfs eens een werkgever met n proces voor ongewenste intimiteiten weten bedreigen omdat die maar belachelijk bleef doen, ze is kort daarop dan uiteraard wel ontslagen, but she don't care, principes boven alles, voor dezelfde reden zal zij ook nooit zo n dingen ontkennen want ze heeft een hekel aan leugens.
Dus eerlijk gezegd lig ik daar niet wakker van

Tja op die manier moet jij je inderdaad geen zorgen maken. Mijn vriendin is dan weer eerder het omgekeerde, beetje naïef van aard en denken dat geen enkele jongen iets meer bedoelt.
Hoe zie jij dan de vriendschappen die ze heeft met andere mannen? Soms vraag ik me ook af waar precies de vage grens ligt tussen een vriendschap. Als een man elke dag een gesprek aangaat met dezelfde vrouw kan ik nog moeilijk geloven dat het die man pure vriendschap koestert. (om maar even een voorbeeld te geven)

mazonemayu · 26 dec 2015

Ik denk eerlijk gezegd dat jij gewoon wat paranoia bent en verlatings angst hebt. Wat maakt het uit of er iemand interesse heeft in uw madam, zolang zei recht in haar schoenen staat er daar niet op ingaat en die gast zijn poten thuis houdt, is er toch geen vuiltje aan de lucht. In tegendeel als men met haar probeert aan te pappen is dat toch gewoon ook n compliment voor u ook. Ik durf er zo soms wel even langs lopen en zo voor te lachen zeggen: trakteert haar zoveel ge wilt, ze gaat toch met mij mee naar huis hoor

Maar meestal zal ze dat zelfs zelf zeggen.

Er is ook naief en naief hé, uw lief gaat niet zó naief zijn dat die andere gast "per ongeluk" tussen haar benen belandt hoor

Freya · 26 dec 2015

Als ik in een relatie ben en merk dat er iemand interesse heeft in mij, hou ik gewoon een zekere afstand. Ik ga er dan niet alleen iets mee gaan drinken, maar ik ga ook niet alle banden doorknippen. Zeker niet als ik die al kende van voor de relatie. Ik kan ook absoluut geen jaloezie verdragen, dat is voor mij een blijk van wantrouwen.

ferroflux · 26 dec 2015

mazonemayu zei:
Ik denk eerlijk gezegd dat jij gewoon wat paranoia bent en verlatings angst hebt. Wat maakt het uit of er iemand interesse heeft in uw madam, zolang zei recht in haar schoenen staat er daar niet op ingaat en die gast zijn poten thuis houdt, is er toch geen vuiltje aan de lucht. In tegendeel als men met haar probeert aan te pappen is dat toch gewoon ook n compliment voor u ook. Ik durf er zo soms wel even langs lopen en zo voor te lachen zeggen: trakteert haar zoveel ge wilt, ze gaat toch met mij mee naar huis hoor
Maar meestal zal ze dat zelfs zelf zeggen.

Er is ook naief en naief hé, uw lief gaat niet zó naief zijn dat die andere gast "per ongeluk" tussen haar benen belandt hoor

Ja dat klopt dan ook weer. Maar soms heb ik net het gevoel dat ze niet volledig transparant is, wat bij mij wat wantrouwen opwekt. Zoals gewiste berichten van één bepaald persoon (laat het nu net die persoon zijn waar ze veel mee praat, dagelijks) terwijl andere berichten dan niet gewist zijn... als ik dan iets daarover zeg ik dat ik dat niet zo leuk vind aangezien ik ook wel weet en zie dat die gast meer probeert dan krijg ik meteen een hevige reactie terug dat ik overdrijf en niet zo ambetant moet doen :unsure:

Maar als ik nog maar één foto leuk zou vinden van een oude vriendin uit de lagere school bijvoorbeeld, dan is het meteen groot alarm :evil:

Daarom vraag ik mij vooral af, waar de grens ligt tussen vriendschap. En vanaf wanneer het gedrag tenopzichte van een partner niet meer correct zou zijn. Mijn redenering is eerder, vanaf dat ze moeite doet om zo'n type gesprek verder te zetten doet ze eigenlijk gewoon lekker mee...

Recipe4hate · 26 dec 2015

ferroflux zei:
Klopt inderdaad. Maar waar stel jij dan de grens ?
Bijvoorbeeld: Je vriendin werkt ergens waar ook een jongen werkt. Je merkt dat die jongen nogal een losbandig type is en veel mensen uit je omgeving zijn ook van mening dat het nogal een "player" is om het zo uit te drukken. Stel die jongen benadert je vriendin via Facebook, probeert een gesprek aan te gaan, vraagt hoe het met haar gaat etc. Na verloop van tijd herhaalt zich dit dagelijks. Ondertussen is hij ook al in contact met haar via ander sociale media (snapchat,...) Je merkt duidelijk dat die jongen meer probeert, je vriendin ontkent dit en zegt dat het gewoon "een vriend" is.

Waar trek jij dan de grens? Gaat je vriendin er dan niet op in omdat ze tussen de lijntjes blijft? Of is voor jou er niet op ingaan, gewoon beleefd antwoorden en verder er geen aandacht aan schenken?
Dit bedoel ik ergens met, waar trek jij de grens?

Om vreemd te gaan moet je altijd met 2 zijn.
Je partner zal hier dus ook een rol in spelen. Hoe ze die invult, kan op verschillende manieren.
En als ze wil vreemdgaan, zal je dat niet voorkomen door haar van die ene gast af te schermen.
Bij ons is er een duidelijk wederzijds vertrouwen en dat voelt goed zo. Ik heb geen drang om vreemd te gaan en ik vertrouw haar helemaal.

mazonemayu · 26 dec 2015

Recipe4hate zei:
Om vreemd te gaan moet je altijd met 2 zijn.
Je partner zal hier dus ook een rol in spelen. Hoe ze die invult, kan op verschillende manieren.
En als ze wil vreemdgaan, zal je dat niet voorkomen door haar van die ene gast af te schermen.
Bij ons is er een duidelijk wederzijds vertrouwen en dat voelt goed zo. Ik heb geen drang om vreemd te gaan en ik vertrouw haar helemaal.

Dit

Daarbij als zij vreemdgaat is zij u toch gewoon niet waard, case closed

Freya · 26 dec 2015

ferroflux zei:
Ja dat klopt dan ook weer. Maar soms heb ik net het gevoel dat ze niet volledig transparant is, wat bij mij wat wantrouwen opwekt. Zoals gewiste berichten van één bepaald persoon (laat het nu net die persoon zijn waar ze veel mee praat, dagelijks) terwijl andere berichten dan niet gewist zijn... als ik dan iets daarover zeg ik dat ik dat niet zo leuk vind aangezien ik ook wel weet en zie dat die gast meer probeert dan krijg ik meteen een hevige reactie terug dat ik overdrijf en niet zo ambetant moet doen
Maar als ik nog maar één foto leuk zou vinden van een oude vriendin uit de lagere school bijvoorbeeld, dan is het meteen groot alarm

Daarom vraag ik mij vooral af, waar de grens ligt tussen vriendschap. En vanaf wanneer het gedrag tenopzichte van een partner niet meer correct zou zijn. Mijn redenering is eerder, vanaf dat ze moeite doet om zo'n type gesprek verder te zetten doet ze eigenlijk gewoon lekker mee...

Jullie komen op mij dan allebei vrij jaloere en wantrouwig over. Praten op facebook, een foto liken... Who cares. Bedriegen begint voor mij pas als je met een ander kust of er duidelijk niet-vriendschappelijke dingen tegen zegt. Maar ja, iedereen zijn eigen grenzen zeker.

ferroflux · 26 dec 2015

Freya zei:
Als ik in een relatie ben en merk dat er iemand interesse heeft in mij, hou ik gewoon een zekere afstand. Ik ga er dan niet alleen iets mee gaan drinken, maar ik ga ook niet alle banden doorknippen. Zeker niet als ik die al kende van voor de relatie. Ik kan ook absoluut geen jaloezie verdragen, dat is voor mij een blijk van wantrouwen.

Contacten helemaal doorknippen is natuurlijk nooit de bedoeling. Maar waar trek jij de grens? Jij kan bijvoorbeeld om de x-aantal weken eens een goed gesprek hebben met een vriend, eens horen hoe het gaat etc... Maar je kan ook dagelijks praten met die vriend. Bij dat laatste geloof ik niet echt dat de band zuiver vriendschappelijk is voor die vriend dan? Wat zou jij dan doen in zo'n situatie?

EDIT: Daarnaast wil ik er nog aan toevoegen dat ik persoonlijk zelf niet de schrik heb dat mijn vriendin mij zou bedriegen. Het was eerder om eens te kijken waar de grens voor andere personen ligt. Bedriegen kan zijn gekust hebben, maar ook hier heb je weer verschillende 'grenzen'. Persoonlijk heb ik hier niet echt problemen mee, mijn vriendin zal mij niet bedriegen, daar ben ik zeker van.

Freya · 26 dec 2015

ferroflux zei:
Contacten helemaal doorknippen is natuurlijk nooit de bedoeling. Maar waar trek jij de grens? Jij kan bijvoorbeeld om de x-aantal weken eens een goed gesprek hebben met een vriend, eens horen hoe het gaat etc... Maar je kan ook dagelijks praten met die vriend. Bij dat laatste geloof ik niet echt dat de band zuiver vriendschappelijk is voor die vriend dan? Wat zou jij dan doen in zo'n situatie?

Dagelijks praten vind ik geen enkel probleem zolang het gesprek vriendschappelijk is. Als mijn lief mij zou proberen verbieden om met mijn vrienden te praten, het zou rap gedaan zijn.

Het doet er dan ook weinig toe of die vriend wel of niet meer wil, zolang hij gewoon niets probeert.

ferroflux · 26 dec 2015

Freya zei:
Dagelijks praten vind ik geen enkel probleem zolang het gesprek vriendschappelijk is. Als mijn lief mij zou proberen verbieden om met mijn vrienden te praten, het zou rap gedaan zijn.

Het doet er dan ook weinig toe of die vriend wel of niet meer wil, zolang hij gewoon niets probeert.

Hoe bedoel jij iets proberen? Tussen je benen proberen duiken om het ruw weg te stellen?

mazonemayu · 26 dec 2015

Freya zei:
Jullie komen op mij dan allebei vrij jaloere en wantrouwig over. Praten op facebook, een foto liken... Who cares. Bedriegen begint voor mij pas als je met een ander kust of er duidelijk niet-vriendschappelijke dingen tegen zegt. Maar ja, iedereen zijn eigen grenzen zeker.

Kan ook zijn dat hij gewoon (onbewust) n controlefreak is, k heb ook zo ne maat die zo de smskes van zijn vrouw moest meelezen en hare facebook en zo...die zijn huwelijk is daaraan kapot gegaan.

ferroflux zei:
Hoe bedoel jij iets proberen? Tussen je benen proberen duiken om het ruw weg te stellen?

Ja, want versieren begint natuurlijk altijd met hem er bruut in te rammen...

Soeplepel · 26 dec 2015

Neuzen in iemands Facebook of gsm zijn niet uw zaken. Ze mogen bij mij altijd mijn Facebook of eender wat gebruiken, maar achter mijn gat berichten lezen: neen.

'k Snap niet wat er mis is met vriendschap tussen man en vrouw? Ik ben nu wel al bevriend met een meisje sinds lager onderwijs, maar dan nog... Wil dat dan zeggen dat uw partner enkel vrienden mag hebben van hetzelfde geslacht? Als ge bang zijt dat hij/zij der vandoor gaat met die ene persoon dan zal het wel deels aan u liggen. En zo niet, wilt ge dan liever bij iemand zijn die eigenlijk gevoelens heeft voor iemand anders?

Recipe4hate · 26 dec 2015

ferroflux zei:
Contacten helemaal doorknippen is natuurlijk nooit de bedoeling. Maar waar trek jij de grens? Jij kan bijvoorbeeld om de x-aantal weken eens een goed gesprek hebben met een vriend, eens horen hoe het gaat etc... Maar je kan ook dagelijks praten met die vriend. Bij dat laatste geloof ik niet echt dat de band zuiver vriendschappelijk is voor die vriend dan? Wat zou jij dan doen in zo'n situatie?

Serieus? Hier is niet eens een grens om te trekken.
Werken jullie al? Besef je dat wanneer zij werkt, ze meer tijd met haar (mannelijke) collega's gaat doorbrengen, dan met jou?
Trek je dan daar ook een grens?
Als je vriendin nood heeft aan een goed gesprek en jij kan haar niet helpen, dan zal ze zich wel tot iemand anders richten.
En daar is niks mis mee, toch? In plaats van dan al direct de verwijten (of beschuldigingen) af te vuren: probeer zelf die persoon te zijn waarmee ze dagelijks een goed gesprek kan hebben.
Niet simpel, i know, maar zo jaloersheid en paranoia, daar los je niks mee op.

glashelder · 26 dec 2015

Dagelijks praten op Facebook, sms'jes sturen of een foto liken... Daar zit ik echt niet mee in ze. 'k Zou het waarschijnlijk niet eens merken, haha. Nu ja, toevallig heeft mijn vriend enkel andere koppels als vrienden, geen single meisjes, dus de situatie heeft zich hier ook nog niet voorgedaan.

Maar verder ben ik daar vrij gerust in... Hij mag ook gerust iets uitsteken met een ander of eens verliefd worden of met een ander in bed kruipen, zolang hij daar maar eerlijk over is. Hij is niet mijn bezit hé, hij doet wat hij wil. Zolang hij maar niet begint met liegen, bedriegen of stiekem achter mijn rug dingen uitsteken.

Ik heb geen idee hoe het (emotioneel) zou uitpakken maar theoretisch gezien ben ik ook niet echt tegen een polyrelatie. In mijn hoofd voelt dat beter (want we zijn elkaars bezit niet, we zijn gewoon twee mensen die graag bij elkaar zijn, wel enkele gemeenschappelijke keuzes gemaakt hebben en gemeenschappelijke verantwoordelijkheden hebben), maar geen idee hoe dat in werkelijkheid zou uitpakken, misschien zou ik elke dag zitten wenen, dunno

Shrimpy · 26 dec 2015

Ik heb heel veel vriendinnen waar ik absoluut geen relatie mee zou willen, wegens bepaalde eigenschappen waar ik me in een relatie rot aan zou ergeren. Ja, vriendschap zonder meer tussen man en vrouw kan wel degelijk.

Grenzen? Bij mij zou mijn vriendin al mijn berichten en weet ik veel wa mogen inkijken, want ik ben gene hond die op andere teefjes (sorry voor de woordkeuze) zou springen.
Ik kan geloven dat sommige andere mensen hier minder happig voor zouden zijn, als ik haar berichten ni mag lezen, moet zij dat weten.

Vreemdgaan? Een kus op de mond met iets meer dan vriendschappelijke bedoelingen is voor mij al een dealbreaker.

Shrimpy · 26 dec 2015

ferroflux zei:
Contacten helemaal doorknippen is natuurlijk nooit de bedoeling. Maar waar trek jij de grens? Jij kan bijvoorbeeld om de x-aantal weken eens een goed gesprek hebben met een vriend, eens horen hoe het gaat etc... Maar je kan ook dagelijks praten met die vriend. Bij dat laatste geloof ik niet echt dat de band zuiver vriendschappelijk is voor die vriend dan? Wat zou jij dan doen in zo'n situatie?

Lol... Doe is gewoon. Dagelijks praten met een beste vriend of vriendin is toch geen probleem?

Zowel, dan heb je een duidelijk probleem met jaloezie, kameraad.

JAloezie bijvoorbeeld is een dikke bummer imo. Ik snap het wel, maar om me van men vrienden en vriendinnen (al eens gebneurt) te willen weghouden, das een stapke te ver.

Archief - Grenzen in een relatie

ferroflux

Legacy Member

mazonemayu

Legacy Member

ferroflux

Legacy Member

mazonemayu

Legacy Member

ferroflux

Legacy Member

mazonemayu

Legacy Member

Freya

Legacy Member

ferroflux

Legacy Member

Recipe4hate

Legacy Member

mazonemayu

Legacy Member

Freya

Legacy Member

ferroflux

Legacy Member

Freya

Legacy Member

ferroflux

Legacy Member

mazonemayu

Legacy Member

Soeplepel

Legacy Member

Recipe4hate

Legacy Member

glashelder

Legacy Member

Shrimpy

Legacy Member

Shrimpy

Legacy Member