Archief - Heb je een lief: the sequel deel 17

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Heb je een lief?


  • Totaal aantal stemmers
    363
  • Opiniepeiling gesloten.

Iemand

Legacy Member
Zal hier even een korte samenvatting van het verhaal geven opdat jullie beter kunnen oordelen.

Blijkbaar werd ze in januari gevraagd om op de datum van de jubileum te babysitten op haar neefje en nichtje. Die mevrouw is getrouwd met een Nigeriaan en heeft het blijkbaar niet zo makkelijk om eens aanwezig te zijn op een trouw/familiefeest/... Ale, dat zegt mijn lief he. Verder zegt ze ook dat die dame quasi geen andere mensen met haar kinderen vertrouwt en dat haar zoontje goed met mijn lief overeenkomt. Daarnaast zegt mijn lief dat als zij niet gaat babysitten, die mevrouw en haar man sowieso niet naar het trouwfeest zullen gaan. Daarop stelde ik haar voor om gewoon haar situatie ook eens uit te leggen en te willen luisteren of ze geen andere babysit kan vragen.

Het feit dat mijn vader vorige week een racistische opmerking maakte over allochtonen die hier geen kloten uitsteken zal wel niet geholpen hebben (maar die man werkt, dus was niet van toepassing op hem. + mijn vader zegt ook letterlijk dat hij geen problemen heeft met mensen die werken)

Ze zegt dat ze heel veel respect heeft voor mijn ouders, maar dat haar krediet toch niet kan afhangen van een feestje.

*Wicked_Yores*

Legacy Member
Al eens een vergelijkbare situatie meegemaakt een paar jaar geleden. Toenmalige vriendin wou niet naar het jubileum van mijn ouders komen omdat ze moest studeren. Mijn ouders verstonden het wel, maar ik voelde mij toch een beetje geaffronteerd.

Ik kan haar wel enigszins begrijpen, gezien de situatie. Ze heeft waarschijnlijk schrik dat die mensen gewoon gaan thuis blijven ipv naar het trouwfeest te gaan als ze zegt dat ze naar het feest van je ouders zou willen gaan.

Iemand

Legacy Member
*Wicked_Yores* zei:
Al eens een vergelijkbare situatie meegemaakt een paar jaar geleden. Toenmalige vriendin wou niet naar het jubileum van mijn ouders komen omdat ze moest studeren. Mijn ouders verstonden het wel, maar ik voelde mij toch een beetje geaffronteerd.

Ik kan haar wel enigszins begrijpen, gezien de situatie. Ze heeft waarschijnlijk schrik dat die mensen gewoon gaan thuis blijven ipv naar het trouwfeest te gaan als ze zegt dat ze naar het feest van je ouders zou willen gaan.

Beetje gelijkaardig inderdaad. Het escaleert echter een beetje. Begint nogal sterk op vergelding te lijken omdat ze tantes heeft die niet weten hoe ik er uit zie (ze heeft een familie van in de 30 man...), omdat ik niet mee ben geweest naar het hospitaal toen die baby waarop ze moet babysitten geboren was. (Heb die mensen 2x gezien, ik ben niet gevraagd geweest ofzo, dan lijkt het mij nogal vreemd om mezelf uit te nodigen). Ale, die reutemeut.

*Wicked_Yores*

Legacy Member
Iemand zei:
Beetje gelijkaardig inderdaad. Het escaleert echter een beetje. Begint nogal sterk op vergelding te lijken omdat ze tantes heeft die niet weten hoe ik er uit zie (ze heeft een familie van in de 30 man...), omdat ik niet mee ben geweest naar het hospitaal toen die baby waarop ze moet babysitten geboren was. (Heb die mensen 2x gezien, ik ben niet gevraagd geweest ofzo, dan lijkt het mij nogal vreemd om mezelf uit te nodigen). Ale, die reutemeut.

Bah. Dat zijn gewoon flauwe argumenten om haar gelijk te krijgen. Herkenbaar.
Best de zaak even laten rusten.

Iemand

Legacy Member
*Wicked_Yores* zei:
Bah. Dat zijn gewoon flauwe argumenten om haar gelijk te krijgen. Herkenbaar.
Best de zaak even laten rusten.

True, heb het haar ook gezegd dat ik het hierbij ga laten want dat het escaleert. Zal er een dezer nog es over praten vermoed ik.

glashelder

Legacy Member
gumball4000 zei:
Waarom wil ze u juist nimmer zien?.. Door da etentje met haar collega's waar jij je aan ergerde?

Omdat de wind gedraaid zeker? Morgen is het weer grote liefde wrslk en spijt het haar ontzettend en zal ze er op letten en blah.

WarCry-dude

Legacy Member
@Iemand: Herkenbare situatie voor mij. Vorig jaar zag mijn lief het ook niet zo zitten om naar het huwelijk van mijn zus te komen. Haar reden was wel ietske beter. 't Is een Japanse en zo close zijn met de schoonfamilie zit hier niet in de cultuur. Een week verlof krijgen is hier bovendien ook alles behalve vanzelfsprekend. 'k Heb daar ook ff gene raad mee geweten maar uiteindelijk toch beslist dat het voor mij en mijn familie heel belangrijk was dat ze er bij zou zijn. Ik heb dat dan eens ne keer tegoei met haar besproken zonder ruzie te maken en ze heeft uiteindelijk heel veel moeite gedaan om 4 dagen verlof te krijgen en rap efkes mee naar België te vliegen voor den trouw. Dat ze die moeite gedaan heeft betekent dan ook heel veel voor mij en ik merk sindsdien dat ze in het algemeen meer moeite doet om contact te krijgen met mijn familie.

Kvind het ook wel wat raar dat uw lief er zo defensief over is. Eens ne keer klappen met de ouders van diejen baby moet toch gaan zeker? Ik snap de schrik dat die niet naar hunnen trouw zouden gaan precies niet. Precies of die kunnen niet als volwassenen naar een oplossing zoeken. Gij en uw familie moeten natuurlijk voor ullie zelf uitmaken hoe belangrijk het is en hoeveel escalatie het waard is. Ik persoonlijk vind zo'n dingen toch vrij belangrijk in een relatie gelijk de uwe.

Anoniem15

Legacy Member
Indigoke zei:
Naar waar gaat de reis? :unsure:
Portugal

gumball4000 zei:
Waarom wil ze u juist nimmer zien?.. Door da etentje met haar collega's waar jij je aan ergerde?

Nene, ik heb haar niet gezegd dat ik me daar aan ergerde, ik weet al goed genoeg hoe ik mijn woorden moet wikken en wegen of het is ruzie. Ze wil me niet meer zien omwille van die opmerking over haar uitgaven.

Ze verwacht nu van mij dat ik terug grootse verzoeningspogingen onderneem zoals ik in het begin deed zodat zij zich in de sterke positie kan nestelen. Ik ben het echter kotsbeu en ik doe helemaal niets, ze weet hoe ik er over denk. Uiteindelijk heb ik nog geen enkele keer ruzie gewild of ben ik nog nooit kwaad of dwaas geweest, ze doet het altijd en enkel zichzelf aan door zo te doen.

Even een voorbeeld:
Soms ben ik bij haar en zeg ik iets dat haar niet 100% aanstaat, zoals bijvoorbeeld dat ik moet werken in een weekend waarin zij graag eens iets wou doen. In plaats van daar gewoon op te reageren zoals elk normaal mens doet reageert zij dan op haar eigen manier. Plots zegt ze dan bijna niets meer, ze snauwt me af en doet enorm afstandelijk. Iemand die dat de eerste keer meemaakt zou zich echt afvragen wat er gebeurt maar ik had ondertussen al door dat ze dit deed omdat het haar niet aanstond dat ik dat weekend moest werken.

Ik heb dan nog een paar keer geprobeerd van een gesprek aan te knopen maar er kwam met moeite één woord uit, ik heb me dan vervolgens zwijgend naast haar gezet in de zetel en heb gewoon wat tv gekeken. Na een klein half uur ben ik doorgegaan omdat ik daar in dat geval toch niets meer kon zitten doen. Toen ik wegging vroeg zij aan mij wat er scheelde! Nota bene op een manier alsof ik de sfeer daar verziekt had. In zo een situatie is het dan nog maar een kwestie van minuten of het escaleert tot een ruzie, en dergelijke situaties hebben we sinds half maart al wekelijks gehad.

Ik geef ze tot eind deze week om tot inkeer te komen, dan annuleer ik de reis en kan ze opkrassen.

Stimpy

Legacy Member
't feiet da ze die belangen van andere mensen voor die van u stelt toont dat ze ofwel ni nee durft zeggen (is maar lame, tegen u durft ze da wel) ofwel zit er toch een haar in de boter denk ik..

Zo een sjiek feest is toch fijn om met uw partner te doen lijkt me. Enfin, na 2 jaar toch zeker.. dat is toch weer een extra "versteviging" van de relatie.

edit:
Wonkel, stop er mee jongen, wat een opluchting moet het zijn om daar mee te breken.
Ken ook zo een type maar wel heel wat minder erg gelukkig, maar ik herken precies trekjes. Da's echt niet gezellig en ge moet u constant in bochten manouvreren om ruzies te vermijden. Da's geen relatie hé..

WeedJunk

Legacy Member
Klinkt als een klein kind dat hysterisch wordt als het haar goesting niet krijgt :unsure:

WarCry-dude

Legacy Member
Wonkelrijm zei:
Even een voorbeeld:
Soms ben ik bij haar en zeg ik iets dat haar niet 100% aanstaat, zoals bijvoorbeeld dat ik moet werken in een weekend waarin zij graag eens iets wou doen. In plaats van daar gewoon op te reageren zoals elk normaal mens doet reageert zij dan op haar eigen manier. Plots zegt ze dan bijna niets meer, ze snauwt me af en doet enorm afstandelijk. Iemand die dat de eerste keer meemaakt zou zich echt afvragen wat er gebeurt maar ik had ondertussen al door dat ze dit deed omdat het haar niet aanstond dat ik dat weekend moest werken.

Ik heb dan nog een paar keer geprobeerd van een gesprek aan te knopen maar er kwam met moeite één woord uit, ik heb me dan vervolgens zwijgend naast haar gezet in de zetel en heb gewoon wat tv gekeken. Na een klein half uur ben ik doorgegaan omdat ik daar in dat geval toch niets meer kon zitten doen. Toen ik wegging vroeg zij aan mij wat er scheelde! Nota bene op een manier alsof ik de sfeer daar verziekt had. In zo een situatie is het dan nog maar een kwestie van minuten of het escaleert tot een ruzie, en dergelijke situaties hebben we sinds half maart al wekelijks gehad.

Gij hebt mijn moeder versierd jom... behalve dat geld uitgeven aan prullen dan.

Tibokio

Legacy Member
Wonkelrijm zei:
In plaats van daar gewoon op te reageren zoals elk normaal mens doet reageert zij dan op haar eigen manier. Plots zegt ze dan bijna niets meer, ze snauwt me af en doet enorm afstandelijk. Iemand die dat de eerste keer meemaakt zou zich echt afvragen wat er gebeurt maar ik had ondertussen al door dat ze dit deed omdat het haar niet aanstond dat ik dat weekend moest werken.

Toen ik wegging vroeg zij aan mij wat er scheelde! Nota bene op een manier alsof ik de sfeer daar verziekt had. In zo een situatie is het dan nog maar een kwestie van minuten of het escaleert tot een ruzie, en dergelijke situaties hebben we sinds half maart al wekelijks gehad.

Enorm herkenbaar :p

Plutus

Legacy Member
Wonkelrijm zei:
Portugal



Nene, ik heb haar niet gezegd dat ik me daar aan ergerde, ik weet al goed genoeg hoe ik mijn woorden moet wikken en wegen of het is ruzie. Ze wil me niet meer zien omwille van die opmerking over haar uitgaven.

Ze verwacht nu van mij dat ik terug grootse verzoeningspogingen onderneem zoals ik in het begin deed zodat zij zich in de sterke positie kan nestelen. Ik ben het echter kotsbeu en ik doe helemaal niets, ze weet hoe ik er over denk. Uiteindelijk heb ik nog geen enkele keer ruzie gewild of ben ik nog nooit kwaad of dwaas geweest, ze doet het altijd en enkel zichzelf aan door zo te doen.

Even een voorbeeld:
Soms ben ik bij haar en zeg ik iets dat haar niet 100% aanstaat, zoals bijvoorbeeld dat ik moet werken in een weekend waarin zij graag eens iets wou doen. In plaats van daar gewoon op te reageren zoals elk normaal mens doet reageert zij dan op haar eigen manier. Plots zegt ze dan bijna niets meer, ze snauwt me af en doet enorm afstandelijk. Iemand die dat de eerste keer meemaakt zou zich echt afvragen wat er gebeurt maar ik had ondertussen al door dat ze dit deed omdat het haar niet aanstond dat ik dat weekend moest werken.

Ik heb dan nog een paar keer geprobeerd van een gesprek aan te knopen maar er kwam met moeite één woord uit, ik heb me dan vervolgens zwijgend naast haar gezet in de zetel en heb gewoon wat tv gekeken. Na een klein half uur ben ik doorgegaan omdat ik daar in dat geval toch niets meer kon zitten doen. Toen ik wegging vroeg zij aan mij wat er scheelde! Nota bene op een manier alsof ik de sfeer daar verziekt had. In zo een situatie is het dan nog maar een kwestie van minuten of het escaleert tot een ruzie, en dergelijke situaties hebben we sinds half maart al wekelijks gehad.

Ik geef ze tot eind deze week om tot inkeer te komen, dan annuleer ik de reis en kan ze opkrassen.
Mijn ex reageerde ook vaak zo. In plaats van volwassen te overleggen ging dat humeur direct naar onweer en was het beeld zonder klank, keer op keer. Ik heb het er in het begin vrij moeilijk mee gehad toen het gedaan was, we zijn nu echter bijna 4 maand verder en ik voel me zo vrij als een vogeltje, geweldig gewoon :p. Je ergert je nu al aan haar gedrag en geloof me vrij, het zal er niet beter op worden. Ik dacht in het begin ook van het verandert wel of misschien ligt het aan mij, blabla. Niet dus, ik heb het 15 maanden volgehouden en dan is het (deels om deze reden) voor mij foutgelopen.

Blubbi

Legacy Member
Wonkelrijm zei:
Even een voorbeeld:
Soms ben ik bij haar en zeg ik iets dat haar niet 100% aanstaat, zoals bijvoorbeeld dat ik moet werken in een weekend waarin zij graag eens iets wou doen. In plaats van daar gewoon op te reageren zoals elk normaal mens doet reageert zij dan op haar eigen manier. Plots zegt ze dan bijna niets meer, ze snauwt me af en doet enorm afstandelijk. Iemand die dat de eerste keer meemaakt zou zich echt afvragen wat er gebeurt maar ik had ondertussen al door dat ze dit deed omdat het haar niet aanstond dat ik dat weekend moest werken.

Ik heb dan nog een paar keer geprobeerd van een gesprek aan te knopen maar er kwam met moeite één woord uit, ik heb me dan vervolgens zwijgend naast haar gezet in de zetel en heb gewoon wat tv gekeken. Na een klein half uur ben ik doorgegaan omdat ik daar in dat geval toch niets meer kon zitten doen. Toen ik wegging vroeg zij aan mij wat er scheelde! Nota bene op een manier alsof ik de sfeer daar verziekt had. In zo een situatie is het dan nog maar een kwestie van minuten of het escaleert tot een ruzie, en dergelijke situaties hebben we sinds half maart al wekelijks gehad.

Ik geef ze tot eind deze week om tot inkeer te komen, dan annuleer ik de reis en kan ze opkrassen.

Net mijn vriendin waar je nu over bezig bent.
Al veel momenten gehad waar ik iets vertelde wat niet met haar goesting was, draait ze zich om, zegt ze voor een half uur niets en begint dan te zeveren dat ik niets meer zeg tegen haar. Vermoeiend en kinderachtig.
In het begin nam ik nog de moeiten om het dan op te lossen. Nu laat ik ze gewoon doen. Maar dit is wel zeer kwetsend gedrag.

cura

Legacy Member
Wonkelrijm zei:
Het eerste, haar vader was bij mijn weten niet aan de drank.
'k Ga zoiets niet vlug zeggen maar, kijk naar uw eigenbelang en maak dat je daar weg bent. Als je naar de alcohol grijpt wil het zeggen dat je de energie niet hebt om haar caretaker te spelen en je uitgeput geraakt van de relatie terwijl een relatie u zou moeten revitaliseren. :)

Iemand zei:
Ik heb het er een paar weken met haar al over gehad dat ik liefst zou hebben dat ze er bij zou zijn. Een babysit vinden is niet zoo moeilijk vermoed ik en de jubileum is voor mijn ouders ook een once in a lifetime. En na 2 jaar samenzijn lijkt mij dat ook gewoon logisch dat ge op grotere feesten met uw lief meegaat. Een jubileum is toch al wat groter dan een verjaardagsfeest bijvoorbeeld.

Maar goed, ik ga haar laten doen. Na een ambetante vragenronde van waar is uw lief, zal ik mij ook wel amuseren hoor. Ik vind het gewoon ambetant, voor mezelf en even ambetant voor mijn ouders. Surtout omdat ze het ook niet verwacht hadden en het een weinig gegronde reden vinden.

Iemand zei:
Heb het haar 3x gevraagd ofzo gespreid over de laatste weken. Ik denk dat mijn intentie wel duidelijk was naar haar toe. :p

Jup, en ze zei dat ze die plezant vond. Maar goed, ik ga er geen ambras voor maken ook. Eventjes een wat minder moment. :) Ik ben er wel van overtuigd mocht het omgekeerd zijn ze een paar dagen not amused zou zijn (om het zacht uit te drukken :unsure:), maar goed. Ik moet daar mijn manier van reageren niet op afstemmen. :)

Als je overtuigd bent dat alles in uw relatie verder ok zit zou ik buiten tonen dat je liever hebt dat ze mee gaat, zoals je reeds gedaan hebt, er verder niets mee doen. Als je aan uw ouders uitlegt over het feit dat die ouders van dat kind enkel uw vriendin vertrouwen gaan ze het al wel wat beter verstaan. 'k Zeg wel beter en niet volledig. :)
Mocht je echter denken dat er een diepgaandere reden is dat ze niet mee wil; omdat ze wraak wil nemen omdat jij haar familie niet ziet of omdat ze het er gewoon niet meer voor over heeft, misschien toch nog eens praten met haar over het feit dat je die indruk krijgt. Zelf als je maar een klein vermoeden hebt dat het zo'n oorzaak heeft. Mocht het de reden zijn en je praat het uit zal ze misschien zelf voorstellen om toch mee te gaan, als het de reden niet is en je hebt een deftig gesprek gehad zal je ook geruster zijn in de situatie ook al gaat ze uiteindelijk nog steeds niet mee. :)

Wonkelrijm zei:
Portugal



Nene, ik heb haar niet gezegd dat ik me daar aan ergerde, ik weet al goed genoeg hoe ik mijn woorden moet wikken en wegen of het is ruzie. Ze wil me niet meer zien omwille van die opmerking over haar uitgaven.

Ze verwacht nu van mij dat ik terug grootse verzoeningspogingen onderneem zoals ik in het begin deed zodat zij zich in de sterke positie kan nestelen. Ik ben het echter kotsbeu en ik doe helemaal niets, ze weet hoe ik er over denk. Uiteindelijk heb ik nog geen enkele keer ruzie gewild of ben ik nog nooit kwaad of dwaas geweest, ze doet het altijd en enkel zichzelf aan door zo te doen.

Even een voorbeeld:
Soms ben ik bij haar en zeg ik iets dat haar niet 100% aanstaat, zoals bijvoorbeeld dat ik moet werken in een weekend waarin zij graag eens iets wou doen. In plaats van daar gewoon op te reageren zoals elk normaal mens doet reageert zij dan op haar eigen manier. Plots zegt ze dan bijna niets meer, ze snauwt me af en doet enorm afstandelijk. Iemand die dat de eerste keer meemaakt zou zich echt afvragen wat er gebeurt maar ik had ondertussen al door dat ze dit deed omdat het haar niet aanstond dat ik dat weekend moest werken.

Ik heb dan nog een paar keer geprobeerd van een gesprek aan te knopen maar er kwam met moeite één woord uit, ik heb me dan vervolgens zwijgend naast haar gezet in de zetel en heb gewoon wat tv gekeken. Na een klein half uur ben ik doorgegaan omdat ik daar in dat geval toch niets meer kon zitten doen. Toen ik wegging vroeg zij aan mij wat er scheelde! Nota bene op een manier alsof ik de sfeer daar verziekt had. In zo een situatie is het dan nog maar een kwestie van minuten of het escaleert tot een ruzie, en dergelijke situaties hebben we sinds half maart al wekelijks gehad.

Ik geef ze tot eind deze week om tot inkeer te komen, dan annuleer ik de reis en kan ze opkrassen.

Overtuig haar om dat geld van die reis te investeren in een goeie psycholoog. :unsure:

Exorikos

Legacy Member
Het is een beetje gek. Net een fantastische avond/nacht achter de rug, maar toch ben ik wat ongerust over het feit dat ze vroeg wat ik van haar verwacht. Ik heb eerlijk geantwoord en gezegd dat ik dat nog niet echt weet, want we kennen elkaar nog niet goed. Ze heeft toch een serieuze bagage van haar ex-lief gekregen en ze heeft zich goed genesteld in het vrijgezellenleventje waar ze met niemand rekening moet houden. Eigenlijk op zich niks mis mee, want ik ben niet iemand die heel veel aandacht vraagt.

Op het einde van het gesprek vroeg ze of ik geloof in die ene persoon waar je samen mee oud kan worden. Ik wil daar in geloven. Als ik rond me kijk, kan ik dat ook geloven. Zij heeft door haar bagage en bepaalde vriendinnen blijkbaar voor zichzelf uitgemaakt dat dat niks voor haar is. Dat laatste vind ik nogal verontrustend. Dit is de exacte reden waarom ik zo'n gesprek niet wil voeren, maar gewoon genieten van samen zijn. Het is niet dat er wat te merken viel vanmorgen toen we opstonden, maar ik ben wel bang dat het wat gaat blijven hangen.

cura

Legacy Member
Gonzo zei:
Als ge ze nekeer wilt zien flippen, zeker doen.
(Tried & tested :D)

Hangt er ook van af hoe je het doet natuurlijk, 'k heb het ook al gedaan in een diepgaande gesprek met succes. :)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan