Tijd voor een verhaaltje
:
vorig jaar een meisje leren kennen, ongeveer net een jaar geleden. 2 keer mee afgesproken, maar ik had het gevoel dat het niet écht mijn ding was, dus dan heb ik haar dat ook gezegd, en ze was helemaal ontgoocheld in mij enzo, ge kent dat. Dan tijdens de vakantie haar af en toe nog gezien, maar niet echt veel meer.
Begin van dit schooljaar zijn we weer beginnen sms'en met elkaar enzo, eens afgesproken, maar na een maandje ofzo had ik weer het gevoel dat het toch dat niet was, terwijl dat zij duidelijk zot liep van mij. Elkaar dan een maand of 2 weer gerust gelaten, al zag ik dat ze altijd naar mij glimlachte en keek op school, en af en toe praatten we nog eens tegen elkaar.
Tegen januari begonnen we weer met elkaar af te spreken enzo, en dan een paar keer samen uitgegaan, maar ik zag haar eerder als een goede vriendin, terwijl zij duidelijk meer wou. Op een fuif ergens in februari was ik compleet krom, en zij heeft daarvan gebruik gemaakt (alhoewel dat'k haar ook niet heb tegengehouden) om mij binnen te draaien. Voor haar hadden we vanaf dan een relatie en 'k wou wel eens een relatie proberen met haar (om haar niet teleur te stellen), maar na een paar dagen merk ik dat ik echt niet tegen haar kan liegen enzo, dus ik maakte het gedaan (en stelde haar nog meer teleur). Weeral grote miserie, alles erop en eraan, ma ze bleef wel van mij houden.
Sinds april zijn we dan weer beginnen met af te spreken, en ik had de bedoeling om nu echt iets serieus met haar op te bouwen. Ik ging dus af en toe bij haar thuis (eigelijk elk weekend) en ik begon mij echt goed te voelen bij haar. Ma blijkbaar vond ze (en terecht) dat het al lang genoeg duurde, en dat ze teveel miserie had meegemaakt met mij, en op dat moment was er toevallig ne andere gast die echt wel veel interesse in haar had, maar naar mij deed ze hem af alsof hij voor haar niets was. 3 dagen geleden wou ik nog eens met haar afspreken, ma ze was niet echt enthousiast. Dan heeft ze mij gestuurd dat ze niemeer op mij wou wachten. Ok, ik kan da wel begrijpen. Ma den dag erna is ze met diene gast die ze eerst afdeed alsof ze hem totaal niet moest hebben.
Mja, sinds gisteren dus ingezien dat ik haar nooit de liefde heb gegeven dat ze verdiende. En da is wel nogal lastig om onder ogen te komen. Zeker omdat ze echt mooi en zalig is, ma khad het gevoel van verliefdheid niet, en da neem ik mijzelf nogal kwalijk. Soort gevoel van spijt en boos zijn op mezelf door mekaar. Mja, kheb een jaar lang van haar kunnen 'profiteren', en nu moetk het afzien
.
ik denk dat al dat gedoe gewoon niets voor mij is
)
Ik wist dat die opmerking ging komen.