WarCry-dude zei:
+1.
Het is niet mijn bedoeling om uw of uw moeder te beledigen maar het klinkt voor mij alsof ze nogal manipulatief is. Zij haalt uw stiefvader in huis waardoor gij zo zwaar afziet en ze zadelt uw dan met een schuldgevoel op door zo gevoelig en ongelukkig te zijn. Ik zeg het vooral omdat dat een veel voorkomend patroon is in de psychologie. Co-dependence heet dat.
Zij zorgt voor een destructieve situatie en als gij dan uwzelf opoffert en blijft om haar niet ongelukkig te maken, zorgt ge ervoor dat ze niet geconfronteerd wordt met de gevolgen situatie die ze gemaakt heeft. Zo kan ze dan ook gewoon met haar destructief gedrag voort blijven doen. Ik weet natuurlijk het fijne van uw situatie thuis niet he. Ik leg gewoon uit wat co-depdence is en ik heb zo'n vermoeden dat gij in een co-dependent patroon zit met uw moeder.
Ik denk dat het daarom idd wel een goed idee is om die optie van te verhuizen bij haar voor te leggen, goed te laten weten dat ge het meent en het eventueel dan ook te doen. Ik heb eigenlijk wel de indruk dat ge de situatie goed aan 't aanpakken bent. Met de familie van uw lief praten, met uw moeder praten, eerst eens uitproberen, etc.
Edit: Wel eens interessant om over die cibofobie te lezen. Mijn lief haar zus haar nieuwe lief heeft dat ook volgens mij. Wij zijn eens samen op restaurant geweest en hij proefde zelfs niet. Ik hoor mijn lief ook dikwijls bezig over hoe hij volgens hen "vieze" dingen lekker vind. Bijvoorbeeld als ze van die Italiaanse kwaliteitshesp in huis halen, heeft hij liever zo'n goedkoop schijfke hesp van een wit merk. Ik vond dat eerst allemaal maar raar maar misschien heeft die kerel ook cibofobie dan?
@famiale problemen:
Ik ken natuurlijk niets van psychologische dingen maar ik denk(en ook om eerlijk te zijn) da mijn moeder te dom is om te manipuleren
Mijn moeder is ma een simpel menske da simpel jobke doe en niveel weet.
Mijn stief vader is 18jaar gelede bij ons gekomen(ik was toen 2jaar dus ik heriner mij niets van mijn "echte vader" mijn stief vader is voor mij mijn vader)
Maar buiten het gewoonlijke klagen en zagen dat overal in elk gezin er is is het probleem met mijn vader eigenlijk 3,5 jaar geleden begonnen sinds ik vaste relatie heb, mijn vriendin kan niets goed doen en ik erger mij der aan maar met die mens kunde ni klappe dus die begint dan te roepenen te doen en dan hou ik mij ook ni in.
Een voorbeeld van wat hij een probleem maakt:
Als mijn vriendin bij ons binnekomt zegt ze: heej of haloo tegen iedereen. Mijn vader antwoordt nooit reden? Hij wilt dat ze hallo walter(zijn naam) en hallo inge(mijn moeder haar naam zegt) zolang ze dat niet doet zegt hij geen hallo of salu terug(salu in het geval bij weg gaan is er het zelfde probleem), gisteren was het daar dus ambras voor en kvroeg wa is daar nu het probleem der mee is, zijn antwoord was halo zegge de boeren en da toont geen respect... Mijn antwoord was simpel: hij zegt zelf nooit halo "voornaam" dus hij toont zelf tegen niemand respect. Was volgens hem allemaal ni waar en een andere situatie...(ik wou eigenlijk zeggen: da is mss omda gij nen boer zijt? Maar ik heb me maar ingehouden)
Het scheelt ook niveel of ik moet het schriftelijk aanvragen als mijn vriendin wilt komen slape of blijft ete ...
Als ik vandaag zou vragen of ze volgende week woensdag zou mogen blijven slape is het gegarandeerd ambras want ik kom daar veel te laat mee af en ze mag alleen om de 2 weken in het weekend blijven slape oei oei oei als we is op een andere dag willen blijve slapen...
Maar dus mijn moeder kan hier weinig aandoen zij is eigenlijk gewoon te braaf.
@cibofobie gedeelte: ik heb de gehele fobie niet bestudeerd maar het komt er opneer dat nieuwe smaken en texturen u afschrikken
Beste voorbeeld bv:aardappel puree eet ik super graag, geef mij gewoon gekookte aardappelen die ik zelf moet pletten en ik eet 2 happpen, niet goed gemaakte aardappelpuree(dus met nog "brokjes aardappel" in) eet in tot ik teveel brokjes heb binnengespeeld en dan smaakt het ook niet meer daarom dat wij thuis 2 pass-vits hebben zodanig dat als de ene stuk gaat ik nog de andere heb.
En idd ik probeer ook niet te proeven want het zit zo in mijn hoofd dat dat toch niet lekker gaat zijn =/
Maar cibofobie draait dus puur rond smaak, textuur en vorm.
Maar dat zit puur in het hoofd en is "geneesbaar"
Ik bv zit nu zwaar te proberen het in mijn hoofd te krijgen dat spagheti, kip en chicken nuggets lekekr zijn zodat ik ooit toch met mijn vriendin op restaurant kan zonder een kinderschotel te moeten bestellen, dan kan ik een spagheti of kip bestelen
Probeer het al een half jaar en tot nu toe slaag ik nog dicht als het voor me ligt.
Enkel vorige zomer een break trough gehad ik heb een kwartje van een chicken nugget gegeten, mazr wel let een lang gezicht( of hoe is het gezegde)
dus het kan wel, maar ik ga echt niet beweren dat dat evident is (voor beide partijen)
