Foxiie
Legacy Member
Update over mijn situatie:
Previously:
Ik had tegen mn huidige vriend gelogen over hoe ver ik was geweest met m'n ex. Hij vroeg da int begin van de relatie en ik vond dat hij het toen nog niet hoefde te weten. Uitendelijk toch bekend. Vriend heeft het uitgemaakt omdat eerlijkheid toch alles is voor hem etc etc. Uiteindelijk terug tegen elkaar beginnen praten en hij zou erover nadenken om hij me zou kunnen vergeven (want nu denkt hij da elk woord dat uit mn mond komt gelogen is ofzo?)
We hebben elkaar gezien, hij kuste me, en hij dacht dat hij mss te snel had geoordeeld.
Update:
Contact achteraf verliep stroef, hij was heel kortaf. Hij heeft een nieuwe job waar het niet echt van een leien dakje loopt en ik probeer echt te laten zien dat ik aan hem denk en interesse toon. Ik vroeg waarom al dat kortaf gedoe en zei dat ik vorig weekend weer wou afspreken en hij het nu zeker moest weten. Hij antwoordde dat hij zo min mogelijk moeite doet omdat hij niet weet of dit het allemaal waard is vanwege mijn leugen. Ik besluit niks meer te sturen, maar na 3 dagen neemt hij uit eigen initiatief contact op met mij.
Dit weekend afgesproken bij hem thuis: grootste vergissing want we ziin uiteindelijk in bed beland. Ik had zoveel in mn hoofd voorbereid om te zeggen maar alles verdween gewoon. Het leek alsof ik verlamd was qua speech of ik alles was vergeten. Opnieuw was die enorm vriendelijk en liefdevol alsof er nooit iets was gebeurd. En toen ik hem vroeg of die erover heeft nagedacht was het weer: nog niet echt tijd gehad, ik kan da ni programmeren. Gisterenochtend kort zitten smsen, en sindsdien weer niets. En nu voel ik me deels gebruikt want ik wou in het begin helemaal niets. Uiteindelijk ook deels mijn fout want ik ben erop ingegaan. Maar hij weet hoe hij z'n charmes moet gebruiken blijkbaar...
Ik besef dat hij gekwetst is maar hij is me nu mentaal echt aan het kraken.
Verstuurd van mijn GT-I9100 met Tapatalk
Previously:
Ik had tegen mn huidige vriend gelogen over hoe ver ik was geweest met m'n ex. Hij vroeg da int begin van de relatie en ik vond dat hij het toen nog niet hoefde te weten. Uitendelijk toch bekend. Vriend heeft het uitgemaakt omdat eerlijkheid toch alles is voor hem etc etc. Uiteindelijk terug tegen elkaar beginnen praten en hij zou erover nadenken om hij me zou kunnen vergeven (want nu denkt hij da elk woord dat uit mn mond komt gelogen is ofzo?)
We hebben elkaar gezien, hij kuste me, en hij dacht dat hij mss te snel had geoordeeld.
Update:
Contact achteraf verliep stroef, hij was heel kortaf. Hij heeft een nieuwe job waar het niet echt van een leien dakje loopt en ik probeer echt te laten zien dat ik aan hem denk en interesse toon. Ik vroeg waarom al dat kortaf gedoe en zei dat ik vorig weekend weer wou afspreken en hij het nu zeker moest weten. Hij antwoordde dat hij zo min mogelijk moeite doet omdat hij niet weet of dit het allemaal waard is vanwege mijn leugen. Ik besluit niks meer te sturen, maar na 3 dagen neemt hij uit eigen initiatief contact op met mij.
Dit weekend afgesproken bij hem thuis: grootste vergissing want we ziin uiteindelijk in bed beland. Ik had zoveel in mn hoofd voorbereid om te zeggen maar alles verdween gewoon. Het leek alsof ik verlamd was qua speech of ik alles was vergeten. Opnieuw was die enorm vriendelijk en liefdevol alsof er nooit iets was gebeurd. En toen ik hem vroeg of die erover heeft nagedacht was het weer: nog niet echt tijd gehad, ik kan da ni programmeren. Gisterenochtend kort zitten smsen, en sindsdien weer niets. En nu voel ik me deels gebruikt want ik wou in het begin helemaal niets. Uiteindelijk ook deels mijn fout want ik ben erop ingegaan. Maar hij weet hoe hij z'n charmes moet gebruiken blijkbaar...
Ik besef dat hij gekwetst is maar hij is me nu mentaal echt aan het kraken.
Verstuurd van mijn GT-I9100 met Tapatalk






Waar zijn al die vrijgezellinnen 




