Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 23

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Heb jij een lief?


  • Totaal aantal stemmers
    475
  • Opiniepeiling gesloten.

Preske

Legacy Member
Xirtanneke zei:
Als moeder wil je gewoon het beste voor je kind, ook al moet je je eigen gevoelens hiervoor aan de kant schuiven. De vader heeft ongelofelijk veel harteloze dingen tegen me gezegd de afgelopen dagen. Ik zou hem verleid hebben, als man kan je seks heel moeilijk weigeren etc... En tegelijkertijd is dat niet de man die ik jaren bij me gehad heb, niet de man die ik als partner had. Maar tegelijk is dat wel de man die nog steeds een goede man is voor mijn kind.

Dus het is uw fout dat hij uw zwanger gemaakt heeft terwijl hij op een ander zat te vogelen zodat hij nu met een ongewenst kind zit ??

Die verdient toch een paar goei lappen ze.

Ik had altijd gedacht niet dom genoeg te zijn om in zo'n situatie terecht te komen. Ik had altijd gehoopt dat anderen in mijn omgeving dezelfde mening hadden...

Geen enkele reden om u zelf iets te verwijten. Als er iemand dom is, is hij het. Hij is degene die bedrogen heeft.

Bananarama

Legacy Member
Xirtanneke zei:
Het hangt voor een groot stuk van hem af. En ik denk niet dat ik een andere keuze kan maken dat 'het kind' te houden.

Toch is het belangrijk om te weten dat je opties hebt en dat er absoluut niets mis is met het rustig overlopen van die opties. Niets verplicht je om het ene, noch het andere te doen. Vergeet je ex even en sta stil bij wat JIJ wil, los van de connecties die dat kind met hem zou hebben. Je weet nooit, voor hetzelfde geld (zeker gezien zijn recente onverwachte stunten) hoor je binnen X jaar helemaal niets meer van hem, tweede kind of geen tweede kind.

Bovendien (zo kan ik uit je uitleg afleiden) doet het hem allemaal precies niet zo veel. Ik zou het mijn kind persoonlijk niet willen aandoen, een papa die het "er maar even bijnam, omdat mama het wou"... Welke emotionele betekenis hecht je aan die zwangerschap? Vastklampen aan het verleden? Of wou je op zich gewoon graag nog wel een tweede? Als het antwoord op het laatste "nee" is: waarom zou je het dan plots toch willen houden?

Denk ook goed na over de gevolgen die een extra kind zal hebben voor je zoontje. Wat nu in je zit is voorlopig slechts een klompje cellen en niets meer dan dat, maar je zoontje leidt intussen al wel echt zijn leventje. Ga je hem dat wel met alles erop en eraan kunnen blijven bieden als er nog eentje bijkomt in de situatie waarin je je nu bevindt?

Ik weet dat mijn antwoord nogal duidelijk naar een bepaalde keuze neigt, maar ik zeg gewoon eerlijk wat ik in jouw situatie allemaal zou denken en doen. Uiteraard heb jij je eigen verhaal, je eigen gevoelens en je eigen redenen, maar ik probeer maar duidelijk te maken dat het echt belangrijk is om alle aspecten grondig te overwegen en niet gewoon te denken "ik denk niet dat ik iets anders kan kiezen". Want keuzes heb je, en die zijn 100% de jouwe.

Misschien kun je eens langsgaan bij een abortuskliniek? Ik weet dat het drastisch klinkt, maar veel vrouwen in jouw situatie gaan gewoon naar daar om eens een goed gesprek te hebben (is zelfs verplicht voor vrouwen die wél zeker zijn van hun stuk, dus gesprekken zijn daar dagelijkse kost). Niemand gaat jou er tot iets dwingen (je mag zelfs nog niets definitiefs beslissen tot een aantal dagen na het eerste bezoek) en het kan je echt helpen om je hart eens te luchten bij mensen die geen oordeel zullen vellen en toch heel veel voeling hebben met je situatie.

Katoom

Legacy Member
Xirtanneke zei:
Ik had altijd gedacht niet dom genoeg te zijn om in zo'n situatie terecht te komen. Ik had altijd gehoopt dat anderen in mijn omgeving dezelfde mening hadden...
Waarom zou je in dit geval dom moeten zijn om in uw situatie te belanden? Uw relatie bleek goed te gaan en uw ex maakte er ook geen spel van om zonder anti-conceptie te vrijen. Dus hij wist evengoed dat dit zou kunnen gebeuren. Ondertussen papt hij wel aan met een ander...terwijl hij zijn huidige vriendin onverwacht zwanger kan maken. De enige 'domme' in dit verhaal is toch wel uw ex.

Bananarama

Legacy Member
Katoom zei:
De enige 'domme' in dit verhaal is toch wel uw ex.


En die collega... Als hij een verloving afbreekt met de moeder van zijn kind en de zwangerschap van zijn tweede kind dan nog eens afstandelijk wegwuift, tja... Ik zou mijn conclusies wel trekken hoor. Een vos verliest nooit zijn streken en ik voorspel dan ook dat die collega binnen x jaar (maanden?) eveneens al dan niet zwanger aan de kant zal worden gezet.

Myllan

Legacy Member
lantaarnpaal zei:
maar hoe weet je hoe je zelf bent? Ik heb verschillende persoonlijkheden naargelang de mensen met wie ik omga eigenlijk.

Met verschillende mensen omgaan en je aan hen aanpassen en aan de situatie etc heeft niets te maken met verschillende persoonlijkheden hebben maar aan je eigen en enige persoonlijkheid die zich aanpast.
Je bent volledig jezelf als je ontspannen bent en niet krampachtig iemand anders probeert te zijn om het ergens in een boekje staat geschreven. Om een voorbeeldje te geven; ben je normaal vrij rustig en stil van aard en denk je dat je daarom niet opvalt bij het andere geslacht, ga dan niet na het raadplegen van een boek oid opeens heel uitbundig lopen lachen en aan 1 stuk door tetteren want ben je fake bezig en dan knappen de mensen nog meer op je af. Snappie?



Lolplayer zei:
Blowjobs, toch wel de basis van elke goede relatie

Vrouwen zullen het nooit begrijpen :(

Dit is wel heel kort door de bocht, nietwaar? Een goed en gezond seksleven is heel belangrijk als basis van een goede relatie en een blowjob is daar een onderdeel van maar is lang niet het allerbelangrijkste.
Niets mis om je partner van tijd tot tijd te verrassen met een lekkere pijpbeurt mits hij zijn handeltje daar beneden goed onderhoudt. Weet wel dat daar een tegenprestatie aan vast hangt want voor wat hoort wat!:D

Bart Religion

Legacy Member
Tesliem zei:
Met verschillende mensen omgaan en je aan hen aanpassen en aan de situatie etc heeft niets te maken met verschillende persoonlijkheden hebben maar aan je eigen en enige persoonlijkheid die zich aanpast.
Je bent volledig jezelf als je ontspannen bent en niet krampachtig iemand anders probeert te zijn om het ergens in een boekje staat geschreven. Om een voorbeeldje te geven; ben je normaal vrij rustig en stil van aard en denk je dat je daarom niet opvalt bij het andere geslacht, ga dan niet na het raadplegen van een boek oid opeens heel uitbundig lopen lachen en aan 1 stuk door tetteren want ben je fake bezig en dan knappen de mensen nog meer op je af. Snappie?





Dit is wel heel kort door de bocht, nietwaar? Een goed en gezond seksleven is heel belangrijk als basis van een goede relatie en een blowjob is daar een onderdeel van maar is lang niet het allerbelangrijkste.
Niets mis om je partner van tijd tot tijd te verrassen met een lekkere pijpbeurt mits hij zijn handeltje daar beneden goed onderhoudt. Weet wel dat daar een tegenprestatie aan vast hangt want voor wat hoort wat!:D

Hoe kan je nu een "goed sexleven" hebben zonder orale sex? (retorische vraag want het antwoord is nee, dat gaat niet)

Ik zeg bewust orale sex, want als je van je vriendin een blowjob verwacht dan is het niet meer dan normaal dat je haar beft ( mocht ze dat wensen).

Verder vind ik het wel erg belangrijk. Ik wil en zal geen relatie hebben met een iemand die niet wil pijpen uit vrije wil. Dat hoort toch echt wel bij elke seksbeurt. Aandringen of zelfs dwingen kan natuurlijk ook niet. Dat is fout. Beide moeten het fijn vinden. Gelukkig vinden de meeste meeste meisjes pijpen leuk.

Liever oraal (geven en krijgen) dan vaginaal imo.

Anaal heb ik nooit gedaan en dat wens ik zou te houden.

En bovenstaande komt misschien wat "grof" over, maar als ik seks heb plaats ik het genot van de vrouw boven dat van mijzelf. Ladies first zeker.

Bart Religion

Legacy Member
En handeltje goed onderhouden? Normale mensen wassen hun "handeltje" 2x per dag. En als ik seks ga hebben 3x (enkel met water, kwestie van geen zeepsmaak in haar mond achter te laten).

glashelder

Legacy Member
Sterkte, Xirtanneke. Lijkt me echt heel vervelend voor jou (understatement), het komt een beetje allemaal op elkaar nu :(

Bart Religion zei:
Hoe kan je nu een "goed sexleven" hebben zonder orale sex? (retorische vraag want het antwoord is nee, dat gaat niet)
Voor jóu gaat dat niet. Er zullen vast wel mensen zijn die geen bal vinden aan orale seks. Of aan vaginale seks. Of kussen of masturberen of wat dan ook. Jij vindt niks aan anaal, terwijl er misschien mensen zijn die anaal juist een voorwaarde vinden voor een goed seksleven ;)

Bart Religion

Legacy Member
Tuurlijk spreek ik over mijzelf... Over wie anders. Ik zet het er opzettelijk niet bij om de intelligentie van mensen met een IQ bestaande uit meer dan 2 cijfers niet te beledigen...


'k Zal het maar op het late uur steken zeker :p

(GEINTJE HOOR! :D)

Xirtanneke

Legacy Member
Bananarama zei:
Toch is het belangrijk om te weten dat je opties hebt en dat er absoluut niets mis is met het rustig overlopen van die opties. Niets verplicht je om het ene, noch het andere te doen. Vergeet je ex even en sta stil bij wat JIJ wil, los van de connecties die dat kind met hem zou hebben. Je weet nooit, voor hetzelfde geld (zeker gezien zijn recente onverwachte stunten) hoor je binnen X jaar helemaal niets meer van hem, tweede kind of geen tweede kind.

Bovendien (zo kan ik uit je uitleg afleiden) doet het hem allemaal precies niet zo veel. Ik zou het mijn kind persoonlijk niet willen aandoen, een papa die het "er maar even bijnam, omdat mama het wou"... Welke emotionele betekenis hecht je aan die zwangerschap? Vastklampen aan het verleden? Of wou je op zich gewoon graag nog wel een tweede? Als het antwoord op het laatste "nee" is: waarom zou je het dan plots toch willen houden?

Denk ook goed na over de gevolgen die een extra kind zal hebben voor je zoontje. Wat nu in je zit is voorlopig slechts een klompje cellen en niets meer dan dat, maar je zoontje leidt intussen al wel echt zijn leventje. Ga je hem dat wel met alles erop en eraan kunnen blijven bieden als er nog eentje bijkomt in de situatie waarin je je nu bevindt?

Ik weet dat mijn antwoord nogal duidelijk naar een bepaalde keuze neigt, maar ik zeg gewoon eerlijk wat ik in jouw situatie allemaal zou denken en doen. Uiteraard heb jij je eigen verhaal, je eigen gevoelens en je eigen redenen, maar ik probeer maar duidelijk te maken dat het echt belangrijk is om alle aspecten grondig te overwegen en niet gewoon te denken "ik denk niet dat ik iets anders kan kiezen". Want keuzes heb je, en die zijn 100% de jouwe.

Misschien kun je eens langsgaan bij een abortuskliniek? Ik weet dat het drastisch klinkt, maar veel vrouwen in jouw situatie gaan gewoon naar daar om eens een goed gesprek te hebben (is zelfs verplicht voor vrouwen die wél zeker zijn van hun stuk, dus gesprekken zijn daar dagelijkse kost). Niemand gaat jou er tot iets dwingen (je mag zelfs nog niets definitiefs beslissen tot een aantal dagen na het eerste bezoek) en het kan je echt helpen om je hart eens te luchten bij mensen die geen oordeel zullen vellen en toch heel veel voeling hebben met je situatie.

Als ik heel eerlijk mag zijn, ik ben hier langsgegaan om net alle opties open te houden. Ik besef goed genoeg dat je 6 dagen na je bezoek geen keuzes mag maken.

Ik begrijp goed genoeg dat ik opties heb. Vastklampen aan het verleden is niet mijn ding. Ik verwacht bvb niet dat de relatie met de papa 'als bij wonder' terug goed zou lopen, zo realistisch ben ik wel. Ik weet goed genoeg dat ik er alleen voor zou staan, een bevalling zonder de papa zou moeten doen, ...

Ik heb zelfs alles op papier gezet, bekeken hoe het zou zijn, maar ik weet voor mezelf dat ik niet zou kunnen leven met een andere keuze dan het kind houden. Het is misschien een emotionele keuze, maar tegelijk ook een rationele. Ik weet hoe ik denk, hoe ik me voel etc...

Mijn kind kan ik op dit moment niet zoveel geven als daarvoor, dat besef ik ook wel. Ik blijf zitten met kosten die normaal in 2 gedeeld werden en die ik nu alleen draag. Binnen een maand of 3 is er wel een verandering in de plus-kant van een 300 euro die nu naar de crèche gaat en dan (wegens school) niet meer nodig is.

En eerlijk gezegd, als ik x-aantal tijd boterhammen met choco zou moeten eten en mezelf niet de rest van me leven schuldig zou moeten voelen, dat is veel waard. Hoe de papa het ziet, weet ik pas over enkele dagen. Ik kan momenteel alleen voor mezelf spreken.

Xirtanneke

Legacy Member
glashelder zei:
Sterkte, Xirtanneke. Lijkt me echt heel vervelend voor jou (understatement), het komt een beetje allemaal op elkaar nu :(

Thx Glashelder, vind het heel lief. Het komt inderdaad allemaal op elkaar, maar ik denk/hoop dat ik er nog 'zinnig' mee omga. Ik probeer echt geen keuzes te maken omdat ik bvb 'kindjes zo lief vind'. Ik bekijk echt rationeel en gevoelsmatig alle 'keuzes'.

Terry_Bogard

Legacy Member
Xirtanneke zei:
Als je ook maar iets verder had gelezen had je gezien dat ik niet hypocriet deed en hier zelf wel voor uitkwam. Niet grappig dus.

Ja maar in tapatalk zie ik dit pas op de volgende pagina, dus had het niet gezien. Mijn excuses.


Maar dit is idd een een kutsituatie, alsof het allemaal niet erger kon. Persoonlijk ben ik tegen abortus, maar het 'kind' is nog niet zo oud en het zou je situatie een hoop helpen. Want nu dat je jouw hele lifestyle moet veranderen, zal dat (mits je besluit het kindje te houden) binnenkort nog eens moeten. Je hebt dit natuurlijk eerder ervaren, maar dit keer als single parent wat toch een heel stuk lastiger is. Ik vind dat hij zijn verantwoordelijkheid moet nemen en je moet bijstaan, zij het financieel of op welke manier dan ook om de druk te verlichten, het is tenslotte ook zijn kind. Vraagje: waarom ben je in hemelsnaam zonder anticonceptie met hem naar bed geweest??

Myllan

Legacy Member
Bart Religion zei:
Hoe kan je nu een "goed sexleven" hebben zonder orale sex? (retorische vraag want het antwoord is nee, dat gaat niet)
Ik zeg bewust orale sex, want als je van je vriendin een blowjob verwacht dan is het niet meer dan normaal dat je haar beft ( mocht ze dat wensen).

Ik citeerde iemand die beweerde dat blowjobs de basis moet zijn van een goed relatie. Hij had het niet eens over orale seks maar puur over blowjobs den dikke egoïst.
Verder vind ik het wel erg belangrijk. Ik wil en zal geen relatie hebben met een iemand die niet wil pijpen uit vrije wil. Dat hoort toch echt wel bij elke seksbeurt. Aandringen of zelfs dwingen kan natuurlijk ook niet. Dat is fout. Beide moeten het fijn vinden. Gelukkig vinden de meeste meeste meisjes pijpen leuk.

Liever oraal (geven en krijgen) dan vaginaal imo.

Anaal heb ik nooit gedaan en dat wens ik zou te houden.

En bovenstaande komt misschien wat "grof" over, maar als ik seks heb plaats ik het genot van de vrouw boven dat van mijzelf. Ladies first zeker.

Lekker gezellig en heel fijn dat je voor de rest uit de biecht klapt en ons zomaar trakteert op een pagina uit het dagboek van jouw seksleven. Maar als we dan toch op de biechtstoel zitten...:D
Vaginaal kan voor een vrouw wanneer een man iets te groot geschapen is of zij iets te strak (of zoiets) ook gewoon heel pijnlijk zijn @the end of the ride. Oraal is naast gruwelijk lekker om te geven en te krijgen ook veel minder pijnlijk.
Anaal is ook hier echt not done. Maar goed, dit zijn uiteraard allemaal persoonlijke "smaken" en voorkeuren en wat voor de 1 aangenaam is kan door iemand anders als heel naar ervaren worden.

En met handeltje onderhouden bedoel ik tijd het gras afdoen. Een Joske met een Afrokapsel is of zou voor mij (persoonlijk) een afknapper zijn. Scheren o.i.d. hoeft niet persé, trimmen is voldoende.

Myllan

Legacy Member
@Xirtanneke.

Jeetje meid, heftig wat ik net allemaal las. Veel sterkte meid!!
Doe waar jij je het lekkerst en het best bij voelt want uiteindelijk ben jij het toch die het zal moeten doen. Ga nooit voor een abortus als je niet 100% zeker bent want voor de rest van je leven het schuldgevoel met je meezeulen is onmenselijk hard.
Wens je het kindje toch te houden, zal het moeilijk worden maar als je op het einde van de dag je 2 kindjes zalig in hun bedje ziet liggen , zul je je het nooit beklagen, denk ik toch.
Anywayzzz veel sterkte met alles.:hug:

Xirtanneke

Legacy Member
Terry_Bogard zei:
Ja maar in tapatalk zie ik dit pas op de volgende pagina, dus had het niet gezien. Mijn excuses.


Maar dit is idd een een kutsituatie, alsof het allemaal niet erger kon. Persoonlijk ben ik tegen abortus, maar het 'kind' is nog niet zo oud en het zou je situatie een hoop helpen. Want nu dat je jouw hele lifestyle moet veranderen, zal dat (mits je besluit het kindje te houden) binnenkort nog eens moeten. Je hebt dit natuurlijk eerder ervaren, maar dit keer als single parent wat toch een heel stuk lastiger is. Ik vind dat hij zijn verantwoordelijkheid moet nemen en je moet bijstaan, zij het financieel of op welke manier dan ook om de druk te verlichten, het is tenslotte ook zijn kind. Vraagje: waarom ben je in hemelsnaam zonder anticonceptie met hem naar bed geweest??

Omdat we x-aantal jaar samen waren? Omdat we een tweede kind wel zagen zitten? Allé, toch sinds de geboorte van ons vorig kind. Een gesprek dat een tweede niet meer welkom was is er nooit geweest, dus ik ging er van uit dat dit nog steeds zo was...

Lolplayer

Legacy Member
Tesliem zei:
Niets mis om je partner van tijd tot tijd te verrassen met een lekkere pijpbeurt mits hij zijn handeltje daar beneden goed onderhoudt. Weet wel dat daar een tegenprestatie aan vast hangt want voor wat hoort wat!:D

Als een blowjob al als een verassing beschouwd wordt in een relatie dan is dat een teken dat de frequentie al veel te laag ligt :p

En ik ben geen egoïst :naughty:

Bananarama

Legacy Member
Tesliem zei:
@Xirtanneke.
Ga nooit voor een abortus als je niet 100% zeker bent want voor de rest van je leven het schuldgevoel met je meezeulen is onmenselijk hard.

Maar mensen die niet 100% zeker zijn en daarom het kind dan maar houden, kunnen evenzeer met schuldgevoel rondlopen na de geboorte van dat kind... Het is echter taboe om je zo te voelen en daar over te praten, wat maakt dat enorm veel vrouwen dat gevoel meteen van zich af proberen te schrijven. Maar spijt hebben van een kind komt dus wel degelijk voor en is véél erger dan spijt hebben van een abortus. Just saying... Zo eenvoudig is het dus allemaal niet.

Ze moet ook goed beseffen dat dat kind helemaal niet vraagt om geboren te worden en dat ze dus aan niemand iets verschuldigd is. Ik vind dat elk kind het verdient om 100% gewild te zijn en ik vind het echt zielig voor een kind als het geboren wordt om de reden dat mama en/of papa wilden vermijden dat ze zich anders schuldig zouden voelen.

Dus voor mij wijst twijfel dus net wel op abortus als de betere optie. Maar again, dit is een heel vereenvoudigde uitleg en dit soort dingen ligt natuurlijk allemaal heel persoonlijk. Ik pen het hier gewoon maar neer, omdat ik vind dat die taboe stilletjes aan wel eens doorbroken mag worden. Dat zou veel ongelukkige situaties in de toekomst namelijk voorkomen.

Myllan

Legacy Member
Bananarama zei:
Maar mensen die niet 100% zeker zijn en daarom het kind dan maar houden, kunnen evenzeer met schuldgevoel rondlopen na de geboorte van dat kind... Het is echter taboe om je zo te voelen en daar over te praten, wat maakt dat enorm veel vrouwen dat gevoel meteen van zich af proberen te schrijven. Maar spijt hebben van een kind komt dus wel degelijk voor en is véél erger dan spijt hebben van een abortus. Just saying... Zo eenvoudig is het dus allemaal niet.

Ze moet ook goed beseffen dat dat kind helemaal niet vraagt om geboren te worden en dat ze dus aan niemand iets verschuldigd is. Ik vind dat elk kind het verdient om 100% gewild te zijn en ik vind het echt zielig voor een kind als het geboren wordt om de reden dat mama en/of papa wilden vermijden dat ze zich anders schuldig zouden voelen.

Dus voor mij wijst twijfel dus net wel op abortus als de betere optie. Maar again, dit is een heel vereenvoudigde uitleg en dit soort dingen ligt natuurlijk allemaal heel persoonlijk. Ik pen het hier gewoon maar neer, omdat ik vind dat die taboe stilletjes aan wel eens doorbroken mag worden. Dat zou veel ongelukkige situaties in de toekomst namelijk voorkomen.

Al wat jij net aanhaalt over gewild zijn en schuldgevoel etc kan eveneens toepasbaar zijn op een kind dat geboren terwijl mama en papa (nog) samen zijn. Hoeveel "ongelukjes" loper er wel niet rond met de vraag waarom ze in hemelsnaam geboren zijn en ja, ouders nemen soms foute beslissingen en dat kan zowel zijn bij het kiezen voor abortus als het houden van het kindje.
Wat Xirtanneke ook beslist, het zal sowieso niet eenvoudig zijn.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan