Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 23
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
((((
BlazeMusic
Legacy Member
Typte vandaag "Kevin" in op facebook, wilde even wat updates van een vriend bekijken. Klikte bij verschillende 'Kevins" op de zoekoptie bij de verkeerde Kevin.
Kwam bij een kennis uit die ik 2-3 jaar geleden al unfriend had. Ging daar eens iets mee gaan eten. Pannekoekje tijdens de zomer, met de fiets naar daar, hij stelde dat voor, ik dacht: toch niks te doen... Ik wist ook dat er een gemeenschappelijke vriendin zou meegaan, dus leek mij wel een leuke namiddag te worden. Die vriendin belde dus af op het laatste moment, toen ik al onderweg was, dus we waren met 2 over...
Was die kerel om te beginnen constant over zijn wanhopige zoektocht naar een lief op netlog bezig, daarna over zijn ex waar het mis mee liep. Over hoe zijn moeder die niet kon uitstaan omdat dat meisje "te groot" zou zijn (en Kevin zijn ouders maar rond de 1m60). Daarna stond hij er met alle geweld op om mijn pannekoek te betalen. Na lang pushen, en akward gedoe waarbij hij naar de kassa spurtte om te betalen had ik al bijna geen keuze meer (we werden gewoonweg al aangestaard door anderen omdat hij zo bleef pushen enorm genant)... Na die dag kreeg ik de ene sms na de andere, over hoe leuk hij mij wel niet vond, en vroeg hij foto's,...
Toen het aantal smsjes begon op te lopen tot 15-20 per dag (waar ik niet op antwoordde, kon dat tempo niet aan op school), kreeg ik ineens een smsje van mijn provider, met de melding dat mijn gsm opgeladen was voor 10 euro. Meteen daarna weer een sms: "ge antwoordde niet, dus ik dacht dat uw bewaarde op was, nu hij aangevuld is kunt ge antwoorden op mijn smsen". Ik had daar niet om gevraagd, ik voelde mij daar ook heel oncomfortabel over en zei uiteindelijk dat ik dat overvloedig contact kotsbeu was.
Heb heel kordaat geantwoord dat ik geen contact meer wenste. Toen begon meneer voos te doen en "eiste" hij het geld terug van de oplaadbeurt en de pannekoek die hij toen voor bij betaald had (want anders zou hij het proberen terug te eisen met de politie, volgens hem). Ik had nooit om die zaken gevraagd, en als hij het op een deftige manier had gevraagd, zou ik het misschien nog hebben terug betaald. Als het puur als "revenge" is omdat het niet verloopt zoals hij wenst, mag hij erin stikken :ironic:
Oh, memories... Ik ben toch ook blij dat ik sommige mensen echt niet meer zie
EDIT: leek hier al zo dramatisch de laatste pagina's... ik dacht: ik deel mijn eigen anekdote ook even...
Kwam bij een kennis uit die ik 2-3 jaar geleden al unfriend had. Ging daar eens iets mee gaan eten. Pannekoekje tijdens de zomer, met de fiets naar daar, hij stelde dat voor, ik dacht: toch niks te doen... Ik wist ook dat er een gemeenschappelijke vriendin zou meegaan, dus leek mij wel een leuke namiddag te worden. Die vriendin belde dus af op het laatste moment, toen ik al onderweg was, dus we waren met 2 over...
Was die kerel om te beginnen constant over zijn wanhopige zoektocht naar een lief op netlog bezig, daarna over zijn ex waar het mis mee liep. Over hoe zijn moeder die niet kon uitstaan omdat dat meisje "te groot" zou zijn (en Kevin zijn ouders maar rond de 1m60). Daarna stond hij er met alle geweld op om mijn pannekoek te betalen. Na lang pushen, en akward gedoe waarbij hij naar de kassa spurtte om te betalen had ik al bijna geen keuze meer (we werden gewoonweg al aangestaard door anderen omdat hij zo bleef pushen enorm genant)... Na die dag kreeg ik de ene sms na de andere, over hoe leuk hij mij wel niet vond, en vroeg hij foto's,...
Toen het aantal smsjes begon op te lopen tot 15-20 per dag (waar ik niet op antwoordde, kon dat tempo niet aan op school), kreeg ik ineens een smsje van mijn provider, met de melding dat mijn gsm opgeladen was voor 10 euro. Meteen daarna weer een sms: "ge antwoordde niet, dus ik dacht dat uw bewaarde op was, nu hij aangevuld is kunt ge antwoorden op mijn smsen". Ik had daar niet om gevraagd, ik voelde mij daar ook heel oncomfortabel over en zei uiteindelijk dat ik dat overvloedig contact kotsbeu was.
Heb heel kordaat geantwoord dat ik geen contact meer wenste. Toen begon meneer voos te doen en "eiste" hij het geld terug van de oplaadbeurt en de pannekoek die hij toen voor bij betaald had (want anders zou hij het proberen terug te eisen met de politie, volgens hem). Ik had nooit om die zaken gevraagd, en als hij het op een deftige manier had gevraagd, zou ik het misschien nog hebben terug betaald. Als het puur als "revenge" is omdat het niet verloopt zoals hij wenst, mag hij erin stikken :ironic:
Oh, memories... Ik ben toch ook blij dat ik sommige mensen echt niet meer zie
EDIT: leek hier al zo dramatisch de laatste pagina's... ik dacht: ik deel mijn eigen anekdote ook even...
glashelder
Legacy Member
Ik heb ook nog zo'n dingen meegemaakt. Die van mij stond te wenen bij zijn kanariepietjes. "Jullie zien baasje wel graag, hé?"
Oh, en volgens hem was ik ook verliefd op hem, ik wou het alleen niet toegeven. Hij was het zéker.En met Mark kon ik ook nooit gelukkig worden
Hij was de enige die mij graag zag en eerlijk met mij was, alle anderen probeerden mij te manipuleren en te beïnvloeden.Psychopaatje in de dop, was dat.
BlazeMusic
Legacy Member
glashelder zei:
Ik heb ook nog zo'n dingen meegemaakt. Die van mij stond te wenen bij zijn kanariepietjes. "Jullie zien baasje wel graag, hé?"
En met Mark kon ik ook nooit gelukkig worden
Psychopaatje in de dop, was dat.
Wenen bij de kanariepietjes en gevoelens opdringen, serieus???
Glashelder, ik blijf erbij... Lieve vrouwen zoals ons komen alle freaks tegen
BlazeMusic
Legacy Member
Nesjamag zei:Dat is toch wel fucked up.
Zo verhaaltjes doen mij zeer sociaal aangepast en correct voelen.
Mijn akward situaties zorgen ervoor dat een ander zich normaal voelt... At your service?
Ben er anders wel van overtuigd dat we allemaal al eens een zot of vreemd geval zijn tegen gekomen. De meesten toch. Ik hoor wel vaker "aparte" verhalen op dit forum en in real life...
Boom stam
Legacy Member
Hoe kan je 100% zeker zijn dat je over je ex heen bent? Het is nu ongeveer een half jaar geleden sinds de breuk, na een relatie van ongeveer 3 jaar. Heb er hard van afgezien, maar het ging wel steeds beter, ondanks het feit dat ik er nog wel regelmatig aan dacht en mee in zat. Ondertussen ook een nieuwe vriendin gehad voor enkele weken, maar het werd al snel duidelijk dat ik er niet volledig achter stond en heb er dan ook een einde aan gemaakt. Misschien was dat wel de befaamde rebound?
Ondertussen heb ik ook terug zeer sporadisch contact met mijn ex, paar keer afgesproken en alles werd weer heel verwarrend. Wil ik haar nu terug of niet? Ik denk in ieder geval dat de kans klein is van haar kant gezien. Maar zelf wil ik ook gewoon af van dat gevoel. Ergens denk ik dat ik terug een relatie met haar wil, volgens mij puur uit gewoonte, we hadden het heel goed, veel gemeenschappelijke vrienden en uitgaansplekken en dergelijke, maar langs de andere kant weet ik ook dat er serieus wat dingen niet goed zaten in de laatste maanden (bedrog, weinig tijd willen spenderen) en dat het misschien toch nooit meer goed zou lukken.
Langs de andere kent denk ik, en hoop ik, dat ik haar vrij snel zal vergeten als ik terug iemand vind waar ik echt verliefd op ben. Ik denk dat ik beter af ben zonder haar en dat ik mij moet focussen op nieuwe mensen, maar toch blijft dat gevoel nog regelmatig terugkomen .. Enorm irritant.
Ondertussen heb ik ook terug zeer sporadisch contact met mijn ex, paar keer afgesproken en alles werd weer heel verwarrend. Wil ik haar nu terug of niet? Ik denk in ieder geval dat de kans klein is van haar kant gezien. Maar zelf wil ik ook gewoon af van dat gevoel. Ergens denk ik dat ik terug een relatie met haar wil, volgens mij puur uit gewoonte, we hadden het heel goed, veel gemeenschappelijke vrienden en uitgaansplekken en dergelijke, maar langs de andere kant weet ik ook dat er serieus wat dingen niet goed zaten in de laatste maanden (bedrog, weinig tijd willen spenderen) en dat het misschien toch nooit meer goed zou lukken.
Langs de andere kent denk ik, en hoop ik, dat ik haar vrij snel zal vergeten als ik terug iemand vind waar ik echt verliefd op ben. Ik denk dat ik beter af ben zonder haar en dat ik mij moet focussen op nieuwe mensen, maar toch blijft dat gevoel nog regelmatig terugkomen .. Enorm irritant.
Mus
Legacy Member
Volgens mij idealiseert ge u relatie teveel. Er is een reden waarom het gedaan is. Als het voor haar een gesloten boek is, is dat veel te pijnlijk voor uzelf om u in te laten me gedachten van what if.
Smijt u ni gewoon op een ander meisje, want da wordt wss rebound twee. Eerst leren gelukkig en content zijn met uzelf. Dan gade automatisch meer mensen aantrekke en god weet zit daar een goei bij!
Smijt u ni gewoon op een ander meisje, want da wordt wss rebound twee. Eerst leren gelukkig en content zijn met uzelf. Dan gade automatisch meer mensen aantrekke en god weet zit daar een goei bij!
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.