Stampertje zei:
ff hier neerpennen dan. wel kleine waarschuwing 6 maanden gebeurtenissen kan leiden tot een "huge wall of text"...
Wat een verhaal... En wat een ontnuchtering op het einde, nee?
Ten eerste, als je zelf toegeeft dat je ex een vriendin uit de 1000 was en jij je toch kon open stellen voor iemand anders: niet oké denk ik.
Lijkt mij alsof je in dat nieuwe meisje een soort van gehoor en bevestiging vond van gevoelens uit je verleden.
Chapeau dat je vriendin je troostte terwijl je aan het wenen was voor een ander. Ik neem aan dat ze het ofwel niet wist of dat je toch zei dat je je huidige relatie wel de kans wilde geven om mee verder te gaan?
In ieder geval denk ik dat je veeeeeel te snel bent ingevlogen bij die nieuwe.
Heb je ergens een minuut stil gestaan bij wat je overboord had gesmeten? Die 8 jaren en alles wat je had? Of leek het gewoon fun en voor de hand liggend om bij dat nieuwe meisje in te trekken? Hetzelfde leven voortzetten alleen met een andere hoofdpersonage?
Zo hard twijfelen en niet kunnen kiezen. Je had beter wat tijd voor jezelf genomen. Beetje afstand nemen van beide meisjes op die moment en voor jezelf alles op een rijtje zetten.. Je vriendin had je vast wel begrepen.
Ik begrijp het ergens wel dat er een soort van kant kiezen van voort komt. Niemand begreep waarschijnlijk waarom je je schijnbaar goede vriendin liet vallen. Maar dat is een keuze die jij hebt gemaakt en daar staan anderen buiten.
Van wat heb je nu achteraf gezien het meeste spijt? Dat je je eerste vriendin hebt laten vallen en alles wat erbij kwam, of dat je er ooit terug bent uitgetrokken bij dat nieuwe meisje?
Bananarama zei:
Om een lange uitleg kort te maken: man up en ga terug naar je ex. Dit lijkt mij een vroege midlife of iets dergelijk
En die "ik ben bij dat nieuwe meisje weggegaan omdat ik bang was voor hoe hard ze mij wel eens had kunnen kwetsen" -> heb je dit dan nooit gehad met je ex? Lijkt mij gewoon een (onbewust) excuus om het bij dat nieuwe meisje af te kunnen stappen, nadat het toch niet bleek te zijn wat je gedroomd had.
En de ex moet met haar armen open staan? Doen alsof er niets gebeurd is: kom maar binnen jongen, ik zal u troosten? Ze heeft hem in het verleden al een paar keer terug genomen. Hoeveel keer wordt ze geacht dat allemaal toe te laten eer ze gepardonneerd wordt om eindelijk Nee te zeggen?
Sowieso zou ze hem niet meer kunnen vertrouwen denk ik. Altijd het idee hebben dat hij aan haar/hun als koppel twijfelt.
Vroege midlife of niet, beslissingen maken is verantwoordelijkheden opnemen.
