Schwimm
Legacy Member
Xirtanneke zei:Dat is kut. Probeer nu maar zeker genoeg afstand te bewaren en geen contact meer te zoeken. Wie weet komt ze nog tot de vaststelling dat ze je toch nog mist, maar pin je hier absoluut niet op vast. Ik denk gewoon dat je te accepteren hebt dat alles finaal voorbij is en dat het leven verder loopt, ook zonder haar.
En kop op, het leven alleen is niet zo erg dan je nu schijnt te denken. In het begin mis je de dingen die er waren, maar na een tijd ga je alles vanop een afstand zien en besef je wel dat je alleen ook gelukkig kan zijn, zij het op een andere manier.
Ja, genoeg afstand bewaren is iets dat ik vanaf nu moet doen. Zij kon het niet langer aan om verder te gaan met mij, dus moet me er nu maar leren bij neerleggen.
Ik ben ook 25 en werk al 2 jaar. Ben mij er absoluut bewust van dat zoiets niet wanhopig is en dat veel mensen in die situatie zitten, maar ik zie toch ook iedere dag dezelfde collega's ipv nog tussen de hete studentes te vertoeven waar de singles voor het oprapen vallen.
Dat je gelukkig kan zijn als single betwijfel ik niet. Voor haar had ik al 3 jaar geen echte relatie gehad, en ik heb me toen te pletter geamuseerd. Had zelfs bindingsangst door mijn relatie ervoor waarin ik keihard gekwetst was toen ik gedumpt werd, wat me in het begin met haar deed flippen. Maar heb mij daar over gezet, en ben langzaamaan mij terug gaan openstellen voor een relatie. Nu, 4 jaar later, volgt diezelfde klap opnieuw.
Dus ik ben niet bang dat ik niet weer kan leren om alleen te zijn. Wel dat het me weer letterlijk jaren zal kosten alvorens ik me opnieuw in een relatie durf te gooien. En dan zal 't toch wel eens de goeie moeten zijn, want ik ga niet blijven relaties aangaan die uiteindelijk op de klippen lopen.
Maar goed, een nieuwe relatie is nu lang nog niet aan de orde. Thanks, but no thanks.



(en toegegeven, 't heeft wel een grappig effect om af en toe mee in die walm te zitten...)
