Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 25

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Heb jij een lief?


  • Totaal aantal stemmers
    390
  • Opiniepeiling gesloten.

JPV

Legacy Member
help, ik vind die tekst van Artemis wél logisch...

(en was die tekst uit het oog verloren, vind het niet abnormaal dat ze iemand met een grote carrierewens (in buitenland) niet als ideale partner ziet).

Lulukai

Legacy Member
Artemis zei:
Oei, ik ben een vrouw, met kinderwens (geweest, want hij is al 'voldaan' haha maar ik herinner me nog hoe het voelde) en ik kan me dus wel volledig in haar verplaatsen.
Op het moment dat je beslist dat je voor kinderen wil gaan, wil je écht niet horen dat het nog anderhalf jaar niet kan 'door het werk'. Werk is/lijkt dan volledig ondergeschikt.
Ik zou echt ook iets gehad hebben van 'f*ck maat, als uw werk belangrijker is dan ik/ons kindje' vrijt dan met uw werk he'.
Ofwel ga je ervoor, en combineer je het werk en je privéleven (de baby) zo goed en zo kwaad als het gaat, niets is onmogelijk. Ofwel zoek je zelfs gewoon ander werk als je vindt dat de combinatie werk-baby echt niet zal lukken, en dan doe je dat met plezier omdat je dus ook graag een kindje wil.

Uiteraard zit ze nu in een rare positie, met die grote kinderwens en zonder partner. Maar toch kan ik haar reactie echt begrijpen, ze is waarschijnlijk volledig teleurgesteld omdat jij dat kindje minder ziet zitten dan zij en dan hoeft het voor haar niet meer.

Het kan onlogisch klinken allemaal, maar hé, wie heeft ooit gezegd dat wij vrouwen logisch denken? En zeker als onze hormonen op hol slaan!

Whew, da's zware kost voor mij omdat ik me in die gedachtengang écht niet kan verplaatsen.
Nuja, misschien ook omdat ik nu niet die drang heb van IK MOET MIJ VOORTPLANTEN WHARHGHEIGJ /femalerage

Maar ik denk als ik ooit zou beslissen dat ik er toch voor wil gaan, dat de omstandigheden er naar moeten zijn. Ik ben zelf een carrierejager, dus ik begrijp wel hoe epsilon hem voelt. Natuurlijk is zij wel 5 jaar ouder, dat maakt ook wel een groot verschil. Daarom denk ik wel dat het praktischer is om samen te zijn met een man die een paar jaar ouder is, die heeft dan al voor een deel dingen kunnen bereiken.

Ik zou een kans zoals die van epsilon om naar het buitenland te gaan nooit laten schieten. En als de wederhelft daar problemen mee heeft, dan denk ik niet dat ik in zijn situatie zou toegeven. Da's een eenmalige kans? terwijl kinderen nog gemakkelijk anderhalf jaar kan wachten toch? Mijn mama was ook 35 bij mij, en da's totaal geen probleem. Dat spookt misschien door je hoofd dat je niet (gemakkelijk) meer zwanger zal geraken, maar waar een wil is, is een weg uiteindelijk.

Zeker als ge in een vaste relatie zit met iemand en dat is de persoon waar ge kinderen mee wilt, kan ik me niet inbeelden dat ge die persoon voor een ultimatum zou zetten om te kiezen tussen u en een droomkans in zijn carriere. Dat kan er echt niet door bij mij. Een relatie draait voor mij uiteindelijk om altijd opnieuw een manier te zoeken om voor elkaar te kiezen in het leven. Daarbij zal soms de ene, soms de andere, en soms allebei wel opofferingen moeten doen. Een ultimatum vind ik gewoon grof. Da's bijna op het kinderlijke af van chanteren.

barry lyndon

Legacy Member
Zoveel wall of texts en glashelder is nog aan zet. :/

Verstuurd vanaf mijn SM-C101 met Tapatalk

zipke

Legacy Member
Tha_nOn zei:
zwart-wit zien is gemakkelijk

als ge single wordt, weet ge dat ne nieuwe partner er niet direct gaat zijn en dat ge niet binnen die tijd een kind zult hebben, das een heel andere situatie dan al in een stabiele relatie zitten voor x-aantal jaar en binnen die tijd een kind willen

Ik denk niet zwart-wit, je begrijpt mijn redenering gewoon niet.

Alvorens ik verder ga: Je hebt me trouwens wel gequote in mijn allereerste post, toen enkel de reden "kinderwens" als zogenaamde oorzaak naar boven werd gehaald. Ondertussen zijn er andere redenen naar boven gekomen (kinderachtig) en heb ik mijn mening bijgeschaafd. Dit gezegd zijnde, toch even mijn "zwart-witte" post nuanceren.

Epsilon zijn vriendin blijkt kost wat kost binnen 1,5 jaar kinderen te willen. Toch beslist ze dan om er een eind aan te maken omdat hij dit niet wil. Ze zal hoogstwaarschijnlijk op zoek gaan naar een nieuwe vriend. Als ze daar even mee samen is zal de kinderwens ook weer naar boven komen. Ik zou het raar vinden moesten ze na 6 maanden al een kinderen beginnen, dus waarschijnlijk zal ze haar deadline van 1,5 jaar toch moeten bijschaven: kan ze dat dan niet doen met epsilon?

Of ben ik nu zo onlogisch aan het denken??

Maar as said before: volgens mij is meer aan de hand.

Lulukai zei:
Whew, da's zware kost voor mij omdat ik me in die gedachtengang écht niet kan verplaatsen.
Nuja, misschien ook omdat ik nu niet die drang heb van IK MOET MIJ VOORTPLANTEN WHARHGHEIGJ /femalerage

Maar ik denk als ik ooit zou beslissen dat ik er toch voor wil gaan, dat de omstandigheden er naar moeten zijn. Ik ben zelf een carrierejager, dus ik begrijp wel hoe epsilon hem voelt. Natuurlijk is zij wel 5 jaar ouder, dat maakt ook wel een groot verschil. Daarom denk ik wel dat het praktischer is om samen te zijn met een man die een paar jaar ouder is, die heeft dan al voor een deel dingen kunnen bereiken.

Ik zou een kans zoals die van epsilon om naar het buitenland te gaan nooit laten schieten. En als de wederhelft daar problemen mee heeft, dan denk ik niet dat ik in zijn situatie zou toegeven. Da's een eenmalige kans? terwijl kinderen nog gemakkelijk anderhalf jaar kan wachten toch? Mijn mama was ook 35 bij mij, en da's totaal geen probleem. Dat spookt misschien door je hoofd dat je niet (gemakkelijk) meer zwanger zal geraken, maar waar een wil is, is een weg uiteindelijk.

Zeker als ge in een vaste relatie zit met iemand en dat is de persoon waar ge kinderen mee wilt, kan ik me niet inbeelden dat ge die persoon voor een ultimatum zou zetten om te kiezen tussen u en een droomkans in zijn carriere. Dat kan er echt niet door bij mij. Een relatie draait voor mij uiteindelijk om altijd opnieuw een manier te zoeken om voor elkaar te kiezen in het leven. Daarbij zal soms de ene, soms de andere, en soms allebei wel opofferingen moeten doen. Een ultimatum vind ik gewoon grof. Da's bijna op het kinderlijke af van chanteren.

This!

barry lyndon

Legacy Member
epsilon zei:
Als kanttekening, zoals sommige wel weten ben ik piloot op een Boeing 737, dat brengt verantwoordelijkheid met zich mee elke dag en ik ben wel wat gewoon. Die promotie gaat om gezagvoerder 737. Toestel van 62 miljoen en 200 levens... Het is misschien een andere vorm van verantwoordelijkheid maar toch

Daarom dat ik het moeilijk kan plaatsen

Ik wou just hetzelfde zeggen. Ne piloot die verweten wordt geen verantwoordelijkheid te hebben. :crazy:
Andere soort verantwoordelijkheid, mijn reet.
Drogredenen ja.

Dat zipke zal wel gelijk hebben moest er meer schuilen dan dieje kinderwens alleen & da van die verantwoordelijkheid is GEZEVER.

Het vet is van de soep, epsilon.

barry lyndon

Legacy Member
tikkenei zei:
Verantwoordelijke job hebben (en daar goed in zijn) wil nog niet zeggen dat je automatisch een verantwoordelijke/goede vader zal zijn.

De boot (of het vliegtuig, haha!) afhouden omdat ge zegt dat ge er nog niet klaar voor zijt, is juist wel een teken van verantwoordelijkheid.
Want dat wil zeggen dat ge het ineens tegoei wil doen en niet overhaast wil zijn.

:naughty:

tikkenei

Legacy Member
barry lyndon zei:
De boot afhouden omdat ge zegt dat ge er nog niet klaar voor zijt, is juist wel een teken van verantwoordelijkheid.
Want dat wil zeggen dat ge het ineens tegoei wil doen en niet overhaast wil zijn.

:naughty:
Dat kan allemaal wel zijn, maar als zij in hem geen goede/verantwoordelijke vader ziet, blijf je met dat probleem zitten.
(de boot afhouden kan ze ook zien als een soort van uitstellen dat leidt naar definitief afstellen).

Misschien heeft ze ook gewoon schrik dat zijn stap naar gezagvoerder/werken in het buitenland een eerste stap is in nog X aantal te volgen stappen. Piloot zijn is ook een bijzondere job met veel uren weg van huis. Een traditioneel gezin is dan moeilijk.
Ik was trouwens men post aan het aanpassen, maar je reageerde al en nu is die post weer weg:s

barry lyndon

Legacy Member
tikkenei zei:
Dat kan allemaal wel zijn, maar als zij in hem geen goede/verantwoordelijke vader ziet, blijf je met dat probleem zitten.

Misschien heeft ze ook gewoon schrik dat zijn stap naar gezagvoerder/werken in het buitenland een eerste stap is in nog X aantal te volgen stappen. Piloot zijn is ook een bijzondere job met veel uren weg van huis. Een traditioneel gezin is dan moeilijk.
Ik was trouwens men post aan het aanpassen, maar je reageerde al en nu is die post weer weg:s

Maar da wist ze van in het begin?

tikkenei

Legacy Member
barry lyndon zei:
Maar da wist ze van in het begin?

Ik heb het hier al eens gepost: liefde maakt blind in het begin.
Hoeveel relaties springen uiteindelijk niet stuk op aspecten zoals: carrièrejagen (weinig thuis zijn voor kind en gezin) ? Kinderwensen die niet gelijkaardig zijn of mensen die veel willen reizen vs mensen die eerder thuis willen blijven en zo verder.

In het begin stoor je er niet aan en denk je dat het wel zal minderen, maar dat is niet altijd.

In het begin was hij ook nog geen gezagvoerder en zat hij nog niet in het buitenland (misschien wist ze dat dit er zat aan te komen, maar misschien ook niet? Ik ken niks van piloten en hun job dus kan me schromelijk vergissen hier)

tikkenei

Legacy Member
Lulukai zei:
Whew, da's zware kost voor mij omdat ik me in die gedachtengang écht niet kan verplaatsen.
Nuja, misschien ook omdat ik nu niet die drang heb van IK MOET MIJ VOORTPLANTEN WHARHGHEIGJ /femalerage

Maar ik denk als ik ooit zou beslissen dat ik er toch voor wil gaan, dat de omstandigheden er naar moeten zijn. Ik ben zelf een carrierejager, dus ik begrijp wel hoe epsilon hem voelt. Natuurlijk is zij wel 5 jaar ouder, dat maakt ook wel een groot verschil. Daarom denk ik wel dat het praktischer is om samen te zijn met een man die een paar jaar ouder is, die heeft dan al voor een deel dingen kunnen bereiken.

Ik zou een kans zoals die van epsilon om naar het buitenland te gaan nooit laten schieten. En als de wederhelft daar problemen mee heeft, dan denk ik niet dat ik in zijn situatie zou toegeven. Da's een eenmalige kans? terwijl kinderen nog gemakkelijk anderhalf jaar kan wachten toch? Mijn mama was ook 35 bij mij, en da's totaal geen probleem. Dat spookt misschien door je hoofd dat je niet (gemakkelijk) meer zwanger zal geraken, maar waar een wil is, is een weg uiteindelijk.

Zeker als ge in een vaste relatie zit met iemand en dat is de persoon waar ge kinderen mee wilt, kan ik me niet inbeelden dat ge die persoon voor een ultimatum zou zetten om te kiezen tussen u en een droomkans in zijn carriere. Dat kan er echt niet door bij mij. Een relatie draait voor mij uiteindelijk om altijd opnieuw een manier te zoeken om voor elkaar te kiezen in het leven. Daarbij zal soms de ene, soms de andere, en soms allebei wel opofferingen moeten doen. Een ultimatum vind ik gewoon grof. Da's bijna op het kinderlijke af van chanteren.

Hij heeft wel een job die altijd zeer belastend zal zijn voor een traditionele relatie. Veel van huis, onregelmatige uren.
Ik vind uw kijk ook nogal eenzijdig. Trouwens wat ga jij doen als uw toekomstige/vriend ook een carrièrejager is en het niet past in uw carrièreplanning? Of wat als jij later toch kinderen wil, maar een hoge functie hebt en amper thuis bent? Zou je van uw man dan hetzelfde kunnen verdragen of zou je willen dat hij toch meer tijd doorbrengt met de kinderen? Kinderen zijn en blijven een grote verantwoordelijkheid. Jammer genoeg beseffen veel ouders dat niet (is geen verwijt naar u).
Allemaal eenvoudig gezegd wat jij hier neerpent, maar de realiteit is toch anders.
Ivm. uw opmerking over 35 jaar en de eerste keer een kindje: wat als ze er meer dan 1 wil? Niet iedereen wil op latere leeftijd nog kinderen.

zipke zei:
zie hierboven.
Jullie zien het, volgens mij, nogal zwart wit in.
Verder is een kind wel een zware beslissing. Vaak past dit ook niet in een gezin waar er echt achter een carrière gejaagd wordt. Jammer genoeg zijn vaak kinderen hier het slachtoffer van (internaten voor peuters van carrière-mensen bv.).
Al is het natuurlijk wel zo dat hij het probleem heeft dat zijn lief 33 is. Dat speelt ook mee hier.
Moest het nu andersom zijn qua leeftijd had dit niet gebeurd denk ik.


Verder weten we eigenlijk geen details over de situatie, misschien ziet zijn lief het uitstellen van de kinderen door zijn job gewoon eerder als een reden om toch maar geen kinderen te willen?
Misschien vreest ze dat deze stap (naar het buitenland gaan, gezagvoerder worden) als een eerste stap van zoveel stappen? Ze heeft misschien schrik dat hij gewoon veel te weinig thuis zal zijn. Hier zit wel enige waarheid in denk ik, piloot zijn is nu eenmaal een speciaal vak.

EvilSwordfish

Legacy Member
Daarbij komt ook nog eens dat niet iedereen een kinderwens heeft of ooit zal hebben.

Ik zie dat probleem momenteel al bij mijn huidige vriendin, zij zegt dat ze later kinderen wil, ze is daar al 100% van overtuigd, maar ik.. Ik wil carriere maken, de wereld zien, en mij geen zorgen moeten maken over klein manne. Daarbij komt nog eens de gedachtegang dat in mijn ogen er al meer dan genoeg kindere op de wereld zijn, waarom der nog een paar bij doen.

Ik vrees dat vroeg of laat het feit dat wij alletwee een andere visie hebben, gaat dwars liggen.
Nu, ik ben nog maar 25 dus wie weet veranderd die gedachtegang binne een paar jaar.. Ma toch :O

Moest er mij zo'n ultimatum worden opgelegd, zou ik zeggen van: "Ok, dag he."
Beetje grof maar je moet een compromis kunnen leggen.

Iets langer wachten op het maken van kindere, is nu ook niet het einde van de wereld.

Tuninboy

Legacy Member
lynnson83 zei:
Ela meneer tonijn, gemeentegenootje, ik ben wel een jongen hè :) , k begrijp de verwarring wel

Toch, mooi meisje. :unsure:

En waarom kent iedereen men vernederlandste nicname ?:cry:

Das normaal alleen voor de homies.

barry lyndon

Legacy Member
Geen kat die trouwens kan voorspellen hoe iemand gaat reageren moest hij/zij ineens met een boeleke zitten.

Voor tzelfde geld krijgt madam een postnatale depressie en dan is epsilon letterlijk&figuurlijk verder van huis.
Dan zit ze daar schoon met haar uitgesproken kinderwens.

En ne slechte vader of een afwezige vader zijn, zijn 2 verschillende dingen.
Weinig da wijst dat dien epsilon ne slechte vader ga zijn toch? Eerder nen afwezige. De beste vaders zijn diegene die trouwens al wa kinderachtig zijn van nature. ;)

barry lyndon

Legacy Member
Iemand vroeg aan mij of ik ziek was of last van mijn biologische klok begon te krijgen, omdat ik ineens serieus doe. :s:s:s

Guazala

Legacy Member
barry lyndon zei:
Iemand vroeg aan mij of ik ziek was of last van mijn biologische klok begon te krijgen, omdat ik ineens serieus doe. :s:s:s

Wie doet nu zoiets! :naughty:

Preske

Legacy Member
het begint mij op te vallen dat Xirtanne en Blaze hier niet meer posten :unsure: #totallynotastalker :unsure:
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan