ironhorn zei:
wacht maar!

lijkt mij gewoon een logisch vervolg

(er waren ook mensen hier die er een complot in zagen aangezien het steeds een kameraad was die toevallig zijn mond voorbij praatte en aldus in uw broek wou zitten)
Da's nog een andere kameraad, niet deze dus...

(vriendenkring van 15-20 mensen)
Degene waar ik nu een paar dagen mee weg geweest ben, wist wel van het bedriegen. Die trof m'n ex enkele maanden geleden aan in de kamer van dat meisje (zij huurt daar momenteel een kamer). En m'n ex zou op dat moment blijkbaar gezegd hebben (zo stoned als een garnaal en compleet van de wereld): "ik heb A. bedrogen", met een kleine grijns op z'n gezicht, niet goed wetende wat te zeggen. Die kameraad heeft hem uit pure collère buiten gewipt op dat moment en zou gezegd hebben dat hij het oftewel moest uitmaken, oftewel eerlijk moest zijn tegen mij (zo werd het mij toch gezegd). Omdat hij vond dat ik dit niet verdiende, vooral niet omdat ik zelfs een extra bijverdienste had gezocht om m'n treinticketten te kunnen blijven betalen (die dus niet zo goedkoop zijn). Dat is de kameraad die wel zijn mond heeft gehouden tegen mij, omdat hij vond dat ik het 'nieuws' van m'n ex zelf moest horen, en niet van een ander.
De kameraad die mij zogezegd alles 'per ongeluk' kwam vertellen, heeft intussen bevestigd dat hij dat opzettelijk heeft gedaan. Omdat hij vond dat ik het recht had om het hele verhaal te weten, na er zoveel moeite ingestopt te hebben. Mijn ex wilde het blijkbaar verzwijgen, omdat hij zo hoopte nog vrienden te kunnen blijven met mij (wat ik waarschijnlijk gedaan zou hebben, indien ik niet van het bedriegen af wist). En hij vond dat ik alle feiten moest weten, voordat ik een beslissing zou nemen, om hier achteraf geen spijt van te hebben indien ik de waarheid toch zou ontdekken.
Maarre... Was wel fijn om te weten te komen dat er bij die ene kerel een kamer vrijkomt (en het meisje dat er momenteel woont, waarmee m'n ex me mee bedrogen heeft, waarschijnlijk buiten gesmeten wordt omdat ze constant een varkensstal van het huis maakt en ongevraagd mensen voor onbepaalde tijd laat logeren... best cru: maar het zou mij goed uitkomen, want heb geen zin om godganse dagen op die haar gezicht te liggen kijken!

). Ik kan daar dus volgend jaar eventueel terecht voor m'n buitenlandse studies. Dan zit ik tenminste bij iemand die ik ken (en de huur is best goedkoop), ik denk dat m'n 'start' wat vlotter gaat verlopen daardoor. En oké, ik spreek die wel vaak online, maar 't is toch nog eens anders om daar eens een paar dagen mee door te brengen zonder de rest van de vriendenkring. Want stel nu dat het een gigantische 'zeiksnor' zou zijn (jaja, Myllan, ik onthou jouw woordjes...), dan zit ik daar wel schoon natuurlijk...
Enfin... 't Is eigenlijk een vreemde situatie, maar ik ben blij dat er toch nog mensen zijn die de ballen hadden om mij de waarheid te vertellen. Eerlijkheid duurt het langst zeker?

Ik ben blij dat het 'verhaal' afgesloten is en ik eindelijk alles weet.
Lt. KroftDünkel zei:
Nooit, nooi stap ik uit mijn comfort zone.
Vroeg of laat zal dat toch moeten gebeuren
J.F. zei:
Mijn moeder zou mij een stamp onder mijn kont geven als ik """""alleen woonde"""""" en dan nog de vuile was naar haar zou durven brengen
Inderdaad... Alleen wonen betekend ook zelfstandig zijn!
sandpatt zei:
En ohja, ze zit in hetzelfde gebouw op kot als ikzelf en ik heb steeds de drang om met haar te willen gaan praten, zien of ze er is,... wat het toch wel extra pijnlijk maakt voor mij. Mss iemand tips hoe ik hiermee kan omgaan?
Het klinkt mss zielig dat ik me zo slecht voel omwille van een relatie van maar een maand, maar toch ben ik er kapot van, echt vreemd.
Afstand houden, denk ik. Tijd heelt alle wonden (hoe cliché het ook klinkt...), maar afstand is nodig om niet elke keer opnieuw voor uzelf die wonde weer open te halen. Maar ja, da's dan weer mijn ervaring... Hopelijk voel je je snel beter, allesinds veel sterkte!
