Mus86 zei:Dat is ook een vorm van omgaan met! Zoals glashelder schrijft: trots hooghouden, maar terwijl wel tranen die over de wangen rollen en wegkijken. Het grappige is dat het zo tegenstrijdig is, want het enige dat ik op die moment wil is gewoon iemand die mij dicht bij zich trekt, vasthoudt en waar ik kan 'inkruipen'.
. Hysterisch of uit onmacht kloppen doe ik niet 
... Was ze dan hysterisch uit schaamte of boos omdat de dokter moest komen?Mus86 zei:
Gonzo zei:Ik vind dat altijd redelijk bizar als vrouwen dat doen. Ze proberen er tough uit te zien, maar hun gezicht staat zo verkrampt dat het er van ver op af staat te lezen
Buiten soms nekeer wa roepen en steken geven, doe ik eigenlijk geen erge dingen bij ruzies, ik ben gewoon nen dikke koppigaard (en nen echte harde). Als het mij écht tegensteekt, trap ik het af en ga ik wa toerkes rijden :v
't Ergste wat ze ooit bij mij hebben gedaan, is een Myllanneke - maar ipv nen boterham op 't gezicht plakken, was het een halfvol bord vol au vent tegen mijne kop in brokken slaan. En dan hysterisch lopen bleiten als meneer doktoor mag komen om het toe te naaien
Da's omdat ik bóós ben. En dan begin ik te wenen en dat past totaal niet bij hoe ik me voel op dat moment (ik ben dan misschien wel gekwetst maar vooral boos) dus dat wil ik dan niet later merken want ik ben godverdomme kwáád. Dus ik vind dat niet plezant, daarom dat verbeten gezichtje. En wat Guazala ook zegt, dat wenen komt zo machteloos over, of alsof je je goesting probeert te krijgen. Moest ik mij helemaal laten gaan met wenen is het precies alsof ik verdrietig ben maar ik ben in de eerste plaats boos. En ook een beetje dat verbeten gezichtje omdat ik het helemaal niet leuk vind om te wenen op dat moment, verdommeGonzo zei:Ik vind dat altijd redelijk bizar als vrouwen dat doen. Ze proberen er tough uit te zien, maar hun gezicht staat zo verkrampt dat het er van ver op af staat te lezen
Gonzo zei:'t Ergste wat ze ooit bij mij hebben gedaan, is een Myllanneke - maar ipv nen boterham op 't gezicht plakken, was het een halfvol bord vol au vent tegen mijne kop in brokken slaan. En dan hysterisch lopen bleiten als meneer doktoor mag komen om het toe te naaien
Ik val ook niet zo op jongere mannen. Ik weet niet goed waarom. Mijn zus is vijf jaar jonger dan mij en alles wat in de buurt komt van die leeftijdsgrens vind ik toch maar raar. Wat niet wil zeggen dat ik niet onverwachts verliefd kan worden op zo'n jongen hoor, dat is in het verleden wel eens gebeurd. Maar ik weet nooit zo goed wat ik daar dan mee moet. Mijn zus is voor mij nog altijd mijn kleine zusje (ook al is ze ondertussen 24), dus mannen van die leeftijd en jonger zijn voor mij... naja, geen kinderen natuurlijk, maar hm, niet voor mij, of zo. Ik kan ook wel een mooie jongen zien op de tram of iets dergelijks, maar dan denk ik "hm nee, die is een beetje jong, eigenlijk."Avondland zei:
glashelder zei:
Tegenwoordig valt het al veel minder op.Mus86 zei:Zoals glashelder schrijft: trots hooghouden, maar terwijl wel tranen die over de wangen rollen en wegkijken
Wij hebben precies wel meer dezelfde trekjes glashelder!
Daarom dat ik het verberg, omdat mijn uiterlijke tekenen niet overeenkomen met hoe ik mij voel.
?
