Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 27

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Heb jij een lief?


  • Totaal aantal stemmers
    293
  • Opiniepeiling gesloten.

Romeo Carpaccio

Legacy Member
Alé, 'k had wel wat meer drama verwacht na 3uur :sop:

OT: nog geen grote vordering met dat ene meisje, het blijft bij smsen momenteel, nog steeds niet irl gezien maar bon, kga niet pushen en heb me ook niet meer voorgedaan als schoothondje. Ik kijk er wel naar uit natuurlijk.

Lt. KroftDünkel

Legacy Member
Romeo Carpaccio zei:
Alé, 'k had wel wat meer drama verwacht na 3uur :sop:

OT: nog geen grote vordering met dat ene meisje, het blijft bij smsen momenteel, nog steeds niet irl gezien maar bon, kga niet pushen en heb me ook niet meer voorgedaan als schoothondje. Ik kijk er wel naar uit natuurlijk.
Wif waf waf

Mot

Legacy Member
ik heb een paar dagen buiten strijd geweest. we hebben onze sm kelder een beetje ingericht en wat aan het oefenen geweest. ik hing vast gebonden aan dat kruis terwijl 1 van hun met dat zweepje op mijn billen zat te slaan. ze werd een beetjet te enthousiast en die zweep kwam met volle kracht tegen mijn balzak. verdere uitleg is niet nodig denk ik...

Lt. KroftDünkel

Legacy Member
Romeo Carpaccio zei:
Is dat honds? Ik versta dat niet.

Ah, ik snap het. 'Schoothondje'. Haha jij gekkerd.
Sorry RC

Als gij een helikopter waart kon ik u besturen vanop afstand.

Slaapwel.

Romeo Carpaccio

Legacy Member
Daar moet ik toch even over nadenken.

Slaapwel.


Ahja, snap het. Oke.

MrKend54l

Legacy Member
Mot zei:
ik heb een paar dagen buiten strijd geweest. we hebben onze sm kelder een beetje ingericht en wat aan het oefenen geweest. ik hing vast gebonden aan dat kruis terwijl 1 van hun met dat zweepje op mijn billen zat te slaan. ze werd een beetjet te enthousiast en die zweep kwam met volle kracht tegen mijn balzak. verdere uitleg is niet nodig denk ik...

En wat deed de andere op dat moment?

exCite

Legacy Member
Saphira zei:
Samenwonen is een grote stap. Is het niet eerder de angst van beide waardoor jullie beginnen na te denken over 'hoe goed/slecht passen we bij elkaar?'?

Zo'n dingen moet je gewoon proberen. Samenwonen is niet iets wat je niet kunt overkomen. Lukt het niet, kun je nog altijd terug uiteen gaan wonen.

Een grote stap, ja misschien wel, maar als je al lang samen bent weet je normaal wat je aan mekaar hebt en zou dat geen probleem mogen zijn. Vind ik.

Saphira

Legacy Member
exCite zei:
Een grote stap, ja misschien wel, maar als je al lang samen bent weet je normaal wat je aan mekaar hebt en zou dat geen probleem mogen zijn. Vind ik.

Er zijn toch ook mensen die angst hebben net voor ze zullen trouwen, ook al zijn ze langer bij elkaar? Ik vind het iets normaals. Daarom is het geen angst om met die ene persoon te willen samenzijn eh. Het kan gewoon angst zijn om niet te willen mislukken in die situatie en het dus van de eerste keer perfect te willen laten verlopen, als in niet terug uit elkaar gaan wonen.
Maar meestal wordt die angst eerder afgeschoven op een relatie. En wordt de term 'bindingsangst' gebruikt.

exCite

Legacy Member
Saphira zei:
Er zijn toch ook mensen die angst hebben net voor ze zullen trouwen, ook al zijn ze langer bij elkaar? Ik vind het iets normaals. Daarom is het geen angst om met die ene persoon te willen samenzijn eh. Het kan gewoon angst zijn om niet te willen mislukken in die situatie en het dus van de eerste keer perfect te willen laten verlopen, als in niet terug uit elkaar gaan wonen.
Maar meestal wordt die angst eerder afgeschoven op een relatie. En wordt de term 'bindingsangst' gebruikt.

Het zal zijn omdat ik daar allemaal geen last van heb :D. Samenwonen was voor mij (en mijn vriendin) een logische stap (en vooral ook leuk), net zoals trouwen nu een leuke volgende stap is.

Saphira

Legacy Member
exCite zei:
Het zal zijn omdat ik daar allemaal geen last van heb :D.

Inderdaad :p. Ik heb bijvoorbeeld altijd wel een hoeveelheid schrik als ik iets doe dat ik niet gewoon ben (lichtjes autistisch zullen we het maar noemen), dus had ik dit ook bij de eerste keer samenwonen. Trouwen wil ik ook als een perfect plaatje hebben, in die zin dat ik, als ik trouw, nooit ofte nimmer wil trouwen. Mijn eerder realistisch kantje zegt dan dat je dit nooit op voorhand kan weten, en dat je het dusdanig ook niet kan zien als een 'mistake'.

Mus

Legacy Member
exCite zei:
Een grote stap, ja misschien wel, maar als je al lang samen bent weet je normaal wat je aan mekaar hebt en zou dat geen probleem mogen zijn. Vind ik.
Als ge elkaar hebt leren kennen rond uw 20 jaar en ge gaat op uw 24 samenwonen, is dat dan per definitie 'al lang samen' en zekerheid genoeg dat het werkt?
En wat als ge dan 29 zijt en opnieuw begint, wacht ge dan nog best tot uw 33 om het te proberen, zodat ge weet wat ge aan mekaar hebt en het geen probleem zou mogen zijn?
Ik denk echt dat relatieduur daar bitter weinig mee te maken heeft. Uiteindelijk blijft ge twee individuen waarbij het goed mogelijk is dat het voor één van de twee plots gewoon kan over zijn.

exCite

Legacy Member
Saphira zei:
Inderdaad :p. Ik heb bijvoorbeeld altijd wel een hoeveelheid schrik als ik iets doe dat ik niet gewoon ben (lichtjes autistisch zullen we het maar noemen), dus had ik dit ook bij de eerste keer samenwonen. Trouwen wil ik ook als een perfect plaatje hebben, in die zin dat ik, als ik trouw, nooit ofte nimmer wil trouwen. Mijn eerder realistisch kantje zegt dan dat je dit nooit op voorhand kan weten, en dat je het dusdanig ook niet kan zien als een 'mistake'.

Begrijp dat wel, ik heb dat ook met veel dingen, gek genoeg niet met samenwonen en trouwen, da's een goed teken veronderstel ik maar.

Mus86 zei:
Als ge elkaar hebt leren kennen rond uw 20 jaar en ge gaat op uw 24 samenwonen, is dat dan per definitie 'al lang samen' en zekerheid genoeg dat het werkt?
En wat als ge dan 29 zijt en opnieuw begint, wacht ge dan nog best tot uw 33 om het te proberen, zodat ge weet wat ge aan mekaar hebt en het geen probleem zou mogen zijn?
Ik denk echt dat relatieduur daar bitter weinig mee te maken heeft. Uiteindelijk blijft ge twee individuen waarbij het goed mogelijk is dat het voor één van de twee plots gewoon kan over zijn.

Misschien heeft relatieduur daar inderdaad niks mee te maken en bekijk ik het te simplistisch, zoals ik al zei: waarschijnlijk omdat ik er zelf geen last van heb.
Mijn situatie is ook iets anders, wij zijn eigenlijk deels nog samen opgegroeid doordat we elkaar heel vroeg hebben leren kennen. Dan kunnen er 2 dingen gebeuren, je groeit uit elkaar, of je wordt heel gelukkig samen.

Lefky

Legacy Member
Mus86 zei:
Als ge elkaar hebt leren kennen rond uw 20 jaar en ge gaat op uw 24 samenwonen, is dat dan per definitie 'al lang samen' en zekerheid genoeg dat het werkt?
En wat als ge dan 29 zijt en opnieuw begint, wacht ge dan nog best tot uw 33 om het te proberen, zodat ge weet wat ge aan mekaar hebt en het geen probleem zou mogen zijn?
Ik denk echt dat relatieduur daar bitter weinig mee te maken heeft. Uiteindelijk blijft ge twee individuen waarbij het goed mogelijk is dat het voor één van de twee plots gewoon kan over zijn.

Denk ook dat dat er weinig mee te maken heeft tot op een zekere hoogte
Ik heb vrienden die nog nooit een relatie gehad hadden, ineens een lief vonden en er na amper een jaar (sommige gaan tot 15 maanden ofzo) gaan samenwonen
daar stel ik mij toch wel vragen bij dan... is dat niet heel weinig ervaring bij elkaar?

ken er zelfs 2 die vader en moeder begonnen te spelen als ze 2 maand samen waren
echt elke dag samen ofwel bij hem thuis (als in het ouderlijk huis) ofwel bij haar
dat is geëindigd bij klachten rond stalking, een depressie en een hele hoop aanstellerij die nu (2 jaar later) nog steeds doorgaat

om maar te zeggen, er is denk ik een minimum :p (maar daarom geen 4 jaar)

86514

Legacy Member
En wat is het minimum dan? Das toch zo'n grote zever. Op de extreme gevallen zoals stalking na, is er een betere manier dan samenwonen om te zien of het klikt?

HelpYouFall

Legacy Member
Ge moet toch totaal geen vier jaar samen te zijn om samen te gaan wonen? We leven in 2014, je mag gerust iets proberen en falen :p

Een van de twee kan ook bij de ander intrekken als die al alleen woont. Mocht het toch mis gaan, kan die ander nog terug vertrekken, no one died, no harm, no foul :)
Ideaal is dan wel dat die ene iets huurt. Met kopen, waarbij de ander dan bijdraagt en uiteindelijk met niks terug op straat staat, daar is al veel ambras van gekomen (toegegeven, meestal komt dat wel voor bij mensen die moeilijk doen over ALLES en in het leven nooit de grootste gemene deler willen zoeken, volgens de wetten van de correlatie)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan