Wel lieve mensen, ik ga jullie een zeer wijs advies geven. Ga nooit maar dan ook nooit zonder je geliefde op vakantie.
Is echt geen drol aan ook al amuseer je je voor de rest prima.
Ik mis mijn vriend enorm en enigste troost is dat We binnen een paar dagen samen op vakantie gaan.
Komt daar nog eens bij dat ik heb ontdekt dat zijn ex een schijnheilige snol is die om de haverklap de zielepoot komt uithangen en als hij er niet op ingaat hem een schuldgevoel aanpraat.
Ik wring het kutkind vroeg of laat nog eens de nek om.
Komt er nog eens bij dat ik denk dat als je eerst een paar duizend kilometers moet afleggen om dan ziek in bed te belanden en dan uiteindelijk je in te loggen op een forum om je verhaal te doen op een tijdstip dat iedereen slaapt, je dan volgens mij helemaal naar de kutkloterij bent.
En wat Mark betreft was ik inderdaad te braaf en te lief, met momenten. Vooral in de eerste jaren, uit angst om hem kwijt te geraken. En daarnaast zie ik hem ook gewoon heel graag, had ik een enorme klik met hem en was ik niet van plan om alles rap op te geven als we eens tegenslag hadden (en dat hebben we genoeg gehad). Maar ja. Uiteindelijk heeft hij het zichzelf aangedaan. Ik weet dat hij een enorm moeilijk karakter heeft en ik heb altijd zo goed en zo kwaad mogelijk geprobeerd om daar mee om te gaan, maar hij heeft zo'n rare waanideeën en trekjes soms, blijkbaar kan ik daar niet tegenop. Hij heeft het zelf gewoon kapot gemaakt, met zijn wantrouwen, moeilijk karakter en vreemde manier om met dingen om te gaan. Als hij er niet over wil praten, kan ik ook gewoon niks
