Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 27
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
MrSanchez
Legacy Member
molog zei:Bah! Terug zwaar gevoelens aan het krijgen voor mijn 'crush' van 4 jaar geleden. Een kleine 2 jaar geleden (na heel wat dates) heb ik haar verteld dat ik gevoelens had voor haar, waarop ik het antwoord kreeg dat ze nog niet klaar was voor een nieuwe relatie. Ik was echt stapelverliefd!
Een klein jaartje later zei ze dat ze niet eerlijk was geweest en dat ik haar wat aan haar ex deed denken.. Ze zei: En je weet toch hoe dat afgelopen is? Ik wou dan weten of ze toen gevoelens had voor mij waarop ze antwoordden dat ze inderdaad verliefd is geweest op mij. Gedurende die periode zijn we ook goede vrienden gebleven en heb ik het wat kunnen verwerken, al moet ik toegeven des te minder ik haar zag des te beter het ging.
Deze zomer kwam er aan en we zagen elkaar weer wat meer, tijdens het uitgaan, bij vrienden, festivals, enz. Ik heb afgelopen jaar wel wat dates gehad maar om de 1 of andere reden hou ik alles af. Ik geraak precies niet meer verliefd...
Nu ben ik verleden week op vakantie geweest met haar en wat gezamenlijke kameraden, en nu spookt ze weer heel de tijd door mijn hoofd!
We delen dezelfde interesses, ze is sportief, avontuurlijk, intelligent, knap en gewoon een plezant persoon. Veel vrienden zeggen dan ook vaak dat we echt wel samen zouden passen. Maar ik heb weinig zin om een oude wonde terug open te halen om er na terug af te zien. (ook al zou ik niets liever willen)ad:
Aaargh, fuck my life!:doh:
Negeer haar een tijdje. Wanneer ze bij je in de buurt is, de plezante uithangen zonder je aandacht naar haar te richten, na een tijdje zal ze wel naar u toekomen met twijfels en heel wat vragen, trust me!
glashelder
Legacy Member
Mijn zebravinkjes! Want op een bepaald moment werd ik opgebeld door iemand uit Deinze die mijn oude vogelkooi wou kopen die op 2dehands stond. (Die ik trouwens irl al verkocht heb aan mijn nicht, maar goed.)MrSanchez zei:
Ja, maar zo eigenlijk verliefd zijn en zeggen van niet omdat het even niet uitkomt of zo... Ik weet niet, ik heb dan liever dat ze eerlijk zijn. Openheid en blabla.molog zei:Het is nooit leuk om iemand af te wijzen he, ik begreep haar antwoord wel, maar ik geloofde het niet. Uiteindelijk is ze toch nog wel eerlijk geweest, alleen ietsje later.
glashelder
Legacy Member
Ja, doe dat even niet. 't Is niet omdat ík er ruzie mee heb dat jij hem moet uitschelden. En misschien tot grote verbazing van sommigen hier hecht ik wel belang aan mijn relaties, ál mijn relaties, want ik heb die mensen graag gezien en ik geef nog om ze. Dus ik vind dat eigenlijk niet zo plezant dat je zo over hem praat (en dat zou ik ook niet vinden over welke van mijn ex'en dan ook). Enorm onbeleefd, ook. Je doet ook nogal denigrerend over heel de relatie en dat komt beledigend over naar mij toe.Alcair zei:
Dat heb ik wel al vaker gemerkt hier (niet alleen over mijn relatie, bedoel ik). Prima dat je het erg vindt voor mij en dat je allerlei meningen hebt over mijn relatie of de breuk, maar aan gescheld en 'eindelijk!'-toestanden heb ik erg weinig. Dat komt over alsof ik zes jaar blind was, terwijl ik mij altijd heel erg bewust was van zijn fouten en gebreken en daar juist heel bewust probeerde mee om te gaan. Ik wíst dat hij niet gemakkelijk was, dat ik enorm veel aan de relatie zou moeten werken en sommige kantjes van hem gewoon moest aanvaarden. Dat doe je in een relatie. Of dat doe ík toch. Nu is gebleken dat het niet werkte in deze relatie, ok, time to move on. Maar geen kwaad spreken of schelden want mijn wereld is niet zo zwart-wit dat een ex meteen een achterlijke klootzak is, of zo. Het is niet juist hoe hij mij heeft behandeld of dit gedoe heeft aangepakt, maar ik heb hem enorm graag gezien, we hebben zes jaar samen gedeeld en hij is of was een enorm belangrijk persoon voor mij. Dus het is niet nodig om zo hard negatief te zijn over alles, dat is ook niet fijn voor mij.
Ik snap best dat héél veel mensen negatief zijn over hun ex na een breuk en dat die dat misschien wel nodig hebben, maar ik hou er niet van om mijzelf wijs te maken dat die zes jaar niks voorstelde, dat hij een stomme klootzak is en de relatie één grote fout was want dat is allemaal ontzettend negatieve energie die ik beter ergens anders kan insteken. Ik wil gewoon verdrietig zijn om wat niet meer is (allez, ik wíl niet verdrietig zijn, maar dat ben ik dus wel) en daarvoor hoeft die hele relatie niet geminimaliseerd te worden. Van al mijn ex'en heb ik wel iets geleerd en met allemaal heb ik een leuke tijd gehad, hoe kort of lang dat ook duurde, en hoe fout het achteraf ook liep. Dat waardeer ik van allemaal en ik zal om al die mensen blijven geven, al was het maar om wat we samen hebben gedeeld. Ik heb absoluut geen nood aan foto's verbranden, kwaad spreken of mijzelf dingen wijs maken om het gemakkelijker te maken om erover te geraken. Het is enorm triest allemaal, en ook niet meer dan dat.
(Ik heb het dan vooral over de voorbije zes jaar samen, niet zozeer over die breuk zelf want dat is gewoon één fucked up toestand waarover ik zelf ook heel kwaad ben.)
En nu krijg ik het verdomme nog moeilijk ook, want de eerste keer dat ik besefte dat ik verliefd op hem was, was in een gelijkaardige situatie. Iemand sprak kwaad over hem en ons (hij zei dat zo'n oude man toch niks voor mij was, en dat ik beter met hém eens naar boven zou gaan) en ik reageerde daar zo fel en zo kwaad op dat ik ineens besefte dat Mark heel belangrijk voor mij was. Moeilijk om te beseffen dat ik nog altijd hetzelfde gevoel heb (kwaad zijn wanneer mensen grof zijn over hem), maar nu aan het andere uiterste van de relatie, na de breuk... En verdomme Mark, je weet niet wat je laten gaan hebt.
Waarom vandaag pas?MrSanchez zei:
Orodreth
Legacy Member
Na 4 jaar hebben mijn vriendin en ik besloten om uit elkaar te gaan. Na maanden ruzie en ongelukkige dagen lijkt dit de beste beslissing. Desondanks dat het een gezamenlijke beslissing is doet het zeer en weet ik niet hoe het de komende dagen moet gaan. 4 jaar iemand aan je zeide hebben en nu weer alleen vallen...ik weet niet hoe het verder moet. 
MetalG
Legacy Member
Bij mij was het ook 4 jaar, 2 weken serieus afzien, nu al iets beter om eerlijk te zijn. (na een dikke maand) Mezelf getroost toen ik aan haar dacht met de woorden, ze denkt waarschijnlijk even veel aan mij. En zinnen wat verzetten. Nu als je het samen besloten hebt, is het misschien makkelijker dan wanneer je het niet zag aankomen. Succes met je verwerkingsproces in elk gevalOrodreth zei:Waarschijnlijk, maar het doet toch veel meer zeer dan verwacht
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.