Zit in een fucking kut situatie dus dan wordt het ff tijd om mijn verhaal te doen aan random mensen op een internet forum
4 jaar geleden toen ik single was een meiske leren kennen op een kot feestje die ik zeer knap vond en wat mee zitten flirten; uiteindelijk niets mee gebeurd (heb haar alleen gezien op dat feestje).
Ik kwam ook uit een relatie van 3.5 jaar dus mss zag ik het nog niet zitten om weer voor 1 specifieke persoon te gaan en alle bs erbij te moeten pakken (ik haat verliefd worden eigenlijk).
Een half jaar later iemand anders leren kennen via unief en in november 2015 zouden we 4 jaar samen zijn.
Nu deze augustus zijn ik en mijn lief gaan samenwonen met 2 maten die ik al lang ken (middelbaar).
1 van deze twee gasten heeft al een dik jaar een relatie met, idd, dat meisje waar ik is een fling mee had.
Dat was uiteindelijk voor mij geen probleem; ik zie mijn lief echt graag en de gedachte dat ik iets zou voelen voor het andere meisje kwam eigenlijk niet in mij op.
Nu op nieuwjaar gingen ik, mijn vriendin, die vriend en zijn vriendin naar Brussel bij maten gaan vieren; maar vlak voor mijn maat en zijn lief op de trein gingen stappen hebben ze serieuze ruzie gekregen (ze hebben regelmatig ruzie) dus mijn maat was spoorloos verdwenen en ik vierde nieuwjaar met zijn lief en de rest zonder hem.
Dat was vree plezant, iedereen heeft zich (ondanks de omstandigheden) goed geamuseerd. Kheb regelmatig wat zitten praten met dat meisjes dat ze mijn maat nog een kans moet geven enzo; ge kent da wel, opnemen voor u maat, ookal weet ge da ze allebei hun leven kut aan het maken zijn.
Uiteindelijk nen vroege trein genomen naar Gent en op ons kot zitten chillen met mijn lief en da meiske (ze was haar sleutels vergeten bij de vrienden in Brussel en moest dus bij ons maffen); mijne maat nog altijd spoorloos.
Toen had ik eigenlijk moeten doorhebben hoe fucked mijn leven ging worden, toen ik al naar boven ging om te gaan maffen (twas al 10u00) merkte ik opeens dat stomme spannende gevoel dat ik krijg als ik iets begin te voelen voor een persoon.
Uiteindelijk had ik iets zo van "soldier up kerel, ge zijt 25 en geen puber".
Dan den blok, meiske was snel uit mijn kop (ze had het min of meer bijgelegd met mijn maat, en ze is 3 weken bij zijn ouderlijk huis gaan studeren; zijn ouders waren immers naar Thailand en hij had het kot voor zich; daar zat em dus ook al heel den tijd toen em spoorloos was). Het enigste nieuws dat ik er toen van vernam was via mijn lief die af en toe is op fb met dat meiske praten als ze weer is boel hadden in hun relatie over een stommiteit.
Nu vorige week zijn we is met zijn alle weggeweest naar da kut lichtfestival (ik, mijn lief, die maat en dus ook zijn lief + nog wa kerels dat ik ken), na een paar uur in de kou hadden we het wel gezien en we zijn dan maar gaan feesten in de whitecat in Gent; mijne maat ging dan naar huis want hij werkt en moest er dus vroeg uit. Diene avond zelf was vrij plezant, kwas vooral met mijn lief bezig, en da meiske zat heel den tijd zich te amuseren met mijn vriendin, terwijl ik dan zat te chillen in da rokerskot of me mijn andere maten zat te praten. Uiteindelijk was het weer veel te vroeg, waren we allemaal rete scheef en zijn we nog gaan chillen op 1 van mijn maten zijn kot.
Op da kot merkte ik hoeda 1 van mijn vrienden nogal knuffelachtig deed tegen mijn vriendin (tis juist een week gedaan met zijn lief na een lange relatie en zocht wss wa vrouwelijke troost op). Nu ik, mijn lief en da meiske gaan naar mijn huis. Mijn lief wou zich nog douche, dus ik en haar zaten beneden. Ik begon over mijn lichte jaloerse gevoelens tegen haar: of dat ik mij zorgen zou moeten maken omwille van het feit da 1 van mijn maten zo veel affectie zocht van mijn lief.
Toen begon die opeens zo wa emotioneel te worden en zo te zeggen van: "nee totaal ni, ge zijt echt zo nen zalige knappe kerel, u lief heeft echt mega veel geluk met u. Ik wou da ik zo iets kon hebben". Waarop ik dan repliceerde: "hoe ziet ge 'X' ni graag?". Waarop zij: "kweet het ni, ik merk eigenlijk dat ik mega aangetrokken ben tot u, ik wou zo graag dat ge single waart, etc...".
Vanaf da moment ben ik wa beginnen flippen, mijn lief kwam toen na beneden en hebben we daar niets meer over gezegd. Sindsdien begon die mij zo wa signalen te sturen (ik blijf altijd laat op, zij ging altijd in de week met haar lief gaan slapen, nu zeg ze zo altijd da ze nog ni moe is en blijft die vaak met mij samen op; wat ik verrassend genoeg zalig vond -> wijze nacht gesprekken over vanalles) en zo rare dingen te zeggen (we praten over iets persoonlijks maar onschuldig en opeens zeg ze random: "damn mijn libido gaat er momenteel wat over").
Nu een kleine week later weet ik gwn dat ik over mijn oren verliefd ben geworden, ik functioneer ni meer, ik haat mezelf omwille van het feit dat ik mijn lief emotioneel ben aant bedriegen, en dat ik stiekem hoop dat ik met da meiske samen zou zijn of w/e.
Ik weet alleen dat mijn sociaal leven binnenkort pijnlijk zal sterven, als mijn maat dit te weten zou komen hoedat zijn lief over mij denkt of mijn eigen vriendin weet hoedat ik mij voel. Ik heb haar onlangs wel opgebiecht dat dat meisje tot mij aangetrokken is (ik kan echt niet liegen tegen haar), en nu is ze constant para dat ik haar ga verlaten of dat ik verliefd op dat meisje ga worden (too fucking late :/ ).
Conclusie: ik haat de liefde nog meer, ik ben een laffe klootzak en moet nu wachten tot mijn leven om zeep is (ik word al misselijk als ik er aan denk dat ik met al die mensen in 1 huis woon, what a fucking joke)...
