second that.
Paar weken geleden nu ('t was de avond voor Dies Natalis) zat ik met een paar maten op café. 't was een café in twee verdiepen, en wij zaten boven.
In een zatte bui smijt ne maat van mij het nummer van een andere maat (die mee was) naar een meiske (die in het benedengedeelte zat). Wonderbaarlijk genoeg begint ze te sms'en. Nuja, 't ging al goed, en op een bepaald moment nodigt ze hem subtiel uit om met haar te gaan praten irl. Hij durft niet.
Nuja, de avond gaat door, ze blijft sporadisch sms'en.
Zo rond 5 uur gaan we weg, zij zit er nog. De gedachte "mss zou ik er nu mee moeten gaan praten je weet nooit". Uiteindelijk doe ik het niet ('t was laat, ze was half en half met een ander bezig (die er wel 35 uitzag maar soit) en belangrijkst van al: ik durfde ook niet

ad
Achteraf dan te weten gekomen (ze smste nog af en toe naar een andere maat van me die toen ook ge-sms't had, maar een lief had) dat ze die avond op zoek was naar sociaal contact, en dat haar interesses overkwamen met de mijne :doh:
Daar heb ik toch ook serieus lang spijt over gehad.
Moraal van dit verhaal: als je zelfs maar de kleinste kans hebt, ga ervoor!