Blood_Raven zei:
Dat is nog vele draaglijker denk ik, ge bent vele minder gebonden dan bij een huis.
Persoonlijk zie ik het mezelf ook niet doen hoor, als die relatie op zijn bek gaat zit ge daar met uw kot.
Dat is maar het huurcontract op te zeggen ze. Of ge zorgt ervoor dat ge iets huurt dat 1 van de 2 nog altijd alleen kan blijven huren moest er iets mislopen
.
Ik zie mezelf gewoon niet meer thuis wonen, daar word ik pas knettergek. Ge zijt als samenwonende veel vrijer dan onder mama's vleugels, toch in mijn geval. Ge bepaalt zelf uw leven, wat in uw kasten ligt, wat op uw bord komt, wanneer ge kuist etc. Mij ma moeit zich teveel met alles, zelf nu ik niet meer thuis woon doet ze met de grote lenteschoonmaak mijn spullen op zolder mee en bepaalt zij wat ik al dan niet meer nodig heb. Wanneer de uittreksels van mijn spaarrekening toekomen zal ze nog altijd den brief voor mij openmaken. Om stekezot van te worden :doh:.
Wat ik mezelf nog niet zie doen is iets kopen. Niet omdat ik dat met mijne vriend niet zou zien zitten. Eerder omdat ik graag weet dat ik op ieder moment nog kan verhuizen
. Hebben 2 jaar een studentenstudio gehuurd, die was best gezellig maar daar moesten we uit omdat de huisbaas het verkocht had. Nu huren we een jaar een appartement, ik stoor er mij in kleine dingen zoals het kookvuur, het veel te klein balkon, de slechte isolatie etc. We hebben nu een nieuwbouwappartement vastgelegd maar ben nog altijd content dat ik het op ieder mogelijk moment kan opzeggen en iets anders zoeken. Wat ik mezelf wel zie doen is binnen een jaar of 2 een lapje grond kopen. Hoef er niet noodzakelijk meteen op te bouwen, kan op termijn alles uittekenen zoals ik het wil.
. Mja we zien wel, zolang hij het wil overwegen ben ik al tevreden!
.
.
