50 procent die een relatie heeft. Zoveel zeg. Maar 20 procent heeft nooit een partner gehad, en dat is dan een gamersforum..
Ik ben nog nooit in de buurt gekomen van een relatie. Ik weet niet eens of er ooit zelfs iemand op mij voel. Voor één of andere reden wordt ik altijd afgewezen. Ben ik te weird? Ben ik te ... en dat. Kom ook gewoon te weinig in contact met meisjes, maar het lukt gewoon langs geen kanten. Ik ben niet sociaal genoeg. Ik ga niet genoeg weg, als ik weg ga blijf ik in mijn vertrouwde omgeving (de mensen waar ik op terugval). Andere mensen aanspreken blijft een taboe, en is iets dat ik nooit makkelijk zal kunnen. Het is frustrerend, omdat ik liever anders wou gehad hebben. Ook via internet lukt niets. En aantrekkelijk ben ik volgens mij ook niet.
Aan de ene kant begrijp ik ook niet hoe mensen alleen kunnen blijven. Dat lijkt mij gewoon onmogelijk. Ik doe het wel, maar het is met heel veel tegenzin. Wanneer je bewust geen relatie wilt, hoe en waarom zou je dat willen? Mensen zijn toch niet gemaakt om alleen te zijn? Dat je veel vrijheid enzo ervoor moet opgeven, ja akkoord. Maar je krijgt er toch ook veel voor terug, en ja relaties vandaag de dag blijven niet duren, maar gewoon op voorbaat alles opgeven of niets proberen omwille van die reden. I can't understand it.
Wel denk ik dat ik tijdens een relatie iemand nodig heb met veel geduld en die mij tijden gunt dat ik alleen ben, of mijn alleen-momentjes gunt (kan natuurlijk ook zelf een wandeling maken). Ik heb een goede balans tussen alleen zijn en gezelschap nodig, maar die balans is zeker niet goed. En gewoon s'nachts alleen zijn is al te veel alleen.