Booka Shade zei:
En merkt ge dat uw vrouw het wel meer zou willen doen, maar gewoon uitgeput is, of is het echt van niet meer willen/echt geen goesting hebben.
Op het einde zou ge nog willen dat ge nog probeert voor een 4de kindje zodat er toch nog eens wat leven in komt.
Maar ik vermoed dat er veel mensen zijn in uw situatie (zoveel jaar samen + kinderen) die zeker niet meer aan hun trekken komen dan u.
Mijn collega bijvoorbeeld zit in hetzelfde schuitje. Daar duurt het soms zelfs eens 1 jaar.. Dat zou er bij mij echt over gaan, dan loopt ge toch heel de tijd gefrustreerd rond.
En ja, gelukkig kunnen we onszelf nog beredderen, maar dat is ook niet hetzelfde.
Het zijn verschillende redenen eigenlijk.
Maar meest doorslaggevende is dat ze de pil pakt. Dat keldert haar libido sowieso enorm.
Andere anticonceptie is momenteel uit den boze. Ze pakt de pil vooral om te zorgen dat de Russen wegblijven. Want haar regels zijn een ware hel. (Ik zal de details besparen, maar na 4 zwangerschappen is da een pak erger dan ervoor).
Dan nog steeds onze jongsten die bij ons in bed slaapt, tegenwoordig begint hij in een eigen eenpersoonsbed dat tegen het onze staat maar halfweg de nacht ligt hij tussen of op ons).
We zijn al naar een psycholoog geweest over hem, en hij is blijkbaar hoog sensitief en heeft serieuze verlatingsangst.
En dan de psychische problemen die mn vrouw heeft doet er ook geen deugd aan. Ze kampt met een zware burnout, maar ze mag niet meer "ziek" thuiszitten van haar werk, of ze wordt op pensioen gezet (geen lachertje op je 31). Dus waar ze eigenlijk rust nodig heeft moet ze nog gaan werken. Gelukkig maar halftijds. (90% van het huishouden neem ik op mij, bijna alles behalve de was, kookwas doe ik wel)
We hebben er al over gepraat, en ze zou graag meer zin hebben, maar het gaat gewoon niet. Door al die dingen loopt ze natuurlijk mentaal en fysiek enorm moe. Ze slaapt ook heel slecht.
Buiten de seks dan is dit voor mij ook een verschrikkelijke situatie. Ik loop zelf ook alles behalve in orde, mentaal gezien, en ik moet dat er nog bijnemen, anders loopt het hier heel slecht af.
En ja, qua seks. Ik hunker er enorm naar. Ik heb al veel momenten gehad dat ik in mezelf dacht "als er nu een vrouw zich aanbied zeg ik geen nee, zelfs al vind ik ze niet echt aantrekkelijk". Ik zou dat nooit doen uiteraard, daarvoor hou ik veel te veel van mn vrouw.
Ik loop inderdaad constant gefrustreerd rond.
Maar om dat wat te temperen probeer ik dus niet meer. Tot enkele maanden geleden kroop ik in bed dikwijls heel dicht tegen haar aan, begon ik haar te strelen, masseren, zoentjes geven in nek,... Waarbij ze zelfs meestal lichtjes kreunde. Maar als ik dan wou overgaan tot seks was het abrupt gedaan. Enorm frustrerend.
