Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 32

Hahahahaha

Ik heb sinds begin dit jaar een nieuwe relatie waar ik best tevreden over ben. We hebben onze ups en downs zoals elk koppel, maar uiteindelijk loopt alles wel los.
Ik heb overigens met geen enkele ex nog actief contact. Met sommigen praat ik wel nog eens als ik ze tegenkom, maar met een paar is dat gewoon onmogelijk - zowel van haar kant als de mijne - gezien hoe de relatie beëindigd is.

na 7, bijna 8 jaar hier een einde van de relatie.
net geen 5 maand geleden zaten we al diep, wou ze nog proberen maar het is op bij haar.
Haar woorden het ligt aan haar, niet aan mij...
dik klote, nu zien hoe of wat de beste regeling zal zijn voor onze dochter van 3 jaar.

fearofthedark zei:

na 7, bijna 8 jaar hier een einde van de relatie.
net geen 5 maand geleden zaten we al diep, wou ze nog proberen maar het is op bij haar.
Haar woorden het ligt aan haar, niet aan mij...
dik klote, nu zien hoe of wat de beste regeling zal zijn voor onze dochter van 3 jaar.

Klik om te vergroten...

Damn, veel moed alvast!

fearofthedark zei:

na 7, bijna 8 jaar hier een einde van de relatie.
net geen 5 maand geleden zaten we al diep, wou ze nog proberen maar het is op bij haar.
Haar woorden het ligt aan haar, niet aan mij...
dik klote, nu zien hoe of wat de beste regeling zal zijn voor onze dochter van 3 jaar.

Klik om te vergroten...

maak er het beste van succes

Allé, hier vandaag een half jaar samen met m'n madam. Wat er van met uw zatte kloten even op tinder zitten wel niet kan komen

Carrion zei:

Allé, hier vandaag een half jaar samen met m'n madam. Wat er van met uw zatte kloten even op tinder zitten wel niet kan komen

Klik om te vergroten...

En hebt ge een kleine attentie?

Wij zijn vorige week gaan eten bij een deftig Italiaans restaurant: 3-gangen-menu met aangepaste wijnen. We waren een beetje zat.

fearofthedark zei:

na 7, bijna 8 jaar hier een einde van de relatie.
net geen 5 maand geleden zaten we al diep, wou ze nog proberen maar het is op bij haar.
Haar woorden het ligt aan haar, niet aan mij...
dik klote, nu zien hoe of wat de beste regeling zal zijn voor onze dochter van 3 jaar.

Klik om te vergroten...

Cliché :naughty: Sterkte, jammer voor de dochter ook!

Booka Shade zei:

Damn, veel moed alvast!

Klik om te vergroten...

merci,

Kenneke10 zei:

maak er het beste van succes

Klik om te vergroten...

thanks

Dhene zei:

Cliché :naughty: Sterkte, jammer voor de dochter ook!

Klik om te vergroten...

bedankt,

raar, om op mijn bijna 31ste terug opeens single te zijn.

gisteren voor het eerst sinds dinsdag terug "thuis" geslapen.
Wel op de zetel.
Dit komt niet meer goed en zij gaat echt full speed ahead.

Ze wil al regelingscontract tekenen omtrent ons kind, de inboedel is al mondeling verdeeld, ze zoekt actief naar appartementen voor mij... (maar ze wil me niet onmiddellijk weg hoor:ironic
Ze kan ons appartement dat we nu huren sowieso niet alleen af maar ze wilt er wel blijven zitten.
Zal ik maar niets achter zoeken/

gewoon kut dit.
Ach, straks zien naar een mogelijk eigen stekje te huren.
Zo snel mogelijk voort gaan met mijn eigen leven dan maar zeker

fearofthedark zei:

Ze kan ons appartement dat we nu huren sowieso niet alleen af maar ze wilt er wel blijven zitten.
Zal ik maar niets achter zoeken/

Klik om te vergroten...

Eerste waar ik eigenlijk aan dacht... time will tell, zeker?

fearofthedark zei:

merci,



thanks


bedankt,

raar, om op mijn bijna 31ste terug opeens single te zijn.

gisteren voor het eerst sinds dinsdag terug "thuis" geslapen.
Wel op de zetel.
Dit komt niet meer goed en zij gaat echt full speed ahead.

Ze wil al regelingscontract tekenen omtrent ons kind, de inboedel is al mondeling verdeeld, ze zoekt actief naar appartementen voor mij... (maar ze wil me niet onmiddellijk weg hoor:ironic
Ze kan ons appartement dat we nu huren sowieso niet alleen af maar ze wilt er wel blijven zitten.
Zal ik maar niets achter zoeken/

gewoon kut dit.
Ach, straks zien naar een mogelijk eigen stekje te huren.
Zo snel mogelijk voort gaan met mijn eigen leven dan maar zeker

Klik om te vergroten...

Sterkte man.
Ja ik heb het onlangs langs de andere kant meegemaakt, van mij mag ze haar tijd nemen om alles te houden wat ze wil. Heb mijne persoonlijke boel gepakt, de rest allemaal nieuw gekocht.
Vind dat ge de andere ook wat mocht gunnen allee om het zo te zeggen.

fearofthedark zei:

merci,



thanks


bedankt,

raar, om op mijn bijna 31ste terug opeens single te zijn.

gisteren voor het eerst sinds dinsdag terug "thuis" geslapen.
Wel op de zetel.
Dit komt niet meer goed en zij gaat echt full speed ahead.

Ze wil al regelingscontract tekenen omtrent ons kind, de inboedel is al mondeling verdeeld, ze zoekt actief naar appartementen voor mij... (maar ze wil me niet onmiddellijk weg hoor:ironic
Ze kan ons appartement dat we nu huren sowieso niet alleen af maar ze wilt er wel blijven zitten.
Zal ik maar niets achter zoeken/

gewoon kut dit.
Ach, straks zien naar een mogelijk eigen stekje te huren.
Zo snel mogelijk voort gaan met mijn eigen leven dan maar zeker

Klik om te vergroten...

Veel sterkte

fearofthedark zei:

merci,



thanks


bedankt,

raar, om op mijn bijna 31ste terug opeens single te zijn.

gisteren voor het eerst sinds dinsdag terug "thuis" geslapen.
Wel op de zetel.
Dit komt niet meer goed en zij gaat echt full speed ahead.

Ze wil al regelingscontract tekenen omtrent ons kind, de inboedel is al mondeling verdeeld, ze zoekt actief naar appartementen voor mij... (maar ze wil me niet onmiddellijk weg hoor:ironic
Ze kan ons appartement dat we nu huren sowieso niet alleen af maar ze wilt er wel blijven zitten.
Zal ik maar niets achter zoeken/

gewoon kut dit.
Ach, straks zien naar een mogelijk eigen stekje te huren.
Zo snel mogelijk voort gaan met mijn eigen leven dan maar zeker

Klik om te vergroten...

Lijkt me dat als ze zelf zegt dat het aan haar ligt en niet aan u dat ze zelf mooi op de zetel kan gaan slapen...
De arrogantie van sommige mensen

zarathustra zei:

Lijkt me dat als ze zelf zegt dat het aan haar ligt en niet aan u dat ze zelf mooi op de zetel kan gaan slapen...
De arrogantie van sommige mensen

Klik om te vergroten...

ja maar dat gaat niet want ze heeft last van haar rug. En nu die eindelijk wat beter is wil ze die niet omzeep helpen:ironic:
resultaat ik lig op de zetel, een beurtrol gaat er niet inzitten.

dat is zoals snurken in uw slaap toen we nog samen waren.

ik lig te snurken -> ik vlieg naar de zetel
zij ligt te snurken -> ik vlieg naar de zetel

ik heb altijd vrije weekends want ik werk op een bureau (maar zit dan ook altijd met de kleine, wat geen straf is, maar ge weet dat ge dan nooit veel huishouden of dergelijke gedaan krijgt als ge wilt) en is dan ook slecht gezind als er te weinig in huis is gedaan.
zij heeft dan wisselende uren als pakweg van 14u tot 20u30, of van 7 tot 1 en 1 vrijde dag in de week en 1 in het weekend.
en dat is dan haar rust want dan is het kind er niet, en gebeurd er ook niets in het huishouden. En dat is eerlijk want aja ik heb de weekends ( met kind).
en dan slecht gezind zijn dat ik naar de voetbal wil om effe thuis weg te zijn en te ontspannen

al bij al een dubbel gevoel, opluchting en onzekerheid, maar komt wel goed.
zo snel mogelijk eigen stekje vinden

Mja ik zou daar zo snel mogelijk weg zijn want als je haar nu over u laat lopen in het begin wordt dat een gewoonte en dat gaat mogelijks problemen geven later aangaande uw dochter. Haar rug, rust, etc is nu haar probleem, niet meer het uwe.

Maar belangrijkste zal wel zijn geen ruzie voor de dochter, maar toch..

zarathustra zei:

Mja ik zou daar zo snel mogelijk weg zijn want als je haar nu over u laat lopen in het begin wordt dat een gewoonte en dat gaat mogelijks problemen geven later aangaande uw dochter. Haar rug, rust, etc is nu haar probleem, niet meer het uwe.

Maar belangrijkste zal wel zijn geen ruzie voor de dochter, maar toch..

Klik om te vergroten...

absoluut, ik ga zoveel mogelijk ergens anders slapen
en wie weet heb ik vanavond meer zicht op een eigen plek.
eerst een regelingscontract tekenen van 50/50 voor het kind... dat is het minste.
en dan kan het me niet veel meer schelen

Amaai gelijk gij het (1-sided ofcourse) vertelt: zijt blij

fearofthedark zei:

ja maar dat gaat niet want ze heeft last van haar rug. En nu die eindelijk wat beter is wil ze die niet omzeep helpen:ironic:
resultaat ik lig op de zetel, een beurtrol gaat er niet inzitten.

dat is zoals snurken in uw slaap toen we nog samen waren.

ik lig te snurken -> ik vlieg naar de zetel
zij ligt te snurken -> ik vlieg naar de zetel

ik heb altijd vrije weekends want ik werk op een bureau (maar zit dan ook altijd met de kleine, wat geen straf is, maar ge weet dat ge dan nooit veel huishouden of dergelijke gedaan krijgt als ge wilt) en is dan ook slecht gezind als er te weinig in huis is gedaan.
zij heeft dan wisselende uren als pakweg van 14u tot 20u30, of van 7 tot 1 en 1 vrijde dag in de week en 1 in het weekend.
en dat is dan haar rust want dan is het kind er niet, en gebeurd er ook niets in het huishouden. En dat is eerlijk want aja ik heb de weekends ( met kind).
en dan slecht gezind zijn dat ik naar de voetbal wil om effe thuis weg te zijn en te ontspannen

al bij al een dubbel gevoel, opluchting en onzekerheid, maar komt wel goed.
zo snel mogelijk eigen stekje vinden

Klik om te vergroten...

Je zei ook nog dat jullie 5 maand geleden in een dip zaten. Hoe hebben jullie die periode aangepakt? Hulp van derden (bv relatietherapeut) ingeschakeld? Ik kan niet oordelen over hoe jullie zich voelen en of dit nog zin heeft, maar ik herken veel van wat je vertelt terug, ook het soort ergernissen en onbegrip ivm leven met kind en huishouden na 7j relatie. Mijn vrouw zei op een gegeven moment ook dat het voor haar op was en ze alleen verder wou en dat het niet aan mij lag. Ze was zelf aan het uitkijken naar app om te verhuizen.

Door wat er gebeurd en gezegd is, ben ik heel veel kwaad/gefrustreerd geweest en leek het me ook vaak de enige optie om onze eigen weg te gaan.
Maar bij Mn vorige lange relatie (ook 7j) heb ik me nadien soms afgevraagd of ik niet te snel opgegeven had en beslist had om er mee te stoppen. Nu wou ik sowieso zeker zijn dat ik er alles aan gedaan heb en dus ook met therapeut gestart. Bij eerste sessie bleek al dat er nog heel veel onuitgesproken was tussen ons en dat er van beide kanten veel meer begrip kwam over hoe we ons voelden bij bepaalde situaties/reacties en waarom.

Ondertussen is uit gesprekken met huisarts gebleken dat ze waarschijnlijk postnatale depressie heeft en starten we daarvoor een traject. Ze zei dat ze ivm zoeken naar appartement te impulsief gereageerd had en eigenlijk niet wist wat ze nog voelde/voelt, maar ze zit dus duidelijk niet goed in haar vel en legde aanvankelijk de schuld daarvan bij de relatie. Ze zei onlangs ook dat ze heel blij is dat ik er nog in ben blijven geloven en nog geen definitieve stappen gezet had ondanks de “voldongen feiten” waarmee ze me geconfronteerd had, zonder enig perspectief op beterschap ...

De weg voor ons is nog lang, ook op vlak van vertrouwen. Ik verwacht me ook aan tijdelijke terugvallen, maar het belangrijkste is dat we er beide terug in geloven en de voldongen feiten van de baan zijn. Geen perspectief op beterschap is echt moordend en dwingt u vaak tot heel harde reacties.

Nogmaals, ik kan niet oordelen hoe dit tussen jullie is. Maar het zou me niet verbazen dat zij met gelijkaardige tweestrijd zit tussen opluchting en onzekerheid en ze er misschien toch nog voor open kan staan om via therapeut eens te proberen. In het ergste geval is het een uur verloren tijd aan +-50 euro. Maar da’s niets in vergelijking met de gevolgen van als ouders apart te gaan wonen.

Berd zei:

Je zei ook nog dat jullie 5 maand geleden in een dip zaten. Hoe hebben jullie die periode aangepakt? Hulp van derden (bv relatietherapeut) ingeschakeld? Ik kan niet oordelen over hoe jullie zich voelen en of dit nog zin heeft, maar ik herken veel van wat je vertelt terug, ook het soort ergernissen en onbegrip ivm leven met kind en huishouden na 7j relatie. Mijn vrouw zei op een gegeven moment ook dat het voor haar op was en ze alleen verder wou en dat het niet aan mij lag. Ze was zelf aan het uitkijken naar app om te verhuizen.

Door wat er gebeurd en gezegd is, ben ik heel veel kwaad/gefrustreerd geweest en leek het me ook vaak de enige optie om onze eigen weg te gaan.
Maar bij Mn vorige lange relatie (ook 7j) heb ik me nadien soms afgevraagd of ik niet te snel opgegeven had en beslist had om er mee te stoppen. Nu wou ik sowieso zeker zijn dat ik er alles aan gedaan heb en dus ook met therapeut gestart. Bij eerste sessie bleek al dat er nog heel veel onuitgesproken was tussen ons en dat er van beide kanten veel meer begrip kwam over hoe we ons voelden bij bepaalde situaties/reacties en waarom.

Ondertussen is uit gesprekken met huisarts gebleken dat ze waarschijnlijk postnatale depressie heeft en starten we daarvoor een traject. Ze zei dat ze ivm zoeken naar appartement te impulsief gereageerd had en eigenlijk niet wist wat ze nog voelde/voelt, maar ze zit dus duidelijk niet goed in haar vel en legde aanvankelijk de schuld daarvan bij de relatie. Ze zei onlangs ook dat ze heel blij is dat ik er nog in ben blijven geloven en nog geen definitieve stappen gezet had ondanks de “voldongen feiten” waarmee ze me geconfronteerd had, zonder enig perspectief op beterschap ...

De weg voor ons is nog lang, ook op vlak van vertrouwen. Ik verwacht me ook aan tijdelijke terugvallen, maar het belangrijkste is dat we er beide terug in geloven en de voldongen feiten van de baan zijn. Geen perspectief op beterschap is echt moordend en dwingt u vaak tot heel harde reacties.

Nogmaals, ik kan niet oordelen hoe dit tussen jullie is. Maar het zou me niet verbazen dat zij met gelijkaardige tweestrijd zit tussen opluchting en onzekerheid en ze er misschien toch nog voor open kan staan om via therapeut eens te proberen. In het ergste geval is het een uur verloren tijd aan +-50 euro. Maar da’s niets in vergelijking met de gevolgen van als ouders apart te gaan wonen.

Klik om te vergroten...

het geen waarover we uiteengegaan zijn...
ze heeft een slechte jeugd had, en er zijn bepaalde herinneringen die steeds terugkomen bij haar. Die eens om de zoveel maand terug bovenkomen.

Het heeft bij wijze van spreken ongeveer 2 jaar gekost om haar eens als eerste sorry te zeggen.
Bijna 4 jaar geleden hebben we dan een kind gekregen, met hartproblemen.
Al onze tijd en energie in het kind gestoken ipv ook eens onszelf wat rust te gunnen, wel apart dingen gedaan maar niet meer alleen. Basic pauze knop ingeduwd.

Ze heeft altijd een niet afgesloten hoofdstuk gehad met haar ex. Ik wist dat er een dele van haar nog altijd met die persoon in zat (bij wijze van spreken was ik nummer 2).
Heeft dan 5 maand geleden afgesproken met die kerel om dat te kunnen afsluiten. Was er enkele weken ervoor al wat met beginnen praten op facebook. (normaal is dat zo een opflakkermoment 1x in het jaar van 2 dagen en dat was het dan). Na dat afspreken bleek ze nog meer twijfels hebben en wou ze de boel al opblazen. Hij wou dat ook doen met zijn verloofde.
Dingen gehoord over mezelf die zeer pijnlijk waren vanuit haar mond en na 7 jaar.

Ben het toen afgebold, ze is beginnen panikeren en beginnen nadenken.
Ze heeft het contact verbroken met hem en ze wou nog proberen.
Ben dan ook terug gekomen voor mijn dochter en het een kans te geven.
2 volledige weekend voor onszelf gehad (maar uiteraard is dan dat kind 2x waanzinnig ziek) in al die tijd.
Anders was het gewoon eens gaan eten, of een cinema, maar nooit echt lang.
Na 2 maand zegt ze wel dat ze de klik gemaakt heeft en blij is met de beslissing te blijven en echt gelukkig.
om ze dan terug af te zien glijden. en me af te stoten, om me erna terug aan te trekken.

Zwaar vermoeiende periode, vechten voor u gezin, druk werk.
Hopend dat ze toch terug bijdraait.
Zaterdag 13 oktober gaan eten samen zonder kind, tot conclusie gekomen dat het zo niet verder kon en er nog maar 2 opties waren: therapeut of afstand nemen.
Ze deed alsof ze dat een piste vond die de moeite waard was (therapeut).
Zelfde avond 1 gezocht, niet gecontacteerd.
Dag erna net hetzelfde en de maandag ook, ze had de hele dag tijd. => gebeurde niets.
heb ze maandagavond dan laten mailen, dinsdagmorgend kreeg ze antwoord wanneer therapeut vrij was.
Haar antwoord in sms was iets van niet deze week: ik moet werken.
Terwijl ze gewoon haar agenda kon nemen en een datum kon kiezen want ze had haar werkuren voor deze week en komende 2 weken heeft ze vakantie.

Haar daar thuis over aangesproken. ik zeg wil je wel een therapeut?: zij niet deze week. Ik zeg fine, maar je kon gerust al iets afspreken in de komende 3 weken...
Gevraagd om eerlijk te zijn. Ze wou dat niet doen, heeft geen zin volgens haar. Waarop mijn vraag dan uiteraard was wat wil je dan wel.
Haar antwoord was: co ouderschap en beide op onze eigen benen staan.

Ik ben toen opgestaan, koffer genomen en vertrokken... en de rest is geschiedenis

fearofthedark zei:

absoluut, ik ga zoveel mogelijk ergens anders slapen
en wie weet heb ik vanavond meer zicht op een eigen plek.
eerst een regelingscontract tekenen van 50/50 voor het kind... dat is het minste.
en dan kan het me niet veel meer schelen

Klik om te vergroten...

In elk geval sterkte en als goede raad, doe alles op uw gemak. Je kan snel weg moeten/willen maar je hangt daar wel een tijdje aan vast.
Ik ben 2 jaar geleden gescheiden (ook met kindje, maar dan 4 jaar oud) en daar was het makkelijk. Mijn ex moest weg en buiten haar persoonlijke spullen moest ze alles achterlaten, heb haar dan laten schrappen van de hypotheek en de schulden die ze had bij mij (6,5k) laten vallen zodat ze op 0 kon beginnen.

In elk geval zou ik voor de regeling omtrent het kind eens passeren bij een notaris en niet uitsluitend onderling een contract opstellen, neem daar ook uw tijd voor. Uw kind is uw voornaamste goed en je wil zeker zijn van je stuk.
Een contract kan altijd veranderd worden in de toekomst maar dan moet je langst een rechtbank passeren.

Ik heb bijvoorbeeld een week/week regeling en in de week dat we onze zoon niet hebben gaan we op woensdag hem van school halen om de week te breken.
Financieel betaal ik geen alimentatie (ondanks een groot verschil in loon) maar hebben we een kindrekening waar kinderbijslag op komt en we elk 100 euro per maand storten. Daar worden bepaalde kleding (schoenen en jas) en dokterskosten van betaald.
Bij grote bedragen storten we elk de helft van dat bedrag bij (bril bv). Mijn zoon staat ook gedomicilieerd bij mij (met als nadeel geen verhoogde kinderbijslag of studiebeurs), evenals zijn officiële verblijfsplaats.
Alle belangrijke beslissingen (school, geloof,..) moeten door beide beslist worden, als 1 van de 2 meer als 15km verhuisd staat die in voor het vervoer bij de wissel. Zo zijn er een aantal dingen om uzelf wat in te dekken in de toekonst.

In het kort, Neem uw tijd om alles op een rijtje te zetten voor de toekomst en zoek raad in het opmaken van het contract voor uw kind. Een kind maakt scheiding gecompliceerder en duurder maar je gaat achteraf blij zijn.
Nu is het zwaar en ziet het er zo niet uit, maar die donkere wolken gaan wel weer weg.