Tailball zei:
Hier zegt ge het zelf al heel mooi. Ge kunt zo een mensen niet veranderen. Probeer het dan maar het gemakkelijkst te vergeten, zeker?
Respect voor uw vader dat hij met zo iemand kan samenhokken.
Ja, maar dat is niet de eerste keer de laatste maanden dat ze zoiets doet of hem erbij betrekt. Toen ik aan het verven was in mijn nieuw appartement kwam m'n pa altijd helpen. Op een morgen belt ze mij. "Papa zit er door, hij wil u niet aan de telefoon. Hij vindt dat ge zo hard en onherkenbaar zijt geworden. Los het maar op he, kom maar af"
Nu m'n auto stond toen in de garage. Na heel wat gedoe zijn ze afgekomen en deed ze alsof er niks gebeurd was.
Maar ik heb wel serieus staan janken na die telefoon.
Ik vraag m'n pa toen we alleen waren ff die dag wat er nu was en wat ik kon doen. Zegt hij dat hij gewoon schrik had dat ik een burnout zou krijgen omdat ik toen amper sliep en elke dag aan 't verven was tot de donker en dan nog ging werken. Dus een heel ander verhaal en ik wilde er toen ook niet op doorgaan voor hem.
Ik wilde hem niet zeggen wat mijn ma me aangedaan had door die telefoon en zo te doen. Moet al erg genoeg geweest zijn voor hem om mijn ma uren en uren horen af te gaan, zoals ik het me als kind herinner.
Mijne pa is veel te goed en ik wil hem er nu ook echt niet tussen steken. Maar dat verwijt ik haar echt dat ze die man dat aandoet.
Ook het feit dat ik als kind niet meer bij zijn moeder ben geweest is door haar. Dat moet zo hard geweest zijn voor hem.
M'n ma was altijd maar tegen mij en iedereen aan 't afgeven op m'n grootmoeder. Hoe zij al vanaf dag 1 tegen hun relatie was en haar te min vond voor m'n vader.
Als kind heb ik toen gezegd : als die zo doet tegen m'n mama ga ik daar nooit meer langs en dat is zo gebeurd.
Achteraf bekeken ben ik heel zeker dat dit waarschijnlijk een heel ander verhaal was. Ik hoor haar ook nog zeggen tegen haar vriendin dat ik als kind zelf besloten had om niet meer te gaan.
Dus ja m'n pa kiest door dik en dun voor m'n ma. Ik neem hem dat niet kwalijk. Niet op z'n minst.
En zo van die "drama's" zijn zoals dat ze belt om te zeggen dat mijn pa er door zit heeft ze de voorbije maanden al genoeg gecreëerd en wegen echt op mij door.
Iedere keer moeten daar ellenlange gesprekken van komen en dat is echt zwaar.
Heb haar dat vorige keer ook duidelijk gemaakt en ze ging akkoord om niet zomaar conclusies te maken en de boel te laten ontploffen. Deze keer was de keer te veel en zij heeft duidelijk in haar sms geschreven dat ze hoopte dat ik gelukkig zou zijn met mijn nieuwe vriendin en zij daar niet tussen wil staan.
Ze is dus heel bewust bezig om mij te laten kiezen en ik kan al dit gedoe niet meer hebben, ik heb rust nodig.
Ik heb al zoveel van haar voorbij laten gaan en vergeten, nu is het gewoon de keer te veel geweest.
Preske zei:
Ja dat is een ander verhaal natuurlijk
Ja was ook niet goed uit getypt van mij
