Ik ben trouwens vandaag voor de eerste keer sinds 2 weken, terug naar de dansschool geweest. En onze leraar zei vandaag dit: Neem grote bewegingen, sterke krachtige bewegingen en probeer dit binnen de tijd te doen. Dan kreeg je echt heel snelle bewegingen en die deed ik zo intensief zodanig dat ik er zijdelingse steken van kreeg en na de dansles ik echt moe was... Dus ik denk dat het toch wel een hobby is geworden. Anders zou ik me niet eens hieraan wagen. Onderweg probeer ik het nieuw stukje dat we dan bijleren opnieuw eerst in men hoofd en daarna gewoon in het echt als er niemand kijkt.
Ik vind het trouwens zalig om op dubstep te dansen. Zowel popping als tutting als waving gaan hier allemaal goed samen. Je moet welliswaar altijd beginnen bij een poppingliedje omdat je dan beter de beats hoort en daarop kunt poppen of gewoonweg omdat het liedje makkelijker is om op te poppen. Dat zijn dan zulke type liedjes dat ik dus gebruikte bij men poppingvideo. Maar ik zeg het, dubstep vind ik reuze om op te dansen. Trouwens ik moet niet alleen het poppen gaan beheersen. quick, quick, slow is ook iets waar ik rekening mee moet houden dat ik daarmee speel...
En over men filmpjes terug, het is niet zo simpel. Bij die tuttingvideo daar is over nagedacht, welke move, op welk moment, en proberen met tellen. En dan komt de choreo tot stand. Ik pop nu zoveel radomly (meestal halfafgewerkte bewegingen) dat ik hieraan gewend ben geraakt. Maar aan de andere kant, ik heb van horen zeggen in een youtube filmpje dat je je popping elke dag moet oefenen zodat het een routine wordt. Dus ik denk dat dit wel normaal is... Het moeilijkste blijft nog steeds welke move je waar plaatst in het liedje. De beat moet perfect overeenkomen met wat je doet en zelfs de woorden moeten soms overeenkomen met wat je doet (meestal beeld je dan uit hetgeen hij of zij zegt) en dan vooral die telling erin steken, dat is ook moeilijk vind ik...