sandervdw zei:
Ik krijg ook de bibbers als ik zie als 50'ers eindelijk hun goesting beginnen te doen (reizen, cabrio/motor kopen, nieuw huis bouwen, ...) vanaf het moment dat de kinderen het huis uit zijn. Dat is imo letterlijk zeggen dat ge heel uw leven uw goesting niet hebt kunnen doen en daar nu spijt van hebt.
Mag je ook nie veralgemenen he. Wat jij opnoemt, reizen, cabrio/motor kopen... zijn geen dingen waar ik van droom. Emigreren naar Noord-Engeland of Schotland wel, in een leuke cottage, en een Ranger Rover voor de deur.

Maar dat zou ik nu ook kunnen doen, met m'n 11-jarige tweeling. Mijn vrouw is jammer genoeg overleden vorig jaar, maar nooit hebben wij de kids gezien als een 'belemmering' in ons leven. Sterker nog, ik/wij zouden er nooit aan gedacht hebben om iets zonder de kids te doen. Mijn ouders wonen vlakbij maar ze overnachten daar maar zelden. Op restaurant zijn ze altijd meegeweest, overal waar we gingen. En ze vormden geen belemmering voor ons liefdesleven. Of voor eender wat, eigenlijk.
Is gewoon kwestie van prioriteiten. Vroeger had ik ook dromen, snelle wagen, verre reizen, een groot huis vol brol... maar dat alles valt in het niets wanneer ik mijn kids zie en ik trots ben, én het gevoel en voldoening krijg als ik zie hoe gelukkig ze zijn. Kids are worth it, believe me. Alles wat ge erin steekt, krijg ge terug. Ze zijn mijn alles, en neen, ik moet mezelf niet opzij schuiven, heb alles wat ik nodig heb en meer.
Maar zoals uit dit draadje blijkt, your mileage may vary...