BuBbA zei:
Mijn zus is hetzelfde. Heeft altijd gezegd dat ze enorm graag honden ziet, maar dat ze het waarschijnlijk niet zou kunnen doen omdat ze allebei voltijds gaan werken en de hond dus grotendeels opgesloten zou zitten. Nu wonen ze alleen en het heeft geen 3 maanden geduurd of ze hadden een pup gekocht. Ze is daarvoor een paar weken thuis gebleven maar sindsdien zit die hond opgesloten voor het grootste stuk van de dag. Ze vertrekken allebei 's morgens werken, ze komen 's avonds rond 17u30 - 18u00 thuis en rond 22u00 kruipen ze in bed. Dat wil dus zeggen dat die hond op 4 of 5 uur na, de ganse dag gewoon alleen is. Komt dan nog eens bij dat ze allebei zo lui zijn als de pest en er dus zelden echt activiteiten met die hond gebeuren. Hij mag al blij zijn als hij eens 2 keer in de week op wandeling kan. Maar ze gaan er dan wel mee naar de hondenschool, ahja, want die hond is toch zo wild... Hoewel ze daar vroeger zelf zoveel kritiek op zat te geven is dat nu allemaal zo erg niet meer.
Herkenbaar ..
Mijn zus wou ook een hond, maar wou wachten tot ze een huis gekocht hadden met een tuin.
Ineens kwam er een nestje, waarvan er een pup niet gereserveerd was, en ze namen die dan.
Gelukkig verschillen hun uren een beetje. Mn zus is van 8 uur weg tot 4, haar vriend vanaf 10 uur tot 7, dus de hond is "maar" 6 uur alleen thuis. Ze geven hem ook enorm veel aandacht, dus da komt hij zeker niet te kort.
Hij mag meestal ook mee op reis, want ze zorgen ervoor dat hij altijd mee kan.
Binnenkort verhuist hij ook naar een grote tuin, dus zijn geluk zal niet opkunnen
Haar onderburen hebben een border collie, en da beest krijgt echt geen aandacht. Als die soms es bij mijn zus mee naar boven mag, flipt da beest helemaal. Die wordt gek van alle aandacht dat ze opeens krijgt.
Wij wachten bewust voor een hond. Kvoel mij zelf al schuldig als we soms eens weinig thuis zijn voor ons kat.
Misschien dat we eentje in huis nemen als er kinderen zijn (ben van plan om dan ook parttime ofzo te gaan werken), maar das nog veel te vroeg om te zeggen
Het gouden spreekwoord blijft bij een hond toch zeer belangrijk:
Bezint eer ge begint!