Archief - Honden

Damn, ik heb het nog steeds enorm moeilijk met de dood van onze hond.

Vanaf dinsdag was ik net voor een week alleen thuis met hem. Donderdag is hij dan ziek geworden en heb ik zelf beslist om hem na 14 jaar in te laten slapen.

Hij was al een hele tijd potdoof, kreeg pilletjes die vochtafdrijvend werkten om het vocht van zijn longen te verwijderen, maar daardoor dronk hij enorm veel en plaste hij ook veel en soms zeer plots waarbij hij het zelf niet besefte. Hij kreeg ook dagelijks pilletjes voor zijn hart.

Ook stond hij niet meer goed op zijn benen, had het telkens moeilijk om zijn evenwicht te houden als hij nog eens rondwandelde.

Ganse dag sliep hij, moesten hem zelf buiten zetten of hij zou de ganse dag in de zetel blijven slapen. Ook zag hij er altijd maar sip uit, met zijn staart omlaag, pijn had hij nochtans niet.

Donderdag was hij dan plots volledig blind, laatste tijd had hij regelmatig last van ontstekingen aan zijn oog, dat verhielpen we dan met meerdere keren zalf in zijn oogjes te doen en dan ging dat weer weg. Maar zó plots en zo volledig blind had ik hem nog nooit gezien. Ook liep het water die dag opeens als een kraan aan hem uit, daarbij zat ook slijm. Hij kon ook moeilijk zijn grote boodschap doen (zag ook ontstoken uit).

Dat was echt te zielig. Potdoof, compleet blind, daarbij zo ziek zijn. Ik had geen zin meer om hem nog langer pillen bij te geven om hem "in leven te houden". Je moet ook kijken of de hond zelf nog wel iets heeft aan zijn leven en heb meteen gezegd tegen de dierenarts dat zij een spuitje mocht toedienen. Hij heeft mij 14 schitterende jaren vol herinneringen gegeven

Ik weet niet of het nu komt omdat ik hier een week alleen thuis zit, maar heb het zo moeilijk met zijn dood. Daarbij dan die gevoelens dat ik hem eigenlijk zelf "heb doen sterven". Misschien was hij na een paar dagen weer beter en lag hij hier nu terug in de zetel. Maar toch weet ik wel dat het de juiste beslissing was. Je kan niet eindeloos pillen blijven geven. Hij was echt "opgeleefd".

Ja is moeilijk.
Heb vorige hond ook moeten laten inslapen wegens vergevorderde kankers (boxer). Heeft nog meerdere operaties ondergaan het laatste jaar maar het ging echt niet meer. Die laatste rit naar de DA staat voor een tijdje op uw netvlies gebrand. Als ik nu de foto's terugzie van die laatste weken denk ik soms bij mijzelf, dierenbeul waarom had je ze niet vroeger laten gaan. Toch zit er ook altijd dat kleine kantje van wat als...wat als...
Heb haar toen laten individueel cremeren in een mooie urne, ook de deken waar ze de laatste weken (en rit naar crematorium) onder lag gaf wel wat steun...kon je haar nog aan rieken. Klinkt luguber maar ja tis zoals het was.
Veel sterkte ermee.

http://i81.photobucket.com/albums/j209/bullieeros/condo1.jpg


Als twee ogen je vragen:
"Help me, want ik voel me niet zo fijn".
Mag je dan, terwijl je zelf voelt dit is het einde
Egoïstisch zijn?

Als je van de arts hoort:
"Dit komt nooit meer goed"
En "hij krijgt steeds meer pijn".
Mag je dan, omdat je hem niet wilt missen,
Egoïstisch zijn?

Als twee lieve bruine ogen zich sluiten gaan,
Voorgoed, en je zonder hem naar huis toe moet.
Met de riem in je handen en een hart vol pijn.
Dan probeer je jezelf te overtuigen:
Dit is het beste, ik mocht niet egoïstisch zijn!"

14 jaren was hij bij jullie.
Elke dag was een feest en in al die fijne jaren,
Is hij zelf niet een keer egoïstisch geweest.

Koop gewoon snel een nieuwe en laat u niet leiden door het gedacht van 'ooh maar die was uniek' of 'ooh niemand kan deze vervangen'.

Een lief klein puppietje vervangt uw oude hond meteen en ge zult er snel niet zoveel meer aan denken. Alsook maakt een nieuwe hond uw oude niet minder uniek of speciaal. Ge hebt gewoon een nieuwe unieke en speciale hond.

Alsook ge moet geen fotokes of urnes in de geburen zetten die doen denken aan die hond zijn dood. Ik vind dat nogal onnozel. Ik heb dan liever een foto met de hond in de fleur van zijn leven! Tis nen hond eh, hij heeft zijn leven gehad, neem daar vrede mee.

Je koopt geen nieuwe pup als je nog in rouw bent over uw overleden hond.

GaMe® zei:

Klik om te vergroten...

T blijft moeilijk. Kweet da da de eerste keer was dak echt zo'n verdriet en pijn gevoeld had toen onze hond stierf. (3 jr geleden, werd 12 alsk mij nie vergis).
De onze had precies gewacht tot iedereen terug was van Gent/werk/studies om te sterven, maar 't was toch hartverscheurend.

T beste wat ik je kan aanraden is om foto's te behouden, alsook collier en andere dingen. Zeker niet direct 'n andere hond kopen. Geef 't wat tijd. Ge zult em wel altijd missen, denk ik. Kdoe da nog steeds na 3 jr .

sneax zei:

Koop gewoon snel een nieuwe en laat u niet leiden door het gedacht van 'ooh maar die was uniek' of 'ooh niemand kan deze vervangen'.

Een lief klein puppietje vervangt uw oude hond meteen en ge zult er snel niet zoveel meer aan denken. Alsook maakt een nieuwe hond uw oude niet minder uniek of speciaal. Ge hebt gewoon een nieuwe unieke en speciale hond.

Alsook ge moet geen fotokes of urnes in de geburen zetten die doen denken aan die hond zijn dood. Ik vind dat nogal onnozel. Ik heb dan liever een foto met de hond in de fleur van zijn leven! Tis nen hond eh, hij heeft zijn leven gehad, neem daar vrede mee.

Klik om te vergroten...

Teken dage echt nooit echt zo van 'n hond gehouden hebt . Geen enkel dier kan 't dier waar jij aan gehecht bent verplaatsen. Zeker niet bij 'n hond waar je echt aan gehecht bent .

Denk ook dat een hond/kat waarmee ge echt zijt opgegroeid, nog iets anders is kwa band. Jeugdherinneringen etc.

Ik zit nu al aan de 3e boxer op 16 jaar en ik kan u zeggen dat eenmaal dat nieuw puppietje ronddarteld in u living dat ge niet meer die leegte hebt, dat ge weer een beestje hebt om vast te pakken, uw liefde aan te geven (en liefde van te krijgen) etc...

Hebt gij al een nieuwe hond?

Die leegte zal weg zijn ja, maar het zal u band met de nieuwe hond enkel maar bemoeilijken als je nog met de oude hond in je hoofd/gedachten zit. Eerst uzelf over het verlies zetten, zodat je jezelf volledig kan geven aan het nieuwe lid van u gezin.

Ik heb nog geen nieuwe hond nee, omdat mijn ouders er 't nut ni van inzien omdaze continu op reis willen en met dat iedereen van de kinderen bijna het huis uit is.
Nu belde ik gisteren om te vragen of ze ratten zagen zitten, zeggen ze opeens dat er misschien een nieuwe hond in huis komt. But I don't believe it...

Ach ja ik zeg het, ik zit aan de 3e hond, ik kan uit ervaring zeggen dat ge gewoon een nieuwe hond moet kopen waar ge u opnieuw kunt voor inzetten, vetroetelen etc... En dat hebben wij indertijd ook gedaan na tips van mensen die al tientallen jaren honden hebben.

Ge doet ermee wat ge wilt en ge steekt in uw eigen kop wa ge wilt.

honden zijn geweldige dieren

Heb mijn oudste EB ook al een paar maanden na overlijden van boxer gehaald. Kunt u niet voorstellen hoe dikwijls ik haar geroepen heb met de naam van overleden hond. Soms kan het denk ik wel beter zijn als er een nieuwe pup is. Tis niet dat je de overleden hond dan vergeet he, het vult daarentegen wel de leegte in huis weer op.
Na zoveel jaren een hond door het huis te hebben lopen voelt het plots toch wel erg leeg. Wij hebben wel beslist om niet terug voor hetzelfde ras te gaan omdat we volgens de DA dan teveel gingen vergelijken in gedrag.

GaMe® zei:

Ik weet niet of het nu komt omdat ik hier een week alleen thuis zit, maar heb het zo moeilijk met zijn dood. Daarbij dan die gevoelens dat ik hem eigenlijk zelf "heb doen sterven". Misschien was hij na een paar dagen weer beter en lag hij hier nu terug in de zetel. Maar toch weet ik wel dat het de juiste beslissing was. Je kan niet eindeloos pillen blijven geven. Hij was echt "opgeleefd".

Klik om te vergroten...

Maakt uzelf dat aub nooit wijs. Gij ebt gekeken naar wa er het beste was voor hem, en iedereen zal u daar gelijk in geven. Het doet echt enorm veel pijn, maar het is gewoon het beste. Uw beste vriend loslaten is nooit niet gemakkelijk en zal het ook nooit niet zijn.

Het zal efkes duren, maar praat er af en toe over met mensen die hem ook gekend hebben, je zal er deugd van hebben. Als ik thuis ben zeg ik soms domme dingen zoals "dikke duif" (als er een bosduif in de tuin loopt), aangezien onze hond daarop zou beginnen blaffen zijn. Die dingen houden hem echt in leven.

sneax zei:

Koop gewoon snel een nieuwe en laat u niet leiden door het gedacht van 'ooh maar die was uniek' of 'ooh niemand kan deze vervangen'.

Klik om te vergroten...

Dat zou ik nooit kunnen denk ik. Elke hond is effectief uniek, en zal niet rap de plaats van de ander innemen. Ik wil ooit wel terug een hond hebben, maar die zal nooit mijn ervaring met onze yorkshire in mijn jeugdjaren kunnen doen vergeten. Dat zal dan een hond zijn die ik ken als ik ouder ben, misschien al kinderen heb, etc .. Een volledig ander verhaal dus.

WeedJunk zei:

Denk ook dat een hond/kat waarmee ge echt zijt opgegroeid, nog iets anders is kwa band. Jeugdherinneringen etc.

Klik om te vergroten...

ja das waar. mijn 1ste kat is een paar jaar trug overleden op 20 jarige leerftijd. en ikzelf ben 25. dus ge kunt u wel voorstellen dat ik dat beestje ALTIJD bij mij heb gehad. kdenk er soms nog aan maar thats life.

Hatchetman zei:

Heb mijn oudste EB ook al een paar maanden na overlijden van boxer gehaald. Kunt u niet voorstellen hoe dikwijls ik haar geroepen heb met de naam van overleden hond. Soms kan het denk ik wel beter zijn als er een nieuwe pup is. Tis niet dat je de overleden hond dan vergeet he, het vult daarentegen wel de leegte in huis weer op.
Na zoveel jaren een hond door het huis te hebben lopen voelt het plots toch wel erg leeg. Wij hebben wel beslist om niet terug voor hetzelfde ras te gaan omdat we volgens de DA dan teveel gingen vergelijken in gedrag.

Klik om te vergroten...

Er zijn een paar dingen waar gelijk welke hond kan aan voldoen:
- uw aandacht nodig hebben
- 'liefde' geven en krijgen
- iets hebben om voor te zorgen
- een 'leegte' opvullen

Dat zijn allemaal dingen die ge niet meer gaat missen als ge een nieuwe hond neemt na dat de andere overleden is. Nuja ik vind het een beetje belachelijk dat jullie dus allemaal 1 hond nemen en dan 5 jaar geen? Zijde nen hondenliefhebber of niet?

Haha ja wij verspreken ons ook wel regelmatig is van naam wij zijn wel voor tzelfde merk gegaan - velen zeggen 'eenmaal een boxer, altijd een boxer'. Ik vind dat die gewoon een karakter hebben dat perfect bij mij past.

Vergelijken wij het gedrag? Natuurlijk, het is ook intressant om te zien hoe ze allemaal hetzelfde zijn maar toch net iets anders, maar ge moet niet oordelen eh.

Nuja, ge zult allemaal nog wat moeten leren op dat gebied denk ik, op het gebied van 'loslaten', 'het is geen schande om geen verdriet te hebben', 'een vervanging wil niet zeggen dat ge de ander daarom minder respecteert' etc... kortom met de grote dingen des levens.

sneax zei:

Dat zijn allemaal dingen die ge niet meer gaat missen als ge een nieuwe hond neemt na dat de andere overleden is. Nuja ik vind het een beetje belachelijk dat jullie dus allemaal 1 hond nemen en dan 5 jaar geen? Zijde nen hondenliefhebber of niet?

Klik om te vergroten...

Ik ben een hondenliefhebber, maar de hond moet ook in uw levensstijl van die moment passen
Momenteel passen katten beter in het plaatje, maar daarom zie ik honden niet liever (ik hou van beide )
Wij hebben nu absoluut geen tijd voor een hond, dus da gaat echt nog x aantal jaren duren dat ik er terug ene ga hebben. Ik wil er ook de tijd voor nemen om die deftig te trainen, zodat we er tenminste mee kunnen buitenkomen.

Mis ik dan geen hond in mijn leven? Jawel, maar ik denk niet dat ik onlogisch redeneer Mijn zus heeft een hond, dus ik heb wel het wel nog een beetje in mijn leven.

Tzal alleszins ne Corgi zijn als wij één hebben thuis

Babs zei:

Tzal alleszins ne Corgi zijn als wij één hebben thuis

Klik om te vergroten...

Pembroke of niet?

Hier heeft 't overigens ook een 5j geduurd voor er een nieuwe hond was (technisch gezien was de vorige ook niet van ons, maar van de meme die naast ons woont). En ik heb die dan nog gekocht zonder medeweten van mijn ouders

Shit, ik zou echt kapot zijn als mijn trouwe viervoeter zou sterven.

WeedJunk zei:

Pembroke of niet?

Hier heeft 't overigens ook een 5j geduurd voor er een nieuwe hond was (technisch gezien was de vorige ook niet van ons, maar van de meme die naast ons woont). En ik heb die dan nog gekocht zonder medeweten van mijn ouders

Klik om te vergroten...

Yup, lijken mij echt fantastische honden Vooraleer we één kopen zal ik mij echter wel nog eens goed informeren naar het ras. Fokker zal waarschijnlijk ergens in Nederland zijn, aangezien er in België precies niet veel te vinden zijn.

Ik wil echt zó graag een hond, maar op 'n appartementje zal zo'n beestje helaas niet gelukkig zijn