Ik huur ondertussen een vier maanden een appartement met een vriend van me, de huiselijke situaties waren voor ons allebei ondraaglijk aan het worden. Tot hiertoe heb ik enkel positieve ervaringen, ik zal kort proberen te schetsen waar je best op kan letten.
Allereerst, je moet de persoon waar je mee gaat samenwonen wel kennen natuurlijk. Ikzelf kende die vriend van me niet zo goed, in het weekend kwamen we elkaar wel eens tegen en deden we een babbeltje, maar eigenlijk kenden we elkaar door gemeenschappelijke kenissen. Dat was dus een stap in het ongewisse, aangezien dit even goed slecht had kunnen uitdraaien.
Zorg ervoor dat je niet teveel tijd met elkaar doorbrengt, bij ons is het handig dat hij in shiften werkt en ik een 9-to-5 jobke heb, maar je kan er ook voor zorgen dat je ieders je eigen bezigheden hebt. TV op de slaapkamer, xbox op de slaapkamer, sociale activiteiten waarvoor je buitenshuis moet gaan, … genoeg mogelijkheden.
Wees eerlijk! Stoor je je aan iets, vertel dit dan onmiddellijk en krop dit niet op om het dan als een bom te laten exploderen. Ruim je afwas op, haal de wasmachine leeg, vervang de vuilzak, zet een nieuwe bus melk in de ijskast, … Zeg dit altijd onmiddellijk en zorg ervoor dat dit geen blijvende frustratie wordt.
Rekeningen. Een belangrijk punt, gedeelde kosten vullen we in op een excel-blad en rekenen dit elke maand uit, water, elektriciteit, eten is 50/50, maar snoep, toiletgerief, sigaretten, … zijn persoonlijk.
Geven en nemen, zorg ervoor dat het niet elke keer dezelfde persoon is die het eten moet maken (tenzij dit afgesproken is), niet elke keer dezelfde die moet kuisen. Je kan met een “taskjar” werken als je met drie bent, alle huishoudelijke taken van een week schrijf je op een briefje en steekt dit in een pot, aan het begin van de week trekt iedereen een aantal taken en die moeten dan uitgevoerd zijn voor het einde van de week.
Voor vrienden die langskomen en iets willen drinken, je bent nog altijd geen OCMW, dus laat ze betalen. Bij ons zit er altijd wel volk, en als die een pint willen moeten ze een streepje op de ijskast zetten, 50 cent voor nen 33'er, gewoon aankoopprijs, maar ze moeten niet verwachten dat ik hun bier ga betalen.
Als je van jezelf weet dat je een moeilijke mens bent, dan raad ik u aan om het niet te doen. Ik dacht ook van mezelf dat ik een moeilijke was om mee samen te leven, maar al bij al zijn valt het nog wel mee. Als iets me stoort, zeg ik dit onmiddellijk en dat vindt mijn roomie enorm goed, hij weet hij aan me heeft.
Op dit moment kan ik op niet veel meer komen, maar als me nog iets te binnen schiet zal ik het hier wel posten
. Over het algemeen is eerlijkheid wel het belangrijkste denk ik, geen schrik om confrontaties aan te gaan, de anderen gaan je eerlijkheid appreciëren en jij moet ook die van hen appreciëren.
+ ik zou ook nooit ne maat aannemen of voor ne maat werken ofzo 