schaakspeler
Legacy Member
Ok, dus dit is de tweede keer dat dit me overkomt: Ik (19) heb dit heel leuk meisje (16) leren kenen en we kunnen echt uren praten ook kussen we best wel veel tussendoor en we maken gewoon veel plezier. Echter de laatste 2 keren vroeg ze telkens of we nu een koppel waren, waarop ik zei van nee, dat ik nog wat wilde wachten ... maar het is logsich dat we wel stuff doen die normaal gezien enkel koppels doen
Echter telkens ik er aan denk of ik een koppel wil worden met haar komen er ook in mijn hoofd gedachten over hoe ik het later eventueel opnieuw zou kunnen uitmaken. Ditzelfde had ik voor met mijn ex, waarmee ik 4 maanden samen ben geweest. Is dit normaal? moet ik het meisje zeggen dat we enkel vrienden kunnen zijn? of moet ik haar vertellen dat ik toch een koppel wil zijn? of zijn we al een koppel ondanks dat we het zo niet noemen? Als dat niet zo is wat zijn we dan wel? Is dit een vorm van bindingsangst? Als dat zo is wat kan ik hier aan doen? Geef me gewoon wat advies, want ik zit een beetje in de knoop 
Echter telkens ik er aan denk of ik een koppel wil worden met haar komen er ook in mijn hoofd gedachten over hoe ik het later eventueel opnieuw zou kunnen uitmaken. Ditzelfde had ik voor met mijn ex, waarmee ik 4 maanden samen ben geweest. Is dit normaal? moet ik het meisje zeggen dat we enkel vrienden kunnen zijn? of moet ik haar vertellen dat ik toch een koppel wil zijn? of zijn we al een koppel ondanks dat we het zo niet noemen? Als dat niet zo is wat zijn we dan wel? Is dit een vorm van bindingsangst? Als dat zo is wat kan ik hier aan doen? Geef me gewoon wat advies, want ik zit een beetje in de knoop 