Volgens mij is een groot deel van ongeluk in de westerse wereld toe te wijzen aan druk en stress + de ingesteldheid van de mensen (egoïsme etc).
Zit momenteel voor mijn werk in Ghana en ben nog niemand (echt waar niemand) tegengekomen die er ongelukkig uit zag. Stress kennen die mannen totaal niet. Iedereen lacht hier, iedereen is vriendelijk tegen elkaar (elkaar direct helpen, meevoeren met de wagen, etc. ook al zijn het vreemden voor elkaar), iedereen respecteert elkaar (of dat nu christenen, moslims, traditionalisten, zwarten, blanken, dikke of dunne mensen etc zijn). Mensen kunnen hier hun winkel (nuja, meer dan wat fruit en drinken kan je daar niet kopen..) even alleen laten zonder schrik dat iemand daar iets gaat stelen. Ik besef uiteraard dat dit ook maar 1 land is en dat het in andere delen van Afrika er veel slechter aan toegaat, maar ik respecteer de ingesteldheid van de mensen wel enorm.
Pas op 't is hier uiteraard niet allemaal "rainbows and butterflies". Negatieve zaken of tegenslagen wuiven ze nogal snel weg met het gedacht "God controleert alles". Dus op dat vlak is een deel van hun geluk ook toe te wijzen aan hun geloof en zorgt dit ervoor dat ze ook niet (genoeg) investeren in zaken zoals wetenschappelijk onderzoek etc om er wél iets beter van te maken.
Persoonlijk ben ik ook niet altijd gelukkig hoor, maar ik besef nu wel dat dat vaak aan mezelf gelegen is. Vaak klagen over 'weeral gaan werken', piekeren over dingen, vaak te lui zijn voor vanalles en nog wat, mezelf in een slachtofferrol dwingen etc. En 't is maar door bepaalde ervaringen (zoals deze nu dus), dat ik dat pas écht besef. Ook merk ik dat het gevaarlijk is om snel in een sleur te geraken van slapen, eten en werken. Velen kennen het waarschijnlijk wel, het besef dat je in die sleur zit, maar tegelijkertijd toch te lui bent om er iets aan te doen (tenslotte is in de zetel voor de tv liggen zoveel makkelijker...).
Ik besef ook wel dat ik dit typ onder invloed van een bepaalde 'roes' dat dit land op mij heeft. Kan even goed zijn als ik terug in België ben en het dagdagelijkse leven terug begint (werken, slapen, eten), dat mijn gemoed snel terug kan keren. Merk ook dat mijn job daar vaak een rol in speelt. Daarom dat ik ook al eens heb zitten zoeken naar mindfulness toestanden. Heb er al vaak goede dingen over gehoord van mensen die het gevolgd hebben.
Samengevat kan ik dus zeggen dat ik mij momenteel wel vrij gelukkig voel, maar over het algemeen dit niet altijd het geval is (ongelukkig zou ik het zeker niet noemen). Hoewel niets mij tegenhoudt om ook op de mindere dagen gelukkig te zijn.
