IannD
Legacy Member
Dag iedereen hier aanwezig,
Ik wou graag even men hart legen en vond dit wel een geschikte plaats.
Dus ik ben 24jaar in zit in een zeer moeilijke periode.
Bijna 8 jaar geleden heb ik de vrouw van men leven leren kennen. We waren allebei erg jong maar toch hebben we een relatie aangegaan die bijna 8jaar oud ging worden.
Maar een twee tal maanden terug gebeurde er iets dat ik nooit heb zien aankomen (en zei ook niet denk ik).
Ze heeft een andere jongen leren kennen en heeft me dit ook direct verteld. Op zich zag ik er niets verkeerd in, iedereen maakt wel eens nieuwe vrienden. Een paar weken later vertelde ze me dat ze verliefd was geworden op deze persoon! Ik wist toen niet wat ik hoorde en kon het niet geloven (zelf nu nog niet).
We dachten dat deze gevoelens wel ging uitdoven dus heb ik haar nooit gezegd dat ze geen contact meer mocht hebben met hem.
Maar het ging van kwaad naar erger. Ze is altijd eerlijk geweest tegen mij en vertelde mij dat ze hem niet uit haar gedachten kreeg.
Vanaf die dag (3weken terug) zijn we in een "pauze" gegaan. Ik zag dat ze er erg van afziet dus heb ik het toegestaan om een pauze te nemen. Wij zagen elkaar dus niet meer maar zij sprak wel nog af met hem... Ze vertelde mij toen dat het haar niet lukte om verder te gaan met mij.
Dus ik was volledig kapot en boos. In alle woede heb ik al haar spullen bij haar ouders gedropt. Die wisten nog van niets! Dus weeral een slag in mijn gezicht! Ik heb een halve dag bij haar ouders gezeten en we zaten net als 3 kleine meisjes te huilen. Ze zien mij namelijk als een zoon voor hun!
Ik heb toen een weekend bij men broer blijven slapen om men gedachten te kunnen verzetten.
Toen ik daar zat kreeg ik te horen dat ze bij die jongen heeft geslapen!
En alweer kreeg ik een kogel in het hoofd! Dan met mijn domme kop alles op FB gesmeten! NOT DONE dus!
De volgende dag kreeg ik een sms van haar:
We hebben de hele nacht samen gehuild en we hebben besloten om elkaar niet meer te zien. Toch bedankt om mij zwart te maken op FB!
Ik wist even niet waar men hoofd stond... Hoe kon ik nu zo dom zijn... Hoe kon ik nu alles op FB gezet hebben... Ik heb er nu nog steeds spijt van het knaagt aan men geweten!
Dus ik deed wat ik moest doen en vertelde tegen iedereen op FB dat ik een grote fout heb gemaakt om alles te posten over haar.
Ondertussen heb ik veel gepraat over haar met haar beste vriendin. Die kon mij vertellen dat ze er met niemand over praat! Ze kropt alles op.
Sindsdien praten we terug met elkaar! Ik ben weer volledig in de 7de hemel!
Maar als we over "ons" praten klapt ze weer volledig dicht.
We zijn nu gewoon vrienden en dat vind ik prima.
Gisteren hebben we weer voor het eerst samen gegeten over de middag. Alles verliep normaal. Tot ze een knuffel wou. We knuffelden elkaar en ze vertelde mij dat dat ze niet wil dat ik verliefd mag worden op iemand?
Ik ben er niet op ingegaan. Ze was nogal erg emotioneel.
Maar nu wil ze weer meer afstand houden?
Ik begrijp ze niet helemaal. Ze gaf mij het gevoel dat ze bij me terug wou, maar ze wil toch nog afstand.
Ik ben ondertussen emotioneel een wrak... Ik ben ook heel wat kilo's kwijt. Ik woog 74kg en ondertussen nog maar 67kg...
Ik krijg haar niet uit men hoofd ze is de vrouw van men leven! Elke seconde denk ik aan haar.
Zoveel mogelijk probeer ik af te spreken men vrienden. Maar tijdens de week voel ik mij alleen...
Op men werk zien ze ook dat ik minder presteer...
Ik vraag me af of het goed komt tussen ons of niet? Als ik het haar vraag dan weet ze het niet. Ze wil alleen zijn.
Hehe ik voel me net een stuk je beter nu!
Ik wou graag even men hart legen en vond dit wel een geschikte plaats.
Dus ik ben 24jaar in zit in een zeer moeilijke periode.
Bijna 8 jaar geleden heb ik de vrouw van men leven leren kennen. We waren allebei erg jong maar toch hebben we een relatie aangegaan die bijna 8jaar oud ging worden.
Maar een twee tal maanden terug gebeurde er iets dat ik nooit heb zien aankomen (en zei ook niet denk ik).
Ze heeft een andere jongen leren kennen en heeft me dit ook direct verteld. Op zich zag ik er niets verkeerd in, iedereen maakt wel eens nieuwe vrienden. Een paar weken later vertelde ze me dat ze verliefd was geworden op deze persoon! Ik wist toen niet wat ik hoorde en kon het niet geloven (zelf nu nog niet).
We dachten dat deze gevoelens wel ging uitdoven dus heb ik haar nooit gezegd dat ze geen contact meer mocht hebben met hem.
Maar het ging van kwaad naar erger. Ze is altijd eerlijk geweest tegen mij en vertelde mij dat ze hem niet uit haar gedachten kreeg.
Vanaf die dag (3weken terug) zijn we in een "pauze" gegaan. Ik zag dat ze er erg van afziet dus heb ik het toegestaan om een pauze te nemen. Wij zagen elkaar dus niet meer maar zij sprak wel nog af met hem... Ze vertelde mij toen dat het haar niet lukte om verder te gaan met mij.
Dus ik was volledig kapot en boos. In alle woede heb ik al haar spullen bij haar ouders gedropt. Die wisten nog van niets! Dus weeral een slag in mijn gezicht! Ik heb een halve dag bij haar ouders gezeten en we zaten net als 3 kleine meisjes te huilen. Ze zien mij namelijk als een zoon voor hun!
Ik heb toen een weekend bij men broer blijven slapen om men gedachten te kunnen verzetten.
Toen ik daar zat kreeg ik te horen dat ze bij die jongen heeft geslapen!
En alweer kreeg ik een kogel in het hoofd! Dan met mijn domme kop alles op FB gesmeten! NOT DONE dus!
De volgende dag kreeg ik een sms van haar:
We hebben de hele nacht samen gehuild en we hebben besloten om elkaar niet meer te zien. Toch bedankt om mij zwart te maken op FB!
Ik wist even niet waar men hoofd stond... Hoe kon ik nu zo dom zijn... Hoe kon ik nu alles op FB gezet hebben... Ik heb er nu nog steeds spijt van het knaagt aan men geweten!
Dus ik deed wat ik moest doen en vertelde tegen iedereen op FB dat ik een grote fout heb gemaakt om alles te posten over haar.
Ondertussen heb ik veel gepraat over haar met haar beste vriendin. Die kon mij vertellen dat ze er met niemand over praat! Ze kropt alles op.
Sindsdien praten we terug met elkaar! Ik ben weer volledig in de 7de hemel!
Maar als we over "ons" praten klapt ze weer volledig dicht.
We zijn nu gewoon vrienden en dat vind ik prima.
Gisteren hebben we weer voor het eerst samen gegeten over de middag. Alles verliep normaal. Tot ze een knuffel wou. We knuffelden elkaar en ze vertelde mij dat dat ze niet wil dat ik verliefd mag worden op iemand?
Ik ben er niet op ingegaan. Ze was nogal erg emotioneel.
Maar nu wil ze weer meer afstand houden?
Ik begrijp ze niet helemaal. Ze gaf mij het gevoel dat ze bij me terug wou, maar ze wil toch nog afstand.
Ik ben ondertussen emotioneel een wrak... Ik ben ook heel wat kilo's kwijt. Ik woog 74kg en ondertussen nog maar 67kg...
Ik krijg haar niet uit men hoofd ze is de vrouw van men leven! Elke seconde denk ik aan haar.
Zoveel mogelijk probeer ik af te spreken men vrienden. Maar tijdens de week voel ik mij alleen...
Op men werk zien ze ook dat ik minder presteer...
Ik vraag me af of het goed komt tussen ons of niet? Als ik het haar vraag dan weet ze het niet. Ze wil alleen zijn.
Hehe ik voel me net een stuk je beter nu!
Dat maakt het alleen nog maar erger in 99% van de gevallen. Na een relatie-breuk in de drank vliegen is echt het slechtste wa ge kunt doen imo.
. 
En er bestaan ergere dingen, al diegenen die geen lief hebben, wat moeten die zeggen bvb
. Veel moed!