Archief - Mijn verhaal kwijt geraken

Hallo,

Via deze discussie vraag ik aan jullie voor hulp om mijn verhaal kwijt te geraken
Vanaf mijn 6 jaar heb ik de watervaste stempel gekregen van 'autisme spectrum stoornis' of zoals de meeste zeggen autisme ...
Even rap kwijt dat voor iemand met deze beperking het woord AUTIST kwetsend is.
Ondertussen ben ik nu 29 jaar en zoals je misschien weet is autisme spectrum stoornis niet te genezen. en eerlijk gezegd ik zou geen pil slikken als die bestond
Tuurlijk heb ik veel slechte momenten mee gemaakt (mijn lagere school was f* up) maar toch heb ik ook leuke momenten gekend ^^

Veel mensen durven niet te praten/vragen over autisme spectrum stoornis, of ze nemen mij apart en vertellen in geheim dat ze iemand in de familie hebben met deze beperking. ZEER IRRITANT, er is niks om te schamen als je vragen hierover hebt! Als het elkaar kan helpen DOE IK HET GRAAG

Ik heb al oudenleerlingenavonden gedaan.
interview voor bedrijven
interview voor een blad

Maar ondanks alles SPRING ik uit mijn VEL wanneer bij elk stil kind AUTISME wordt veronderstelt!!

Dus ik heb eens gezocht wat ik kon doen:
* Vloggen - waar kan ik gratis aan beginnen en waar men echt lees
* Boek schrijven - had een toffe titel "Met mij niks mis, ik ben autist" Maar wegens mijn achtergrond bijzonder onderwijs is mijn taalknoop ZEER LOS. Ik zal nooit vrienden kunnen worden met Karen Damen omdat DT nooit werd uitgelegd op bijzonder onderwijs. zucht ....

Hebben jullie een goed idee waar ik mijn verhaal kwijt kan geraken?
En hopen dat we in toekomst kunnen beteren in:
* elkaar communiceren
* beter bijzonder onderwijs (zijn nu enkel gefocust op dat je wel functioneert in de samenleving)

Hey,

Zeker doen.
Het is misschien een idee maar kan je om te beginnen al geen kort verhaal schrijven dat je naar de verschillende Vlaamse scholen die leerlingen met ASS behandelen, stuurt om op hun website te posten.
Mensen die info hieromtrent zoeken zijn al snel geneigd naar scholen-en infowebsites te surfen.
Het verhaal kan je vragen na te lezen door een leerkracht en schrijfouten uit te halen voor het op de site geplaatst wordt. Te beginnen met jouw oude school?

Ik vind het idee van wiseguy444 eigenlijk heel goed. Ik heb de indruk dat je het echt doet om "je verhaal" kwijt te kunnen en niet om iets bij te verdienen. Ik zou er in elk geval al in geïnteresseerd zijn!

Maar, laat ons anders hier beginnen, ik wist eigenlijk niet dat "autist" als kwetsend ervaren werd, dus vanaf nu ga ik dat in elk geval ook nooit meer gebruiken. Maar ik zou wel graag weten hoe iemand met autisme spectrum stoornis dat eigenlijk zelf ervaart. Als "externe" krijg je te horen dat ze nood hebben aan een vaste structuur etc, maar hoe voelt het dan als die structuur er niet is?

Er is naar mijn mening veel te weinig bekend over wat die stoornis eigenlijk net doet bij een persoon.

Om de jeugd te bereiken lijkt vloggen mij idd wel de beste optie. Ik zie niet direct de meute grijpen naar het zoveelste boek over autisme. En ik denk dat alle films die je ziet over autisme (ik herinner me 1: “Ben X”), altijd pestgedrag tonen tov de persoon met autisme. Ik ben 25j en moet eerlijk toegeven dat ik weinig tot niks weet hierover.
Als ik het woord autisme hoor, link ik dat direct met een stille, eenzame persoon (door mijn onwetendheid zal dat wss wel verkeerd zijn)
Nu, ik zou het zeer interessant vinden om via een leuk concept te weten te komen hoe het leven van iemand met autisme ervaren wordt. Ik denk veel te negatief door de samenleving.


Sent from my iPhone using Tapatalk

Ik vind het daarom interessant dat er series uitkomen zoals the good doctor. Ik weet dat het spectrum een heel breed gegeven is, en zoveel breder dan deze serie maar het is een goede instap voor mensen zonder veel kennis over dit topic.
Als ik aan autisme denk, komen deze woorden in mij op; begaafd, volharding, sociaal onhandig, zeer veel kennis over bepaalde interessevlakken, thinking outside the box...vooral dat is heel interessant bij probleemoplossing.

Zoals je naam zegt ben je wijs
Natuurlijk naar onbekende scholen mijn verhaal sturen is makkelijker dan in de scholen waar ik zat ( en geloof me ik heb in vele gezeten zowel normale as buitengewoon onderwijs ) En ik was geen stoute, en mijn slechte rapport was 1 buis xp. En altijd de zin aanhoren "U zoon is te slim voor deze school" Geloof me zo werd ik echt niet behandelt op school *zucht

btw: wat zou jij zetten in een kort verhaal? de dag toen ik diagnose kreeg, de hulp die ik (NIET) kreeg of dat ik tegen iedereen zijn verwachting al 9 jaren werk heb

Sandervdw

Ik neem het u zeker niet kwalijk dat je niet wist dat mensen met autisme spectrum stoornis niet graag autist werden genoeg. Het lijkt precies of wij dan een andere ras zijn dan gewone mensen. Autisme spectrum stoornis heeft verschillen graden, dus zelf in een groep mensen met autisme is er geen 1 dezelfde. Nu kan ik je mss verder helpen met uitleggen over autisme . Het is een handicap dat zorg dat iemand met deze beperking anders denk met hun brein dan de gemiddelde personen. Waardoor wij alles om ons heel anders zien, voelen en meemaken, en ook daarom moeilijk hulp vinden. Maar het kan voordelen hebben en als je tijd hebt wil ik dit even met u delen.

Ik was in het gewone middelbare school tijdens de les wiskunde. De leerkracht gaf ons een vraagstuk om op te lossen, mijn antwoord kwam later dan mijn klasgenoten en de leerkracht keek mijn werk dus na. Hij trok een gezicht voor hij mij riep en vroeg mijn berekening uit te leggen, want het was anders dan hij had uitgelegd (als ik iets niet begrijp, probeer ik zelf met een oplossing te komen). Mijn sociale vaardigheden waren toen niet goed ontwikkeld dus besloot hij VOOR DE KLAS mij een nieuw vraagstuk te geven. Ook deze loste ik zonder probleem op (had wel een half bord nodig xD) De leerkracht bleef vraagstukken gooien en ik beantwoorde ze correct terug. Aan de einde van de les was de leerkracht in een dip en ik natuurlijk blij ^^. ... Tot ik naar mijn klasgenoten keek en zij stil en mij aankeken als of ik een alien was, ook voor hun was mijn oplossing niet duidelijk. Nog nooit meegemaakt dat ik mij voelde als HELD en ineens als FREAK. Trouwens tijdens de examen kreeg ik maar 50% . De antwoorden waren juist maar berekening volgens hun fout

The Prophet weet jij een goed boek GESCHREVEN DOOR iemand met autisme spectrum stoornis? We krijgen vaak hulp dat om te lachen is, en meer schaad dan helpt. een voorbeeld dat ze voor kinderen een robot hebben geprogrammeerd die zou helpen met hun sociale vaardigheden. Weet je wat wij denken als ze zeggen "het kan alles doen wat je vraag" geef ons 30 min en die crash door errror waaraan de programmeurs niet dachten xD.

Nu moet ik eerlijk zijn dat therapie met dieren ons wel een rustgevende effect geven.
U beeld van stille en eenzame kind is spijtig niet verkeerd maar dat heeft spijtig ook te maken met de samenleving. Als ons ouders zeggen dat wij stil moeten zijn dan doen wij dat ook, wij denken niet na over de gevolgen of waarom. En nog vele mensen denken dat het besmettelijk is ... (daarin tegen domheid wel besmettelijk blijk te zijn)
En nog 1 ding kwijt BEN X ..... K* FILM. Als ik de persoon ontmoet wie die geregisseerd heeft blijf ik beleef maar vraag ik "wat bezielt u?!". Ik moest verplicht bij bijzonder onderwijs middelbaar (zoals ik liet weten vele scholen verhuist) naar kijken. Ik voelde mijn nog nooit zo kwaad en misselijk

Dank je Wiseguy
Voor de serrie GOOD DOCTER opbracht het is een goeie serrie en duidelijk gemaakt dat wij anders denken en hierdoor andere dingen zien die gewoon weg door andere makkelijk kan overzien zijn worden. Daarom wil je een film dat ook de eigenschappen van autisme boven brengen en dokters (acteurs) die duidelijke kenmerken aanduiden over deze beperking, dan raad ik u aan de film "Mercury Rising" te zien

Nu spijtig een dokter met autisme gaan wij niet zien want voor vele onder ons belanden in bijzonder onderwijs met de vakken (receptiemedewerker, tuinknecht, kokhulp ander woord afwas, schilder of schrijnwerker). Ik hoop echt verandering hierin te brengen. IK VOEL dat voor ons kansen ontnomen zijn. Gelijke kansen is niet voor iedereen zeker niet als ze weten dat je een beperking hebt.

wiseguy444 zei:

Ik vind het daarom interessant dat er series uitkomen zoals the good doctor. Ik weet dat het spectrum een heel breed gegeven is, en zoveel breder dan deze serie maar het is een goede instap voor mensen zonder veel kennis over dit topic.
Als ik aan autisme denk, komen deze woorden in mij op; begaafd, volharding, sociaal onhandig, zeer veel kennis over bepaalde interessevlakken, thinking outside the box...vooral dat is heel interessant bij probleemoplossing.

Klik om te vergroten...

Autisme vereenzelvigen met hoge intelligentie is imo verkeerd, want het dekt gewoon de lading niet. Vind het eerlijk gezegd een beetje vreemd dat bij autisme altijd automatisch aan de intelligente kenmerken wordt gedacht. Niet iedere autist is een super genie die Pi kan opzeggen 20 miljoen miljard cijfers na de komma, of gigantisch veel weet.

Er zijn er ook bij die amper "functioneren" om het plastisch uit te leggen.

Series zoals The good doctor, The Big Bang Theory gebruiken het als een gimmick, en ik betwijfel dat mensen met autisme daardoor nu in een beter daglicht gaan gezien worden. Het gaat volgens mij voor nog meer verwarring zorgen. Misschien dat roxas dat anders ziet?

roxas2505 zei:

Zoals je naam zegt ben je wijs
Natuurlijk naar onbekende scholen mijn verhaal sturen is makkelijker dan in de scholen waar ik zat ( en geloof me ik heb in vele gezeten zowel normale as buitengewoon onderwijs ) En ik was geen stoute, en mijn slechte rapport was 1 buis xp. En altijd de zin aanhoren "U zoon is te slim voor deze school" Geloof me zo werd ik echt niet behandelt op school *zucht

btw: wat zou jij zetten in een kort verhaal? de dag toen ik diagnose kreeg, de hulp die ik (NIET) kreeg of dat ik tegen iedereen zijn verwachting al 9 jaren werk heb

Klik om te vergroten...

waarom niet alle drie de aspecten? En als je vind dat het verhaal te lang wordt, maak er een trilogie van.

Preske zei:

Autisme vereenzelvigen met hoge intelligentie is imo verkeerd, want het dekt gewoon de lading niet. Vind het eerlijk gezegd een beetje vreemd dat bij autisme altijd automatisch aan de intelligente kenmerken wordt gedacht. Niet iedere autist is een super genie die Pi kan opzeggen 20 miljoen miljard cijfers na de komma, of gigantisch veel weet.

Er zijn er ook bij die amper "functioneren" om het plastisch uit te leggen.

Series zoals The good doctor, The Big Bang Theory gebruiken het als een gimmick, en ik betwijfel dat mensen met autisme daardoor nu in een beter daglicht gaan gezien worden. Het gaat volgens mij voor nog meer verwarring zorgen. Misschien dat roxas dat anders ziet?



waarom niet alle drie de aspecten? En als je vind dat het verhaal te lang wordt, maak er een trilogie van.

Klik om te vergroten...

Wat jij zeg Preske is ook juist, er zijn teveel voorbeelden van beide EXTREME dat wij sociaal niet functioneren MAAR zou intelligent zijn. Ik kan u verzekeren ik beweer nooit slimmer te zijn dan gemiddelde persoon. zie hoeveel spelfouten ik maak XD! ZOALS IK EERDER ZEI "onze hersenen werken anders" wij zien het probleem, formule en oplossing anders. Dat wil niet zeggen dat andere er niet op kunnen komen. Zet een gewone persoon samen met een persoon met autisme en je hebt een goed team. En daar wil ik voor streven dat ondanks de beperking we toch samen kunnen functioneren.

Wie interesse heeft kan hier meer te weten komen over het leven met autisme
https://twitter.com/CrazyL3mon (juist gemaakt dus staat nog niet veel -_-)

roxas2505 zei:

Wat jij zeg Preske is ook juist, er zijn teveel voorbeelden van beide EXTREME dat wij sociaal niet functioneren MAAR zou intelligent zijn. Ik kan u verzekeren ik beweer nooit slimmer te zijn dan gemiddelde persoon. zie hoeveel spelfouten ik maak XD! ZOALS IK EERDER ZEI "onze hersenen werken anders" wij zien het probleem, formule en oplossing anders. Dat wil niet zeggen dat andere er niet op kunnen komen. Zet een gewone persoon samen met een persoon met autisme en je hebt een goed team. En daar wil ik voor streven dat ondanks de beperking we toch samen kunnen functioneren.

Klik om te vergroten...

Nee, en ik insinueer ook niet dat jij dat zou beweren. Ik heb er niets op tegen dat men autisme meer in beeld brengt, en dat men probeert te onderwijzen. Mensen met autisme kunnen er alleen maar beter van worden (hopelijk). Maar waar ik het wel moeilijk mee heb is dat de media autisme bestempeld als ware het een supergave, terwijl ze maar de helft van het verhaal vertellen, en moedwillig de andere extreme kant doodzwijgen.

Aan mij is die diagnose ook gesteld maar ik denk eigenlijk dat die psycholoog er compleet naast zat. Ik herken mezelf totaal niet in boeken die ik er nadien over gelezen heb en toen ik de psycholoog tot drie keer toe vroeg om uit leggen wat autisme spectrum stoornis nu juist is, gaf hij een niets zeggend rond de pot draaiend antwoord. Ergens snap ik wel dat mijn ouders in die richting dachten want ik zonderde mij als kind helemaal af en was hypergefocust op gaming en niks anders. Achteraf gezien ben ik echter overtuigd dat dit een vlucht was van de situatie thuis waar dagelijks geruzied en gesnauwd werd.

Ik heb wel twee heel goeie maten bij wie die diagnose ook gesteld is en waar het volgens mij wel klopt. Die leunen heel wat dichter aan bij wat Roxas hier verteld ook. Met een van hen heb ik ook een jaartje een appartement gedeeld. Dat was niet altijd even simpel maar geen moment spijt van gehad. Die foto die Roxas daar op twitter post van iemand die zijn oren bedekt is inderdaad iets dat ik hem heb zien doen. Ik was tegen hem aan het praten en plots bedekte hij z'n oren omdat we door een tunnel moesten. Dat was wel efkes van "WTF?!" maar ik wist van tevoren al wel dat hij moeilijkheden had met die tunnel.

Da's ook het moeilijke op sociaal vlak he. Hij besefte niet dat zo plots zijn oren bedekken terwijl ik tegen hem aan het praten was misschien wat onbeleefd was en ik moest dan ook ff relativeren om in te zien dat hij het zo niet bedoelde. Zo kon hij soms ook pal tussen twee mensen gaan staan die met elkaar waren aan het praten, zonder door te hebben dat hij daarmee hun gesprek verstoorde. We zijn vaak genoeg met elkaar gebotst dat jaar maar ik ben er toch trots op dat we altijd elkaar terug gevonden hebben. Soms na een goed gesprek erover, soms gewoon door een pintje te openen en/of onze NES op te zetten.

Hij was zich ook heel bewust van zijn sociale moeilijkheden en had het daar zelf erg moeilijk mee. Hij zei vaak dat hij daar een leraar voor wou. Hij was gefrustreerd omdat er zoveel kans was om techniek en talen en dergelijke aan te leren, maar niemand die hem op een soortgelijke manier de regels van sociale interactie kon aanleren.

Ik heb ooit op reis een "idiot savant" (ook niet bepaald de meest eervolle term) bezig gezien. Hij had de gave om in extreem detail te tekenen (hij tekende de surfers in het water, tot de kleinste details van de surfplanken etc). Hij had dus hetzelfde als deze persoon (die details haalde hij ook uit het geheugen, je kan die details nooit vanop zo'n afstand zien): Autistic artist draws 18ft picture of New York skyline from memory | Daily Mail Online

Het was superindrukwekkend, maar het werd al snel een "freakshow" wat ik toch jammer vond.

Maar wat Preske zegt, klopt ook wel. Veel mensen met ASS (is dat een officiële afkorting?) zijn zéér goed in een bepaalde taak, maar eigenlijk heeft het niets te maken met intelligentie. Mijn vriendin werkt zo bvb op een beschutte werkplaats en daar werken ook een aantal mensen met ASS, niet omdat ze niets zouden kunnen doen op een gewone job maar eerder omdat ze zichzelf comfortabeler voelen in de omgeving, ze weten dat die personen makkelijk inzetbaar zijn voor zeer precies werk waarbij je ze gewoon hun ding kan laten doen. Dat staat bvb haaks op mensen met een andere stoornis die dan bvb weer wel heel de dag fysiek zwaar werk in een chaotische omgeving kan geven.

Sorry voor de late reacties op jullie TERECHTE opmerkingen! Ik ben blij om te zien dat toch veel mensen hun verhaal delen. Zien jullie ook dat het een grote impact heeft maar weinig open gesproken wordt?
Dank jullie allemaal voor jullie verhalen ^^

Punten en vragen waar jullie mee zitten bespreek ik op mijn twitter (net van gisteren)
Als jullie mijn gedacht wilt weten
https://twitter.com/CrazyL3mon?lang=nl

roxas2505 zei:

Sorry voor de late reacties op jullie TERECHTE opmerkingen! Ik ben blij om te zien dat toch veel mensen hun verhaal delen. Zien jullie ook dat het een grote impact heeft maar weinig open gesproken wordt?
Dank jullie allemaal voor jullie verhalen ^^

Punten en vragen waar jullie mee zitten bespreek ik op mijn twitter (net van gisteren)
Als jullie mijn gedacht wilt weten
https://twitter.com/CrazyL3mon?lang=nl

Klik om te vergroten...

Ik vond bvb je tweet ivm NMBS wel interessant. Voor mij is dat gewoon een ergernis, maar ik heb ook al verhalen gehoord van mensen met ASS die dan effectief een hele dag last hebben omdat hun dag niet "goed" begonnen is. Ook je verhaal ivm beschutte werkplaats is zeer herkenbaar voor mij, omdat ik de verhalen hoor van iemand die het werk daar moet inplannen. Er zijn daar een hoop collega's die niet begrijpen dat je iemand met ASS niet "snel even" iets anders kan laten doen (niet enkel mensen met ASS trouwens, er zijn ook velen die specifiek getraind zijn voor 1 job). Mijn vriendin heeft het dan lastig om die mensen te verdedigen en te verantwoorden dat je dat niet zomaar kan doen.

Werk je zelf in een maatwerkbedrijf (mooier woord voor beschutte werkplaats)?

Zelf ken ik een aantal mensen met de vaststelling autisme en ik begrijp dat het voor hen niet gemakkelijk is in de maatschappij omdat er te weinig gekend is over wat het net is bij iedereen. Denk enkel dat het probleem niet helemaal zit bij onwetendheid. Zonder autisme is het ook een hele strijd in het leven om aanvaard te worden. Daarmee ben ik dan bang dat je misschien niet gaat bereiken wat je zou willen bereiken. Je hebt nu eenmaal geen vat op andere mensen hun doen en laten.

Als autisme zo een natte vinger vaststelling is zijn er dan ook geen mensen die het hebben zonder het zelf te weten? Is autisme dan zo een probleem dat het een aandoening is en niet gewoon een gebrek van de maatschappij voor mensen die niet in het bestaande hokje van verwachting passen?

Er zijn inderdaad mensen die moeilijk om kunnen met een situatie die plots anders is of die hoog sensitief zijn voor bepaalde prikkels. Maar ik ken zelfs mensen waar ik meer contact mee heb en niets aan merk terwijl die ook de label gekregen hebben.

Vraag me soms af waarom ik die label niet gekregen heb. Niet dat ik het zie als een beloning of prijs. Ik merk dat ikzelf ook moeite heb met plotse veranderingen, dat ik sociaal ook moeilijkheden heb gehad. Dat ik bepaalde manieren heb om met lastige situaties om te gaan. En ik heb een grote focus op cijfers. Voornamelijk de getallen 2, 7, 11, 16, 22,.... Ben ik tussen de mazen van het net geslipt, heb ik er nog net genoeg controle over of is er toch niets mis met mij? Zijn er nog mensen met die gevoelens?

Het is heel mooi dat je jou verhaal kwijt wilt en dat je er iets mee wilt doen voor anderen. Hoop alleen dat je het vooral ook voor jezelf doet, omdat je over anderen geen controle hebt en het kan teleurstellen.

sandervdw zei:

Ik vond bvb je tweet ivm NMBS wel interessant. Voor mij is dat gewoon een ergernis, maar ik heb ook al verhalen gehoord van mensen met ASS die dan effectief een hele dag last hebben omdat hun dag niet "goed" begonnen is. Ook je verhaal ivm beschutte werkplaats is zeer herkenbaar voor mij, omdat ik de verhalen hoor van iemand die het werk daar moet inplannen. Er zijn daar een hoop collega's die niet begrijpen dat je iemand met ASS niet "snel even" iets anders kan laten doen (niet enkel mensen met ASS trouwens, er zijn ook velen die specifiek getraind zijn voor 1 job). Mijn vriendin heeft het dan lastig om die mensen te verdedigen en te verantwoorden dat je dat niet zomaar kan doen.

Werk je zelf in een maatwerkbedrijf (mooier woord voor beschutte werkplaats)?

Klik om te vergroten...

Dank je dat je mijn tweet intressant vond en je de boodschap daarachter begrijp . Aan onze vrouwen kunnen wij veel steun verwachten, mijn vriendin wou na dat ze mij leerde kennen zich verdiepen in Autisme en als job mensen met beperkingen begeleiden (alleen vind ze spijtig niet veel vacatures hierover).

Nu op u vraag te beantwoorden. Ik werk niet in maatwerkbedrijf, ik werk voor klanten en komt terecht in verschillende teams van ontwikkelaars. (doe al geen moeite meer namen te onthouden xp). Ik geef mijn EERLIJK mening (duidelijk voor iedereen, gebruiksvriendelijk, functionaliteit) van hun ontwikkelde programma's. Dat heet FEEDBACK geven, maar ze zien het als KRITIEK. Moet stevig in mijn schoenen staan

vbounce zei:

Zelf ken ik een aantal mensen met de vaststelling autisme en ik begrijp dat het voor hen niet gemakkelijk is in de maatschappij omdat er te weinig gekend is over wat het net is bij iedereen. Denk enkel dat het probleem niet helemaal zit bij onwetendheid. Zonder autisme is het ook een hele strijd in het leven om aanvaard te worden. Daarmee ben ik dan bang dat je misschien niet gaat bereiken wat je zou willen bereiken. Je hebt nu eenmaal geen vat op andere mensen hun doen en laten.

Als autisme zo een natte vinger vaststelling is zijn er dan ook geen mensen die het hebben zonder het zelf te weten? Is autisme dan zo een probleem dat het een aandoening is en niet gewoon een gebrek van de maatschappij voor mensen die niet in het bestaande hokje van verwachting passen?

Er zijn inderdaad mensen die moeilijk om kunnen met een situatie die plots anders is of die hoog sensitief zijn voor bepaalde prikkels. Maar ik ken zelfs mensen waar ik meer contact mee heb en niets aan merk terwijl die ook de label gekregen hebben.

Vraag me soms af waarom ik die label niet gekregen heb. Niet dat ik het zie als een beloning of prijs. Ik merk dat ikzelf ook moeite heb met plotse veranderingen, dat ik sociaal ook moeilijkheden heb gehad. Dat ik bepaalde manieren heb om met lastige situaties om te gaan. En ik heb een grote focus op cijfers. Voornamelijk de getallen 2, 7, 11, 16, 22,.... Ben ik tussen de mazen van het net geslipt, heb ik er nog net genoeg controle over of is er toch niets mis met mij? Zijn er nog mensen met die gevoelens?

Het is heel mooi dat je jou verhaal kwijt wilt en dat je er iets mee wilt doen voor anderen. Hoop alleen dat je het vooral ook voor jezelf doet, omdat je over anderen geen controle hebt en het kan teleurstellen.

Klik om te vergroten...

Ik heb jarenlang voor de klas gestaan, zowel gewoon onderwijs als buitengewoon onderwijs (onder andere in 2 autiklassen) en ik vind de diagnose van ASS ern beetje zoals de diagnose van ADHD/ADD: als je storend/vervelend/anders genoeg bent, krijg je ze. Soms heel vroeg, soms net te laat.
Heb je de pech dat anderen jou gewoon als asociaal /lui/koppig zien, kan het zijn dat je pas als volwassene er achter komt waarom je je anders voelt. Ik ken zowel een dertiger als vijftiger die er nu pas achter komen dat ze ad(h)d hebben. Beide werkzaam in IT waar hun probleem net een handig iets is. Maar ze raken beide heel gefrustreerd van hun diagnose. Want waarom krijgen ze die nu pas? Hoe had hun leven er uit kunnen zien met gepaste begeleiding? (beide een verleden van zware pesterijen) ze voelen zich "anders" nu ze dat label hebben, maar daarom niet gelukkiger...

Probleem is vaak dat eens je een diagnose hebt, je nog geen stap verder bent. De hele wereld gaat zich niet aanpassen aan jou... Soms kan medicatie helpen om wat meer in het doorsnee stramien te passen, soms helpt medicatie ook niet.
De verandering moet namelijk vanuit de persoon die anders is, komen. Nuja... Moeten... Dat bepaalt elk voor zich natuurlijk.