Archief - Moeilijk om gelijkgezinde mensen te vinden

Annemieke zei:

Hey iedereen,

Om maar meteen ter zake te komen: ik ben een hoogsensitief, introvert en hoogbegaafd persoon en het is nogal moeilijk om mensen te vinden die een beetje op dezelfde golflengte zitten als ik.

Ik heb lang gedacht dat er iets mis was met mij omdat ik zo anders ben dan de meesten maar ik ben van dit idee afgestapt. Ik omring mij nu alleen nog met mensen die ik de moeite vind en die mij aanvaarden zoals ik ben maar desondanks ken ik eigenlijk niemand die is zoals ik. Het zou gewoon handig zijn om zo wa mensen te kennen die hetzelfde denken over de grote lijnen en minder dat 'me against the world'-gevoel te hebben.

Ik heb al gedacht om mij bij Mensa in te schrijven omdat je daar sowieso al hoogbegaafd moet zijn om lid te zijn + het percentage hoogsensitieven en introverten ligt daar hoger maar dat vind ik wel een behoorlijk grote stap.

Zijn er mensen met hetzelfde probleem? Of misschien een idee waar ik dit soort mensen zou kunnen tegenkomen?

Klik om te vergroten...

bij mensa moet ge ook een heel groot ego hebben hoor ik soms. Maar dat zal aan de afdeling liggen.

Tip:

Stap niet op mensen af waar je direct tegen zegt dat je sensitief, hoogbegaafd en introvert bent.
Je mag dat denken, maar vertel het niet.
Zoiets schrikt mensen af. Veel denken "oei, hoogbegaafd. Das een slimme en blabla" en proberen om een gesprek te vermijden of doen aan hokjesdenken en gaan misschien vragen stellen waarom je geen master na master hebt en je geen dokter ofzo bent geworden omdat je toch zo slim bent.

Ik ben zelf introvert en morgen is er op mijn werk een evenement met een groot tv scherm voor de voetbal.
Voetbal interesseert mij niet, maar das ook niet de enige reden waarom ik niet mee ga. De echte reden is dat ik zo introvert ben als iets en mij daar overbodig voel omdat ik toch stilletjes aan de bar ga staan met een pint mijn handen en na 10 minuten zo snel mogelijk naar huis wil omdat ik mij enorm onwennig voel in zo'n massa. Dan sta ik daar, hangend aan de bar in een groep mensen een gesprek te volgen dat mij ook niet interesseert enja, dan slaat de verveling ook al snel toe.
Zeker als je nog eens collega's hebt die graag met u voeten willen spelen, speels bedoelt natuurlijk, en je je eigen niet kunt verdedigen tegen dat sociaal "geweld", en je dus raar aangezien zult worden door mensen die er bij staan (die je daarna elke dag terug ziet omdat ik er continu moet zijn voor mijn job) omdat je je zo gemakkelijk op u kap laat zitten of je hopeloos belachelijk maakt door dingen te zeggen of te doen.
Alcohol is de enige remedie daartegen, maar ben ook al geen bierdrinker en mijn heil zoeken daarin doe en wil ik ook niet.
Als ik er heen ga, en ik ga na een uur naar huis (lees mij stilletjes terugtrek zonder dat iemand mij opmerkt) dan ben ik de volgende gewoon doodop en zo ambetant als iets totdat de batterijtjes terug herladen zijn.

TLF zei:

Ik adviseer je om toenadering te zoeken met mensen die dezelfde hobby's, idealen of levensopvattingen delen.

Klik om te vergroten...

Dit.
Maar als introvert duurt het ook lang om iemand in je "bubbel" te laten en veel mensen geven het snel op omdat ze geen hoogte krijgen van die persoon.

Tegen mij heeft een psychologe ook eens gezegd dat ik hoogsensitief ben. Een tijd geleden ook gelezen wat dat nu inhoud en dat plaatje klopt wel. Hoogbegaafd zou ik me nu niet noemen, hoewel ik wel altijd 1ste van de klas met examens (voor dagelijks werk deed ik niets, school was te saai), maar ik zou eerder zeggen dat de rest achterlijk of lam was, of ik gewoon niet op de juiste plaats zat . Ik pak vooral snel indrukken en logica op, en ik trek me alles (ook indrukken) erg fel aan, zo erg dat ik er andere (lichamelijke) problemen van krijg.

Ik heb mij gewoon altijd afgezonderd als het volk mij niet kon boeien, maar dat heeft niets met iq te maken, eerder met de manier waarop ze denken/doen. Ik begaf mij vooral onder volwassen mensen. Lijkt me wel een slecht plan om jezelf enkel onder 'soortgenoten' te begeven. Je moet gewoon jezelf zijn en jezelf enkel begeven onder mensen die dat aanvaarden. Geef jezelf ook zeker geen label, want dat heeft vaak het tegenovergestelde effect, men zal sneller fronsen en je minder snel aanvaarden.

Hiapoe zei:

Ik ben niet hoogsensitief. De rest klopt.

En waarover wil je precies mijn onbevooroordeelde objectieve mening? Ik popel om ze te geven!

Oja en ik heb nog gevoel voor humor ook!

En bescheidenheid, ja dat was ik bijna vergeten te vermelden!

Alle gekheid op een stokje:
Ik haat recepties, ik heb in gans mijn leven een tiental fuiven gedaan... en ik verveelde me er stierlijk! Als ik in grote massa's volk zit, dan word ik na een tijd ongemakkelijk en moet ik er weg.

Maar het verschil met autisme bijvoorbeeld is dat ik alles besef in verband met hoe ik me gedraag en zou moeten gedragen. En ik kan dus perfect sociaal zijn. Maar niet van nature en het kost veel energie. Vandaar dat ik vermoeid raak van in grote groepen mensen of recepties te zijn.

Soit... Is eigenlijk niks speciaals. En ik ben ook niet speciaal hoogbegaafd... gewoon heel intelligent.

Klik om te vergroten...

dit doet pijn om te lezen

lantaarnpaal zei:

Probeer Nesjamag (een lid hier) eens te contacteren

Klik om te vergroten...

2nd

Ik ben zowat mevrouw Introvert Zo introvert dat ik echt gewoon weinig tot geen vrienden heb. Ik heb er absoluut geen nood aan. Dus ik zit ook niet te wachten op Facebookgesprekjes, eigenlijk. (Sorry aan al die mensen die ik soms negeer, trouwens ) Als ik zo'n mensen 'in real life' tegenkom dan raak ik wel geprikkeld genoeg om daar héél interessante gesprekken mee aan te gaan en dat vind ik dat tof en eigenlijk helemaal niet zo vermoeiend als anders (alleen krijg je mij ontzettend moeilijk buiten), maar bijvoorbeeld PM's en Facebook is heel erg in mijn persoonlijke zone (= als ik op mijn gemak thuis zit) en daar heb ik het moeilijk mee, om dan bijvoorbeeld tijdig te antwoorden of een gesprek te onderhouden. (Nogmaals sorry dus, aan al die mensen ) Een forum is voor mij dan makkelijker: ik antwoord wanneer ik wil, wanneer ik goesting heb en mensen zitten niet echt te wachten op mijn antwoord.

Hoogsensitieve trekjes heb ik wel, ik kan bijvoorbeeld ontzettend slecht tegen lawaai. Ik heb onlangs zo'n overprikkeld moment gehad (na een paar zware dagen), zat gewoon te wenen van miserie omdat die tv mij zo stoorde Deed echt pijn, gewoon, precies of ik stond 100% gespannen en iemand blijft maar prikkels op je afvuren. Ik ben gewoon weggegaan uit die situatie (gelukkig kon dat) en die persoon had daar achteraf wel begrip voor. Alleen jammer dat ik op dat moment zo gespannen was dat ik het niet netjes kon uitleggen (die persoon dacht dat ik kwaad was op hem).

Hoogbegaafd ben ik niet, of ik heb toch nooit een test ondergaan. Ik ben wel intelligent (of mag je dat niet zeggen van jezelf?) maar ook alleen maar op bepaalde vlakken hoor. Op andere ben ik heel lomp, haha.

Ik snap wel dat je nood hebt aan gelijkgezinden want oppervlakkig gezien gedraagt iederéén zich extravert (dat is de norm) en dan ga je je al snel eenzaam of 'anders' voelen. Maar er zijn echt een heleboel mensen die dezelfde voorkeuren of ergernissen hebben als jij hoor, vergis je daar niet in. Alleen is het inderdaad niet gemakkelijk om die te vinden.

Je hebt soms wel van die introvertenfora of facebookgroepjes, maar dat gaat al snel over in zelfverheerlijking, competiviteit (iets wat niet meteen introvert is, maar goed) en een soort boehoe speciaal sneeuwvlokje. Dat is net heel vermoeiend om te lezen. Ook heel veel mensen die zichzelf ontzettend graag horen praten, vreemd genoeg. Ik kan niet cónstant een gesprek hebben over de zin van het leven, of weet ik veel wat. Dat moet spontaan gebeuren, niet in een soort massachat waar iedereen zijn eigen mening heel belangrijk vind (hoor wie het zegt, terwijl ik dit typ ). Dat vind ik dan weer heel vermoeiend allemaal, zo 57 zelfverklaarde introverten die tegelijk even gaan zeggen hoe het allemaal zit.

(Ik ben ook gewoon een heel moeilijke hoor, haha.)

Ik zie hier mensen uitspraken doen als "extraverten begrijpen niet dat het introverten niet interesseert om naar feestjes te gaan". Dat is toch een beetje te algemeen verwoord? Ik heb mijzelf altijd al als extravert gezien omdat ik een enorme babbelaar ben, en niet graag een hele dag alleen thuis zit. En ik merk ook dat ik er minder problemen mee heb om bv een presentaties geven voor een grote groep, of te telefoneren naar iemand die ik niet ken. Maar van die toestanden als fuiven kunnen mij soms ook gestolen worden hoor. Het is niet dat ik er ongemakkelijk van word, maar op grote evenementen kan ik mij heel vaak aan mensen storen. Iedereen loopt voor je voeten, de muziek is soms echt lelijk en te luid, en van zatte luidruchtige mensen kan ik het soms echt krijgen (wat heel hypocriet is, want ik ben zelf vrij luidruchtig )

Ik zou introvert/extravert eerder beoordelen op je persoonlijkheid/gedrag in een groep van zeg maar 1 tot 30 mensen.

Freya zei:

Ik zou introvert/extravert eerder beoordelen op je persoonlijkheid/gedrag in een groep van zeg maar 1 tot 30 mensen.

Klik om te vergroten...

Ik bezie het als "doe je liever activiteiten op je eentje of samen met iemand anders?", want iedereen heeft wel introverte kantjes afhankelijkheid van het type sociale interactie

Heb je niet gewoon een gebrek aan zelfvertrouwen?

Amai ik heb al spijt dat ik hiermee ben begonnen. Ik had niet verwacht dat er zo veel mensen negatief zouden reageren en conclusies trekken die nergens op slaan.Het is toch niet de bedoeling dat ik mij hier moet staan verdedigen?

Aan alle mensen die wel tof hebben gereageerd: dikke merci, het helpt om te weten dat ik niet alleen ben.

Annemieke zei:

Amai ik heb al spijt dat ik hiermee ben begonnen. Ik had niet verwacht dat er zo veel mensen negatief zouden reageren en conclusies trekken die nergens op slaan.Het is toch niet de bedoeling dat ik mij hier moet staan verdedigen?

Aan alle mensen die wel tof hebben gereageerd: dikke merci, het helpt om te weten dat ik niet alleen ben.

Klik om te vergroten...

U niets van aantrekken! Je bent wie je bent en niemand kan (of mag) dit veranderen.
Persoonlijk denk ik dat je het meeste kans maakt in groepen, zoals je zelf zegt is het niet simpel om mensen zoals jezelf te vinden. Maar zoals ook anderen zeggen is het soms goed om een te babbelen met niet hoogsensitieve of hoogbegaafde mensen, wie weet tonen die mensen wel interesse.

Laat u niet tegenhouden door iemand, doe wat je zelf denkt dat goed is!

Ik ben hooggeleid G. Altijd goedgeleid en shit.

Ohm zei:

Ik ben zelf introvert en morgen is er op mijn werk een evenement met een groot tv scherm voor de voetbal.
Voetbal interesseert mij niet, maar das ook niet de enige reden waarom ik niet mee ga. De echte reden is dat ik zo introvert ben als iets en mij daar overbodig voel omdat ik toch stilletjes aan de bar ga staan met een pint mijn handen en na 10 minuten zo snel mogelijk naar huis wil omdat ik mij enorm onwennig voel in zo'n massa. Dan sta ik daar, hangend aan de bar in een groep mensen een gesprek te volgen dat mij ook niet interesseert enja, dan slaat de verveling ook al snel toe.
Zeker als je nog eens collega's hebt die graag met u voeten willen spelen, speels bedoelt natuurlijk, en je je eigen niet kunt verdedigen tegen dat sociaal "geweld", en je dus raar aangezien zult worden door mensen die er bij staan (die je daarna elke dag terug ziet omdat ik er continu moet zijn voor mijn job) omdat je je zo gemakkelijk op u kap laat zitten of je hopeloos belachelijk maakt door dingen te zeggen of te doen.
Alcohol is de enige remedie daartegen, maar ben ook al geen bierdrinker en mijn heil zoeken daarin doe en wil ik ook niet.
Als ik er heen ga, en ik ga na een uur naar huis (lees mij stilletjes terugtrek zonder dat iemand mij opmerkt) dan ben ik de volgende gewoon doodop en zo ambetant als iets totdat de batterijtjes terug herladen zijn.

Klik om te vergroten...

Ik volg wel af en toe graag een voetbalmatch (wanneer de Belgen spelen of het WK). Ik vind wel dat je een match nog het best kan volgen thuis. Met al het lawaai van de mensen hoor je de commentaar al niet en kan je je zowieso slechter concentreren op de match.

Zonder alcohol voel ik mij ook extreem ongemakkelijk tussen en groep mensen en wil ik na 10-15 minuten al naar huis. Ik heb dan het gevoel dat iedereen mij staat te begapen. Met alcohol kan ik er meestal wel een volledige avond tegen.

Vroeger wist ik niet goed ik mij moest verdedigen tegen geplaag. Tegenwoordig gaat dat wel beter en probeer ik dat weg te lachen en indien mogelijk een steek terug te geven. Indien dergelijk sociaal geweld (smalltalk, plagerijen) te lang aanhoudt dan wordt het wel vermoeiend en dan word ik ambetant na een tijdje of wil ik mij terugtrekken. Eens zeveren mag maar er moet ook ruimte zijn voor een serieus gesprek.

Ik ben zelf enorm extravert maar ik hou het wel erg open. Ik stel geen exclusieven, ik zal altijd een open gesprek proberen aan te knopen ongeacht hoe je eruit ziet of wat je doet. Ik heb ook het gevoel dat introverte mensen vaak zeer interessante dingen te zeggen hebben dus zal ik ook altijd wel wat extra moeite doen om dat er uit te halen.

Ik heb trouwens ook het gevoel dat ik veel beter samenwerk met introverte mensen omdat ze me goed aanvullen. Ik ben wat de chaotische professor met wilde ideeën en hersenen die me veel te veel voorbij lopen. En dan helpt het om met iemand samen te werken die graag de puntjes op de i zet en veel meer naar de details kijkt.

probeer hot or not of tinder app

Annemieke zei:

Amai ik heb al spijt dat ik hiermee ben begonnen. Ik had niet verwacht dat er zo veel mensen negatief zouden reageren en conclusies trekken die nergens op slaan.Het is toch niet de bedoeling dat ik mij hier moet staan verdedigen?

Aan alle mensen die wel tof hebben gereageerd: dikke merci, het helpt om te weten dat ik niet alleen ben.

Klik om te vergroten...

Het is hier geen "feel good" psychologie forum, he.

Ik heb ook eens zo'n online Mensa test afgelegd, en had blijkbaar een voldoende score om mee te mogen doen aan hun echte toelatingstest. Ik word echter al een beetje misselijk als ik er nog maar aan denk om bij dat groepje zelfverklaarde elitairen intellectueel te zitten doen alsof je beter bent dan al de rest.

Mijn enigszins pessimistische mening hierover is dat introverte mensen met een bepaald intellect nu eenmaal gedoemd zijn tot een eenzaam leven vol twijfels, wensend dat ze dom en gelukkig geboren waren. Er zijn genoeg mensen met exacte dezelfde gedachten al jij, en dat gevoel dat je een speciaal iemand bent is gewoon je brein dat voorkomt dat je compleet gek wordt in de waanzin en nutteloosheid van het leven.

die testen trekken de helft van de tijd ook op gene zak hé; het is niet omdat ge a+b=c kunt dat ge hoog (of laag ) begaafd zijt.

mijn madam heeft zo bv een IQ van ergens tegen de 140 & ge kunt er gene zak mee aanvangen wegens woedeaanvallen en etc...
heb nog zo nen hoogsensitieve superslimme maat die kei lang heeft gestudeerd "omdat hij dat kon", die gast werkt nu in de Zoo bij de groendienst...

zelf mij ook al eens laten testen, met mijnen tourette geeft dat het grappig resultaat dat ik 50% van de dingen 200% beter doe dan anderen, & 50% aan minder dan den helft van t gemiddelde...de uitkomst laat zich raden...

zelf ben ik vrij introvert, maar ik heb geleerd dat de mensen mij gerust laten als ik mij extravert opstel;

voor elk wat wils zeker??

komt er basically op neer dat je voor "de wereld" onbruikbaar bent

Je hebt geen gelijkgezinden nodig om vrienden, kennissen, sociale contacten, ... te hebben.

Je moet ervan uitgaan dat je van (praktisch) iedereen kan leren, en dus een interessant gesprek mee kan hebben. Je moet alleen niet verwachten dat je van elke persoon over dezelfde zaken zal bijleren.

Veel mensen horen bovendien zichzelf graag bezig maar eigenlijk moet je zelf niet veel te praten (wat als introvert persoon handig meegenomen is), het is veel interessanter om te luisteren.

Ik ben
introvert
ik heb nie graag groepsactiveiten
heb nie graag smalltalk
denk altijd over alles
altijd tegen de maatschappij verzet maar altijd in 't zak gezet door belgische bureaucratie
kheb zelf geen motivatie om iets te doen later ik leef zoals een hond ofzo altijd op 't moment zelf

kheb eigenlijk maar twee vrienden die mij verdragen omdak ze soms voor een week negeer soms vraag ik mij af ofdak een slechte vriend ben wss wel

maar kben echt gigantisch dom en niet creatief