HelpYouFall zei:
Hebben jullie een fijn weekend gehad, lieverds?
Ik ben vrijdagavond naar de winkel gegaan en voor de rest mijn kot niet meer uitgekomen en alleen maar Bloodborne gespeeld, want fuck mensen weete. En gisterenavond nog wat Overwatch met Schwimm, die nu ook zowat een lief heeft. Gonzo komt jammer genoeg nooit nog in party. Zelfs niet om gewoon zn bakkes vol chipkes te steken en te ragen over hoe slecht een spel wel niet is. Maar dat is het leven, ups en downs, eb en vloed.
Het was een mooi weekend, maar aan alle mooie liedjes komt nu eenmaal een einde.
Weekend met ups en downs. Vrijdagavond tot een kot een in de nacht overwatch aan't spelen geweest.
Zaterdag veel te laat opgestaan, naar de winkel gereden voor de wekelijkse boodschappen te doen. En terug in Overwatch gevlogen tot ongeveer 18.00u. Dan snel klaarmaken om naar het Groot Mols Kampioenschap Beerpong te vertrekken.
De opkomst was groter dan verwacht, dus ik zag mijn winstkansen smelten als sneeuw voor de zon. Nu, ik deed in principe ook niet echt mee om te winnen, maar waar kan je voor 10 euro nog +-15 pinten drinken op een avond?
Ik ging nog snel even kijken in welke poule we zaten, en ik zag dat het niet goed was.
Eerste match tegen de uittredende kampioenen. We kregen flink op onze spreekwoordelijke doos. Nog voor ik het goed en wel besefte stonden er nog maar 2 pinten voor mijn neus, de nederlaag gluurde al mee over m'n schouders. Maar toen gebeurde het, op bijna goddelijke manier raakte ik beker na beker, de tegenstand begon te panikeren, en misten keer op keer. Nog één beker over, de moeilijkste. Zelfs de beste spelers kunnen hun tanden stukbijten op die laatste, verdomde, eenzame beker uit de hel. Mijn strijdmakker maakte geen schijn van kans, zijn balletje raakte de tafel niet eens. Nu was het mijn beurt, het moest nú gebeuren, mijn tegenstanders zouden niet blijven missen, en hen nog een extra kans geven was flirten met de dood.
Ik ademde diep in, veegde het balletje droog aan mijn t-shirt en nam mijn werphouding aan. Ik probeerde me zo goed mogelijk te concentreren, alsof het ook maar iets zou uitmaken. Ik liet het balletje tussen m'n vingers ontsnappen, en meteen wist ik dat het goed zat. Als een hittegeleide raket stevende het pingpongballetje glorieus op zijn doel af. De zaal werd gek. We hadden sowieso veel toeschouwers aan onze tafel. Iedereen wou namelijk zien in welke vorm de kampioenen waren. Maar de underdogs hadden gewonnen. Zo fier als een gieter mocht ik aan de toog gaan melden dat we onze eerste wedstrijd gewonnen hadden, tegen alle verwachtingen in.
Al onze volgende wedstrijden hebben we vervolgens op overtuigende wijze verloren. En de uittredende kampioenen, werden nog maar eens kampioen.
Nadien trokken we nog naar ons stamcafé. (dat was ongeveer een half jaar gesloten wegens overname, en ging zaterdag eindelijk terug open) Helaas heeft de nieuwe eigenaar besloten er een schlager café van te maken. Verschrikkelijk. Dan maar snel naar huis.
Zondag weer de hele dag Overwatch gespeeld, en 's avonds in een zotte bui Portal Knights gekocht. Enkele vrienden moeten dit gezien heb, en kort nadien zaten we met 4 zotten in een kleurrijke wereld rond te hossen, en elkaar op te sluiten door snel een muur te bouwen terwijl iemand in het huisje ging om wat nieuwe dingen te craften.
Om de avond af te sluiten nog wat naar "999 what's your emergency gekeken". Ik word daar altijd zo diep triest van, maar dat kan ook gewoon zijn omdat ik weet dat als ik m'n ogen sluit, ik terug een volledige week moet gaan werken wanneer ik ze weer open.
