strijkkeiZer? zei:
Je kan trouwens niet 100% van het overgewicht op mensen zelf steken, je hebt ziektes ook.
Inderdaad, een meisje bij de crossfit heeft één of ander weinig voorkomende vorm van "...oedeem". Als zij niets op haar eten let of niets doet van sport zwelt die gewoon helemaal op. Ze was ook aan het twijfelen om zwanger te worden aangezien ze dan helemaal zou opblazen daardoor, maar ik denk wel dat ze nu aan het proberen is.
Ik vind het echt mottig dat mensen al beoordelen vooraleer ze de waarheid weten, niet iedereen "kiest" er voor en zij deed bvb heel hard haar best.
kay-gell zei:
Awel, maar uiteindelijk heb je er toch iets aan gedaan.
Ergens hebt ge de klik gemaakt en gezegd: "nu moet ik er iets aan doen"
En dat ontbreekt toch bij een heel deel mensen heb ik de indruk. Ze zeggen vaak wel dat ze er iets aan gaan doen, maar het ontbreekt vaak aan volharding.
Ze "diëten" 2 weken en dan geven ze het op omdat ze geen resultaat zien.
Ipv zich echt te verdiepen in de materie, en dat toont toch vaak dat ze het eigenlijk niet zo erg om aan overgewicht te leiden.
En akkoord: Het ontbreekt veel mensen aan algemene kennis over voeding en de voedselindustrie helpt daar ook niet echt in.
Maar als ge 4 - 5 uur voor de TV kunt hangen om uw favoriete serie te kijken dan vindt ge in essentie het kijken van die serie belangrijker dan uw eigen overgewicht.
En zo is het voor veel mensen, als ze een uur van die tijd gebruiken om te sporten en zich te informeren over hoe ze van hun overgewicht af geraken dan zouden ze wél resultaten zien.
Ik ben er zo eentje, het "ik moet er iets aan doen" is met een aan en af knop. Als emoties of tijdsgebrek de overhand nemen laat ik alles los wat ik weet en geef ik voorrang aan het gemak. Er is onlangs nog zo'n week geweest dat ik gewoon geen zin had om te koken en dan was het op één week tijd frieten, pita en mcdonalds ...
Alle geluk dat ik mijn sporten heb waar ik verslaafd aan ben, maar ik moet toch ook vaak nog vechten tegen de demonen in mijn hoofd. Geen zin, te moe, teveel spierpijn, geen tijd, ...
Het moeilijkste is weten of ik echt moet rusten of dat ik gewoon geen zin heb in die workout. Mn lichaam heeft sowieso meer recup nodig dan de modale mens. Soms ben ik koppig en negeer ik het gewoon, met occasionele blessures als gevolg, en soms neem ik effectief rust omdat ik het nodig heb en dan voel ik mij schuldig ...
Los van het feit dat ik mijn doel nog niet bereikt heb (en er terug wat verder af van ben, gewichtsmatig dan toch) ben ik wel al een veel betere versie van mijzelf, en dat is uiteindelijk hetgene dat telt. You should see my guns now
No more chicken wings!
kay-gell zei:
Het viel mij zaterdag aan de kust nog op, hoeveel mensen eigenlijk wel aan overgewicht leiden. En het wringt mij dat daar eigenlijk een groot deel van de gezondsheidsuitgaven naar toe gaat.
Naar iets wat toch, voor een groot deel, te wijten is aan hun eigen aandeel.
Dat terwijl met dat geld veel anderen wel geholpen zou kunnen zijn.
Het is ook iets dat in onze maatschappij doordrongen is. Dikke mensen mag je er niet op aanspreken, maar sportief gebouwde vrouwen mag men mannelijk noemen en bodybuilders lelijk. Waarom?
En vanwaar komt die algemene luiheid van de mensen in godsnaam toch vandaan?
Valt mij op aan de kleine dingen, mensen rijden liever 15 minuten langer aan de kust rond om te parkeren en betalen 3 keer zoveel om zo weinig mogelijk te wandelen tot ze aan het strand zijn.
Of hoe mensen voor ocharme een verdiepingske de roltrap of lift nemen, zijn we als mensheid nu echt zo lui geworden?
Ik kan mij daar ook echt aan ergeren ... In de Ikea in Gent neem ik ook altijd de trap naar boven ipv de roltrap, en je ziet echt mensen kijken van "alé, waarom neemt die nu de trap? Dit is toch veel gemakkelijker?". Maar ik haal ze dan toch mooi allemaal in
Ik heb ooit in een artikel gelezen van zoveel tips van mensen die sporten en dat was van altijd de "sportieve" oplossing te kiezen in het dagdagelijkse leven, zoals bvb de trap te nemen ipv de lift etc. Sindsdien probeer ik dat ook altijd toe te passen, omdat het inderdaad logisch is. Ik doe geen 5 trainingen per week om de lift te nemen.
Als ik nog boodschappen doe in het shopping center achter het sporten voel ik mij ook altijd zo bekeken. Ik heb dan ook zoiets van "denkt er het uwe van dat ik er niet uit zie, ik ben mij net een uur gaan uitsloven tot het punt dat ik niet meer kan, terwijl gij hier ijscrème en cola naar binnen speelt".
Ik kan mijn lichaamsgewicht backsquaten, 56 kg frontsquaten, vandaag shoulder presses gedaan van 31 kg ... and I'm f*cking proud of it!
.
Ik verdedig het feit dat onwetendheid en schuld niet synoniem zijn.