Als biseksueel valt dat grotendeels wel mee (toch de helft van de tijd

). Op mijn werk, in de klas en bij vrienden of familie is dat sowieso allemaal geen probleem. Bijna vijftien jaar geleden hand in hand lopen met mijn toenmalige vriendin leverde wel eens blikken op (maar niet meer of erger dan de blikken die ik kreeg als ik hand in hand liep met mijn vriend die 34 jaar ouder was). En toen op school was dat soms wel lastig, de reacties van klasgenoten, maar tja, die waren ook maar 16/17.
Ik moet wel zeggen dat ik nog nooit zoveel aan- of nagestaard ben sinds mijn relatie met mijn vriendin die transgender is. Ze ziet er niet meteen supermannelijk of -vrouwelijk uit, eerder androgyn. Mensen zien wel dat er 'iets' is, maar als ze weten dat ze trans is, weten ze bvb vaak niet of ze nu van man naar vrouw of van vrouw naar man gaat. Dus mensen op straat zie je wel eens dubbelchecken, wat ik niet zo gek of raar vind (soms nogal opvallend maar okay, mensen zijn niet altijd zo subtiel).
Maar soms doen mannen ook echt... best wel eng. Een maand of twee geleden liepen we in de Mediamarkt en ik zag al twee mannen ons aanstaren. En die bleven staren, ook toen we hen voorbij wandelden. Toen ik achterom keek, waren die nog steeds aan het staren

Mijn vriendin ging toen even naar een andere rayon en toen heb ik wel even gekeken wat die twee deden want ik vertrouwde ze voor geen haar. En toen we buitenkwamen op de parking, stonden ze daar ook alletwee. Ze deden niks, spraken ons niet aan of niets, gewoon dat staren. Ik was al blij dat mijn vriend ook mee was. Onze auto stond helemaal achteraan en ik heb verschillende keren omgekeken en die hadden zich echt omgedraaid en alles om te blijven kijken. Euh, okay
Onlangs op de trein was het nog creepier. Mijn vriendin en ik zaten in een vierzits, schuin tegenover elkaar. Blijkbaar is er een man die in de andere rij zetels zat achter ons komen zitten (ik zat met mijn rug naar hem), om zo tussen de zetels door mijn vriendin aan te staren. Echt zo erg dat ze op een bepaald moment vroeg of ze iets van hem aan had, en haar fietspomp al had genomen uit voorzorg. Ik heb toen gezegd dat ze naast me moest komen zitten (dan kon hij haar tenminste niet meer aanstaren) en een paar stations verder is hij gelukkig afgestapt.
Ik weet ook helemaal niet wat ze willen met dat gestaar, het komt heel bedreigend over.