Hallo,
ik had gezworen nooit mijn problemen hier te posten maar blijkt dat deze in mijn ogen zo erg zijn zat ik het toch maar doe.
Ik ben nu meer dan 4 jaar samen met iemand van 20, ik ben er 22. We hebben in die 4 jaar een leuke tijd gehad, ze bedroog me wel in de 2e maand van ons samen zijn maar mits wat doorzetting (en ondervinding) dat we bij elkaar passen.
Ze had een beste vriend (nuja ik had het er al moeilijk mee aangezien die kerel superhypocriet is en een achterbaks pummelke) maar ik begon te voelen dat er meer was van zijn kant, ik vertelde dat aan m'n vriendin maar ze zei dat het absoluut niet zo was. Tot op een dag hij s'nachts een mail stuurde met daarin een verkondiging dat hij gevoelens heeft voor haar (hij was nog samen met z'n vriendin welke hij met diens beste vriendin onlangs bedrogen had), ze bleef echter nog steeds ontkennen.
ik wist dat de relaties up en downs had zoals elke relatie, ik heb al veel relaties achter de rug gehad om te kunnen zeggen dat deze het werkelijk wel was, je weet wel...
Wel eergisteren heeft ze die kerel nog eens gezien en de dag later verteld ze me dat ze een week nodig heeft om na te denken (ze vertelde er echter bij dat het niets met die kerel te maken heeft). We zijn nu 2 dagen weg en ik kan het basicly gewoon niet aan, ik kan niet begrijpen hoe ik ze kan kwijt raken. Ik bedoel, ze zegt nog steeds dat ze van me houdt, dat ze me verschrikkelijk mist,... maar waarom het dan zogezegd uitmaken en die break inlassen? iemand die je doodgraag ziet laat je toch niet gaan?
ik heb het moeilijk in die mate van elkaar zo te missen,ik bedoel, anders belden we elke dag, praten op msn etc.. maar nu is het helemaal niets meer (alleja,ik breek soms de regels en stuur een smsje,iets dat ik beter wel laat zeker?)
Wat nu mijn vraag is, zijn er al mensen geweest die in zo'n break situatie gezeten hebben? hoe heb je gereageerd? en is het nog goed gekomen?
Ik heb gewoon het gevoel dat deze break situatie ingelast wordt zodat ze rustig van mij kan afkicken, omdat het anders voor haar wss ook te moeilijk is.
En ALS het dan nog goed komt, hoe kan ik er dan nog werkelijk in geloven als ze me zomaar een week op de bank gezet heeft (wetende dus dat er iets serieus mis is).
you're advice is very much apreciated !
Zo zielig van hem en we zijn al niet rijk..
.
