Archief - To poes, or not to poes?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Jack-in-the-box
Legacy Member
Aan een waslijn drogen maakt uw was ruwer.
Droogkast zacht
OT:
m'n pa heeft mn kat een uur geleden een spuitje gegeven omdat hij echt teveel moeite had met ademen. Hij was 19 en heeft een schoon leven gehad. Het laatste jaar is em vrij goed beginnen af te takelen, gewicht verliezen door schildklierproblemen, soms 3 dagen niets eten, dan weer heel veel, enorm kieskeurig zijn in z'n voedsel. Het gaat hem goed nu
Droogkast zacht
OT:
m'n pa heeft mn kat een uur geleden een spuitje gegeven omdat hij echt teveel moeite had met ademen. Hij was 19 en heeft een schoon leven gehad. Het laatste jaar is em vrij goed beginnen af te takelen, gewicht verliezen door schildklierproblemen, soms 3 dagen niets eten, dan weer heel veel, enorm kieskeurig zijn in z'n voedsel. Het gaat hem goed nu
FurtiveDuck
Legacy Member
Enkele weken weeral kleine poesjes gevonden. Ze doet eraan door, maar m'n vader doet de moeite niet om ze te gaan steriliseren en zelf ga ik ook niet gaan want 'k ben amper thuis.
Nou, het grappige is dat ze allemaal enorm snel weglopen. Maar onlangs heb ik ontdekt dat er eentje volledig doof is. Hij ligt met zijn rug naar de schuifdeur te slapen, ik kom af, doe de deur open, jan en allemaal lopen weg alsof hun leven ervan afhangt en hij blijft daar rustig zitten. Dan aai ik hem zo wat voorzichtig, kijkt hij achter zich, schrikt zich helemaal rot en begint dan ook te lopen gelijk nen zot.
Beestje zal wel veel nadelen hebben om te jagen.
Nou, het grappige is dat ze allemaal enorm snel weglopen. Maar onlangs heb ik ontdekt dat er eentje volledig doof is. Hij ligt met zijn rug naar de schuifdeur te slapen, ik kom af, doe de deur open, jan en allemaal lopen weg alsof hun leven ervan afhangt en hij blijft daar rustig zitten. Dan aai ik hem zo wat voorzichtig, kijkt hij achter zich, schrikt zich helemaal rot en begint dan ook te lopen gelijk nen zot.
Beestje zal wel veel nadelen hebben om te jagen.
Katoom
Legacy Member
Als hij me gewoon is zal ik er een foto van nemen.BaBsie zei:Ik wil uw poesje zien!
Nu is hij nog wat te bang en ligt rustig achter de sofa te slapen.
Was daarstraks een paar uurtjes weg en toen ik thuis kwam lag hij languit op de sofa te maffen, toen hij door had dat ik thuis was sloop hij er stilletjes achter.
souldoubt
Legacy Member
Iemand ervaring met binnenhuiskatten?
Ondanks dat er nogal gevlamd wordt door onze straat en er in de buurt regelmatig een dode poes langs de baan ligt, hebben we vorig jaar toch besloten om een poesje in huis te nemen. Uit voorzorg houden we haar dus constant binnen, als de achterdeur opengaat gebeurt het wel eens dat ze buitenglipt maar daar schrikt ze van het minste dat ze ziet/hoort en loopt vlug weer naar binnen. Als het mooi weer is en we zitten buiten hebben we al geprobeerd om haar aan de leiband mee te nemen zodat ze niet weer alleen binnenzit. Eventjes in het gras snuffelen en naar een vlindertje springen vindt ze nog ok, maar eens ze doorheeft dat ze te ver van de keukendeur is wordt ze ongerust en wil ze alweer terug naar binnen.
Ze heeft een eigen kamer waar ze 's nachts slaapt en waar ze zit als we gaan werken zijn, of soms zelfs "uit vrije wil". Als we 's avonds thuiszijn trippelt ze ons overal achterna als de deur naar haar kamertje of de keukendeur (langswaar ze moet passeren om naar haar kattenbak te gaan) gesloten is, miauwt ze tot we de deur openen. Hetzelfde durft ze te doen aan de andere binnendeuren (meestal als ze een van ons langs daar heeft zien verdwijnen). Ze miauwt nooit aan een buitendeur dus ik neem aan dat ze wel tevreden is met haar binnenhuis-leventje.
Nu vraag ik mij af of ze eigenlijk geen nood heeft aan een beetje sociaal contact (met andere katten dus). Het enige contact dat ze heeft met andere katten is als er eens eentje op de vensterbank komt zitten (meestal de kater van de buren). Dan loopt ze al knorrend kopjes te geven tegen het venster… dat de kater van de buren dan zit te blazen als een halve gare, dat kan haar niet schelen (of dat heeft ze niet door?). Daarom vragen we ons af of het voor haar niet beter is als we er een tweede poesje bijnemen. Het probleem is natuurlijk, wat als onze poes niet met haar nieuw kameraadje kan opschieten of omgekeerd? Ik zou niet willen dat onze poes (of de "nieuwe") voor de rest van haar leven ongelukkig is. Hoe groot is eigenlijk de kans dat een poes niet met andere poezen overweg kan? Is onze poes nog niet te oud om er nog eentje bij te nemen (20 september is ze 1 jaar oud)? Rekening houdend met het feit dat ze elkaar moeilijk zullen kunnen negeren, gezien ze altijd binnen zitten en overdag zelfs noodgedwongen in dezelfde kamer zullen moeten vertoeven.
Ondanks dat er nogal gevlamd wordt door onze straat en er in de buurt regelmatig een dode poes langs de baan ligt, hebben we vorig jaar toch besloten om een poesje in huis te nemen. Uit voorzorg houden we haar dus constant binnen, als de achterdeur opengaat gebeurt het wel eens dat ze buitenglipt maar daar schrikt ze van het minste dat ze ziet/hoort en loopt vlug weer naar binnen. Als het mooi weer is en we zitten buiten hebben we al geprobeerd om haar aan de leiband mee te nemen zodat ze niet weer alleen binnenzit. Eventjes in het gras snuffelen en naar een vlindertje springen vindt ze nog ok, maar eens ze doorheeft dat ze te ver van de keukendeur is wordt ze ongerust en wil ze alweer terug naar binnen.
Ze heeft een eigen kamer waar ze 's nachts slaapt en waar ze zit als we gaan werken zijn, of soms zelfs "uit vrije wil". Als we 's avonds thuiszijn trippelt ze ons overal achterna
als de deur naar haar kamertje of de keukendeur (langswaar ze moet passeren om naar haar kattenbak te gaan) gesloten is, miauwt ze tot we de deur openen. Hetzelfde durft ze te doen aan de andere binnendeuren (meestal als ze een van ons langs daar heeft zien verdwijnen). Ze miauwt nooit aan een buitendeur dus ik neem aan dat ze wel tevreden is met haar binnenhuis-leventje. Nu vraag ik mij af of ze eigenlijk geen nood heeft aan een beetje sociaal contact (met andere katten dus). Het enige contact dat ze heeft met andere katten is als er eens eentje op de vensterbank komt zitten (meestal de kater van de buren). Dan loopt ze al knorrend kopjes te geven tegen het venster… dat de kater van de buren dan zit te blazen als een halve gare, dat kan haar niet schelen (of dat heeft ze niet door?). Daarom vragen we ons af of het voor haar niet beter is als we er een tweede poesje bijnemen. Het probleem is natuurlijk, wat als onze poes niet met haar nieuw kameraadje kan opschieten of omgekeerd? Ik zou niet willen dat onze poes (of de "nieuwe") voor de rest van haar leven ongelukkig is. Hoe groot is eigenlijk de kans dat een poes niet met andere poezen overweg kan? Is onze poes nog niet te oud om er nog eentje bij te nemen (20 september is ze 1 jaar oud)? Rekening houdend met het feit dat ze elkaar moeilijk zullen kunnen negeren, gezien ze altijd binnen zitten en overdag zelfs noodgedwongen in dezelfde kamer zullen moeten vertoeven.
Brecht
Legacy Member
mijn kat is 13 jaar en zit ook altijd binnen, heeft nog nooit contact gehad met andere katten, buiten nekeer derachter zitten als ze in den hof zitten (ze gaat enkel buiten aan een lange leiband die int miden van het gras vastzit), en da beest is volgens mij toch perfect gelukkig.
FurtiveDuck
Legacy Member
Arifiene zei:
Jesus Christus. Is dat nu het enige wat je met je blonde kop uit die reply hebt kunnen halen? Die poezenjongen hebben geen slechter leven dan de jouwe zenne, ze komen netjes terecht bij hun peetouders en daarmee basta.
Het is niet omdat we te "lui" (in jou ogen) zijn om die kat te steriliseren dat we de vuiligheid van dat alles ook gewoon de vuilnisbak in gooien.
Arifiene
Legacy Member
Je kan er best nog een 2e bijnemen hoor, een jaar is echt niet oud. Je neemt wel best een katje dat niet ouder is dan de jouwe, en afgestemd op het karakter van uw eigen kat ofcoz.souldoubt zei:Iemand ervaring met binnenhuiskatten?
Ondanks dat er nogal gevlamd wordt door onze straat en er in de buurt regelmatig een dode poes langs de baan ligt, hebben we vorig jaar toch besloten om een poesje in huis te nemen. Uit voorzorg houden we haar dus constant binnen, als de achterdeur opengaat gebeurt het wel eens dat ze buitenglipt maar daar schrikt ze van het minste dat ze ziet/hoort en loopt vlug weer naar binnen. Als het mooi weer is en we zitten buiten hebben we al geprobeerd om haar aan de leiband mee te nemen zodat ze niet weer alleen binnenzit. Eventjes in het gras snuffelen en naar een vlindertje springen vindt ze nog ok, maar eens ze doorheeft dat ze te ver van de keukendeur is wordt ze ongerust en wil ze alweer terug naar binnen.
Ze heeft een eigen kamer waar ze 's nachts slaapt en waar ze zit als we gaan werken zijn, of soms zelfs "uit vrije wil". Als we 's avonds thuiszijn trippelt ze ons overal achterna
Nu vraag ik mij af of ze eigenlijk geen nood heeft aan een beetje sociaal contact (met andere katten dus). Het enige contact dat ze heeft met andere katten is als er eens eentje op de vensterbank komt zitten (meestal de kater van de buren). Dan loopt ze al knorrend kopjes te geven tegen het venster… dat de kater van de buren dan zit te blazen als een halve gare, dat kan haar niet schelen (of dat heeft ze niet door?). Daarom vragen we ons af of het voor haar niet beter is als we er een tweede poesje bijnemen. Het probleem is natuurlijk, wat als onze poes niet met haar nieuw kameraadje kan opschieten of omgekeerd? Ik zou niet willen dat onze poes (of de "nieuwe") voor de rest van haar leven ongelukkig is. Hoe groot is eigenlijk de kans dat een poes niet met andere poezen overweg kan? Is onze poes nog niet te oud om er nog eentje bij te nemen (20 september is ze 1 jaar oud)? Rekening houdend met het feit dat ze elkaar moeilijk zullen kunnen negeren, gezien ze altijd binnen zitten en overdag zelfs noodgedwongen in dezelfde kamer zullen moeten vertoeven.
Ik had in t begin ook maar eentje, en alhoewel ze nog altijd vrij op zichzelf zijn merk ik dat ze toch plezier beleven aan elkaar nu.
Het duurt altijd even eer ze overeenkomen hoor, maar dat loopt meestal wel los
.Als je nog vragen hebt moet ge ze maar stellen.
FurtiveDuck zei:
'Met men blonde kop'??
Ga es ergens anders de marginaal uithangen eh. :ironic:
Uw katten nemen de plaats in van andere katten die een thuis nodig hebben (verhaaltje dak hier al 100x keer gezet heb => er is een GIGANTISCH kattenoverschot, en GIJ helpt daaraan mee), maarja, dan moet je wel nog slim genoeg zijn om dat begrijpen natuurlijk.
Uw kat niet steriliseren is moord, zo simpel is het.
souldoubt
Legacy Member
Arifiene zei:Je kan er best nog een 2e bijnemen hoor, een jaar is echt niet oud. Je neemt wel best een katje dat niet ouder is dan de jouwe, en afgestemd op het karakter van uw eigen kat ofcoz.
Ik had in t begin ook maar eentje, en alhoewel ze nog altijd vrij op zichzelf zijn merk ik dat ze toch plezier beleven aan elkaar nu.
Het duurt altijd even eer ze overeenkomen hoor, maar dat loopt meestal wel los
Als je nog vragen hebt moet ge ze maar stellen.
We hebben eigenlijk ook een beetje schrik dat ze zal veranderen. Nu is ze nogal aanhankelijk, trippelt ons achterna als we thuiszijn. Als we in de zetel zitten 's avonds komt ze regelmatig bij ons zitten. Als we afwassen zoekt ze een weg naar boven om op onze schouders te kunnen komen liggen... We vinden dat eigenlijk wel fijn, en zouden het enorm spijtig vinden moest ze dat opeens allemaal niet meer doen.
Arifiene
Legacy Member
souldoubt zei:We hebben eigenlijk ook een beetje schrik dat ze zal veranderen. Nu is ze nogal aanhankelijk, trippelt ons achterna als we thuiszijn. Als we in de zetel zitten 's avonds komt ze regelmatig bij ons zitten. Als we afwassen zoekt ze een weg naar boven om op onze schouders te kunnen komen liggen... We vinden dat eigenlijk wel fijn, en zouden het enorm spijtig vinden moest ze dat opeens allemaal niet meer doen.
Daar moet je geen schrik voor hebben hoor
.Bij mij trippelen ze nu gewoon met 2 achter me aan
.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.