Archief - Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
C

Cerv.Be

Legacy Member
whoopie zei:
Onze oudste is nu 22 maand.
Sinds deze week begint hij savonds altijd superhard te wenen als we hem in zijn bed steken.
Hij zit dan heel de tijd mama of papa te roepen waarbij we schrik hebben dat hij zijn kleine zus (kamer ernaast) wakker maakt.

De eerste 2 avonden heeft men vrouw hem er even terug uitgehaald.
Hij is dan super happy en wil spelen, maar van zodra we hem terug in bed steken weent hij opnieuw.

Gisteren heb ik van mijn hart een steen gemaakt en hem laten wenen.
Hij heeft dit een dik uur volgehouden en is dan al snikkend in slaap gevallen :s

Weet echt niet goed wat we ermee moeten aanvangen.
Er is ook niets veranderd aan zijn slaapritueel.

Iemand tips?
Klik om te vergroten...
Is hij wel moe savonds? Dat moet ge u ook altijd afvragen. Misschien dut hij te lang overdag?
T

TNTim

Legacy Member
whoopie
Hoe ambetant het soms ook is, consequent zijn lijkt mij het beste om kinderen op te voeden.
Als je het kind na roepen/ongepast gedrag af en toe zijn zin geeft, dan beseft het kind dat ongepast gedrag iets oplevert en blijft het dat doen.

De onze hebben ook zo'n fases gehad, wat wij deden: meteen na het roepen eens gaan kijken, proberen kalmeren, knuffel geven en terug in bed leggen.
Als ze dan nog niet kalm zijn, laten roepen en na een 5tal minuten weer proberen kalmeren, knuffel geven en terug in bed leggen.
Als ze dan nog niet kalm zijn, laten roepen en na een 10tal minuten weer proberen kalmeren, knuffel geven en terug in bed leggen.
Laatste stap op repeat totdat ze slapen.

Dit was hoogstens 2 à 3 nachten op rij nodig, nadien hadden ze het door dat hun gekrijs toch niets uithaalde.

Het ergste bij ons was de overgang van een spijlenbed naar een gewoon bed, waar hij gewoon uit kon kruipen.
De eerste nachten waren een drama, misschien een uur lang hem terug oppakken en in bed leggen. :crazy:

Mulan zei:
We leggen er nog een 2de boekje bij (is een echte boekengek!) en leiden haar af terwijl we heel traag de kamer verlaten en naar beneden gaan.
Klik om te vergroten...
Is dat wel zo goed? Ineens sneaky het afbollen. :p
M

Mulan

Legacy Member
Sneaky is het niet als we nog steeds praten tegen haar he ;p dan ben je bvb halfweg de trap en klinkt er: "mama! Pakken! "
"neenee, zoeteke, mama gaat naar de zetel, zit de prinses ook in de zetel in haar boekje? Of ligt ze in haar bedje? Kijk eens in het boekje wat de prinses doet ?"
T

TNTim

Legacy Member
Vanmorgen onze kleinste een chocoladebroodje gegeven.
Als hij klaar is met eten is het toch altijd afwegen wat het minste tijd kost: hem afkuisen of ineens in bad steken. :p
B

Booka Shade

Legacy Member
Iets na onze dochter een jaar werd, wou ze niet meer dat wij haar nog vastpakten als ze een fles kreeg, zij wou dat volledig zelf doen. Eigenlijk wel spijtig, want toen kan ik haar nog eens goed vastpakken :D

Be-Li zei:
Iemand tips hoe we onderstaande situatie best aanpakken?

We hebben een dochter van 3 en een zoontje van 2. Mijn man heeft altijd al een moeilijke relatie gehad met zijn moeder. Na een heel moeilijke periode 10 jaar geen contact gehad, maar 6 jaar geleden terug toenadering gezocht. Dat liep dan redelijk. We gingen er regelmatig naartoe, ze paste al eens op onze dochter, ... . Maar je merkte nog steeds dat alles gevoelig lag. Als wij geen contact zochten of langs gingen, zagen we ze soms weken niet. Af en toe liet ze toch nog eens horen dat mijn man toch wel altijd moeilijk was geweest en dat zij gewoon haar best had gedaan.
2 dagen nadat onze zoon geboren is, hebben ze ruzie gehad en sindsdien is er geen contact meer. Voor mijn man is het genoeg geweest. Mijn schoonmoeder heeft op geen enkele manier geprobeerd terug contact te zoeken of haar kleinkinderen te zien. De dochter wordt ondertussen al wat ouder en begint af en toe toch al eens te vragen 'waar is papa zijn mama'. En eerlijk gezegd weten we niet goed hoe we hier op moeten reageren. Gewoon eerlijk zijn? Of pakken we dit toch best anders aan?
Klik om te vergroten...

Wij hebben sinds de geboorte van onze dochter ook geen contact meer met mijn schoonouders.
Onze dochter gaat gelukkig wel niks anders weten, maar die vragen zullen ook wel komen.
Ik ben daar vrij rechtuit in, daarover liegen of het verbloemen werkt niet of maar heel kort.
w

whoopie

Legacy Member
Cerv.Be zei:
Is hij wel moe savonds? Dat moet ge u ook altijd afvragen. Misschien dut hij te lang overdag?
Klik om te vergroten...
Slaapt bijna niet in de creche en is meestal doodmoe.
Vaak zit hij savonds in overdrive.

Maar dus sinds enkele dagen precies last van verlatingsangst als we hem savonds in bed leggen.
Middagdutjes vormen echter geen probleem.
T

Tha_nOn

Legacy Member
whoopie zei:
Slaapt bijna niet in de creche en is meestal doodmoe.
Vaak zit hij savonds in overdrive.

Maar dus sinds enkele dagen precies last van verlatingsangst als we hem savonds in bed leggen.
Middagdutjes vormen echter geen probleem.
Klik om te vergroten...

Wij deden zoals tntim, wel niet oppakken uit bed of teveel babbelen: neerleggen, troosten en buiten; herhaal om de x minuten (en verlengen). Ze leren dat heel snel.

De jongste heeft snachts een tijdje veel aandacht gehad (veel last van tandjes) en daar hebben we dat ook terug moeten doen: eerste nacht heeft hij een halfuur geweend, de volgende 10 minuten en twas gedaan
T

TNTim

Legacy Member
Onze oudste (bijna 4 :p) vanmorgen afgezet aan school en het is al maanden dat hij content vertrekt.
Wat een hel was dat vorig jaar met elke morgen wenen en aan mij blijven hangen...
n

nuud

Legacy Member
Nog iemand schrik dat hij/zij overbeschermend gaat zijn voor de kleinen later?

Ik heb vroeger altijd zelf mijn plan getrokken maar had toch liever een betere band gehad met mijn pa. Maar denk dat ikzelf al te snel naar de overbeschermende kant ga gaan.

Nuja, den onzen hier is nog maar 1 jaar dus heb nog veel tijd om mij voor te bereiden :p
M

Mulan

Legacy Member
nuud zei:
Nog iemand schrik dat hij/zij overbeschermend gaat zijn voor de kleinen later?

Ik heb vroeger altijd zelf mijn plan getrokken maar had toch liever een betere band gehad met mijn pa. Maar denk dat ikzelf al te snel naar de overbeschermende kant ga gaan.

Nuja, den onzen hier is nog maar 1 jaar dus heb nog veel tijd om mij voor te bereiden :p
Klik om te vergroten...

Ik ben heel bezorgd, mijn man is overbezorgd en ik moet hem vaak afremmen of hij zou haar in een gouden kooitje opsluiten.
Bvb: naar de crèche gaan was een grote stap voor hem. Ik bleef zelf nog thuis, maar in het begin ging ze 1 of 2u per dag om te wennen. Hij vond het vreselijk dat "vreemden die er nooit zo goed voor zullen zorgen!" die taak over namen van mij. Het heeft een half jaar geduurd eer ze 5-6u ging omdat ik toen wel deeltijds werkte en ik het beu was van als een gek zo snel mogelijk naar de crèche te spurten.
Ik mag ook niet met haar gaan fietsen hoewel ik een fietsstoeltje heb voor haar, een fluo vestje en een fietshelm.
Hij stuurt me ook bij het minste bij de pediater, tot ze vorig jaar zwaar ziek was met rsv. Toen zei de pediater namelijk zélf: "waarschijnlijk heeft ze dat vorige week in mijn wachtzaal opgelopen..." sindsdien stuur ik hém naar de huisarts met haar als hij per se wil dat ze een dokter ziet wanneer ik dat (nog) niet nodig vind.
Zorgt soms voor discussies maar meestal snapt hij mijn redenering wel als ik uitleg waarom bepaald beschermend gedrag voor meer negatieve gevolgen dan positieve zal zorgen.
e

eniac

Legacy Member
Crèche, kleuterschool, lagere school, geen probleem mee.

Maar mijn oudste zit nu in het vierde en ik krijg nu al het angstzweet om haar naar het middelbaar te sturen, zal met de trein moeten en dan een stuk stappen en ik ga die 2,5 jaar nog nodig hebben om aan dat idee te wennen. Temeer ze er minstens 2 jaar ouder uitziet dan ze is (en navenant groot is).

Voor de rest ben ik nogal van het type dat ze meer vrijheid geeft dan overbeschermend te zijn.
L

Lint

Legacy Member
eniac zei:
Crèche, kleuterschool, lagere school, geen probleem mee.

Maar mijn oudste zit nu in het vierde en ik krijg nu al het angstzweet om haar naar het middelbaar te sturen, zal met de trein moeten en dan een stuk stappen en ik ga die 2,5 jaar nog nodig hebben om aan dat idee te wennen. Temeer ze er minstens 2 jaar ouder uitziet dan ze is (en navenant groot is).

Voor de rest ben ik nogal van het type dat ze meer vrijheid geeft dan overbeschermend te zijn.
Klik om te vergroten...
Angstzweet omdat ze te jong is voor alleen te reizen, of voor lastig gevallen te worden (cfr. ouder uitzien dan ze is)?

Want ik heb voor weinig stress, maar over dat laatste ben ik ook helemaal niet gerust (voor later eh).
e

eniac

Legacy Member
Lint zei:
Angstzweet omdat ze te jong is voor alleen te reizen, of voor lastig gevallen te worden (cfr. ouder uitzien dan ze is)?

Want ik heb voor weinig stress, maar over dat laatste ben ik ook helemaal niet gerust (voor later eh).
Klik om te vergroten...

Dat tweede. Ze is heel volwassen en een trein nemen en naar school stappen, dat komt goed, heb ik alle vertrouwen in.

En het verbetert er niet op als je nu en dan bepaalde nieuwsberichten in de media ziet... En natuurlijk is dat een kleine minderheid, maar het zal je kind maar zijn.
J

JPV

Legacy Member
Ik ben zelf altijd heel vrij opgevoed, in die zin dat we vanaf de leeftijd van 10 jaar (zus 12) in de vakantie af en toe alleen op stap mochten naar Brugge (waar m'n ma een kwartiertje vandaan werkte, wij woonden in Kortrijk). Helemaal alleen naar een festival op de leeftijd van 14 jaar, etc.Ik zou het liefst ook zo doen bij mijn dochter, maar in de huidige wereld is dat blijkbaar niet evident :p.
C

Chickenlal

Legacy Member
Den onzen heeft diaree. Ik ben sowieso al slecht met pampers...

Gisteren kwam het er al langs de zijkant uit en was alleen thuis. Heb hem al kokhalzend in het bad gezet en afgesproeid
emoji1787.png



En over dat schoolgaan... ik ben echt bang elke keer je weer zo’n filmpje ziet van kopschoppers en dit en dat. Stel dat dat met je kind gebeurd, dan ... ja dan zou je zelf nog in de bak geraken als je doet wat je dan wil doen
emoji28.png



Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk
C

Chickenlal

Legacy Member
De klassieke filmpkes waar iemand door een groep in elkaar gestampt wordt als die al op de grond ligt :p


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk
L

Lint

Legacy Member
Lol ah ok. Daar ben ik niet zo bang voor. Ljjkt mij niet zoveel voor te komen (hier)?
j

jack|herrer

Legacy Member
Ons 4 jarig dochterke is ziek, zware bronchitis. Maar ze weigert altijd elke vorm van medicatie omdat ze "denkt" dat het vies is
Bij koorts wilt ze geen nurofen/dafalgan. Daar kunnen we nog mee leven als het niet te hoog is, maar nu moet ze toch echt antibiotica krijgen, 3 keer per dag 7 dagen lang.

En weigeren mond open te doen. Als ge in de buurt komt met dat spuitje begint ze al te spuwen. Als de buren onze zouden bezig zien, zouden ze denken dat we ons kinderen zwaar mishandelen.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan