Archief - Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Mijne jongste (10j.) Kijkt CNN, houd zich bezig met het periodiek systeem der elementen, Nasa, spaceX, politiek... De school is een lachertje volgens mijn zoon.
Benieuwd waar dit naartoe leidt...
Hij zit nu al in de vacatures te neuzen op nasa.gov.

Kelderke zei:

Meestal wordt er zo gevraagd naar onze dochter, onmiddellijk gevolgd door een filmpje waarin ze hunne kleine filmen als hij al probeert te lopen etc.. het is gewoon telkens gestoef
Of zo een kind van enkele maanden oud al volledig in de kledij van Hugo Boss en Armani steken... en dan foto's doorsturen waar de merknamen duidelijk op te zien zijn.

Klik om te vergroten...

En Voss water...

https://youtu.be/QkD73ZjuJAQ

Ik probeer de onze verstoppertje te leren...
Het concept gaat er toch niet zo goed in...

het tellen en zo lukt wel, "wiewe iszien" komt er ook al cava uit...

maar nadat hij mij gevonden heeft is het zijn toer en verstopt hij zich op de plek waar ik mij zonet verstopt had

Tomski zei:

Ik heb een collega met een "hoogbegaafd" kind... daar hoort ge pas over stoefen... *kots*


ik ga al blij zijn als diene van ons een gelukkige kindertijd heeft, niet teveel problemenheeft bij de middelbare/hogere studies, en later een job kan doen dat 'm graag doet.

maar vooral dat hij gezond en gelukkig is, zonder hem te moeten pushen om in alles de beste te zijn.

Klik om te vergroten...

Ik heb eens een managementcursus gevolgd in avondschool en 3/4 van de kinderen van m'n medestudenten waren 'hoogbegaafd'
"Hij functioneert niet op school want hij is hoogbegaafd"
"Hij haalt slechte punten omdat het te makkelijk is..."
"Ik ben toch eens ah kijken voor een privéschool"
"Mijn vrouw gaat thuisonderwijs geven want de school gaat te traag"

Het waren daar vooral een hoop blazers bijeen Ik ben al blij dat de mijne gestopt is met zand eten...

Ge moet dat filmke van Alex Agnew over hoogbegaafde kinderen es opzoeken.

Tomski zei:

Ge moet dat filmke van Alex Agnew over hoogbegaafde kinderen es opzoeken.

Klik om te vergroten...

Jaaa
Ik heb al zijn filmpjes bekeken vind het een héérlijke droogkloot

Tomski zei:

het tellen en zo lukt wel, "wiewe iszien" komt er ook al cava uit...

Klik om te vergroten...

Superschattig!
Ons kleintje zei altijd "wienie wee is te zien" haha kapot lief zijn ze op die leeftijd.

wiseguy444 zei:

Mijne jongste (10j.) Kijkt CNN, houd zich bezig met het periodiek systeem der elementen, Nasa, spaceX, politiek... De school is een lachertje volgens mijn zoon.
Benieuwd waar dit naartoe leidt...
Hij zit nu al in de vacatures te neuzen op nasa.gov.

Klik om te vergroten...

Here's your answer:

wiseguy444 zei:

Mijne jongste (10j.) Kijkt CNN, houd zich bezig met het periodiek systeem der elementen, Nasa, spaceX, politiek... De school is een lachertje volgens mijn zoon.
Benieuwd waar dit naartoe leidt...
Hij zit nu al in de vacatures te neuzen op nasa.gov.

Klik om te vergroten...

hopelijk wordt het een wise guy

Den onze gaat maandag naar het eerste kleuterklasje... eerste schooldag ever, geen instapklasje gedaan.

Heb fokking veel stress in zijn plek, het is precies weer 1 september voor mij

Tomski zei:

Dat zijn dan idd de échte hoogbegaafde... zooooo slim dat alles saai is, beginnen extreem te rebeleren en stoppen dan uiteindelijk met school. Het is volgens mij gene cadeau om zo een kind te hebben.

Of zo een kindje zoals onlangs, 8 jaar oud en naar de unif. Succes daarmee!

Klik om te vergroten...

idd. collega heeft een identieke tweeling. Ene is heel succesvol in zijn leven (studeert mooi verder, is voorzitter van jeugdraad of jeugdhuis (geen idee meer wat), heeft lief etc. Andere was intellectueel véél sterker, maar heeft middelbaar niet afgemaakt en is eigenlijk depressief.

Hoogbegaafd zijn is zeker geen lachtertje.

Tomski zei:

Den onze gaat maandag naar het eerste kleuterklasje... eerste schooldag ever, geen instapklasje gedaan.

Heb fokking veel stress in zijn plek, het is precies weer 1 september voor mij

Klik om te vergroten...

De stress niet teveel uitstralen. Leerkrachten hebben op 1 september meer miserie met ouders dan met kinderen . Als het nog lukt, probeer wel eens op voorhand de klas/school te tonen.

Hopelijk mag ik deze vraag hier stellen:

Hoe wisten jullie eigenlijk wanneer jullie klaar waren voor een kind? Ik had altijd het idee dat ik een zoon en dochter wou, leek me perfect. Mijn vriendin is al van dag 1 van hetzelfde idee. Ze plaagde/plaagt me af en toe dat ze kindjes wilt. Ik heb altijd gezegd dat de verbouwingen eerst klaar moeten zijn en dat we moeten oefenen met een kat houden. Maar toch... we wonen nu een jaar samen, de verbouwingen zijn bijna af en eigenlijk twijfelen we beiden of we nog wel kinderen willen. Eerlijk gezegd is 1 van de redenen gewoon omdat ons leven nu al druk genoeg lijkt. Ik twijfel ook soms of ik wel energie genoeg ga hebben om 24/7 voor een kind te zorgen. Ik heb een neefje van ca 21 maanden en dat vind ik echt leuk. Met hem kan ik al voetballen, met een ballon naar elkaar kloppen etc. Het voordeel is hier natuurlijk dat ik mij niks moet aantrekken van de zorgen (of niet veel). Op het einde van de dag geef ik hem terug en mijn zorgen zijn voorbij. Ik heb er geen probleem mee om op te passen op hem, vind ik ook leuk. Ik heb ook een nichtje van 3 maanden en daar vind ik dan weer niet veel aan. Die slaapt, eet en kakt. Ik heb onlangs een avond (samen met vriendin) opgepast op de oudste en was eigenlijk blij dat de jongste naar de oma gebracht werd. Het is zoals een andere user hier zei:

jack|herrer zei:

Ik ben blij dat ze hier eindellijk wat ouder zijn, nu 3 en 5. Ik heb altijd gezegd als ik de eerste maanden tot 9 maanden kon skippen deed ik het en vind het nog steeds. Nu ist allemaal veel fijner. Zo klein is toch niks voor mij...

Klik om te vergroten...

Ik heb dus ook dat gevoel, maar dan tot ruim een jaar vind ik er niet veel aan.

Soit, de hoofdvraag is dus: wanneer of hoe wisten jullie dat jullie klaar waren voor een kind? Of was het misschien een 'ongelukje'? Was de keuze snel gemaakt om het te houden? Ik hoop dat deze laatste vraag niemand voor de borst stoot.

Meh mijn criteria waren: financieel stabiel zijn en relatief zeker dat ik en mijn vriendin niet van het minste uiteen zouden gaan. En ik wou er ook niet te laat aan beginnen 35 was voor mij de limiet. Want ik snap wel wat je zegt, het kost veel energie. Maar tot zover is het het waard We zullen over 14 jaar nog eens spreken als ik 2 tienerdochters heb -_-

edit: ik ben ook wel vooraf van job veranderd om weg te zijn van het relatief regelmatig reizen.

Hier was het ongelukje. We wilden wel kinderen maar ze is er dus sneller gekomen
Elke leeftijd heeft wel z'n charmes. Op voorhand was ik ook niet overtuigd van hele baby gedoe hoor. Mijn vriendin heeft wegens omstandigheden geen borstvoeding gegegeven, dus heb ze ook flesjes gegeven.
Da's echt zalig, zo'n klein ding eten geven, daarna bij u leggen en samen een dutje doen.

Creeping Death zei:

Da's echt zalig, zo'n klein ding eten geven, daarna bij u leggen en samen een dutje doen.

Klik om te vergroten...

Dit! Ik mis dat echt... gelukkig mag ik vanaf eind dit jaar weer eentje in de watten leggen

Wij waren op een bepaald moment ook aan het twijfelen of we nog aan kinderen gingen beginnen of verderdoen met proberen er te krijgen... ik was er toen al bijna 38... En toen beet het viske uiteindelijk toch... na 3 jaar proberen en stressen.

Er zijn mensen die zeggen: "ik zou het niet meer kunnen missen, maar ik zou toch niet meer herbeginnen". Wel, ik zou zelfs mijn oude leventje niet meer terug willen.
Dienen bengel die ik nu heb, wel zo zou ik er nog best een stuk of 3 bijwillen.

Je moet gewoon voor jezelf proberen uitmaken of je kinderen in je leven wilt of niet. Rationeel gewoon zien dat je financieel en relationeel stabiel bent.

Het is wel de grootste verandering in je leven. Verantwoordelijkheid en het kost tijd en energie. En zoals ik eerder al zei, de spontaniteit gaat toch wel grotendeels uit je leven.

Op iemand anders zijn kind passen is wel iets helemaal anders dan je eigen kind. De band met je eigen kind kan je met niets vergelijken.

Kortom, als het angstzweet je al uitbreekt bik de gedachte alleen, dan ben je er misschien nog niet klaar voor.

Parentale burnout: ook last van?

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2018/0...het-ouderschap-derde-van-vlaamse-ouders-heef/

Wij wilden kinderen, een gezin vormen was belangrijk voor ons. Op het moment dat we er aan begonnen was niets "ideaal" maar als je daar op moet wachten.... Eerste keer zwanger geworden door 1x de pil te vergeten, helaas een miskraam gehad en dan samen beslist de natuur zijn gang te laten gaan. We waren wel al enkele jaren samen, stabiele woonsituatie maar mijn man zocht ander werk toen (wou niet meer in Brussel werken door de lange dagen) en ik had geen werk (interims in het onderwijs, zwanger geworden in juli). En toch lukt alles nu.. behalve de chronische vermoeidheid.. Gemiddeld slapen nieuwe ouders het eerste jaar 5u per nacht. They are not lying... :'(

Mulan zei:

Gemiddeld slapen nieuwe ouders het eerste jaar 5u per nacht. They are not lying... :'(

Klik om te vergroten...

Zijn gemiddeldes hé....

dus bedankt om maar 2u te maffen zodat ik aan mijn 8u geraak

Tomski zei:

Zijn gemiddeldes hé....

dus bedankt om maar 2u te maffen zodat ik aan mijn 8u geraak

Klik om te vergroten...

Gelukkig haal ik er doorgaans 5 ;p Maar aangezien ik ook zwangerschapsslapeloosheid had (ja dat bestaat echt! :'() weet ik veel te lang niet meer wat 8u kwalitatieve slaap is.
Papa heeft geen enkele aanpassing gedaan in zijn slaappatroon, de meeste moeders worden namelijk veel sneller wakker dan de papa's en hij wordt zelfs nog niet wakker als ik hier beneden urenlang een zieke, gillende baby probeer te troosten...