Archief - Two poes or not two poes

Hallo iedereen, wij hebben sinds een week een kitten van 12 weken oud in huis. We zouden nu naar de dierenarts gaan voor een algemene check up alsook de vaccins enzovoort. Nu is de keuze aan dierenartsen in onze buurt redelijk groot, gaande van individuele dierenartsenpraktijken tot dierenklinieken van 2 tot 10 dierenartsen inclusief assistenten, verkoop van voer en dergelijke. Op basis waarvan kiezen jullie een dierenarts? Is het voordelig om een grotere praktijk met meerdere dierenartsen te kiezen of een individuele praktijk met één dierenarts zodat je huisdier beter begeleid wordt door steeds dezelfde arts..? Zit wat in de knoop Bedankt!

Hier eens geïnformeerd op de lokale Facebook groep waar we best gingen. Geen poes in huis maar een mechelaar. Toen we hoorden dat 1 van de dierenartsen wiens naam best wel vaak voor kwam, zelf een mechelaar heeft, was de keuze snel gemaakt. Een andere naam die heel vaak voor kwam, is dan eerder een poezenmens want die werd aangeraden door tientallen mensen die geen hond hadden... De grote praktijk op 300 meter van ons, bleek dan weer eerder eentje om van weg te blijven....

Onze DA heeft zijn agenda wel goed in de hand. Van 8-10 is voor de dringende gevallen (wordt dus niet op voorhand ingevuld) van 10 tot 12 doet hij huisbezoeken (bij het vee dat je niet in een auto kan stoppen zoals schapen) en na de middag de huisdieren in zijn praktijk. Belangrijk voor ons is net dat er geen producten gepusht worden zoals Hills voeding. Een dierenarts hoort voor ons geen verkoper te zijn. Hij mag gerust raad geven (zoals hij ook deed toen we het over tekenmiddel hadden) als er een gerichte vraag wordt gesteld, maar wie zijn producten aan elke klant wil verkopen, zou voor ons een afknapper zijn...

Een van onze katten zat al enkele dagen te niezen.. tijd om naar de dierenarts te gaan.. blijkt ze een virale infectie te hebben en mag ze enkele dagen niet buiten. en moet ze medicatie slikken..

Mulan zei:

Hier eens geïnformeerd op de lokale Facebook groep waar we best gingen. Geen poes in huis maar een mechelaar. Toen we hoorden dat 1 van de dierenartsen wiens naam best wel vaak voor kwam, zelf een mechelaar heeft, was de keuze snel gemaakt. Een andere naam die heel vaak voor kwam, is dan eerder een poezenmens want die werd aangeraden door tientallen mensen die geen hond hadden... De grote praktijk op 300 meter van ons, bleek dan weer eerder eentje om van weg te blijven....

Onze DA heeft zijn agenda wel goed in de hand. Van 8-10 is voor de dringende gevallen (wordt dus niet op voorhand ingevuld) van 10 tot 12 doet hij huisbezoeken (bij het vee dat je niet in een auto kan stoppen zoals schapen) en na de middag de huisdieren in zijn praktijk. Belangrijk voor ons is net dat er geen producten gepusht worden zoals Hills voeding. Een dierenarts hoort voor ons geen verkoper te zijn. Hij mag gerust raad geven (zoals hij ook deed toen we het over tekenmiddel hadden) als er een gerichte vraag wordt gesteld, maar wie zijn producten aan elke klant wil verkopen, zou voor ons een afknapper zijn...

Klik om te vergroten...

Zeker geen schrik hebben om ergens anders een 2de opinie te vragen als er ooit iets scheelt.

2 weken geleden is de poes van ene bevriend koppel opgenomen geweest in het dierenziekenhuis.
Na een paar dagen mocht ze naar huis maar ze zit aan de sondevoeding.
Nu gaan we regelmatig helpen met de voeding te geven en het verband te verschonen.
Dinsdag hebben ze de wonde van de sonde terug moeten hechten (was losgekomen) en sindsdien draagt ze een cone of shame.
Gisteren ben ik gaan helpen met de voeding en het verschonen van het verband.
Dat ging allemaal goed maar om nadien die cone of shame terug aan te doen...
Man wat een gedoe.
De kat is eigelijk altijd vrij rustig en als ze eens tegenwerkt is dat van korte duur.
Maar om die cone aan te doen.
Ze heeft me 1 keer gebeten (doet ze anders nooit) en ze heeft me ondergepist

Maandag mag normaal de sonde eruit en hopelijk de cone eraf.

PS: 5 minuten na het hele schouwspel kwam ze alweer kopjes geven, gelukkig

wij hebben 2 katten, broer en zus, en die zijn altijd al samen geweest en komen goed overeen, maar soms valt het mannetje zijn zus aan (op een niet zo speels manier) waarbij zij het soms uitschreeuwt van pijn.
Gisteren was het echt erg en hebben we haar een dikke 5 minuten moeten troosten alvorens ze terug begon rond te lopen.

Wat kan de oorzaak zijn van dit gedrag? Is het omwille van de 'kattentijd', is het een dominantie gegeven, .. ??

Het is niet leuk voor haar

Vantham zei:

wij hebben 2 katten, broer en zus, en die zijn altijd al samen geweest en komen goed overeen, maar soms valt het mannetje zijn zus aan (op een niet zo speels manier) waarbij zij het soms uitschreeuwt van pijn.
Gisteren was het echt erg en hebben we haar een dikke 5 minuten moeten troosten alvorens ze terug begon rond te lopen.

Wat kan de oorzaak zijn van dit gedrag? Is het omwille van de 'kattentijd', is het een dominantie gegeven, .. ??

Het is niet leuk voor haar

Klik om te vergroten...

Hier ook een kater en een poesje, ze schelen twee jaar in leeftijd. Gaat bijna altijd heel goed (liggen bij elkaar, wassen elkaar) maar af en toe is er eens ruzie in het huishouden. Ook meestal de kater die het poesje aanvalt (wat nogal zielig is, hij is dubbel zo groot en zo zwaar). Meestal laat ik het gaan, volgens mij daagt die kleine soms ook uit Als het echt vechten is en ze delft het onderspit, kom ik natuurlijk wel tussen. Kater kan nogal schrikkerig zijn dus dan stopt hij snel. Maar zij is ook geen doetje en herstelt er wel heel snel van.

Geen idee waarom ze dat soms doen, de ene zal eens scheef gekeken hebben of zo. Who knows, de stand van de maan Zolang het niet blijft voortduren of er vijandigheid blijft en ze geen voedsel/slaapplaatsen blokkeren, zou ik mij er niet te veel mee bezig houden eigenlijk.

Onze kater steelt altijd voedsel van onze hond. Dan wordt hij quasi altijd serieus gebeten. Maar hij heeft dan toch wel gewoon een stukje vlees mee.
En onze kater is ne harde en blijft dat al 13 jaar lang koppig volhouden. 1 stukje vlees stelen is voor hem blijkbaar prioritair tov pijn lijden door gebeten te worden.
Nu ja dat is zijn keuze.

Hij heeft een hoge pijntollerantie en kan de pijn serieus verbijten. Het enige dat hij wel maar 1x gedaan heeft en daarna nooit meer is met zijn pootjes over een hete kookplaat wandelen. (terwijl ik hem al 20x had weggejaagd maar hij wilde gewoon niet luisteren). En daar was hij echt niet goed van.

makila zei:

Het enige dat hij wel maar 1x gedaan heeft en daarna nooit meer is met zijn pootjes over een hete kookplaat wandelen. (terwijl ik hem al 20x had weggejaagd maar hij wilde gewoon niet luisteren). En daar was hij echt niet goed van.

Klik om te vergroten...

Logisch aangezien een verbrand kussentje zowat het ergste is wat je een kat kan aandoen. Dat doet immens veel pijn en aangezien ze constant rondstappen echt een hel is.

MrKend54l zei:

Logisch aangezien een verbrand kussentje zowat het ergste is wat je een kat kan aandoen. Dat doet immens veel pijn en aangezien ze constant rondstappen echt een hel is.

Klik om te vergroten...

Ja dat weet ik. Maar hij wilde niet luisteren en je kan een kater nu ook niet 24/7 continue in het oog houden hé. Maar wie niet wil luisteren zal het dan wel voelen. Letterlijk toen

Ik heb 3 katten thuis, twee kattinnen en één kater.
Ze komen allemaal van het asiel. De kater en één van de kattinnen zijn 4,5 jaar oud, de andere kattin is rond de 7 à 8 jaar (in het asiel konden ze het niet preciezer zeggen).

Momenteel heb ik een huis met een tuin ; de kater gaat regelmatig een hele dag en/of nacht op stap, de 2 kattinnen gaan nooit over de afsluiting en blijven in de tuin. 's Nachts zijn ze binnen (ook de kater, tenzij hij op de lappen is ).
Nu ga ik ergens in de zomer van volgend jaar verhuizen naar een appartement en ik ga ergens een oplossing moeten zoeken om het die beestjes niet al te moeilijk te maken ; regelmatig naar buiten gaan zal er niet meer, of toch weinig inzitten. Is wel op het gelijkvloers...
Bovendien vind ik in één kamer en altijd op hetzelfde plekje regelmatig een plas urine wanneer ik 's morgens opsta. Wij gaan in het weekend nu al regelmatig naar het appartement maar dat heeft er weinig mee te maken, vermoed ik, gezien dit tijdens de week, wanneer we gewoon thuis zijn, ook regelmatig gebeurt. Het is niet systematisch elke dag, soms doet ze het 3 à 4 dagen niet, dan weer 2 dagen na elkaar. Heeft dit vroeger ook al gedaan, maar dan maanden aan een stuk niets meer. En nu is ze enkele weken geleden weer begonnen.
In het huis is er niets veranderd, nochtans.

Maar goed : misschien kan het probleem van het plassen met Felliway worden opgelost (feromonen verstuiven in huis) maar is een tijdelijke oplossing en kan niet 365 dagen per jaar en 7 dagen op 7 gebeuren.

Dus, als er hier mensen zitten met de nodige 'kattenkennis', ik hoor het graag.

Mijn kater Joey is vandaag overleden. Hij zou in oktober 14 jaar geworden zijn.

Hij heeft 13 jaar last gehad van kristallen in zijn blaas, maar daar kwam dan begin dit jaar een snelgroeiende tumor bij op de schildklier. Hij kreeg daarvoor pillen maar de effecten daarvan waren nu 7 maanden later al volledig uitgewerkt.

Bovendien begon zijn hart het nu ook te begeven volgens de arts en sinds maandag ging het plots heel hard achteruit. Hij werd heel even terug dikker maar hij was de laatste 2 weken weer graatmager geworden. Hij was nog een schim van zichzelf.

Hij deed niets anders meer dan overal onzindelijk plassen, en voor het overige urenlang in een koel plekje liggen slapen. Als hij dan eens wakker was al was het 4u in de nacht dan maakte hij mij wakker om comfort en liefde te voelen. Arm beestje.

Ik heb nog overwogen samen met de arts de dosis medicijnen te verhogen, maar de tumor groeide blijkbaar zo snel dat het gewoon uitstel van executie was welk leven had hij dan nog gehad?

Dus helaas ik heb besloten hem een spuitje te geven met pijn in het hart.

Veel sterkte!

@makila: veel sterkte.

Wij hebben hier ondertussen ook al 13 jaar een kater bij ons maar die is nog altijd hel gezond. Ik zou het vroeger nooit gezegd hebben, maar nu na die 13 jaar zou ik hem toch ook serieus missen moest ie weg zijn.

Deckard zei:

@makila: veel sterkte.
Wij hebben hier ondertussen ook al 13 jaar een kater bij ons maar die is nog altijd hel gezond. Ik zou het vroeger nooit gezegd hebben, maar nu na die 13 jaar zou ik hem toch ook serieus missen moest ie weg zijn.

Klik om te vergroten...

Merci.

Ja 13 (bijna 14) is natuurlijk geen overlijden van ouderdom. Onze kater was gewoon héél ziek en op het einde gaf zijn lichaam de strijd op. Maar ja niet iedereen heeft het geluk om gezond oud te worden hé.

----------

Onze Jack Russel Mix (11 maanden ouder maar nog wel kerngezond) heeft gisteren bijna niet geslapen en was zéér onrustig. Mijn vrouw moest opstaan voor hem en daarna heb ik over hem gewaakt. Hij heeft heel de tijd onze kater liggen zoeken. Hij mist natuurlijk zijn beste vriend en helaas moest zijn vriend als eerste gaan hé.

Ironisch genoeg hebben wij onze kater in huis gehaald omdat onze hond een (jongere) speelkameraad nodig had. Maar nu overleeft hij onze kater alsnog en moet hij zijn oude dagen alleen slijten.

Ik mis onze kater vooral op de momenten dat hij begon te zagen (voor eten bijvoorbeeld), ie kopjes kwam geven of wanneer hij normaal op mijn benen springt om een roesje uit te slapen.

C'est la vie. Life continues ..

makila zei:

Mijn kater Joey is vandaag overleden. Hij zou in oktober 14 jaar geworden zijn.

Hij heeft 13 jaar last gehad van kristallen in zijn blaas, maar daar kwam dan begin dit jaar een snelgroeiende tumor bij op de schildklier. Hij kreeg daarvoor pillen maar de effecten daarvan waren nu 7 maanden later al volledig uitgewerkt.

Bovendien begon zijn hart het nu ook te begeven volgens de arts en sinds maandag ging het plots heel hard achteruit. Hij werd heel even terug dikker maar hij was de laatste 2 weken weer graatmager geworden. Hij was nog een schim van zichzelf.

Hij deed niets anders meer dan overal onzindelijk plassen, en voor het overige urenlang in een koel plekje liggen slapen. Als hij dan eens wakker was al was het 4u in de nacht dan maakte hij mij wakker om comfort en liefde te voelen. Arm beestje.

Ik heb nog overwogen samen met de arts de dosis medicijnen te verhogen, maar de tumor groeide blijkbaar zo snel dat het gewoon uitstel van executie was welk leven had hij dan nog gehad?

Dus helaas ik heb besloten hem een spuitje te geven met pijn in het hart.

Klik om te vergroten...

Heel herkenbaar.
Onze kat werd 18,kreeg tumor.
Vermagerde enorm snel,plaste overal,kon niet meer eten,alleen beetje drinken.
Hebben toen ook besloten om het lijden te doen stoppen.
Pijnlijk.
Veel sterkte !!!!!!

Onze poes is na dik 5 dagen terug thuis. Amai nie te doen. Ik sliep beneden met de deuren open omdat hij binnen zou kunnen (maar niemand anders) en een uurtje geleden werd ik gewekt door de geluiden van een poes die zat te eten. De ontlading is niet te doen. In de winkels posters gaan ophangen, meer dan 100 flyers gaan bussen, elke avond uren buiten zoeken 's nachts, ... maar meneer is thuis en dat is wat telt zijn maatje is SUPER conent natuurlijk, die volgt hem op de voet

Ik heb al een tijdje een poes (8j) uit een asiel die steevast weigert om droog voer te eten, en als ze er van eet kotst ze het meteen weer uit.
Ik heb al alle merken geprobeerd, van Friskies tot Hills of Royal Canin, en niets werkt.
Al vanalles geprobeerd, zoals water erbij doen, zo'n vloeibare snack erdoor mengen, nat en droog voer mengen en weet ik wat nog allemaal.
Ik ben stilaan ten einde raad en al dat nat voer kan volgens mij ook niet ideaal zijn. Volgens de dierenarts is ze gezond, maar ik zou toch graag willen dat ze af en toe ook droog at. Iemand hier daar ervaring mee?

Boogymanx zei:

Ik heb al een tijdje een poes (8j) uit een asiel die steevast weigert om droog voer te eten, en als ze er van eet kotst ze het meteen weer uit.
Ik heb al alle merken geprobeerd, van Friskies tot Hills of Royal Canin, en niets werkt.
Al vanalles geprobeerd, zoals water erbij doen, zo'n vloeibare snack erdoor mengen, nat en droog voer mengen en weet ik wat nog allemaal.
Ik ben stilaan ten einde raad en al dat nat voer kan volgens mij ook niet ideaal zijn. Volgens de dierenarts is ze gezond, maar ik zou toch graag willen dat ze af en toe ook droog at. Iemand hier daar ervaring mee?

Klik om te vergroten...

Die van ons is net het tegenovergestelde. Eet alleen maar brokken. Vooral van de Royal Canin is hij helemaal gek.

We hebben momenteel 1 kater, Smokey, een black smoke Maine Coone van bijna 5j oud. Tot afgelopen maart hadden we ook nog een Rosse Maine Coone kater, Rosca, van 8j oud, helaas had Rosca alvleesklierkanker gekregen en was het uitgezaaid naar andere organen. Het ging behoorlijk snel slecht met hem (verloor helft van zijn gewicht, fut was er uit), het moment dat hij zijn ontlasting niet meer kon inhouden hebben we Rosca samen met de twee kindjes erbij laten inslapen bij de dierenarts, we missen hem tot op vandaag nog heel erg. Smokey had er eigenlijk niet echt een nauwe band mee, toen Rosca overleed had Smokey er dan ook niet echt last van.

Dat gezegd zijnde ben ik geen voorstander van nog poezen te nemen na Smokey. Zonder de kinderen hadden we zeeën aan tijd om met onze katten door te brengen, met de dagelijkse rush krijgt Smokey eigenlijk niet de aandacht die een poes zou moeten krijgen, hij zit een hele dag alleen thuis, als we dan 's avonds thuis zijn kan hij hoop en al nog een half uurtje mee komen kroelen op de zetel. Dat niet alleen maar wat mij persoonlijk stoort zijn de haren van de poezen die nogal hardnekkig aan onze kledij/meubels zitten, zeker met Maine Coones is dit heel erg. De enige reden dat we ook raskatten hadden was doordat mijn schoonmoeder ze fokt, anders zouden we allicht asielpoezen in huis hebben gehaald.

Ik denk ook dat als we later weer/nog een huisdier zouden nemen, het dan vooral een hond zal zijn. Als we nog een huisdier nemen zal het zijn omdat we meer tijd hebben (misschien 1 van de 2 deeltijds werken, kinderen reeds zelfstandig, ...) en we dus ook meer tijd kunnen besteden aan het dier. Een kat is leuk maar is toch nog een stuk afstandelijker dan een hond.