Archief - Uiteten met peuters
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Rasa
Legacy Member
Ik heb geen kinderen, maar mijn ouders namen mij wel vanaf mijn vier jaar mee op restaurant. Eerst was dat gewoon het restaurant van de Makro 
, maar dat diende als opvoeding om dan naar "echte" restaurants te gaan. Ik vond dat altijd buitengewoon en gedroeg me altijd.
Maar in se ben ik er wel mee akkoord dat een restaurant geen plaats is om met kleine kinderen te komen als die zich niet weten te gedragen. Een restaurant is (zeker 's avonds) gewoon een plaats voor volwassenen, met weinig aandacht/ruimte/mogelijkheden voor kinderen. Een kind vind er meestal niets aan om lang aan tafel te zitten en zal zich al gauw ergeren.
, maar dat diende als opvoeding om dan naar "echte" restaurants te gaan. Ik vond dat altijd buitengewoon en gedroeg me altijd.Maar in se ben ik er wel mee akkoord dat een restaurant geen plaats is om met kleine kinderen te komen als die zich niet weten te gedragen. Een restaurant is (zeker 's avonds) gewoon een plaats voor volwassenen, met weinig aandacht/ruimte/mogelijkheden voor kinderen. Een kind vind er meestal niets aan om lang aan tafel te zitten en zal zich al gauw ergeren.
goingfor2nd
Legacy Member
Wat sommigen is moeten leren is dat niet iedereen van kinderen houdt. Ik vind de analogie met roken nog niet zover gezocht. Jij hebt een kind, prima, geen enkel probleem, maar zorg ervoor dat ik er geen hinder van ondervind. Het is tenslotte uw keuze, niet die van mij.
desolation
Legacy Member
Kenneke10 zei:
bitch please, als uw kinderen lastig doen in een openbaar etablissement waar mensen komen om rustig te eten, dan is het maar normaal ook dat ge boze blikken krijgt.
cru gesteld is voor mij het meenemen van kleine kinderen op restaurant even hard not done als het meenemen van uw hond op restaurant. het beest is ni gemaakt om 2u of meer stil te zitten, gaat zen eigen enerveren en ambetant beginnen doen, int ergste geval nog eens pissen of kakken int restaurant waardoor het daar ook nog is begint te stinken en van tijd ook nog eens aan ander tafels gaan snuffelen om te zien of daar iets te doen is.
the_fox
Legacy Member
Kenneke10 zei:
Nee, sommige ouders anno 2014 weten niet wat ze met hun kinderen kunnen doen. Dit heeft niets met verzuring of kindvriendelijkheid te maken...
Ik zie graag kinderen, ik heb jaren leiding gegeven op het speelplein en op jeugdkampen, dit was met kinderen van 4 tot 16j. En als ik in het weekend/woensdagnamiddag in een tearoom/mc donalds/lunch garden/... ga eten of een koffie drinken dan stoor ik mij ook niet aan rondlopende/spelende kinderen. Ik stoor mij op restaurant ook niet aan kinderen die hun kunnen gedragen. Als ik echter 's avonds na een drukke werkdag, of in het weekend, afspreek met een vriendin/vrienden om iets te gaan eten; dan verwacht ik niet dat daar kinderen rondhollen, mensen aangapen of constant bleiten/roepen (een kind dat even zijn keel openzet voor een bepaalde reden, maar voor de rest zich voorbeeldig gedraagt, daar erger ik mij ook niet aan... het zijn kinderen. Maar constant zo doen is iets anders).
En waar ik mij dan wel aan stoor, zijn sommige ouders; niet de kinderen. Zoals hier al talloze keren gezegd is (door mij oa): er is een plaats en tijd voor alles. Als ge weet dat uw kind ambetant wordt in sommige situaties of als het te actief is om 's avonds mee te gaan op restaurant, zorg dan dat je een oppas hebt om het thuis te laten.
Mus
Legacy Member
Het probleem is dat veel kinderen verleerd zijn om zich te vervelen.
Elke verjaardag, elke paasklokken, elke sinterklaas, elke wat dan nog allemaal staat daar een resem cadeau's klaar om de kleine kalm en braaf te houden. Liefst iets elektronisch zodat ze stil en geconcentreerd naar het schermpje kunnen kijken, want da's lekker makkelijk terwijl de ouders na hun werk thuis nog wat moeten verder werken of andere taken invullen.
Wanneer kinderen hun vroeger creatief konden uitleven met vingerverf of kleurpotloden of wat geknutsel wordt er nu een ipad, ipod, iphone,.. in hun handen geduwd. Zetten ze hun keel open om één of andere reden wordt er enkel wat gesust en zetten ze een app open: hier speel daar maar mee. Die raken opgefokt van alle prikkels die ze terug krijgen van dat apparaat, want ALLES reageert op hen. En dan moeten ouders ook maar reageren wanneer kindlief zijn mond open trekt.
Leer kinderen eens vervelen, laat ze beseffen dat niet alles spannend en tof en plezant en luidruchtig enz moet zijn. Maar dat kalm blijven en een tekening maken er ook bij hoort.
Ik ben totaal niet tegen kinderen, maar ik vind het jammer dat zoveel kinderen worden weg gedrukt met een vluchtige noodoplossing om ze ff kalm te krijgen met een extrinsiek product, terwijl ze veel gemotiveerder zouden zijn om rustig te blijven als daar niet altijd iets aan zou vast hangen. Een simpele "wat ben je flink" was vroeger voldoende om kinderen te motiveren om dat goed gedrag de volgende keer te herhalen. Want dan hebben ze geleerd dat niet alles voor-wat-hoort-wat is in het leven en dat er niet overal een flinke beloning aan moet hangen. Kinderen willen een "wat ben jij flink" gekoppeld aan ff wat aandacht van zijn ouder, niet een "wat ben jij flink, nu mag je een kwartiertje op de ipad spelen", terwijl mama of papa zich meteen omdraait om verder te werken.
En ja ik had ook een gameboy vroeger, maar ik kon mij even goed rustig houden als ik van mijn ouders een t'is-genoeg-blik kreeg.
Ouders hebben bang om hun kinderen in het openbaar op de vingers te tikken omdat er wel altijd iemand is die daar commentaar op zou kunnen geven: "ziet daar eens wat een slechte ouder". Terwijl het af en toe geen kwaad kan om een kind eens goed op z'n plek te zetten, en nee, daarmee bedoel ik niet per se met een serieuze oorveeg.
En zulke kinderen kunt ge meenemen op restaurant.
Elke verjaardag, elke paasklokken, elke sinterklaas, elke wat dan nog allemaal staat daar een resem cadeau's klaar om de kleine kalm en braaf te houden. Liefst iets elektronisch zodat ze stil en geconcentreerd naar het schermpje kunnen kijken, want da's lekker makkelijk terwijl de ouders na hun werk thuis nog wat moeten verder werken of andere taken invullen.
Wanneer kinderen hun vroeger creatief konden uitleven met vingerverf of kleurpotloden of wat geknutsel wordt er nu een ipad, ipod, iphone,.. in hun handen geduwd. Zetten ze hun keel open om één of andere reden wordt er enkel wat gesust en zetten ze een app open: hier speel daar maar mee. Die raken opgefokt van alle prikkels die ze terug krijgen van dat apparaat, want ALLES reageert op hen. En dan moeten ouders ook maar reageren wanneer kindlief zijn mond open trekt.
Leer kinderen eens vervelen, laat ze beseffen dat niet alles spannend en tof en plezant en luidruchtig enz moet zijn. Maar dat kalm blijven en een tekening maken er ook bij hoort.
Ik ben totaal niet tegen kinderen, maar ik vind het jammer dat zoveel kinderen worden weg gedrukt met een vluchtige noodoplossing om ze ff kalm te krijgen met een extrinsiek product, terwijl ze veel gemotiveerder zouden zijn om rustig te blijven als daar niet altijd iets aan zou vast hangen. Een simpele "wat ben je flink" was vroeger voldoende om kinderen te motiveren om dat goed gedrag de volgende keer te herhalen. Want dan hebben ze geleerd dat niet alles voor-wat-hoort-wat is in het leven en dat er niet overal een flinke beloning aan moet hangen. Kinderen willen een "wat ben jij flink" gekoppeld aan ff wat aandacht van zijn ouder, niet een "wat ben jij flink, nu mag je een kwartiertje op de ipad spelen", terwijl mama of papa zich meteen omdraait om verder te werken.
En ja ik had ook een gameboy vroeger, maar ik kon mij even goed rustig houden als ik van mijn ouders een t'is-genoeg-blik kreeg.
Ouders hebben bang om hun kinderen in het openbaar op de vingers te tikken omdat er wel altijd iemand is die daar commentaar op zou kunnen geven: "ziet daar eens wat een slechte ouder". Terwijl het af en toe geen kwaad kan om een kind eens goed op z'n plek te zetten, en nee, daarmee bedoel ik niet per se met een serieuze oorveeg.
En zulke kinderen kunt ge meenemen op restaurant.
eniac
Legacy Member
Mus86 zei:
Dit kan wel eens de kern zijn. Ik heb ervaren dat consequentie zeer belangrijk is. Als uw kind iets fout doet, dan zorg je ervoor dat het dat weet. Om het even waar je bent en om het even wanneer. Daarom moet je nog geen publiekelijke scenes maken, maar uitleggen wat er niet goed is en waarom dat niet goed is moet je op z'n minst wel doen.
Ik zie zo vaak en public kinderen die zich misdragen en waarbij de ouders dan eens zeggen "stop daarmee" of "doe dat niet", kind trekt er zich niets aan, doet rustig voort, en de ouders laten het erbij. Kinderen leren heel snel dat de ouders snel opgeven, en gaan dus moeilijker luisteren. En doordat ze moeilijker luisteren wordt het voor de ouders dan weer een hele strijd om ze te doen luisteren. Beetje van een vicieuze cirkel.
En inderdaad, in dat soort gevallen erger ik me dan evenzeer aan de ouders.
Elk kind heeft mindere momenten. De juiste actie ondernemen en consequent zijn in wat je verlangt (duidelijk aantonen dat wat je zegt niet zomaar om te negeren is maar volharden) is noodzakelijk.
Over het vervelen: ik denk niet dat kinderen zich moeten leren te vervelen. Ze moeten eerder geleerd worden dat spelen met pakweg tablets maar 1 manier is om zich bezig te houden. Kleuren, werkblaadjes, "echt" spelen met niet-elektronisch speelgoed, spelen met ouders, daar moet allemaal plaats voor zijn. Ik heb er geen problemen mee om mijn kind even de tablet te geven als ze dat vraagt, want ze doet daar niet obsessief over en kan er evengoed een week niet naar vragen en zich eerder bezighouden met andere zaken.
Ik heb liever om haar toegang te geven tot alles en er haar op een zinvolle manier mee leren om te gaan, dan zaken te gaan verbieden.
Dingen als DVD-spelers in de auto met schermen tegen de hoofdsteun geplakt, daar ben ik zeer hard tegen (toch in de opvoeding die ik wil geven, anderen doen wat ze willen). Ze heeft een magnetisch tekenbord waar ze zich uitstekend kan mee vermaken, zelfs op lange ritten, en kan in boeken kijken.
Het gaat er ook om dat ik als ouder ook niet de slaaf wil worden van mijn kind. Continu K3 muziek of films in de auto om uw kind zoet te houden terwijl je zelf horendol wordt, neen dank u.
the_fox
Legacy Member
Nieuw op sociale media: 'kid shaming' - HLN.be
Terwijl het een belachelijk artikel is (HLN, duh...) staat er wel iets toepasselijk in de inleiding:
Terwijl het een belachelijk artikel is (HLN, duh...) staat er wel iets toepasselijk in de inleiding:
Mus
Legacy Member
Eniac, ik zeg niet dat het gebruik van tablets op zich fout is. Maar het probleem is dat elk saai verveelmoment voor kinderen heel makkelijk wordt opgevuld met spullen ZOALS tablets.
Een kind dat zich verveelt zet zijn fantasie aan het werk: wat kan ik doen om het voor mezelf leuker te maken? Dat kind kan zichzelf creatief ontwikkelen en wordt niet afhankelijk van een voorwerp om zijn prikkels en zintuigen mee te kanaliseren.
Dat klinkt misschien belachelijk, maar vroeger als kind maakte ik kampen in het bos met vriendjes waar we dan met onze verbeelding één of ander verhaal aan hingen en uuuuren waren wij zoet. Ik was ook blij met mijn zelf gemaakte schatkaarten en doen alsof er ergens één of ander goed verstopt lag waar ik op zoek naar moest gaan (en duh, ik wist al waar het lag, haja). Rampen bouwen waar ik met mijn auto's over sjeesde of ik maakte vleugels uit karton om te doen alsof ik zou vliegen. Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat kinderen nog maar weinig creatief zijn (en dan denk ik niet ELK kind, maar als ik mij voorbeelden voor de geest haal zijn het er weinig).
Elk stil moment wordt opgevuld. Met iets van buitenaf, iets wat ze in hun handen kunnen houden. Alles wordt op die manier ook wegwerp: 'is het niet leuk? Smijt het weg! Hier! Hier is iets anders!'. Dingen gaan sneller vervelen en het wordt moeilijker om de aandacht van een kind bij iets te houden, want: is dat waar dat kindje mee aan het spelen is niet veel spannender of leuker??
Probleem met die wegwerpmentaliteit is dat die lijn LATER ook wordt doorgetrokken naar relaties (en nu ben ik heeeeel ver aan het afwijken, maar dat is een onderwerp dat mij interesseert en waar ik met veel plezier ook over lees
). Mensen worden wegwerpbaar. Zijn ze niet leuk of spannend genoeg, bieden ze niet genoeg verrijking of passie aan mijn leven: buiten.
Een kind dat zich verveelt zet zijn fantasie aan het werk: wat kan ik doen om het voor mezelf leuker te maken? Dat kind kan zichzelf creatief ontwikkelen en wordt niet afhankelijk van een voorwerp om zijn prikkels en zintuigen mee te kanaliseren.
Dat klinkt misschien belachelijk, maar vroeger als kind maakte ik kampen in het bos met vriendjes waar we dan met onze verbeelding één of ander verhaal aan hingen en uuuuren waren wij zoet. Ik was ook blij met mijn zelf gemaakte schatkaarten en doen alsof er ergens één of ander goed verstopt lag waar ik op zoek naar moest gaan (en duh, ik wist al waar het lag, haja). Rampen bouwen waar ik met mijn auto's over sjeesde of ik maakte vleugels uit karton om te doen alsof ik zou vliegen. Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat kinderen nog maar weinig creatief zijn (en dan denk ik niet ELK kind, maar als ik mij voorbeelden voor de geest haal zijn het er weinig).
Elk stil moment wordt opgevuld. Met iets van buitenaf, iets wat ze in hun handen kunnen houden. Alles wordt op die manier ook wegwerp: 'is het niet leuk? Smijt het weg! Hier! Hier is iets anders!'. Dingen gaan sneller vervelen en het wordt moeilijker om de aandacht van een kind bij iets te houden, want: is dat waar dat kindje mee aan het spelen is niet veel spannender of leuker??
Probleem met die wegwerpmentaliteit is dat die lijn LATER ook wordt doorgetrokken naar relaties (en nu ben ik heeeeel ver aan het afwijken, maar dat is een onderwerp dat mij interesseert en waar ik met veel plezier ook over lees
). Mensen worden wegwerpbaar. Zijn ze niet leuk of spannend genoeg, bieden ze niet genoeg verrijking of passie aan mijn leven: buiten.eniac
Legacy Member
Mus86 zei:
Ik heb dat ook niet echt zo opgevat hoor. Hetgeen ik eigenlijk vooral op inhaakte is het idee dat kinderen zich moeten "leren vervelen". Dat moeten ze voor mij niet, ze moeten gewoon leren zich op andere manieren bezig te houden dan de meest gemakkelijke (de talloze schermen en knoppen bvb).
Enfin, waarschijnlijk is het gewoon een semantische discussie want ik heb de indruk dat je ook hetzelfde bedoelt.
Volledig akkoord met de rest van je post uitgezonderd de laatste alinea over relaties. Ik ben daar ook niet niet akkoord mee - ik heb daar (nog) geen mening rond.
ad: maar uit verveling ontstaan inderdaad de mooiste dingen. Voor veel spelletjes heb je zelfs geen attributen nodig.glashelder
Legacy Member
Wat voor honden ken jij in hemelsnaam?desolation zei:
Als wij gaan wandelen met de hond gaan wij vaak daarna iets op een terrasje drinken en dan ligt ze gewoon braaf onder de tafel hoor. Die is daar heel flink in, we horen die niet. Pissen of kakken moet ze ook niet, een hond kan het heus wel 2u ophouden ('t zou anders plezant zijn, elke 2u naar buiten met de hond). Natuurlijk nemen we die niet mee op restaurant maar ze zou het best kunnen zonder lastig te zijn. Als we haar geen aandacht geven gaat ze gewoon gaan liggen en wacht tot wij klaar zijn.desolation
Legacy Member
"cru gesteld" staat er voor een reden bij he
die van ons zijn ook prima zindelijk, maar 2u kalm zijn doen die nooit, dat zit er niet in bij een jack russel.
mijn punt is gewoon dat een restaurant voor sommige dingen gewoon geen plaats is. zelfs al is uw kind op zich braaf en wat nog, als daar een stil kind ineens zijn pamper volschijt is mijn appetijt ook over hoor (en imho de rekening voor wie dat kind heeft meegebracht)
die van ons zijn ook prima zindelijk, maar 2u kalm zijn doen die nooit, dat zit er niet in bij een jack russel.
mijn punt is gewoon dat een restaurant voor sommige dingen gewoon geen plaats is. zelfs al is uw kind op zich braaf en wat nog, als daar een stil kind ineens zijn pamper volschijt is mijn appetijt ook over hoor (en imho de rekening voor wie dat kind heeft meegebracht)
desolation
Legacy Member
Naar het toilet gaan zoals een zindelijk persoon
vs
In uw broek schijten, stinkend langs etende mensen naar het wc gedragen worden, daar uwe pamper vol kak en pis vernieuwd krijgen en de stinkende pamper ofwel in de vuilbak gesmeten ofwel meegenomen.
Een van de twee is ongepast in een restaurant.
vs
In uw broek schijten, stinkend langs etende mensen naar het wc gedragen worden, daar uwe pamper vol kak en pis vernieuwd krijgen en de stinkende pamper ofwel in de vuilbak gesmeten ofwel meegenomen.
Een van de twee is ongepast in een restaurant.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.