TheBram
Legacy Member
Dag allen, voor ik begin, een kleine voorstelling van mezelf. Ik ben beginnen met roken toen ik 16 was. Net zoals allen was dit 'enkel tijdens het uitgaan' of 'enkel op de middag' of whatever. Een jaar later zat ik aan een pak per dag, en dit voor 4.5 jaar. Ben uiteindelijk gestopt mbv medicatie (Champix) en sinds dien 5 maand rookvrij.
Nu net (vanavond), zwak momentje, mede door hoeveelheid pinten, toch een sigaret gerookt. Ik heb, met uitzondering van de eerste anderhalf jaar, altijd muntsigaretten gerookt. Deze avond heb ik een muntsigaret gerookt. Voor ik het besefte was ik aan het trekken van de sigaret, en ik vond het zalig! Moest niet hoesten of niks, vond de smaak en geur super, ook al ben ik sinds kort veel sportiever en ben ik zelfs 5 kilo afgevallen om beter te kunnen sporten. Toen ik aan mijn sigaret aan het trekken was vroeg ik me af waarom ik ooit gestopt was in de eerste plaats.
Heb er nu al spijt van, alhoewel een stem in mij het omgekeerde zei. Toen ik begon met roken, was er niemand rond mij die rookte. En ik ben eigenlijk doorheen mijn pubertijd altijd de enige gebleven die rookte, wat uitzonderlijk is. Ik heb altijd gehouden van de geur, smaak en gewoonte van het roken en heb het bijzonder moeilijk om het uit mijn hoofd te krijgen. De dag dat ik kan roken zonder dat het effect heeft op mn gezondheid, rook ik gewoon weer.
Grrrr frustratie, wou dat ik nooit begonnen was, maar daar is het nu te laat voor..
Nu net (vanavond), zwak momentje, mede door hoeveelheid pinten, toch een sigaret gerookt. Ik heb, met uitzondering van de eerste anderhalf jaar, altijd muntsigaretten gerookt. Deze avond heb ik een muntsigaret gerookt. Voor ik het besefte was ik aan het trekken van de sigaret, en ik vond het zalig! Moest niet hoesten of niks, vond de smaak en geur super, ook al ben ik sinds kort veel sportiever en ben ik zelfs 5 kilo afgevallen om beter te kunnen sporten. Toen ik aan mijn sigaret aan het trekken was vroeg ik me af waarom ik ooit gestopt was in de eerste plaats.
Heb er nu al spijt van, alhoewel een stem in mij het omgekeerde zei. Toen ik begon met roken, was er niemand rond mij die rookte. En ik ben eigenlijk doorheen mijn pubertijd altijd de enige gebleven die rookte, wat uitzonderlijk is. Ik heb altijd gehouden van de geur, smaak en gewoonte van het roken en heb het bijzonder moeilijk om het uit mijn hoofd te krijgen. De dag dat ik kan roken zonder dat het effect heeft op mn gezondheid, rook ik gewoon weer.
Grrrr frustratie, wou dat ik nooit begonnen was, maar daar is het nu te laat voor..