ik voel mij ook soms heel raar als dingen ni uitgepraat zijn en we het dan 'bijleggen'
ik ben trouwens zelf ook superjaloers, terwijl ik er zelf nix van zou maken om met andere meiskes weg te gaan
ligt gewoon aan een gebrek aan vertrouwen denk ik zo (ik heb dan ook nog nooit gezegd tegen haar dat ik zeker vreemd zou gaan alser ruzie was tussen ons en alsik dan zou dronken zijn fzo, hoe kan ik haar nu nog vertrouwen alleen?
)
Mijn huidige relatie zie ik nog ten onderen gaan door het leeftijdsverschil.
Zij is net 18 en gaat volgend jaar pas naar het 6de middelbaar. Ik word er 20 en zit al in het werk.
Qua mentaliteit verschillen we toch nogal, vooral als het om 'de dingen des levens' gaat.
Ik denk aan leuke hobby's (ik rij moto, doe aan kitesurfen, ga graag weg opt gemak), haar leven staat in het teken van onze relatie (alles samen doen, en later dan kinderen enz.)
En dat is iets waar ik echt niet mee kan leven, dat ze constant met mij bezig is. Iedere dag als we niet bij elkaar zijn een hoop sms'en moeten zenden, altijd rapport uitbrengen alsik ergens naartoe ga (ik ben nog niet getrouwd voor een reden eh seg!!!
)
Ik kan er echt niet tegen aan die noodzaak om constant met elkaar bezig te moeten zijn, zij wordt kwaad als we samen weggaan en dat ik veel tegen andere mensen praat en niet tegen haar! Moest zij wat socialer aangelegd zijn en zichzelf in het gesprek betrekken (maar ze weet natuurlijk niet genoeg van de wereld op dat vlak!) zou het veel leefbaarder zijn!
Toch ben ik bang om zonder lief te vallen voor de leuke dingen:
-sex
(niet geheel onbelangrijk, tis gene taboe eh mensen
)
-dingen samen doen, sommige dingen zijn toch wel leuker om samen naartoe te gaan. Familiefeesten, samen met andere koppels weggaan ligt ook wat meer voor de hand. Shoppen, op reis gaan, weetikveel wat nog allemaal
