Archief - Waarom was het gedaan met je laatste vriend(in)?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
SweetEmmaRose
Legacy Member
Ik zei alleen dat ik het vrij eerlijk vond van haar, om te zeggen da ge iemand verlaat voor iemand anders.. de meeste mensen zeggen da gewoon ni.
En nee 6maand is nu ni iets waar ge mega veel spijt om moet hebben he. Zijt blij da ge vroeg genoeg hebt ondervonde da ze een 'wijf' was.
Toch, als uw verhaal klopt, vindk het maar raar da ze u zou opgeven na 6maand en een vriendschap voordien.. en dat allemaal voor eimand die ze amper 2x heeft gesproke? Misschien heeft ze hem zo weinig gesproken omda gij het verbiedde? Omda gij er ni mee omkon en ze da verstikkend vond? Kweni, thinking out loud here. Maar als gij da na ochottekes 6maand bij mij deed zouk ook snel weg zijn zu.
En zipke: agreed.
En nee 6maand is nu ni iets waar ge mega veel spijt om moet hebben he. Zijt blij da ge vroeg genoeg hebt ondervonde da ze een 'wijf' was.
Toch, als uw verhaal klopt, vindk het maar raar da ze u zou opgeven na 6maand en een vriendschap voordien.. en dat allemaal voor eimand die ze amper 2x heeft gesproke? Misschien heeft ze hem zo weinig gesproken omda gij het verbiedde? Omda gij er ni mee omkon en ze da verstikkend vond? Kweni, thinking out loud here. Maar als gij da na ochottekes 6maand bij mij deed zouk ook snel weg zijn zu.
En zipke: agreed.
Blanco
Legacy Member
ik verbood haar helemaal niks, ik liet ze net heel vrij. Wij woonden ook niet samen. Dat tripje hebben we trouwens pas afgesproken op donderdagavond, dus als dit de bedoeling was dan was het enkel en alleen maar met het doel om te kwetsen. We hebben veel zo'n tripjes gedaan, ze weet best welke
herinneringen daar aan vast hangen. Dit was puur enkel en alleen om te kwetsen. Niet alleen de daad, maar zeker ook de manier waarop is onvergeeflijk, unexcusable. Ik weet ondertussen met wie en sinds wanneer ze elkaar kennen (van haar netlog vrienden) en die twee keer lijkt wel te kloppen als ik de data van haar profile updates bekijk. "Bevriend met ...."... vier dagen geleden. Niet te geloven.
Ik zou het beter niet opgezocht hebben want ze is het allemaal niet waard. Ook haar vriendinnen snappen het niet.
Het komt uiteindelijk allemaal neer op hetgene dat SkeEvn zei.
herinneringen daar aan vast hangen. Dit was puur enkel en alleen om te kwetsen. Niet alleen de daad, maar zeker ook de manier waarop is onvergeeflijk, unexcusable. Ik weet ondertussen met wie en sinds wanneer ze elkaar kennen (van haar netlog vrienden) en die twee keer lijkt wel te kloppen als ik de data van haar profile updates bekijk. "Bevriend met ...."... vier dagen geleden. Niet te geloven.
Ik zou het beter niet opgezocht hebben want ze is het allemaal niet waard. Ook haar vriendinnen snappen het niet.
Het komt uiteindelijk allemaal neer op hetgene dat SkeEvn zei.
Accalia
Legacy Member
Natuurlijk kan je dat via wat netloggegevens niet allemaal achterhalen, misschien kende ze hem al van tevoren (verliefd worden puur via chat is toch iets dat ik nog niet begrijp), kan allemaal.
Maar als het zo zit zoals je vertelde, zou ik toch blij zijn zo'n voorval nog vrij vroeg gebeurd is, en niet na 3 jaar relatie ofzo.
En écht om te kwetsen zal het wss wel niet geweest zijn, moet je al een heel slecht mens voor zijn als dat je enige rede is imo. (tenzij je haar ook eens gekwetst hebt vroeger, en ze "wraak" wil nemen... maar dan nog)
Maar als het zo zit zoals je vertelde, zou ik toch blij zijn zo'n voorval nog vrij vroeg gebeurd is, en niet na 3 jaar relatie ofzo.
En écht om te kwetsen zal het wss wel niet geweest zijn, moet je al een heel slecht mens voor zijn als dat je enige rede is imo. (tenzij je haar ook eens gekwetst hebt vroeger, en ze "wraak" wil nemen... maar dan nog)
SweetEmmaRose
Legacy Member
Savage zei:
Hij heeft een antwoord gekregen van haar. Hij heeft een uitleg gekregen.
Ik zou ook gaan zoeken ze, maar ik zou ni klagen om hetgeen ik vind. Ge zoekt er zelf achter, dan is da uw probleem en moet ge da ni op haar steken.
Nu ik wil het voor haar ni opnemen, evengoed is da echt een trut die gewoon snel snel is verdwenen.
ik vind het verhaal gewoon ni kloppen.
Om na 6maand al zo verstikkend en achtervolgend te doen..
BrAiNpAiN
Legacy Member
over het verstikken heeft em u al een antwoord gegeven, dus drop thatSweetEmmaRose zei:
over het achtervolgend, ik denk da iedereen gaat zoeken, maar wa gij der dan als uitleg aan geeft
die jongen vraagt om wa sympathie (tis der den topic voor ook), komt dan ni zo afbrekend doen en ga in nen anderen topic zeveren...
Kan die kerel der aan doen da em mss een beke emotioneel ingesteld is, op 6mnd kan er mss al wel wa gebeuren.
SweetEmmaRose
Legacy Member
BrAiNpAiN zei:over het verstikken heeft em u al een antwoord gegeven, dus drop that
over het achtervolgend, ik denk da iedereen gaat zoeken, maar wa gij der dan als uitleg aan geeft
die jongen vraagt om wa sympathie (tis der den topic voor ook), komt dan ni zo afbrekend doen en ga in nen anderen topic zeveren...
Kan die kerel der aan doen da em mss een beke emotioneel ingesteld is, op 6mnd kan er mss al wel wa gebeuren.
Ja en ik probeerde toch? Ik zei da da suckte maar da ze wel heel eerlijk was geweest. Hij had goesting om op een ander 'wijf' te bashen. Sorry dan ze.
Zo'n ingesteldheid gaat idd geen medelijde wekken bij mij.
Djack
Legacy Member
Kzal men verhaal eens even uit de doeken doen :
Al de miserie begon ongeveer begin mei. Ik en men vriendin hadden al 2j en een half een relatie. Over de toekomst waren we het altijd eens. We waren zeker dat we bij elkaar wouden blijven en dus in de nabije toekomst wouden gaan samenwonen.
Begin mei haalde ze dit onderwerp nog eens aan, en ze wou dat we er wel zo snel mogelijk werk van maakten. Dit kwam voor mij verschietachtig aan, en ik was dus helemaal
ff de kluts kwijt ... Ik wist niet meer wat ik wou ... Zag ik mijn toekomst wel met haar? Wou ik echt wel mijn hele leven bij haar blijven? Ik bracht haar hiervan op de hoogte en zij was er toch enorm van aangedaan. Ze twijfelde of ik haar nog wel graag zag ... Ze zag al haar dromen in rook opgaan. Na een tijdje vroeg ik voor ff een rustpauze voor mezelf in te lassen, voor te zien wat dat zei ... Terwijl had ik ook iemand anders leren kennen waar het toch enorm mee vlotte. Beginnende gevoelens staken de kop op ...
Na 4 dagen kon men vriendin het niet meer aan en wou ze van mij definitief een antwoord ... Ik had terwijl besloten van alles nog een kans te geven, die 2j en een half wou ik niet zomaar weggooien. Toen ik haar dat zei, zei ze uit zichzelf dat ze vreesde dat het voor haar niet meer zou gaan ... Ze was doodziek van wat er gebeurd was, en ik had haar gewoon teveel pijn gedaan ... Voor haar was het dus definitief gedaan ... Ik nog een paar dagen blijven aandringen voor het toch nog eens te proberen maar ze bleef bij haar beslissing.
Toen ik doorhad dat ze het echt meende wou ik nog eerlijk tegen haar zijn en vertelde haar dat ik ook iemand anders had leren kennen. Toen werd ik ineens de klootzak, en de slechtte, en noem maar op ...
Daardoor wist ze het allemaal wel ff niet meer ... Maar uiteindelijk is ze nog steeds niet op haar beslissing teruggekomen. Ze heeft altijd een goed contact gehad met nen kerel van haar MSN. Ze kent die persoon toch al een aantal jaren, en die gast heeft altijd al achter haar gat gelopen. Hij is van Oost-Vlaanderen, zij van Turnhout ergens. Hij was er voor haar in de moeilijke dagen, en bij hem kon ze steun vinden. Dus ondertussen heeft ze gevoelens voor die kerel gekregen. Ze heeft hem nog nooit gezien, maar ze wilt wel zien wat dat zegt ... Volgende week heeft ze op haar school een soort van "eindbal", ik had haar gevraagd om mij nog steeds mee te nemen aangezien ze nog altijd niet goed weet hoe het bij haar zit. Maar ze neemt mij of zelfs die andere kerel niet mee, ze wil niemand tegen de schenen stampen. Ze weet zeker dat ze nog iets voelt voor mij, maar ze heeft geen idee op welk gebied ... In die periode van dit alles ergens is ook mijn broer overleden, ook een enorme pijn die ik me moet meedragen. Ik moet mezelf volgende week laten opnemen in het ziekenhuis voor professionele begleiding. Dit heb ik mijn ex nog meegedeelt donderdagavond aan telefoon, sindsdien heb ik ze niet meer gehoord.
In dat laatste gesprek is er nog vanalles gezegd geweest.
Zij zit met een enorm schuldgevoel omdat zij het gevoel heeft dat zij hier de grootste oorzaak van is, wat ik heb ontkend, maar ze zit er zoiezo voor een stuk tussen.
Ze zegt ook dat ze het niet met opzet doet en toch wel medelijden met me heeft.
Kheb haar dan ook duidelijk gevraagd om me niet al raar of freak te bezien omdat ik binnenmoet, wat ze logischerwijze ook niet ging doen natuurlijk. Ik vraag haar of ik volledig afgeschreven was maar daar kon ze mij totaal geen antwoord op geven ...
Ze wou dat ze de toekomst kon voorspellen, maar dat gaat niet natuurlijk ...
Zij gaat nu gwn zien wat alles brengt, ook met die andere kerel. En moest ze toch de drang trughebben naar mij, dan ging ze mij dat zo snel mogelijk laten weten.
Kheb haar dan gelaten met de woorden dak eeuwig van haar ging blijf houden, en dat ze dat voor altijd moest herinneren. Ze vroeg of ik haar op de hoogte wou houden als ik in het ziekenhuis zou zijn enz, wat ik dus ook ga doen ...
En nu zit ik hier nog steeds elke dag aan haar te denken, mijn kas op te freten, en de kruipende minuten af te tellen ...
Al de miserie begon ongeveer begin mei. Ik en men vriendin hadden al 2j en een half een relatie. Over de toekomst waren we het altijd eens. We waren zeker dat we bij elkaar wouden blijven en dus in de nabije toekomst wouden gaan samenwonen.
Begin mei haalde ze dit onderwerp nog eens aan, en ze wou dat we er wel zo snel mogelijk werk van maakten. Dit kwam voor mij verschietachtig aan, en ik was dus helemaal
ff de kluts kwijt ... Ik wist niet meer wat ik wou ... Zag ik mijn toekomst wel met haar? Wou ik echt wel mijn hele leven bij haar blijven? Ik bracht haar hiervan op de hoogte en zij was er toch enorm van aangedaan. Ze twijfelde of ik haar nog wel graag zag ... Ze zag al haar dromen in rook opgaan. Na een tijdje vroeg ik voor ff een rustpauze voor mezelf in te lassen, voor te zien wat dat zei ... Terwijl had ik ook iemand anders leren kennen waar het toch enorm mee vlotte. Beginnende gevoelens staken de kop op ...
Na 4 dagen kon men vriendin het niet meer aan en wou ze van mij definitief een antwoord ... Ik had terwijl besloten van alles nog een kans te geven, die 2j en een half wou ik niet zomaar weggooien. Toen ik haar dat zei, zei ze uit zichzelf dat ze vreesde dat het voor haar niet meer zou gaan ... Ze was doodziek van wat er gebeurd was, en ik had haar gewoon teveel pijn gedaan ... Voor haar was het dus definitief gedaan ... Ik nog een paar dagen blijven aandringen voor het toch nog eens te proberen maar ze bleef bij haar beslissing.
Toen ik doorhad dat ze het echt meende wou ik nog eerlijk tegen haar zijn en vertelde haar dat ik ook iemand anders had leren kennen. Toen werd ik ineens de klootzak, en de slechtte, en noem maar op ...
Daardoor wist ze het allemaal wel ff niet meer ... Maar uiteindelijk is ze nog steeds niet op haar beslissing teruggekomen. Ze heeft altijd een goed contact gehad met nen kerel van haar MSN. Ze kent die persoon toch al een aantal jaren, en die gast heeft altijd al achter haar gat gelopen. Hij is van Oost-Vlaanderen, zij van Turnhout ergens. Hij was er voor haar in de moeilijke dagen, en bij hem kon ze steun vinden. Dus ondertussen heeft ze gevoelens voor die kerel gekregen. Ze heeft hem nog nooit gezien, maar ze wilt wel zien wat dat zegt ... Volgende week heeft ze op haar school een soort van "eindbal", ik had haar gevraagd om mij nog steeds mee te nemen aangezien ze nog altijd niet goed weet hoe het bij haar zit. Maar ze neemt mij of zelfs die andere kerel niet mee, ze wil niemand tegen de schenen stampen. Ze weet zeker dat ze nog iets voelt voor mij, maar ze heeft geen idee op welk gebied ... In die periode van dit alles ergens is ook mijn broer overleden, ook een enorme pijn die ik me moet meedragen. Ik moet mezelf volgende week laten opnemen in het ziekenhuis voor professionele begleiding. Dit heb ik mijn ex nog meegedeelt donderdagavond aan telefoon, sindsdien heb ik ze niet meer gehoord.
In dat laatste gesprek is er nog vanalles gezegd geweest.
Zij zit met een enorm schuldgevoel omdat zij het gevoel heeft dat zij hier de grootste oorzaak van is, wat ik heb ontkend, maar ze zit er zoiezo voor een stuk tussen.
Ze zegt ook dat ze het niet met opzet doet en toch wel medelijden met me heeft.
Kheb haar dan ook duidelijk gevraagd om me niet al raar of freak te bezien omdat ik binnenmoet, wat ze logischerwijze ook niet ging doen natuurlijk. Ik vraag haar of ik volledig afgeschreven was maar daar kon ze mij totaal geen antwoord op geven ...
Ze wou dat ze de toekomst kon voorspellen, maar dat gaat niet natuurlijk ...
Zij gaat nu gwn zien wat alles brengt, ook met die andere kerel. En moest ze toch de drang trughebben naar mij, dan ging ze mij dat zo snel mogelijk laten weten.
Kheb haar dan gelaten met de woorden dak eeuwig van haar ging blijf houden, en dat ze dat voor altijd moest herinneren. Ze vroeg of ik haar op de hoogte wou houden als ik in het ziekenhuis zou zijn enz, wat ik dus ook ga doen ...
En nu zit ik hier nog steeds elke dag aan haar te denken, mijn kas op te freten, en de kruipende minuten af te tellen ...
Terrorist_Hell
Legacy Member
Damn, allemaal mooie relaties hier Misschien 'ns wat minder teren op dat gemeenschappelijke gedoe, mensen veranderen in hun leven wel 'ns van gedacht. Dat betekent daarom niet dat ze je minder graag zien. En daarbij, samenwonen, is dat zo speciaal, behalve dan de financiële rekening? Al de rest zijn maar hersenspinsels van "ooooh zo mooi..., dit verandert ons leven".
Misschien 'ns wat minder teren op dat gemeenschappelijke gedoe, mensen veranderen in hun leven wel 'ns van gedacht. Dat betekent daarom niet dat ze je minder graag zien. En daarbij, samenwonen, is dat zo speciaal, behalve dan de financiële rekening? Al de rest zijn maar hersenspinsels van "ooooh zo mooi..., dit verandert ons leven".
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.