Archief - Waarom was het gedaan met je laatste vriend(in)?

dude, don't spoil it

Zo beter?

protnie zei:

Spoiler

Schitterend verwoording van een opblaaspop

Klik om te vergroten...

Na 6 jaar er ook een punt achter gezet. Al van het begin merkte ik een paar rare trekjes. Mijn grote probleem is dat ik een enorme doorzetter ben en dat ik haar graag zag.

Ze was een egocentrisch persoon met tamelijk veel egoïstische trekjes. Bovendien nog lekker dominant. Redelijk gesloten, over problemen praten vond ik altijd moeilijk. Ik ben iemand die makkelijk compromissen kan sluiten, maar in de praktijk kwam het erop neer dat ik gewoon moest toegeven.

Zij vond dat allemaal maar normaal dat ik me steeds zat weg te cijferen, ze was voor weinig rede vatbaar.

De laatste maanden was er dan ook weinig liefde nog te bespeuren. Ze zat gewoon te wachten tot ik het afmaakte. Toen dat te lang naar zin duurde, deed ze alsmaar lastiger om lastiger.

'In vriendschap uit elkaar gegaan' Al heb ik haar sindsdien nooit meer gezien.

Life goes on of begint het nu pas?

begin januari leerde ik een meisje kenne,het klikte direct en in enkele weken tijd was ik smoorverliefd op haar,we werden beste vrienden en konnen echt niet zonder elkaar,het was altijd met upps en downs,maar telkens kwamen we er uit,20 juni,na 6 maand verliefdheid kust ze me ,ik in de 7e hemel en sindsdien verkeren we dus,de eerste dagen,weken gingen van een leien dakje,alles verliep perfect en ik was de gelukkigste jongen dat er rondliep,tot 13 juli,ik vertrek op vakantie en zie haar voor een laatste keer voor meer dan een maand,tijden veranderen,ik zie haar nog steeds doodgraag,maar heb et gevoel dat het bij haar steeds meer en meer afzwakt,dit weekend kon ik haar dan eindelijk zien,maar telkens komt ze met een excuus af,dus vant weekend niet afspreken,ik ben teleurgesteld en boos,nu zit het nog altijd niet goed,waardoor ik echt meer en meer begin te denken,en vrezen dat onze laatste dagen geteld zijn

Selderijstok zei:

I agree with acid_bug's statement

Al die zever van achterna gaan enzo, ben daar zo niet voor (das nu mijn mening he). Gebt er vertrouwen in of niet. En elkaar dan terug zien na zo'n lange tijd doet zoveel meer deugd dan ze in die periode eventjes te gaan bezoeken. Tenzij het voor belangrijke dingen is natuurlijk. Dus niet voor: kmis je schatjeuh of kmoe u nu zien want kan niet zonder u.

Klik om te vergroten...

zeg wel, de mijne gaat 10 dagen op congé en ze sms't evenveel als anders!!

graahhh, dacht nu eindelijk op mn gemak te zijn!

Tis al 8 maanden en sinds de eerste maand ups & downs, zal er stilaan een eind aan moeten maken. Ik ben sedertdien wel begonnen aan een job met veel stress, maar dat meiske bezorgt mij nog eens minstens evenveel extra stress waardoor ik mezelf niet meer ben soms (word agressief uit onmacht tegenover haar).

Ik ben er inmiddels 20, sindskort in het werk. Zij is er 18 en sukkelt om haar 5de ASO uit te doen.

Het enigste waar we ons beiden nog goed mee amuseren is de sex en ik ben de laatste maanden ook onze relatie wat beginnen afbouwen totdat er maar dat meer overbleef zodanig dat ik ook weer wat tijd kreeg (die zij opslorpte) voor mijn kenissen&maten waar ik veel meer deugd uit krijg van hun gezelschap!

Wat zullen die 8 maanden zijn alsik er nog 2 jaar zou bij kunnen blijven en dat het toch niet diegene is waar ik oud mee zal worden???

Zij studeerde, ik werkte reeds. Na enkele weken merkte ik al dat ze obsessief wilde samen zijn (dat merkte ik als ik er met haar over praatte). En heb er dan meteen maar een einde aan gemaakt. Ik was er op tijd bij dus

Zeemanneke zei:

Na 6 jaar er ook een punt achter gezet. Al van het begin merkte ik een paar rare trekjes. Mijn grote probleem is dat ik een enorme doorzetter ben en dat ik haar graag zag.

Ze was een egocentrisch persoon met tamelijk veel egoïstische trekjes. Bovendien nog lekker dominant. Redelijk gesloten, over problemen praten vond ik altijd moeilijk. Ik ben iemand die makkelijk compromissen kan sluiten, maar in de praktijk kwam het erop neer dat ik gewoon moest toegeven.

Zij vond dat allemaal maar normaal dat ik me steeds zat weg te cijferen, ze was voor weinig rede vatbaar.

De laatste maanden was er dan ook weinig liefde nog te bespeuren. Ze zat gewoon te wachten tot ik het afmaakte. Toen dat te lang naar zin duurde, deed ze alsmaar lastiger om lastiger.

'In vriendschap uit elkaar gegaan' Al heb ik haar sindsdien nooit meer gezien.

Life goes on of begint het nu pas?

Klik om te vergroten...

Da is iets wa ik nooit begrepen heb, hoe kunnen mensen maanden, een jaar en zelfs jaren in een relatie blijven waarvan iedereen weet dat ze gewoon ni werkt....
Ik bedoel jij hebt dus 6 jaar met iemand geleefd die eigenlijk gene zak om u gaf en dan nog eens enkele maanden waar er helemaal geen liefde meer te bespeuren was, waar zijde dan mee bezig?

(Dit is niet persoonlijk op u bedoelt hoor maar ik erger mij daar gewoon aan dat er zo koppels zijn waarvan de één zijn persoonlijkheid onder "lichte dwang" volledig omkeert, die meer ruzie maken as wa anders etc. Ik vraag mij dan altijd af waar da ge mee bezig zijt. En ik zie regelmatig zo'n dingen gebeuren (wat niet wegneemt dat er ook goeie relaties zijn hoor))

Ja, dat snap ik niet. Daarom is het misschien altijd beter om het verhaal van de andere kant ook te horen. Mensen overdrijven snel als ze hun gelijk willen halen.

tuesadorable zei:

Ja, dat snap ik niet. Daarom is het misschien altijd beter om het verhaal van de andere kant ook te horen. Mensen overdrijven snel als ze hun gelijk willen halen.

Klik om te vergroten...

2nd.

En ook: achteraf bekeken, als de relatie gedaan is, bekijkt men enkel de negatieve aspecten en heeft men zoiets van: "ik heb mijn tijd verspild". Da's zeker niet altijd het geval, er zijn ongetwijfeld ook veel mooie momenten geweest, maar die vergeet je omdat je onder invloed staat van negatieve gevoelens.

Natuurlijk is dit niet bij iedereen het geval hé. Je hebt ook veel mensen die denken: ach, het was wel een mooie tijd maar er komt nu eenmaal een einde aan.

Zeemanneke zei:

Na 6 jaar er ook een punt achter gezet. Al van het begin merkte ik een paar rare trekjes. Mijn grote probleem is dat ik een enorme doorzetter ben en dat ik haar graag zag.

Ze was een egocentrisch persoon met tamelijk veel egoïstische trekjes. Bovendien nog lekker dominant. Redelijk gesloten, over problemen praten vond ik altijd moeilijk. Ik ben iemand die makkelijk compromissen kan sluiten, maar in de praktijk kwam het erop neer dat ik gewoon moest toegeven.

Zij vond dat allemaal maar normaal dat ik me steeds zat weg te cijferen, ze was voor weinig rede vatbaar.

De laatste maanden was er dan ook weinig liefde nog te bespeuren. Ze zat gewoon te wachten tot ik het afmaakte. Toen dat te lang naar zin duurde, deed ze alsmaar lastiger om lastiger.

'In vriendschap uit elkaar gegaan' Al heb ik haar sindsdien nooit meer gezien.

Life goes on of begint het nu pas?

Klik om te vergroten...

ken ik u toevallig ?

Jordy hier :O

wilyjens zei:

begin januari leerde ik een meisje kenne,het klikte direct en in enkele weken tijd was ik smoorverliefd op haar,we werden beste vrienden en konnen echt niet zonder elkaar,het was altijd met upps en downs,maar telkens kwamen we er uit,20 juni,na 6 maand verliefdheid kust ze me ,ik in de 7e hemel en sindsdien verkeren we dus,de eerste dagen,weken gingen van een leien dakje,alles verliep perfect en ik was de gelukkigste jongen dat er rondliep,tot 13 juli,ik vertrek op vakantie en zie haar voor een laatste keer voor meer dan een maand,tijden veranderen,ik zie haar nog steeds doodgraag,maar heb et gevoel dat het bij haar steeds meer en meer afzwakt,dit weekend kon ik haar dan eindelijk zien,maar telkens komt ze met een excuus af,dus vant weekend niet afspreken,ik ben teleurgesteld en boos,nu zit het nog altijd niet goed,waardoor ik echt meer en meer begin te denken,en vrezen dat onze laatste dagen geteld zijn

Klik om te vergroten...

mijne eindigde gelijkaardig..

ik leerde haar kennen, we waren elke dag samen (ja ik 19, zij 20).. alles ging perfect, ze zei dat ze nog nooit zo een perfecte relatie gehad had..
ze gaat naar engeland voor een week, de dag dat ze terug kwam verwachte ze me om 7 uur. ik zei van ja sorry zal half 8 zijn, want ik moet werken tot 6, en dan naar huis is half 7, wassen + eten, dan ist ongeveer 7 uur al, en dan moet ik vertrekken, dus nja half 8 bij jou...

zo ambras over gemaakt.. : /

bon den dag zelf naar huis geracet, eten binnengeslikt, gedouced op 2 minuten, om 5 voor 7 was ik bij haar..

ze was dan 3 dagen thuis, en vertrok dan naar Italië.. de dag voor ze vertrok, zei ze datk niets kon komen doen, ze had veel te veel werk ik zou er maar zitten.. kzeg eum mja ik wil u gewoon zien was da nu.. na wat aandringen de avond saai doorgebracht!

ze kwam thuis van italie en ze was niet echt blij me te zien zo.. maar ze zag mij wel doodgraag enzo zei ze nog, ze bleef slapen 2 dagen alles leek nog goed!

en dan begon ze altijd over italië te spreken dat ze daar paar mensen had leren kennen enzo, kei toffe gasten die speelden in een bandje!

een week ging voorbij, nog altijd italie dat de klok sloeg,, oppeens werd ze afstandelijker, en ze zei ja tligt niet aan u, ik ben niet gelukkig met mijn eigen.. maar kzie je wel doodgraag, maarja 3 weken gaan voorbij zonder affectie, zonder seks, hier en daar een kus, maar nooit echt bij elkaar liggen in bed fzo, ik miste dat enorm..

ik zeg van ik hou dit niet lang meer vol.. uiteindelijk had ze haar komende jaar al gepland. die jongens hadden gevraagd, of ze niet wou zingen en liedjes schrijven (ze schrijft al van kleins af, en is daar echt wel goed in) in hun groepje (die hadden een platencontract enzo)..

ze komen naar hier in okt, ze gaat naar daar in december, en een maand in de grote vakantie? allemaal zonder met mij over te praten,, ze zei het is mijn droom ik ga dat niet laten schieten, dat ik wat ik wil..

toen zei ik dat het niet meer ging.. met spijt in mijn hart.. nu 2 weken verder, en ze weet datk haar nog graag zie en dat ik haar in mijn leven wil...

ze zegt dat ze tijd nodig heeft voor zichtzelf, en ze moet dat op haar eigen doen, ze kan nu geen relatie aan.. ookal ziet ze mij doodgraag, ze wil geen relatie omda ze binnen een relatie haar verleden niet kan plaatsen (2 jaar relatie gehad met nen dikke kloot en nooit verwerkt).

ze wil wel kost wat kost vrienden blijven en een hechte vriendschap opbouwen, ik vind dat enorm moeilijk, bij mij gaat die drang naar affectie weer komen.. en zij heeft daar momenteel geen nood aan ondanks haar gevoelens..

Ik vind het een enorme schijt situatie.. ze zegt dak moet verder gaan met mijn leven, maar ondertussen zou ze wel blij zijn moest ik er zijn voor haar als het met haar beter gaat.. want ze zag echt toekomst in ons

pfft

My story

Zo'n verhalen en dat op mijn nuchtere maag, amai mijn frak! Soit kga een stukske gaan eten dat die alcohol uit mijn lijf geraakt.

hitman47 zei:

Da is iets wa ik nooit begrepen heb, hoe kunnen mensen maanden, een jaar en zelfs jaren in een relatie blijven waarvan iedereen weet dat ze gewoon ni werkt....
Ik bedoel jij hebt dus 6 jaar met iemand geleefd die eigenlijk gene zak om u gaf en dan nog eens enkele maanden waar er helemaal geen liefde meer te bespeuren was, waar zijde dan mee bezig?

(Dit is niet persoonlijk op u bedoelt hoor maar ik erger mij daar gewoon aan dat er zo koppels zijn waarvan de één zijn persoonlijkheid onder "lichte dwang" volledig omkeert, die meer ruzie maken as wa anders etc. Ik vraag mij dan altijd af waar da ge mee bezig zijt. En ik zie regelmatig zo'n dingen gebeuren (wat niet wegneemt dat er ook goeie relaties zijn hoor))

Klik om te vergroten...

Sommige mensen laten zich gewoon te makkelijk doen, willen veel te lief zijn om toch maar die andere persoon niet te kwetsen.
En vooral, omdat ze ze graag zien.

Liefde maakt blind zeggen ze wel eens en ze hebben absoluut gelijk.

Mijn minares stelde me voor een keuze . Ik of zij .

Zij had mij bedrogen, ik had't uitgemaakt daarom (ik kon daar ABSOLUUT niet mee leven, nu nog nie). Verder was ze een jaar nadien zwanger van die kerel, kerel dumpt haar daarom (ook ma lame). Is nu alleenstaande moeder.

En das al pakweg 3 jaar geleden. Sindsdien was't meer een bewuste keuze ook om niemand meer te hebben, beetje téveel miserie gehad. Al moet ik zeggen dat er mij op't moment wel eentje serieus bevalt & we zien wel wat daar van komt. Ik ga er mij zeker niet teveel bij voorstellen & zeker nix forceren.

Lian-Li zei:

veel tekst

Klik om te vergroten...

Mm dat is wel hard, ik kan begrijpen dat je dromen hebt in uw leven maar als je echt van iemand houdt wil je toch die dromen vervullen met u geliefde aan u zijde?
In ieder geval veel sterkte want weten dat ze u nog graag ziet en toch geen relatie wilt is wel heel hard ad:

We waren naar de film geweest, het was super tof! Ik had niks van de film gezien. Ik kwam thuis van de film, kreeg ik een smsje waarin stond dat ze me te weinig kende & dat ze het daarom uitmaakte. Waarschijnlijk een of andere uitvlucht .

'k Was m'n interesse in haar volledig verloren, dusja...

night ghost 128 zei:

Sommige mensen laten zich gewoon te makkelijk doen, willen veel te lief zijn om toch maar die andere persoon niet te kwetsen.
En vooral, omdat ze ze graag zien.

Liefde maakt blind zeggen ze wel eens en ze hebben absoluut gelijk.

Klik om te vergroten...

²
Zo zijn er velen.. Ze zien hun lief doodgraag en willen hem/haar niet kwetsen, dus doen ze wat hun lief wilt. Ook al staat het hun niet echt aan wat er gaat gebeuren ofzo, ze gaan het toch doen.
Het probleem is dan ook dat ze er niet kunnen over praten met hun lief.. Vooral uit schrik om hem/haar te kwetsen.
En ik denk dat dat een redelijk moeilijke situatie is als je zo iemand bent..

Enja, liefde maakt blind e. En daar zit wijsheid in..