Archief - Weinig Sociale Contacten

Ik praat veel in/tegen mezelf... niet omdat ik "raar" ben of abnormaal... maar omdat ik graag mijn gedachten af en toe op een rijtje zet.
Vroeger studeerde ik ook zo: Ik ijsbeerde in mijn kamer terwijl ik deed alsof ik over de leerstof die ik moest leren les aan het geven was. Op die manier wist ik zeker dat als ik het (vanbuiten) kon uitleggen aan een virtuele klas, ik het zeker kende. En ik vond dat nog leuk erbij ook!

En ik doe dat nog steeds als ik een presentatie moet voorbereiden voor op het werk of professionele bezigheden. Altijd je presentatie luidop oefenen, doen alsof je voor een publiek staat en het aan het uitleggen bent. En zelfs jezelf af en toe virtueel onderbreken en doen alsof iemand een vraag of opmerking stelt

Ik raad dat iedereen echt aan eigenlijk, is een leuke manier om te studeren of om te leren hoe je iets kan overbrengen van informatie

Tha_nOn zei:

Ik heb trouwens niet de indruk dat bestendigheid zijn verhaal hier gedaan heeft om van mensen te horen dat hij toch heel normaal is en dat ge zijn gedrag niet abnormaal vind (wat trouwens totaal niet in te schatten valt op een forum en voort zelfde geld is hij gewoon nen hele goeien troll), noch om te vertellen dat zijn onvermogen om 'normaal' sociaal contact te hebben hem bijster ongelukkig maakt of om een diagnose te krijgen van de 9lives-gediplomeerden.
it.

Klik om te vergroten...

Jep; ik ben geen troll; maar omdat het in deze thread gepast is, vertel ik eens iets over mezelf.
Ik ben gelukkig met wie ik ben; hoe ik eruitzie; weet hoe ik tegen mensen moet babbelen; maar ik heb niet eens de impuls om dat te doen. Ik heb mezelf vroeger naar fuiven gesleept, naar muzieklessen gegaan, vrienden proberen te bezoeken; maar altijd met tegenzin.
Als ik een bus of trein mis om naar een vriend te gaan ben ik blij; omdat ik dan nog een uur extra alleen kan zijn.

Moest ik ongelukkig zijn hiermee; was ik allang naar een psychiater gegaan; en had ik misschien wel antidepressiva geprobeerd. Maar hoewel ik een vreemd leven heb en een vreemde manier van doen (in vergelijking met andere mensen), voel ik me gelukkig.
Dat wil echter niet zeggen dat ik nooit jaloers ben op andere mensen. Ik zal nooit die klik hebben van verbondenheid; ik zal nooit een partner hebben op die manier; nadelen genoeg dus.

bestendigheid zei:

Jep; ik ben geen troll; maar omdat het in deze thread gepast is, vertel ik eens iets over mezelf.
Ik ben gelukkig met wie ik ben; hoe ik eruitzie; weet hoe ik tegen mensen moet babbelen; maar ik heb niet eens de impuls om dat te doen. Ik heb mezelf vroeger naar fuiven gesleept, naar muzieklessen gegaan, vrienden proberen te bezoeken; maar altijd met tegenzin.
Als ik een bus of trein mis om naar een vriend te gaan ben ik blij; omdat ik dan nog een uur extra alleen kan zijn.

Moest ik ongelukkig zijn hiermee; was ik allang naar een psychiater gegaan; en had ik misschien wel antidepressiva geprobeerd. Maar hoewel ik een vreemd leven heb en een vreemde manier van doen (in vergelijking met andere mensen), voel ik me gelukkig.
Dat wil echter niet zeggen dat ik nooit jaloers ben op andere mensen. Ik zal nooit die klik hebben van verbondenheid; ik zal nooit een partner hebben op die manier; nadelen genoeg dus.

Klik om te vergroten...

Ik begrijp goed wat je bedoelt hoor.

Ik heb het lang ook bizar gevonden dat ik gelukkig was als ik keek naar mijn levenssituatie

Ik ben precies gans mijn leven al super mega gelukkig en ik weet niet hoe het komt
Ik heb geen lief gehad voor mijn 26e (nee zelfs geen kus op de wang of handje vasthouden).
Mijn vader was een alcoholieker en mijn ouders zijn gescheiden rond mijn 18e.
Mijn grootouders zijn al alle 4 overladen in tamelijk korte tijdspanne na elkaar (op 8 tal jaar allemaal weg).
Tweemaal mijn eerste kandidatuur gedaan aan de unief en niet geslaagd (grote ontgoocheling in mijn leven).
En mijn vader is een tijd terug gestorven op z'n 58ste aan de gevolgen van zijn alcoholprobleem. (hoewel hij al een aantal jaar gestopt was, zijn lever was helemaal kapot)
Ik ben een atheist, dus na de dood is er ofwel de hel als ik ongelijk heb, ofwel helemaal niks als ik gelijk heb

En toch... Ik moet bij mezelf soms denken aan het liedje van J. Verminnen: "Kvoel me goed, ik voel me goed, vraag me niet hoe je dat doet..."
Vraag me niet hoe ik het doe, maar ik ben precies altijd gelukkig...

Je bent je pooltafel in je huis vergeten te melden.

Zubrowka zei:

Je bent je pooltafel in je huis vergeten te melden.

Klik om te vergroten...

Zeg niet zomaar pooltafel tegen "full size riley aristocrat snookertafel" !!

Speelgoed voor de parvenu's!

Zubrowka zei:

Speelgoed voor de parvenu's!

Klik om te vergroten...

Kwestie van prioriteiten, zeg ik

Taste zei:

Je hebt een punt maar dat ik daaronder moet lijden.. Het klinkt zo absurd. Ik wil ook gewoon sociale contacten hebben.

Klik om te vergroten...

Wat Onderneem jij dan om sociale contacten te bemachtigen?



PS: 14 op de test. Gewoon gemiddelde mens

Hiapoe zei:

Ik begrijp goed wat je bedoelt hoor.

Ik heb het lang ook bizar gevonden dat ik gelukkig was als ik keek naar mijn levenssituatie

Ik ben precies gans mijn leven al super mega gelukkig en ik weet niet hoe het komt

Klik om te vergroten...

Soms snap ik niet waarom veel mensen zich zo ongelukkig voelen.
Geld op de bank, vrienden bij de vleet, relaties, sexbuddies, hobbies, skivakanties, ,etc...
Maar dan wel antidepressiva bij de vleet nemen.

Is dat omdat de verwachtingen dan te hoog zijn van het leven?
Omdat het geluk dan afhangt van andere mensen ipv zichzelf ?

Alcair zei:

Wat Onderneem jij dan om sociale contacten te bemachtigen?



PS: 14 op de test. Gewoon gemiddelde mens

Klik om te vergroten...

Mensen aanspreken op sociale media, initiatieven nemen buiten. Vroeger ging ik vaak uit. Ik werd vaak afgewezen maar het kon mij niet schelen. Als ik op die dag een nummer fixte of iemand volledig aan de haak sloeg dan was dat voldoende. Ik sloeg wel vaak iemand aan de haak en daardoor werd ik populairder maar.

Het probleem is nadien. Niemand doet moeite om contact te onderhouden met mij. Zij die het wel doen, daar ben ik enkel het derde wieltje of ze hebben mij zodanig gekwetst.. Dat ben ik beu.

Hoe gek dit ook klinkt, ik voel mij onzeker in normale kledij. Het Is precies constant een competitie. Wie is hier het mooist gekleed, wie heeft er mooier haar, .. Het Is niet dat ik naar andere mensen kijk van oh shit die Is mooier maar eerder naar mezelf.

Ik heb lang weird shit gedaan. Zoals in een kleedje naar school gaan, vrouwen versieren op rare manieren, .. Sommigen keken echt op naar mij. Van wow he doesn't give a shit. In werkelijkheid had ik al 2 zelfmoordpogingen achter de rug en worstelde ik nog steeds met een depressie. Dat was ook het enige. Niemand wil echte vriendschap. Dat is het probleem. Ik had geen wing man meer dus was ik er ook maar mee gestopt met dat uitgaan. Iedereen is weg.

Het enige wat ik op dit moment nog wil doen is om een andere wacko te vinden die even gekke dingen wilt doen. Bv. In een kleedje rondlopen en sociaal contact aangaan. Het versterkt de gedachte van: "I don't care." doordat we zaken doen die weinig mensen durven doen. Ik ben precies mijn sociale vaardigheden verloren en om die vaardigheden weer aan te leren heb ik een partner nodig. Ik kan dat niet alleen.

@bestendigheid

De job van treinbestuurder lijkt mij wel iets voor u.
Leuke job, veel verantwoordelijkheid, niet de hele dag tussen vier muren, goed betaald,... maar bovenal weinig sociaal contact.

jawadde001 zei:

@bestendigheid

De job van treinbestuurder lijkt mij wel iets voor u.
Leuke job, veel verantwoordelijkheid, niet de hele dag tussen vier muren, goed betaald,... maar bovenal weinig sociaal contact.

Klik om te vergroten...

Al gesolliciteerd, maar nog geen antwoord gekregen of ik met de opleiding mag beginnen.

Vooral vroeger was de IT sector een heel autistische sector maar tegenwoordig moet je daar toch ook over de nodige sociale vaardigheden beschikken, of je zou volledig op jezelf moeten werken (webmaster bijvoorbeeld).
Misschien kan je boswachter worden Of vrachtwagenchauffeur.