3d software werkt bij mijn weten niet met pixels als visuele unit. (enkel voor output-resolutie bij het renderen) Logisch ook, want zo'n pixel slaat ook op weinig in een 3d-ruimte. Als je de camera dichterbij zet of verder af is die pixel immers geen pixel groot meer.
Zelf kies ik meestal voor centimeter, omdat ik dan het best kan inschatten hoe groot een object in het echt zou zijn. Dat heeft dan weer z'n weerslag op je camera-instellingen aangezien de focal-length reageert zoals een echte camera. (dus als je een auto op 3 cm groot maakt ipv 3 meter dan lijkt het op een miniatuur-auto wanneer je depth-of-field etc inschakelt)
Als je een plane wilt maken waarop een beeld van bv. 1000x500px moet geprojecteerd worden moet je dus eerst zien dat het object dat je wilt namaken de juiste grootte is, en volgens die ratio de resolutie omrekenen naar centimeters. Is het object bijvoorbeeld een hamer van 10 cm lang in het echt dan maak je eerst een cubus van 10cm lang > vervolgens map je je beeld op een plane dat in verhouding is met de afbeelding die je erop projecteert (bv. 10x5cm) en scale je die plane tot de hamer op de afbeelding achter de 10cm lange box past.
De resolutie van het beeld dat je projecteert speelt dus niet zozeer een grote rol, je moet gewoon zien dat de verhouding klopt zodat het niet in x of y uitgerokken wordt. (langste cm tov langste px en kortste px kan je bekomen via regel van drie) De real-life-measurement cubus is dus je startpunt, en de referentie-plane met een afbeelding erop zet je gewoon manueel juist. (aangezien het geprojecteerde beeld nog een witte rand kan bevatten)
Hope it makes sense to you
